หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 51 : ตอนที่ 10 ต้นตอข่าวลือ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,728
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 397 ครั้ง
    27 มี.ค. 64





“ต้องขอบคุณน้องเคซที่พาน้องลีเข้าวงการอีกครั้ง”


ประโยคเมื่อครู่ของช่างแต่งหน้าไม่ได้พูดกับเธอ อีกฝ่ายเพียงแค่พูดชื่นชมลีลภัทรกับตัวเองเท่านั้น โดยที่สายตายังคงจับจ้องไปที่ชายหนุ่มอยู่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม


ตอนนี้ชื่อของลีลภัทรเริ่มเป็นที่พูดถึงหลังจากหยกมณีโพสต์รูปคู่พระนางคนใหม่ผ่านอินสตาแกรมส่วนตัว ชายหนุ่มเองก็มีงานโชว์ตัวและออกรายการอยู่สม่ำเสมอ แม้แต่เย็นนี้เธอกับเขาก็มีอีเวนต์คู่ เพื่อโปรโมทละครที่มีคิวออกอากาศเรียบร้อยแล้ว


พอลีลภัทรเป็นที่รู้จักประวัติเก่าๆ ของเขาถูกขุดขึ้นมาพูดถึงใหม่อีกครั้ง แล้วตอนนั้นเองที่เธอเพิ่งรู้ว่าเขาเคยเป็นนักร้องวัยรุ่นมาก่อน ก่อนจะหายหน้าหายตาไปหลังจากมีข่าวฉาว ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่เธอประกาศคบหากับภูวเดชอย่างเป็นทางการ


เธอจำข่าวนั้นได้ลางเลือน เนื่องจากตอนนั้นแทบไม่ได้สนใจสิ่งใดนอกจากความรักที่กำลังบานฉ่ำของตัวเอง พอนึกถึงเรื่องราวเมื่อครั้งนั้นแล้วก็เกิดไม่สบอารมณ์ขึ้นมา จึงเปลี่ยนเรื่องคิดใหม่ที่ไม่ใช่ทั้งเรื่องของลีลภัทรและอดีตคนรักอย่างภูวเดช 


ญาดาวางแก้วน้ำในมือลง โน้มตัวไปหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองมารื้อหาสมาร์ตโฟนที่ไม่ได้แตะเลยตั้งแต่ออกจากคอนโดมา แต่ไม่ว่าจะหาเท่าไร หาตามซอกกระเป๋าอย่างไร หรือแม้แต่ช่องเล็กช่องน้อยเธอก็หาทุกตารางนิ้ว ทว่ากลับหาไม่เจอเสียนี่


ในขณะที่ญาดากำลังคิดว่าเธอไปวางลืมไว้ที่ไหน หรือว่าได้หยิบมาจากโต๊ะหน้าโซฟาหรือไม่ สมาร์ตโฟนของใครบางคนก็ถูกยื่นมาตรงหน้าเธอ


ใครคนนั้นก็คือผู้ชายที่เธอแอบค่อนแคะในใจเมื่อครู่นี้


“พี่เคซอยากคุยกับคุณน่ะ” ลีลภัทรบอกเหตุผลของการกระทำ เมื่อเห็นว่าคนที่ปลายสายต้องการคุยด้วยยังแสดงสีหน้างงงวยอยู่จึงอธิบายเพิ่ม “เขาติดต่อคุณไม่ได้ เลยโทร. หาผมแทน”


ญาดาพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจ ก่อนจะรับโทรศัพท์จากมือใหญ่ขึ้นมาแนบหู พร้อมกับที่เจ้าของเครื่องเดินออกไปที่เดิมจากที่ที่ลุกมา เธอจึงกรอกเสียงลงไป


“ยิ้ม...”


“ทำไมแกไม่รับโทรศัพท์ฉันนังยิ้ม!”


คนชื่อนังยิ้มถึงกับต้องเอนศีรษะออกห่างจากสมาร์ตโฟนในมือเล็กน้อยเพื่อความปลอดภัยต่อแก้วหูของตัวเอง เมื่อปรายรดาเอ่ยสวนออกมาก่อนที่เธอจะทันได้พูดจนจบประโยคด้วยซ้ำ จะเรียกว่าเอ่ยออกมาก็ดูไม่ค่อยตรงกับความเป็นจริงสักเท่าไร เรียกว่าตะเบ็งเสียงสวนออกมาน่าจะเข้ากับสถานการณ์มากกว่า


แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้มีเสียงเล็มแหลมน่าปวดหู แต่ระดับเสียงที่ปรายรดาใช้ก็ถือว่าดังจนสามารถเรียกว่าเป็นมลพิษทางเสียงได้เหมือนกัน


“เพราะมือถือมันไม่ได้อยู่กับฉันน่ะสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะเมินสายแกทำไม” บอกเหตุผลออกไป


เมื่อเช้าตอนเดินทางมากองถ่ายเธอก็มัวแต่นั่งอ่านบท จนไม่ได้สนใจหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเล่นเช่นทุกวัน แต่ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าตัวเองลืมหยิบมันมาด้วย


“คงลืมไว้สักที่ในห้องนั่นแหละ”


“มิน่า” พอทราบถึงสาเหตุที่เพื่อนไม่ยอมรับโทรศัพท์ ทั้งที่เธอโทร. ในตอนที่อีกฝ่ายพักกินข้าวมื้อกลางวันก็ลดระดับเสียงลง


“ก่อนที่แกจะมารับฉันบ่ายนี้แวะเข้าไปเอามือถือที่ห้องให้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันบอกพาสเวิร์ดประตูให้” เธอไหว้วาน


“เรื่องเข้าไปเอามือถือให้น่ะได้อยู่หรอก แต่เรื่องที่ไม่ได้ก็คือ บ่ายนี้ฉันเข้าไปรับแกไม่ได้แล้ว” ปรายรดาบอกเรื่องสำคัญที่เธอพยายามโทร. หาญาดาอยู่นานหลายนาที จนสุดท้ายต้องโทร. หาลีลภัทรเพื่อขอคุยกับหญิงสาวแทนเมื่อเจ้าตัวไม่ยอมรับโทรศัพท์เสียที “ฉันมีธุระด่วนต้องรีบไปทำ ฉันจะไปหาแกพร้อมเอามือถือไปให้ที่งานเลย”


“ถ้าอย่างนั้นโทร. บอกลุงชัยให้มารับฉันด้วยก็แล้วกัน”


เพราะเย็นนี้ปรายรดาจะไปทำงานกับเธอ หญิงสาวจึงจะแวะเข้ามารับเธอที่กองละครแล้วออกไปพร้อมกัน เธอจึงให้ลุงชัยคนขับรถประจำตัวกลับไปหลังขับมาส่งเมื่อเช้านี้ ดังนั้นเมื่อเพื่อนไม่ว่างแล้ว เธอจึงต้องใช้บริการคนขับรถของตัวเองเหมือนเดิม


“ประเด็นอยู่ตรงนี้แหละ”


“หืม” ญาดาขมวดคิ้วสงสัยกับประโยค แล้วเรดาร์ลางสังหรณ์ก็กระซิบบอกว่าต้องมีเรื่องน่าขนหัวลุกเกิดขึ้นแน่นอน


“ป้าเพ็ญไม่สบาย เหมือนว่าต้องแอดมิดด้วย ฉันเลยให้ลุงแกไปอยู่เป็นเพื่อนป้าแกน่ะ”


“ถ้าอย่างนั้นให้ลุงแกอยู่เป็นเพื่อนป้าเพ็ญเถอะ”


ญาดารู้จักป้าเพ็ญ อีกฝ่ายเป็นแม่บ้านที่เธอจ้างมาดูแลทำความสะอาดคอนโดรายสัปดาห์ ทั้งยังช่วยดูแลเจ้าลูกหมาของเธอในช่วงที่ต้องไปทำงานต่างจังหวัด พอเกิดไม่สบายขึ้นมาย่อมต้องการใครสักคนที่วางใจคอยอยู่ใกล้ๆ เพื่อความอุ่นใจ เธอเข้าใจตรงจุดนี้ดี เพราะเคยผ่านสถานการณ์เช่นนี้มาเช่นกัน ดังนั้นลุงชัยจึงเป็นกำลังใจที่สำคัญที่สุดของป้าเพ็ญ แล้วเธอก็ไม่อยากดึงตัวกำลังใจของใครมาในตอนนี้


“เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่ไปเอง”


“ไม่ต้องๆ ฉันบอกลีให้พาแกไปที่งานด้วยแล้ว”


“อะไรนะ!”


=====================

WRITER TALKS.

เข้าทางเจ้าหมาน้อยอีกแล้วววววว

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 397 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #413 firstzy93 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 12:20
    5555 เขัาทางเลย
    #413
    0
  2. #412 runlarin (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 11:36
    บังเอิญอะไรแบบนี้ เข้าทางนุ้งลีสุดๆ
    #412
    0
  3. #411 dokao (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 08:57
    เข้าทางลีเลยงี้
    #411
    0
  4. #410 byuntp (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 06:05
    เข้าทางเจ้าลูกหมาอีกแล้วววววว
    #410
    0
  5. #408 Ms.right (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 00:54

    เอาแล้วยิ้มเอ้ย หนีไม่พ้นหรอก5555

    #408
    0
  6. #407 Panther Navy (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 00:42
    เอาเเล้วๆ
    #407
    0