หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    25 มี.ค. 64




‘เพราะจริงๆ แล้วเธอมันตายด้าน’


ภูวเดชมองญาดาที่ตอนนี้เสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนบนตัวถูกปลดกระดุมออกจนหมดแผง เผยให้เห็นทรวงอกสร้างที่มีบราเซียร์ซึ่งถูกปลดตะขอห่อหุ้มไว้อยู่ แม้ภาพตรงหน้าจะเย้ายวนใจเพียงใด ทว่ามันกลับไม่สามารถสร้างอารมณ์พิศวาสให้แก่เขา ต่างจากความรู้สึกตื่นเต้นครั้งแรกที่ได้เห็นลิบลับ


ยิ่งสาวเจ้ามาบีบน้ำตาสะอึกสะอื้นแบบนี้ด้วยแล้ว เขาก็ยิ่งไร้อารมณ์และหมดซึ่งความอดทนกับเธอ


‘กูไม่มีทางอยู่กับผู้หญิงจืดชืดแบบนี้ไปตลอดชีวิตได้แน่’


ญาดาเปรียบเสมือนอาหารชั้นสูงที่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม และความสวยนั้นดึงดูดให้ชายเช่นเขาอยากที่จะลิ้มรส ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาวาดฝันรสชาติไว้ว่าต้องดีเลิศสอดคล้องกับรูปลักษณ์ที่เห็น แต่พอได้ลิ้มลองเพียงเท่านั้น อาหารชั้นสูงที่เห็นก็เป็นแค่เต้าหู้ดีๆ นี่เอง


ภูวเดชไม่เกี่ยงว่าเธอจะเป็นเต้าหู้ไร้รสชาติหรืออะไร เพราะเขารักเธอจากใจจริงจนถึงขั้นอยากใช้ชีวิตร่วมด้วย คิดเอาเองว่าหากญาดาได้รับการปรุงรสจากพ่อครัวที่มากประสบการณ์เช่นเขาจะทำให้เธอมีรสชาติขึ้นมา


ทว่าไม่ว่าเขาจะพยายามแล้วพยายามอีก เต้าหู้ก็ยังเป็นเต้าหู้อยู่วันยังค่ำ ไร้รสชาติและจืดชืดสิ้นดี ทั้งยังเป็นเต้าหู้ที่แข็งกระด้างจนหมดอารมณ์อยากกลืนลงท้อง พอเจอแบบนั้นนานวันเข้าคนที่ไม่เคยขาดเรื่องพวกนั้นก็ชักไม่สบอารมณ์ จนกลายเป็นความเบื่อหน่ายแทน 


ภูวเดชอดคิดไม่ได้ว่าหลังแต่งงานแล้วชีวิตตัวเองจะเป็นเช่นไร แล้วก็อดตั้งคำถามกับตัวเองไม่ได้ว่าสามารถกินเต้าหู้ที่รสชาติแบบนี้ไปตลอดชีวิตได้หรือไม่ ซึ่งเขาก็ตอบตัวเองได้ทันทีเลยว่าไม่


เขาชอบอาหารรสจัดจ้านและเกลียดความจืดชืดสิ้นดี และสิ่งที่เขาไม่คิดจะแตะเลยก็คือ เต้าหู้


‘เราเลิกกันดีไหมยิ้ม’


ญาดาตัวชาวาบตั้งแต่เส้นผมยันปลายเท้า เธอไม่เคยคาดคิดว่าประโยคนั้นจะหลุดออกมาจากปากผู้ชายที่เธอรักและภักดีได้


‘พี่ภู...’


เธอไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าได้ยินถูกต้อง แต่จากสีหน้าจริงจังและท่าทางห่างเกินที่เขาแสดงออก บอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอได้ยินถูกต้องแล้ว


ภูวเดชต้องการตัดขาดจากเธอ


‘ทำไม...ทำไมพี่ภูถึง...ถึงพูดแบบนั้นคะ’ ท้ายประโยคเธอเอ่ยเสียงแผ่วเบาระคนเจ็บปวด ร่างที่เคยแข็งทื่อจนถูกเขาหยามเหยียดว่าเป็นท่อนไม้ไร้ชีวิต บัดนี้มันกลับเหลวอ่อนไร้ซึ่งเรี่ยวแรง แม้แต่การหายใจเธอยังรู้สึกเหนื่อยหอบ


ตอนนี้ในหัวเธอมีแต่คำว่าทำไมและทำไม


ทำไมเขาถึงบอกเลิกเธอ


ทำไมเขาถึงพูดมันออกมาอย่างง่ายดาย ราวกับไม่มีความรู้สึกใดต่อกัน


เขาไม่รักเธอแล้วหรืออย่างไร


งานแต่งงานที่พูดคุยกันไว้เขาลืมไปแล้วหรือ


แล้วเหตุผลที่เขาอยากเลิกกับเธอคืออะไร หรือเพียงเพราะสาเหตุที่เธอกำลังเป็นในตอนนี้ เป็นท่อนไม้ที่ไร้อารมณ์ทางเพศ


=====================

WRITER TALKS.

คนแบบนี้เราควรตัดออกไปจากวงจรชีวิตค่ะน้องยิ้ม

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #39 firstzy93 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 01:11
    ปล่อยมันไปค่ะ
    #39
    0
  2. #38 byuntp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 01:06
    คนแบบนี้ตัดออกไปจากชีวิตได้ยิ่งดี ไม่ต้องไปเสียดายยิ้ม ผู้ชายมีเยอะแยะ
    #38
    0