หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 420 ครั้ง
    25 มี.ค. 64




ในตอนนั้นชีวิตนักแสดงของญาดากำลังรุ่ง มีผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาทำความรู้จัก และหนึ่งในนั้นคือภูวเดชทายาทเจ้าของห้างสรรพค้าชื่อดัง ทั้งรูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอหลังได้พูดคุย นั่นทำให้เธอรับไมตรีจากเขาด้วยความเต็มใจ จากนั้นทั้งสองจึงเริ่มคบหากันจริงจังในสถานะแฟน


ตลอดเวลาที่คบกันภูวเดชไม่เคยทำตัวรุ่มร่าม ไม่เคยกระทำการที่ดูเป็นการเอาเปรียบ มีแตะเนื้อต้องตัวกันบ้างตามประสาหนุ่มสาวที่รักกัน โดยการแสดงความรักมากสุดคือการจูบ


ญาดาจริงจังกับความสัมพันธ์ครั้งนี้มาก เพราะเธอรู้ว่าเขาเองก็จริงจังกับความสัมพันธ์นี้เช่นกัน


สองครอบครัวได้ทำความรู้จักกันในเวลาต่อจากนั้น ทุกอย่างราบรื่นไปได้ด้วยดี โดยเฉพาะความสัมพันธ์แสนหวานครั้งนี้ ตั้งแต่วันแรกที่ตกลงคบหากันทั้งสองไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้ง แม้เวลาว่างจะไม่ตรงกันเพราะต่างก็ทำงานหนักทั้งคู่ แต่ยิ่งไม่ได้เจอหน้ามันกลับยิ่งทำให้รักกันมากขึ้นกว่าเดิม


ยอมรับว่าตอนนั้นเธอคิดฝันไปไกลถึงขั้นสร้างครอบครัวร่วมกับเขา ครอบครัวที่แสนอบอุ่นและเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ไม่ใช่แค่เธอที่คิดไปไกลเพียงคนเดียว แต่ภูวเดชก็วางแผนอนาคตร่วมกันไว้เช่นเดียวกัน


แล้วในวันครบรอบหนึ่งปีที่คบหากัน เขาก็คุกเข่าขอเธอแต่งงามท่ามกลางบรรยากาศสุดพิเศษ หลังจากที่คนรักเอ่ยปากขอ เธอก็พยักหน้าตอบตกลงทันทีแบบไม่ลังเล เพราะนี่คือสิ่งที่เธอวาดฝันไว้มาตลอดและสิ่งนั้นกำลังจะกลายเป็นจริง


การประกาศหมั้นสายฟ้าแล่บของนางเอกสาว ยิ้ม ญาดา เป็นข่าวดังไปทั่วประเทศ หลังจากข่าวถูกเผยแพร่ออกไปก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา คาดเดาว่าท้องก่อนแต่งก็มีให้เห็นอยู่มากมาย แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นไปได้เพราะเธอกับภูวเดชไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไกลถึงขั้นนั้น แต่กระนั้นก็ยังมีเสียงสนับสนุนเป็นส่วนใหญ่ที่เข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับการหมั้นในครั้งนี้ของเธอ


ชีวิตหลังจากนั้นถูกโรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ในแต่ละวันที่ดำเนินไปเต็มไปด้วยความสุข สองคู่รักมีเวลาเจอกันมากขึ้น เช่นเดียวกับการแสดงความรักที่เพิ่มระดับขึ้นกว่าเดิม


เธอไม่ติดปัญหาอะไรเพราะถึงอย่างไรเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้น ทั้งอนาคตอันใกล้นี้เขายังเป็นว่าที่เจ้าบ่าว และจะกลายเป็นสามีในที่สุด


‘แรกๆ ก็คิดว่ายังไม่เคยเลยทำตัวเป็นขอนไม้ แต่นี่มันไม่ใช่แล้ว’


ญาดากลั้นเสียงสะอื้นของความเสียใจไว้เมื่อเขายังตำหนิเธอไม่เลิก


หลังจากยินยอมให้แฟนหนุ่มแสดงความรักในอีกสเต็ปหนึ่ง เขาค่อยๆ สอนเธอถึงรสรักของชายหญิงว่าเป็นเช่นไร แต่ก็ต้องล่มไม่เป็นท่าเมื่อเธอไม่มีอารมณ์ร่วม ทำให้เขาล้มเลิกกลางคันเพราะรู้สึกเห็นใจเธอที่ยังใหม่


ทว่าภูวเดชเองก็ไม่ได้ลดละความพยายาม เมื่อมีโอกาสได้อยู่ลำพังเขาก็เป็นครูคอยสอนสั่งเธอเสมอ แต่ก็เหมือนเดิมทุกครั้งคือต้องยกเลิกกลางคัน เมื่อญาดายังคงนอนแน่นิ่งอยู่เช่นเดิม เป็นแบบนั้นอยู่บ่อยครั้งจนคนสอนรู้สึกหงุดหงิดลามไปถึงขั้นไม่พอใจ


ญาดาเองก็รู้สึกผิดที่ทำให้เขาเสียอารมณ์ แต่คนที่เรียนโรงเรียนประจำหญิงล้วนมาตลอด แถมพอขึ้นมหาวิทยาลัยก็ไม่ได้ใช้ชีวิตนักศึกษาเต็มที่อย่างที่ควรจะเป็น เพราะเธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นปีที่หนึ่ง แน่นอนว่าได้ใกล้ชิดเพศตรงข้ามน้อยมาก มากสุดคือตอนที่เข้ามาทำงานเป็นนักแสดง แล้วภูวเดชก็คือแฟนคนแรกในชีวิต พอถูกคนรักสัมผัสเนื้อตัวอย่างมีจุดมุ่งหมายก็เกิดทำตัวไม่ถูกขึ้นมา


เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรแสดงออกอย่างไรยามที่ถูกลูบไล้ ทั้งสีหน้า ท่าทาง หรือแม้แต่เสียงที่เปล่งออกมานั้นควรทำแบบไหนถึงจะถูกต้องและทำให้อีกฝ่ายพอใจ เพราะความรู้สึกของเธอในตอนนั้นไม่มีความวูบวาบในช่องท้องน้อยแบบที่อ่านข้อมูลในอินเทอร์เน็ตมาแต่อย่างใด สุดท้ายจึงได้แต่นอนแน่นิ่งอยู่แบบนั้น ไม่กล้าขยับแขนขยับขาเพราะกลัวจะไปเกะกะเขาเข้า


‘เพราะจริงๆ แล้วเธอมันตายด้าน’



=====================

WRITER TALKS.

น้องยิ้มของไรต์ตายด้านหรือว่าคุณไร้น้ำยากันแน่คะ คุณภูวเดช

พูดแบบนี้อารมณ์มันขึ้นๆ

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 420 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #37 DaizyDuck (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 19:33
    ว่าแรงมาก สงสารยิ้มเลย
    #37
    0
  2. #36 heykeo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 14:20

    นั่นสิใครกันแน่

    #36
    0
  3. #35 byuntp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 00:06
    น่าตบปากจริงๆ เลย พูดแบบนี้ได้ไงวะเนี่ย ของขึ้นแทนยิ้ม หึยยยย
    #35
    0
  4. #34 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 00:04
    ไร้น้ำยามากกว่ามั้ง
    #34
    0