หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 57 : ตอนที่ 12 ความยับยั้งชั่งใจ...ที่ไม่เหลือแล้ว [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 324 ครั้ง
    28 มี.ค. 64




12
ความยับยั้งชั่งใจ...ที่ไม่เหลือแล้ว



ข้อเท้าเรียวเล็กที่อยู่บนรองเท้าส้นขนาดสูงสี่นิ้วดูน่าทะนุถนอมเป็นอย่างมาก เมื่อเจ้าของร่างก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อเข้าลิฟต์อย่างกระฉับกระเฉงแบบไม่เกรงว่าจะสะดุดล้มข้อเท้าแพลง


เมื่อแตะคีย์การ์ดไปที่แผงควบคุมพร้อมกดหมายเลขชั้นเรียบร้อย แรงสั่นในกระเป๋าถือก็ดังขึ้น ซึ่งคนที่โทร. เข้ามาก็คือผู้จัดการเธอนั่นเอง


“ว่าไงแก” ญาดากดรับสายพร้อมกับกรอกเสียงลงไปอย่างเหนื่อยอ่อน


วันนี้เธอทำงานลากยาวตั้งแต่เช้ายันเย็นและตอนนี้ร่างกายกำลังประท้วงเรียกร้องการพักผ่อนโดยไว หากเป็นเมื่อก่อนตอนที่เข้าวงการใหม่ๆ เธอทำงานตั้งแต่เช้าจนถึงดึกดื่น บางวันลากยาวค่อนคืนไปถึงเข้าวันใหม่ก็มี โดยทำแบบนี้ติดต่อกันเจ็ดวัน เธอยังไม่รู้สึกว่าร่างกายแหลกลาญเท่านี้มาก่อน


บางทีอาจจะเพราะอายุที่มากขึ้นและตลอดอาชีพนักแสดงที่ยาวนานเกือบสิบปีนั้น เธอใช้ร่างกายไปแล้วเต็มอัตรา คงถึงเวลาแล้วที่เธอจะรับงานน้อยลง และปล่อยให้ร่างกายได้พักผ่อนตามอัธยาศัยบ้างเสียที


เธอไม่ได้อิ่มตัวจากการทำงาน เพียงแต่ตอนนี้ร่างกายควรได้รับการซ่อมแซมบ้างก็เท่านั้น ไม่เช่นนั้นอาจจะมีผลกระทบต่อสุขภาพในระยะยาว หรือหากจะพูดกันตรงๆ เลยก็คือ เธอกลัวตัวเองตายเร็วนั่นเอง


เธอยังมีอะไรที่อยากทำอีกมากโข สามีก็ยังหาไม่ได้ ดังนั้นเธอยังไม่พร้อมอายุสั้นในตอนนี้


“อยู่บนเตียงแล้วเหรอจ๊ะเพื่อนรัก” เสียงหวานอารมณ์ดีถามขึ้น


“ต้องพูดว่าตอนนี้วิญญาณฉันลอยไปรออยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว ส่วนร่างกำลังจะตามไปติดๆ”


“แสดงว่าตอนนี้ฉันกำลังพูดกับกายหยาบ[1]ของแกอยู่สินะ”


“หรือถ้าอยากจะคุยกับกายละเอียด[2]ของฉันก็เดินไปเคาะประตูห้องได้เลย” ญาดาต่อมุกเพื่อน “สรุปแกโทร. มามีเรื่องอะไร คงไม่ได้มาพูดเรื่องกายหยาบกายละเอียดหรอกมั้ง”


“ฉันมาชวนแกบำรุงกายหยาบ พร้อมกับเสริมสร้างให้กายละเอียดมีความสุขไปด้วย”


“ด้วยการ...


“บูชาหมูสามชั้น”


“ตกลงแบบไม่มีเงื่อนไข” เพียงแค่ปรายรดาพูดถึงการบูชาหมูสามชั้นตามคำเรียกขานของพวกเธอหรือการกินชาบูแบบที่คนทั่วไปเรียกกัน กลิ่นหอมของน้ำซุปก็โชยกลิ่นหอมมาแตะจมูก เหมือนว่าตรงหน้าเธอมีหม้อชาบูร้อนๆ ตั้งอยู่ เพียงแค่คิดน้ำลายก็สอขึ้นมาทันที “ตอนนี้ฉันได้กลิ่นหอมของน้ำซุปแล้วแก”


“ฉันให้แกไปอาบน้ำแล้วก็งีบพักสักหน่อยแล้วค่อยมาเคาะประตูห้องฉัน ตกลงไหมจ๊ะ”


“ตามนั้นจ้ะเพื่อนรัก”


สองเพื่อนสาวตั้งหม้อกินกันที่คอนโดค่อนข้างบ่อย เรียกได้ว่าแทบทุกเดือนเลยก็ว่าได้ แม้ต้องแลกกับการออกกำลังกายเพื่อควบคุมรูปร่างหลังจากนั้นก็ไม่มีใครบ่นแม้แต่คำเดียว ในเมื่อหมูสามชั้นที่ละลายได้ในปากนั้นควรค่าแก่การเอาตัวเข้าแลกนี่เนอะ


ญาดาคุยกับเพื่อนอีกไม่กี่ประโยคก็วางสาย ประกอบกับประตูลิฟต์เปิดออกพอดี เธอจึงรีบตรงกลับห้องตัวเองโดยด่วน ได้อาบน้ำชำระกายพร้อมกับงีบสักหน่อย ร่างกายคงกลับมากระชุ่มกระชวยดังเดิมอีกครั้ง



[1] กายเนื้อหรือรูปกายของคน

[2] จิตหรือจิตวิญญาณ


=====================

WRITER TALKS.

จะเป็นการกินบูชาหมูสามชั้นแบบธรรมดาๆ หรือเปล่าน้า

หรือจะมีแขกกิตติมศักดิ์มาด้วย

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 324 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #460 namymelody (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 16 มีนาคม 2564 / 00:35

    น้องลีมากินชาบูด้วยใช่มั้ย
    #460
    0
  2. #459 DaizyDuck (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 22:57
    ไม่น่าจะกินแค่หมู
    #459
    0
  3. #458 primmyin (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 22:36
    มีลางว่า จะมีแขกมาเพิ่มอีก 1
    #458
    0
  4. #457 kwangvivi (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 21:02

    น่าจะมีแขกหน้าคุ้นๆมาแจมด้วยอีกคนนะครั้งนี้ 5555
    #457
    0
  5. #456 firstzy93 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 19:36
    ชื่อตอนไม่น่าไว้ใจ
    #456
    0
  6. #455 dokao (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 19:30
    หิวเลยง่ะ
    #455
    0
  7. #454 Ms.right (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 18:16

    หมูสามชั้นเลิฟเว่อร์5555

    #454
    0
  8. #453 PorPiah (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 17:36
    55555 เพื่อนซี้คู่นี้น่ารักมาก
    #453
    0