หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 469 ครั้ง
    25 มี.ค. 64



1

จุดเริ่มต้น



สามปีก่อน


สถานบันเทิงชื่อดังใจกลางเมืองเชียงใหม่ดูคึกคักสนุกสนานกว่าทุกวัน นอกจากจะมีดีเจชื่อดังมาเปิดเพลงแล้ว ยังสนุกสุดเหวี่ยงไปกับกิจกรรมวันฮาโลวีนที่เหล่านักเที่ยวพากันแต่งตัวจัดเต็มแบบไม่มีใครยอมใคร เพราะผู้ชนะเลิศในวันนี้มีรางวัลดื่มฟรีไปอีกหนึ่งสัปดาห์เต็ม ดูเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าเหลือเกินกับนักย่ำราตรี


แคมเปญนี้เป็นอีกหนึ่งความสนุกสำหรับใครที่กำลังมองหาเพื่อนแก้เหงา เพราะน้อยคนนักที่จะแต่งตัวแบบเปิดเผยใบหน้าจริง ถึงไม่แต่งหน้าจัดเต็มตามตีมก็มีบางคนสวมหน้ากากมาอำพรางใบหน้า งานนี้จึงต้องหวังพึ่งแต้มบุญที่มีว่าจะเลือกเพื่อนได้ตรงใจแค่ไหน


แม้ผู้คนรอบตัวจะสนุกไปกับเสียงเพลงและเครื่องดื่มหลากชนิด แต่ยังมีหญิงสาวที่สวมหน้ากากปิดบังใบหน้าไปเกือบครึ่งหน้าที่แทบไม่รับรู้ถึงความสนุกรอบตัวเหล่านั้น


ยามที่ผู้ชายเข้ามาทักทายขอทำความรู้จัก เธอก็ปฏิเสธกลับด้วยความนิ่งเงียบ ไม่ใช่เพราะเย่อหยิ่งถือตัว แต่ทุกครั้งที่ดำดิ่งไปกับภวังค์ความนึกคิดของตัวเองทีไร เหมือนเธอตัดตัวเองออกไปจากโลกภายนอกโดยสิ้น แล้วทุกครั้งที่จมลึกก็อดหวนนึกถึงเรื่องราวเมื่อสองปีก่อนไม่ได้



...



‘ผู้หญิงอะไรวะไร้อารมณ์ฉิบหาย ตัวแข็งทื่ออย่างกับท่อนไม้ไร้ชีวิต’


ภูวเดชผละออกจากร่างบางด้วยความหัวเสีย แม้ญาดาจะสวยหยาดเยิ้มเพียงใดหรือแม้แต่รูปร่างสัดส่วนของเธอจะถูกใจเขาแค่ไหน ทว่าผู้หญิงที่ไร้ความรู้สึกทั้งที่เล้าโลมเธอมาครึ่งชั่วโมงแล้วแต่ยังนอนนิ่งเป็นศพเขาก็ไม่ปลื้ม


เขามั่นใจว่าเรื่องบนเตียงของตัวเองนั้นไม่เป็นสองรองใคร ไม่เคยทำให้ผู้หญิงที่นอนด้วยคนไหนต้องผิดหวัง และแน่นอนว่าทุกครั้งที่เขาสัมผัสพวกหล่อนไม่เคยมีใครนอนนิ่งแบบนี้ ผิดกับญาดา แม้แต่เสียงร้องที่บ่งบอกว่ามีอารมณ์ร่วมด้วยก็ยังไม่ได้ยินสักแอะ


สาวประสบการณ์น้อยนั้นเขาเคยเจอะเจอ แต่พวกเธอก็ไม่มีใครเป็นเหมือนหญิงสาวตรงหน้า ดังนั้นจึงพูดได้เลยว่า ญาดาเป็นผู้หญิงประเภทไร้ความรู้สึกหนึ่งเดียวที่เขาเคยพานพบ แถมยังเป็นคนเดียวที่ทำให้เขาหมดอารมณ์ใคร่แม้เธอจะน่าหลงใหลเพียงใดก็ตาม


‘เธอตายด้านหรือไงยิ้ม’


คนถูกถามหลบหน้าด้วยความรู้สึกอาย เมื่อถูกคู่หมั้นหนุ่มมองมาเหมือนเธอเป็นตัวประหลาด ท่าทางหัวเสียของเขาทำเธอน้ำตารื้นขอบตา ก่อนจะไหลลงอาบแก้มด้วยความอึดอัด ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ไฟโทสะของเขาลุกฮือ


‘จะร้องไห้หาสวรรค์วิมานอะไรวะ น่ารำคาญฉิบหาย!’


ยิ่งได้ฟังคำพูดของภูวเดช ญาดาก็ยิ่งร้องไห้หนัก


นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพูดจาแตกต่างจากตอนที่คบกันใหม่ๆ ผู้ชายแสนดีและอบอุ่น ผู้ชายที่พูดจาไพเราะน่าฟัง ผู้ชายที่คุกเข่าขอเธอแต่งงานท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกขณะล่องเรือกินมื้อค่ำด้วยกัน ผู้ชายคนนั้นหายไปไหน


เธอไม่โทษตัวเองที่ใจง่ายยอมตกลงแต่งงานกับเขาทั้งที่เพิ่งศึกษาดูใจกันได้แค่ปีเดียว แต่เธอโทษความโง่เขลาของตัวเองที่หลงไปกับคำหวานที่เขาป้อนให้มาตลอด เด็กสาวที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน ทั้งยังไร้ซึ่งประสบการณ์รักแบบชายหญิง พอเจอคนที่แสนดีและมอบความรักที่แสนหวานให้ เธอก็คล้อยตามเขาอย่างง่ายดาย เรียกว่าหลงผู้ชายแบบไม่ลืมหูลืมตาเลยก็ไม่ผิดนัก



=====================

WRITER TALKS.

เรามาย้อนไปยังจุดเริ่มต้นเมื่อสามปีก่อนกันค่ะ

จุดเริ่มต้นที่พวกเขาแอบแซ่บกันจนถึงตอนนี้

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 469 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #33 firstzy93 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 22:36
    โถถถถ ยิ้ม
    #33
    0
  2. #32 DaizyDuck (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:20
    โห ถึงขั้นจะแต่งงานแล้วด้วย
    #32
    0
  3. #29 PlaplaPor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:38
    อยากได้อีบุ้คเลยค่ะ😂😂😂😂
    #29
    0
  4. #28 byuntp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 16:03
    ยิ้มน่าสงสารมากอะถ้ามาเจออะไรแบบนี้
    #28
    0