หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 53 : ตอนที่ 10 ต้นตอข่าวลือ [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 356 ครั้ง
    27 มี.ค. 64





...


แล้วก็จริงดังสิ่งที่ญาดาคิดไว้ ความเงียบสงบจนเกินไปของทะเลนั้นมันน่ากลัว เพราะหลังจากที่เลิกกองเหล่าบรรดาพี่สาวของน้องลีก็มาฝากฝั่งเธอให้ดูแลน้องชายของพวกหล่อนให้ดี


‘ฝากน้องยิ้มดูแลน้องลีของพี่ด้วยนะคะ’


‘ใจดีกับน้องลีของพี่ด้วยนะคะน้องยิ้ม น้องยังไม่ค่อยเป็นงานสักเท่าไหร่ ค่อยๆ สอนน้องนะคะ’


‘สักวันพี่จะไปนั่งตรงที่น้องยิ้มนั่งให้ได้ค่ะ’


สองประโยคแรกพอเข้าใจได้ แต่ประโยคหลังนี่สิ เธอไม่เข้าใจว่าที่ที่เธอนั่งคือที่ไหน แต่แล้วเธอก็เข้าใจอย่างกระจ่างแจ้งกับประโยคนั้นในเวลาต่อมา


‘พี่อยากนั่งรถที่มีน้องลีเป็นคนขับแบบน้องยิ้มบ้างจัง สักวันต้องมีวันของพี่’


แล้ว ‘อ๋อ ครับ’ ก่อนหน้านี้ของเขาคืออะไรคะ หรือเป็นเพียงแค่ประโยคที่ต้องพูดออกมา โดยไม่จำเป็นต้องทำตามที่พูดแต่อย่างใด


ขณะที่เธอกำลังยืนงงอยู่ ตัวต้นเหตุที่ปล่อยข่าวลือก็โผล่หน้ามาให้เห็น ทั้งยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใช่ นั่นเป็นเรื่องถนัดของเขาเลยละ


“คุณพร้อมหรือยัง เราต้องไปกันแล้ว เดี๋ยวรถจะติด” ลีลภัทรบอกโดยมองข้ามความไม่พอใจของหญิงสาวไป


“ฉันบอกคุณแล้วนี่ว่าจะไปเอง ทำไมคุณถึงบอกคนอื่นๆ ว่าเราจะไปด้วยกัน” ญาดาว่าด้วยน้ำเสียงติดโมโหนิดๆ ตั้งแต่รู้จักเขาเธอรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นโมโหง่าย แล้วก็โมโหได้เพียงแค่ได้คุยกับเขา


“ผมไม่ได้บอกว่าเราจะไปด้วยกัน” ชายหนุ่มแก้ไขความเข้าใจผิดของอีกฝ่าย พร้อมกับชี้นิ้วไปที่กองข้าวของกองหนึ่งแล้วถามเธอในประโยคต่อมา “นี่ของคุณใช่ไหม เดี๋ยวผมช่วยถือ”


ญาดาพยายามไม่สนใจประโยคคำถามของเขาเมื่อครู่ เธอเลือกถามเข้าประเด็นที่สำคัญกว่า “ถ้าคุณไม่ได้บอกพวกเขาแบบนั้น ทำไมคนถึงคิดว่าเราจะไปด้วยกัน”


“ตอนที่พี่เคซโทร. มา พี่พีระถามผมว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับคุณหรือเปล่า เพราะตอนนั้นสีหน้าคุณดูเครียดมาก”


“แล้วคุณตอบพี่เขาไปว่าอะไร”


“ผมก็ตอบตามความจริงนั่นแหละ”


“แล้วความจริงที่ว่านั้นคืออะไร” เพราะเธอไม่รู้ว่าความจริงของเขากับความจริงของเธอนั้นตรงกันหรือไม่ ดูเหมือนว่าคนจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่โต


“พี่เคซติดธุระมารับคุณไม่ได้ คนขับรถคุณก็ต้องไปโรงพยาบาลเพราะภรรยาไม่สบาย พี่เคซเลยให้ผมพาคุณไปที่งานด้วยกัน”


ตอนที่ลีลภัทรเล่าบอกพีระคงมีคนได้ยินกันหลายคน เพราะดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ต้องการปิดบังอะไรกับใครอยู่แล้ว คนเลยพูดต่อๆ กันว่าเธอกับเขาจะกลับด้วยกัน ทั้งที่ความจริงนั้นเธอปฏิเสธเขาตั้งแต่ต้น และนี่คือประเด็น เข่าน่าจะบอกคนอื่นไปว่าเธอจะกลับเอง ไม่ได้กลับกับเขาแล้ว


“ทีมงานน่าจะได้ยินที่ผมคุยกับพี่พีระ เลยเข้าใจผิดกันไปแบบนั้น”


“แล้วคุณไม่แก้ความเข้าใจผิดพวกเขาล่ะ”


“แล้วตอนที่พวกเขามาพูดกับคุณ ทำไมคุณไม่บอกพวกเขาไปล่ะ”


เมื่อถูกย้อนแบบนั้นญาดาถึงกับไปต่อไม่ถูก


“แล้วข่าวลือมันก็ลุกลามไปใหญ่โตเกินกว่าจะปฏิเสธแล้วคุณ”


ประโยคนี้เธอเห็นด้วยกับเขา


“ถ้าปฏิเสธตอนนี้คนเขาได้คิดว่าเรามีพิรุธ”


แต่ประโยคนี้เธอไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง


“มีพิรุธอะไร เราไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” พูดประโยคแบบนี้ทีไรรู้สึกกระดากปากทุกที เพราะระหว่างเธอกับเขามันมีอะไรเกิดขึ้นด้วยกันมากมายอย่างไรล่ะ แถมไม่ใช่เรื่องดีเสียด้วย


“แน่ใจนะว่าเราไม่ได้ทำจริงๆ”


“แน่ใจ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่หวั่นแม้เขาจะใช้น้ำเสียงชวนสงสัยให้คล้อยตามก็ตาม


“แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ต้องไปกับผมอยู่ดี ผมพูดจริงนะเรื่องที่ถ้าปฏิเสธตอนนี้จะดูมีพิรุธ พวกเขาอาจจะไม่ได้คิดว่าเรามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวด้วยกัน แต่พวกเขาอาจจะกำลังคิดว่าเราไม่ถูกกัน ดูจากที่คุยกันตอนนี้ก็เหมือนคุณจะกินหัวผมอยู่รอมร่อ”


“ฉันไม่ได้จะกินหัวคุณ”


“ผมแค่บอกว่าเหมือน” ลีลภัทรแก้ไขความเข้าใจเธอใหม่ แล้วบอกอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ไปกันเถอะ ก่อนที่รถจะติด”


พูดเพียงเท่านั้นลีลภัทรก็ถือของที่เป็นของญาดาเดินออกไปที่รถของตัวเอง โดยมีนางเอกสาวเดินตามหลังมาอย่างไม่ค่อยเห็นด้วยนัก แต่เหตุผลที่เขาว่ามาก็เข้าท่าไม่น้อย ยิ่งทุกวันนี้ทำอะไรนิดหน่อยก็สามารถนำมาเป็นประเด็นได้ ดังนั้นเธอจึงควรตัดปัญหาตั้งแต่ต้นลม


แต่หารู้ไม่ว่าแม้ทั้งสองจะตกลงกลับด้วยกัน เพื่อไม่ให้เป็นที่โจษจันของเหล่าทีมงานนั้นไม่ได้สยบความเคลื่อนไหวลงแต่อย่างใด เพราะหลังจากที่พวกเขากลับออกไปก็มีเสียงเอ่ยขึ้นตามหลังมาทันที


“เหมือนแฟนกำลังทะเลาะกันเลย”


แล้วหลังจากนั้นดวงตาของคนที่รวมกลุ่มคุยกันอยู่ก็เบิกกว้างขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พร้อมกับเห็นพ้องต้องกันในเรื่องหนึ่ง


“หรือว่าน้องทั้งสอง...จะจีบกันอยู่!”


ไฟที่ญาดาพยายามจะตัดตั้งแต่ต้นลมนั้น ดูเหมือนว่ามันจะลุกลามไปไกลเกินกว่าจะดับได้ทันเสียแล้ว




=====================

WRITER TALKS.

สรุปว่าน้องมันไม่ได้ทำอะไรเลย (ไม่ค่อยจะอยากเชื่อเลย)

เพียงแต่พูดตามความจริงที่เกิดขึ้น

แล้วก็ดันมีคนได้ยินหลายคน ก็เลยต้องเลยตามเลยไป

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 356 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #427 dokao (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 09:02
    ลีแกม่ายได้วางแผนเรื่องนี้ช่ายมั๋ย
    #427
    0
  2. #426 DaizyDuck (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 22:35
    มานิ่งๆ แต่ทำเอายิ้มหมดทางสู้เลย
    #426
    0
  3. #425 kwangvivi (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 22:22
    ไม่ได้ทำอะไรเลยจริ๊งจริง ทำไมมันเข้าทางหมาน้อยหมดน๊า อะไรจะลงตัวขนาดนั้น 5555
    #425
    0
  4. #424 PorPiah (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 19:07
    มันเป็นแผนของเจ้าหมาน้อยแน่ๆ
    #424
    0
  5. #423 firstzy93 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 18:34
    น้องไม่ต้องทำอะไรเลย 555
    #423
    0
  6. #422 byuntp (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 18:30
    เข้าทางเจ้าหมาน้อยไปหมด
    #422
    0