หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 52 : ตอนที่ 10 ต้นตอข่าวลือ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 340 ครั้ง
    27 มี.ค. 64





“อะไรนะ!”


ญาดาอุทานออกมาเมื่อได้ยินคำเพื่อน แต่เมื่อเห็นว่าทุกคนที่อยู่ในรัศมีห้าร้อยเมตรหันมามองเธอเป็นตาเดียว จึงต้องค้อมศีรษะพร้อมกับรอยยิ้มขอโทษขอโพยที่ส่งเสียงดัง ก่อนจะหันมาจัดการกับเพื่อนสาวตัวดีที่หวังดีผิดเวล่ำเวลา


“ฉันไม่ไปกับเขาเด็ดขาด” เธอป้องปากกระซิบเสียงเบา แต่มีความจริงจังในน้ำเสียงเป็นที่สุด ก่อนจะยืนยันความต้องการของตัวเองดังเดิม “ฉันจะไปแท็กซี่”


“แกก็บอกปฏิเสธลีมันเองก็แล้วกัน”


“ไหงมาโยนให้ฉันทำทั้งที่แกเป็นตัวต้นคิดล่ะ” เธอโวยแบบไม่เห็นด้วย


“ฉันหาทางออกให้แก แบบที่แกจะได้ไม่ต้องลำบาก แต่เมื่อแกปฏิเสธความหวังดีของเพื่อนคนนี้ แกก็บอกมันเองก็แล้วกัน”


“แกบอกเขาเลยนะว่าฉันจะไปทำงานเอง” ญาดายังไม่ยอม


“แกรีบบอกพาสเวิร์ดประตูห้องแกมา ก่อนที่ฉันจะลืมไปหยิบมือถือให้”


แม้จะอยากแย้งที่ปรายรดาชวนเปลี่ยนเรื่อง แต่สิ่งที่เพื่อนพูดนั้นมานั้นก็ถูก จนเธอไม่ได้ต่อว่าที่อีกฝ่ายจงใจหนี เพราะหากเจ้าตัวไม่พูดถึงเรื่องสมาร์ตโฟนเธอขึ้นมา เธอคงลืมสนิทไปแล้ว สุดท้ายจึงรีบบอกรหัสผ่านประตูแก่เพื่อนตัวร้ายไป


“แล้วเจอกันที่งาน ตั้งใจทำงานนะเพื่อนรัก”


พูดเพียงเท่านั้นปรายรดาก็ชิงวางสายไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาญาดาถึงกับควันออกหู เมื่อจู่ๆ งานก็เข้าอย่างจัง ทั้งที่เธอพยายามหลบหลีกเขาแท้ๆ แต่กลายเป็นว่ายิ่งทำให้ต้องเกี่ยวข้องกันอยู่บ่อยๆ แล้วเหมือนว่าจะเกี่ยวกันแต่กับเรื่องเดินทาง เพราะนี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอมีปัญหาเรื่องคนขับรถ


“หางานมาให้ฉันอีกแล้วนังเคซ” เธอบ่นพึมพำคนเดียวอย่างน่าโมโห


“คุณคุยธุระเสร็จแล้วใช่ไหม”


ญาดาเงยหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูงที่เดินเข้ามาอย่างรู้จังหวะ เธอพยักหน้าเป็นการตอบรับคำถามของเขา ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืนเจ้าของ โดยไม่ลืมกล่าวขอบคุณเขา


“ขอบคุณนะคะ”


“ยินดีครับ” ลีลภัทรรับโทรศัพท์คืนมาและเก็บลงกระเป๋ากางเกง แล้วเอ่ยถามเธอถึงเรื่องที่พี่สาวฝากฝังเขาไว้ “พี่เคซบอกคุณเรื่องงานเย็นนี้แล้วใช่ไหม”


“บอกแล้วละ” ญาดาบอกออกไป เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเอ่ยบางอย่างออกมา เธอก็ชิงพูดขึ้นก่อน “แต่คุณไม่ต้องลำบากหรอก ฉันไปเองได้”


เธอแสดงเจตจำนงขนาดนี้แล้ว หวังว่าเขาจะไม่แสร้งตีมึนทำเป็นไม่เข้าใจแล้วอ้างชื่อปรายรดามาเพื่อบังคับให้เธอไปกับเขาให้ได้หรอกนะ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นมันเป็นการละเมิดสิทธิการตัดสินใจกันเกินไป ดังนั้นการที่เธอไม่ต้องการเดินทางไปกับเขามันก็เป็นสิทธิและเสรีภาพของเธอที่พึงมี


เสรีภาพที่แปลว่าความมีอิสระที่จะคิดหรือทำอะไรได้โดยไม่มีเขามาเป็นอุปสรรคขัดขวาง


“อ๋อ ครับ”


ทว่า! เขากลับไม่ขัดและไม่ขวางเธอแม้แต่นิดเดียว ทำเพียงร้องอ๋อเพื่อบอกว่าเข้าใจประโยคของเธอ แล้วปิดท้ายด้วยคำว่าครับ ซ้ำยังส่งยิ้มให้เธอก่อนจะเดินจากไปแบบงงๆ


ไม่ใช่เขาที่งง แต่เป็นเธอต่างหากที่กำลังงงเป็นไก่ตาแตกอยู่


บทจะเข้าใจง่ายก็ง่ายเหลือเกิน


ไม่!


ญาดาส่ายศีรษะไท่เห็นด้วยกับความคิดของตัวเอง จากประสบการณ์ที่เคยประสบพบเจอมาบอกเธอว่า การตกลงอะไรอย่างง่ายดายหรือยอมรับปากอะไรง่ายๆ ของลีลภัทรนั้น ต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่


ดังนั้นเธอไม่ควรวางใจอะไรง่ายๆ


...



=====================

WRITER TALKS.

เอาจริงมันก็น่าสงสัยจริงๆ นะ

บทจะเข้าใจง่ายก็เข้าใจง่ายจริงๆ

หรือเจ้าหมาน้อยจะเริ่มเชื่อฟังแล้ว

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 340 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,050 ความคิดเห็น

  1. #421 PorPiah (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 08:03
    55555 ลีทำยิ้มระแวงตลอด
    #421
    0
  2. #420 dokao (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 06:12

    ช่ายเหรอลี
    #420
    0
  3. #419 LOMO_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 02:04
    อย่าไปเชื่อออ
    #419
    0
  4. #418 blackura3911 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 00:41
    เกริ่นเนื้เรื่องมาสนุกมากค่ะเเต่พอช่วงย้อนอดีตตอนเจอกัน ยืดไปอะค่ะ
    #418
    1
    • #418-1 0713(จากตอนที่ 52)
      10 มีนาคม 2564 / 02:00
      จริงค่ะ ดูมันยืดไป
      #418-1
  5. #417 Danim (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:10

    เจ้าหมามันรว้ายนะคะหัวหน้า รอค่าาาสนุกมากขอบคุณค่ะ
    #417
    0
  6. #416 DaizyDuck (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 22:57
    น้องมันมีแผนแน่ๆ
    #416
    0
  7. #415 byuntp (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 22:09
    เจ้าหมาน้อยวางแผนอะไรอยู่น๊าาา
    #415
    0
  8. #414 firstzy93 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 22:07
    ต้องมีแผนแน่ๆ
    #414
    0