หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 56 : ตอนที่ 11 ให้สัญญาไว้ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 357 ครั้ง
    27 มี.ค. 64



ลีลภัทรเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด ก่อนจะพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน “บอกใบ้ว่าคุณอยู่ที่นี่ไงล่ะ คุณอยากให้ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ”


“ไม่ใช่!” เธอปฏิเสธเสียงแข็ง “มีแต่จะกลัวว่าคุณจะรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ต่างหากล่ะ”


“แล้วทำไมถึงกลัวผมรู้ล่ะ”


“เพราะฉันไม่อยากให้รู้ไงล่ะ” พูดจบก็เดินหนีออกไปทันที เพราะเธอรู้ว่าตัวเองไม่สามารถต่อปากต่อคำกับเขาได้ชนะ


แต่เธอเดินหนีออกไปได้เพียงความคิด เมื่อลีลภัทรดึงตะกร้าในมือเธอไว้อีกครั้ง แถมยังแย่งไปถือไว้เสียเอง ทำไมการแย่งตะกร้าไปจากเธอถึงดูง่ายดายอย่างนี้ล่ะ ผิดกับเธอที่พยายามดึงให้หลุดจากมือเขากลับเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ


ลีลภัทรอมยิ้มขณะมองคนทำหน้าเหวอ หันไปหยิบกาแฟสำหรับปรายรดามาใส่ลงในตะกร้า จากนั้นจึงถือข้าวของที่ญาดาเลือกไว้ไปที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ ใช้เวลาไม่นานหญิงสาวก็เดินตามหลังมา ด้วยสีหน้าที่หากเธอถือปืนอยู่คงเป่าขมับเขาไปเรียบร้อยแล้ว แล้วเขาก็ขอบคุณที่ในมือเธอไม่มีปืนอย่างที่คิด


“แน่ใจนะว่าทั้งหมดนี่กินคนเดียว” เขาชี้ไปยังเหล่าบรรดาของกินที่เธอเลือกซื้อ เมื่อตอนนี้พนักงานกำลังหยิบถุงใบที่สามมาใส่ ไม่แน่อาจจะมีใบที่สี่ตามมา เมื่อของในตะกร้ายังเหลืออยู่อีกมาก


“ไม่เห็นจะเกี่ยวกับคุณ”


ญาดายกมือขึ้นกอดอกพร้อมกับไหวไหล่ แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากให้เขายุ่งจากนั้นก็ทำเป็นไม่สนใจคนข้างๆ อีก เขาอยากจะทำอะไรก็ปล่อยให้เขาทำอย่างที่ใจอยาก เพราะหากเธอห้าม สุดท้ายเขาก็ทำอยู่ดี อย่างเช่นตอนนี้ที่ลีลภัทรกำลังจ่ายเงินค่าสินค้าที่เธอซื้อทั้งหมด พร้อมกับกาแฟสองแก้วของเขา


“ขอบคุณครับ”


ลีลภัทรกล่าวขอบคุณขณะรับเงินทอนคืนจากพนักงานร้าน ก่อนจะหยิบถุงที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ทั้งสี่ใบมาถือไว้ แล้วเดินออกจากร้านไป โดยมีญาดาเดินตามออกมาห่างๆ


ชายหนุ่มหยุดรออยู่หน้าร้าน ก่อนจะยื่นถุงในมือให้เจ้าของทันทีที่เธอเดินมาใกล้ถึงตัวเขา 


“ผมคงขึ้นไปส่งคุณถึงหน้าห้องไม่ได้”


“ก่อนคุณจะพูดแบบนั้น คุณต้องถามผู้หญิงเขาก่อนว่าเต็มใจหรือเปล่า” เธอว่าขณะยื่นมือไปรับของจากเขา


“คุณไม่เต็มใจเหรอ”


เขาถามเหมือนไม่รู้ ทั้งที่รู้ดีเชียวละ


“แน่สิ” ญาดารับของทั้งหมดมาถือไว้เองเรียบร้อย “ถึงฉันจะไม่ชอบที่คุณทำแบบนี้ แต่ก็ขอบคุณสำหรับของทั้งหมดนี่นะคะ”


ลีลภัทรยิ้มรับคำขอบคุณ


“คุณไม่ต้องขอบคุณหรอก”


ญาดาอยากบอกเขาว่าเธอเองก็ทำตามมารยาทที่ควรจะทำเท่านั้นละ ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าลีลภัทรที่แย้มออกมาเริ่มทำเธอระแวง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มที่เห็นแล้วรู้ได้ทันทีว่าต้องมีเรื่องไม่ดีตามมา


“เพราะผมจะไปขอของพวกนี้กับคุณกินวันหลัง”


นั่นไงล่ะ บอกแล้วไงว่ามันต้องมีอะไร


แล้วเขาก็ไม่รอให้เธอได้ตอบโต้อะไรด้วย เพราะเจ้าตัวหนีไปโน่นแล้ว


“มาเอาของของคุณคืนไปเลยนะ”


เธอตะโกนบอกในขณะที่เขาหมุนตัวเดินออกไปไกลพอสมควรแล้ว โดยเขาทำเพียงแค่หันกลับมามองแล้วส่งยิ้มให้เธอเท่านั้น


เป็นการย้ำกับเธออีกครั้งประหนึ่งเป็นการให้สัญญาไว้ว่า...


‘ผมจะไปหาคุณถึงหน้าห้องแน่’

=====================

WRITER TALKS.

ไรต์เชื่อว่า เจ้าหมาน้อยนางรักษาสัญญาแน่นอน

ยิ้มเตรียมล็อกบ้านให้แน่นหนารอเลย 555555

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 357 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,064 ความคิดเห็น

  1. #478 jejy66 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 11:31

    โอ๊ย..หนูลีรุกแรง กร๊าวใจพี่มากๆ

    #478
    0
  2. #452 dokao (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 15:53
    ลีเริ่มรุกหนักล่ะ อิอิ
    #452
    0
  3. #451 LOMO_ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 22:07
    😳😳😳😳🤩🤩
    #451
    0
  4. #448 kwangvivi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 07:31
    เจ้าเล่ห์จริงๆผู้ชายคนนี้555555
    #448
    0
  5. #447 PorPiah (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 06:05
    5555555 เจ้าเล่ห์มาาาาด
    #447
    0
  6. #446 mmillennium (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 02:53
    ทำไมนางเอกถึงไม่ชอบน้องลีขนาดนั้นนน
    #446
    0
  7. #445 Ms.right (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 01:24

    แผนสูงมากกก55555

    #445
    0
  8. #444 byuntp (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 01:20
    หาทางเข้าห้องสาวใช่มั้ย หน้ามึนมากๆ เจ้าหมาน้อยลี
    #444
    0
  9. #443 firstzy93 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 00:53
    เจ้าเล่ห์จริงๆ
    #443
    0