หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 48 : ตอนที่ 9 พระเอกมาจนได้ หมดเวลาจะใช้ตัวแสดงแทน [7]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    27 มี.ค. 64




“ทำไมคุณถึงอยากถอนตัวจากละคร”


“คุณได้ยินเหรอ”


ญาดาตกใจที่มีบุคคลที่สามได้ยินประโยคสำคัญ นอกจากเขาแล้วยังมีใครได้ยินอีกหรือไม่ เพราะหากมีคนอื่นได้ยินอีกแล้วนำไปพูดต่อ ไม่ใช่เรื่องดีแน่ แล้วเหมือนว่าลีลภัทรจะรับรู้ถึงสิ่งที่เธอกังวลอยู่ เขาจึงพูดประโยคต่อมาเพื่อให้เธอสบายใจ


“ไม่มีใครอื่นนอกจากผม แล้วมันก็ได้ยินไม่ถนัดนักหรอก เพียงแต่ผมเอามาประติดประต่อเดาเอาเอง”


“แล้วก็บังเอิญว่าคุณเดาได้แม่นอย่างกับร่วมวงสนทนาอยู่กับฉันด้วย” เธอประชด


“เพราะมีผมเป็นพระเอกหรือเปล่า คุณถึงอยากถอนตัว” เขาถามด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้มีแววเสียใจหรือน้อยใจแต่อย่างใด เพราะนี่เป็นสิ่งที่คิดไว้อยู่แล้วว่าจะเกิดขึ้น เธอดูอยากหนีห่างจากเขาเต็มทีจึงเดาได้ไม่ยาก แล้วเขาก็รู้ดีว่าเธอจะไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เพราะคำว่านักแสดงมืออาชีพค้ำคออยู่


“ใช่ค่ะ ฉันไม่อยากร่วมงานกับคุณ” ญาดาตอบออกไปตามตรง ไม่มีการรักษาน้ำใจของผู้ฟังแต่อย่างใด เธอไม่หวังว่าเขาจะเจ็บปวดกับคำพูดของเธอ แน่นอนว่ายากที่จะมีบุญได้เห็นมัน


“ทำไมล่ะ” ลีลภัทรยกมือขึ้นกอดอกขณะตั้งคำถาม “เพราะเรื่องที่ผมไปส่งคุณวันนั้นเหรอ”


เขารู้ว่าไม่ใช่


ลีลภัทรโน้มหน้าลงไปใกล้ ก่อนจะใช้สายตามองเธออย่างจับผิด


“หรือเพราะเรื่องคืนนั้น”


ญาดาใช้สีหน้าแบบไม่เข้าใจว่าเขาพูดเรื่องอะไร บอกตามตรงว่าตอนนี้เธอกลั้นหายใจ ไม่ใช่เพราะกลัวแสดงพิรุธให้เขาเห็น รู้อยู่แล้วว่าเขารู้ว่าเธอเข้าใจที่เขาพูด แต่ที่ต้องกลั้นหายใจเพราะกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเขากำลังสร้างความปั่นป่วนให้เธอต่างหาก


“แต่ไม่ว่าจะเพราะผมเป็นพระเอกหรืออะไร” ลีลภัทรโน้มหน้าเข้าไปใกล้ญาดากว่าเดิมจนปลายจมูกทั้งสองห่างกันไม่กี่เซนติเมตร ก่อนจะเลื่อนใบหน้าเปลี่ยนเป้าหมายไปกระซิบที่ข้างใบหูเธอแทน “ต้องขอแสดงความเสียใจด้วยที่ท้ายที่สุดแล้ว...ผมคือพระเอกของคุณ”


ลีลภัทรดึงตัวกลับพร้อมกับยืดตัวขึ้นยืนตรง ก้าวถอยหลังออกไปสองเก้าเพื่อเว้นระยะห่างให้หญิงสาวได้หายใจหายคอหลังจากที่กลั้นหายใจอยู่นาน


“ผมไปรอข้างในก่อนนะ” ชายหนุ่มส่งยิ้มหวานให้ อดโน้มตัวไปใกล้เธอแล้วเอ่ยเสียงเบาอย่างต้องการแกล้งเป็นครั้งสุดท้ายของวัน “...นางเอกของผม”


เอ่ยจบประโยคลีลภัทรก็เดินออกจากห้องน้ำไปด้วยรอยยิ้ม เขาไม่ได้อยากแกล้งเธอ แต่เธอน่ารักจนเขาอดแกล้งไม่ได้เองนี่นา


ญาดาถอนหายใจออกมาพร้อมกับสูดออกซิเจนเข้าปอดเฮือกใหญ่ หากเขาไม่ผละออกไปมีหวังเธอได้ขาดอากาศหายใจตายอยู่ที่ห้องน้ำชายนี่ละ


แต่ทำไมนะ ผู้ชายคนหนึ่งสามารถสร้างความปั่นป่วนต่อระบบภายในร่างกายและระบบสมองของผู้หญิงคนหนึ่งได้มากขนาดนี้เชียวหรือ


ถ้าคำตอบคือใช่ เขาคือตัวอันตรายชัดๆ


=====================

WRITER TALKS.

นางเอกของผม

จ้าาาา นางเอกของน้องลีแหละจ้า

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #388 jejy66 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 มีนาคม 2564 / 05:00
    รุกเยอะนางจะได้ใจอ่อนเชื่อพี่ หุหุ
    #388
    0
  2. #387 kwangvivi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 23:04

    ผมคือพระเอกของคุณ....นางเอกของผม. หมั่นไส้หมาน้อยจริงๆ มั่นไปอี๊กกกก
    #387
    0
  3. #386 PorPiah (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 15:34
    หมั่นไส้ที่สุด
    #386
    0
  4. #385 dokao (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 08:43
    นัลล้ากกกก
    #385
    0
  5. #381 DaizyDuck (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 08:20
    ตื่นเต้นๆ
    #381
    0
  6. #380 wishmeluck (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 04:51
    พระเอกแสบบบ
    #380
    0
  7. #379 byuntp (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 04:30
    ยิ้มหนีไม่ได้แล้วแหละ เจ้าลูกหมาไม่มีแผ่ว
    #379
    0
  8. #378 Ms.right (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 01:11

    นางเอกคนเดียวของน้องลีเลยจ้า

    #378
    0
  9. #377 firstzy93 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 00:35
    อันตรายต่อใจ
    #377
    0