หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 8 ความวาบหวาม [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    27 มี.ค. 64




“ดังนั้นคุณควรจะขับรถด้วยความตั้งใจ ไม่ใช่มือจับมือฉันไว้แบบนี้” เธอเอ่ยเสียงจริงจังที่สุดเท่าที่เคยจริงจังมา


“ครับ”


มือใหญ่คลายมือที่กุมเธอไว้แน่นหลังจากเขาตอบรับ พอพูดดีๆ ด้วยเขาก็ยินยอมแต่โดยดีสินะ


ยินยอมแต่โดยดีกับผีน่ะสิ!


ที่เขาคลายมือเพราะแค่ปรับเปลี่ยนท่าจับเท่านั้น แล้วตอนนี้เขาก็กุมมือเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วเขาจะตอบรับว่า ‘ครับ’ ทำไมเนี่ย เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ทำตามที่เธอขอ


“นี่คุณ!” เธอว่าออกไปอย่างเหลืออด


“ก็พูดได้นี่ แถมยังเสียงดังดีอีก ทีผมถามล่ะเงียบเชียว”


ลีลภัทรยอมปล่อยมือเล็กให้เป็นอิสระเมื่อเขาได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว คือยอมให้เธอเปิดปากพูดกับเขาเสียที


‘ดูท่าจะเป็นคนชอบถูกกระตุ้น’ เอ่ยในใจด้วยความขบขัน มาถึงตอนนี้เธอก็ยังทำหน้าตลกอยู่เหมือนเดิม แถมยังเป็นสีหน้าไม่ซ้ำเช่นเดิม


“ผมต้องไปส่งคุณที่ไหน” เขาหันไปถามคนข้างๆ ที่ตอนนี้ขยับไปนั่งเบียดกับประตู พร้อมกับเช็ดมือฝั่งที่ถูกเขากุมกับกระโปรงตัวเองเหมือนกลัวว่าเชื้อโรคจากมือเขาจะชอนไชผิวหนังเธออย่างนั้นแหละ


“รับงานยังไงไม่รู้รายละเอียดงาน” ญาดาบ่นพึมพำกับตัวเองโดยไม่ได้มองหน้าเขา


“ผมรู้แค่ว่าไปส่งคุณที่กองละครที่ปทุม แต่ผมไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนของปทุม” สิ่งที่เขารู้มาจากลุงเนียงมีแค่นั้นจริงๆ “ผมขอจุดหมายด้วย”


ลีลภัทรใช้จังหวะรถจอดติดไฟแดงล้วงสมาร์ตโฟนที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมา พร้อมกับปลดล็อกหน้าจอและเปิดหน้า Google Maps ส่งให้ญาดาระบุตำแหน่งที่ตั้งให้


“ถึงกับใช้กูเกิลแมพเลยเหรอ”


“ผมไม่ค่อยรู้จักเส้นทางนอกเมืองสักเท่าไหร่” เขาบอกไปตามความจริง แค่ถนนในกรุงเทพฯ เขายังรู้จักไม่ทั่วถึงด้วยซ้ำ จะไปไหนมาไหนทีก็ต้องใช้บริการแอพพลิเคชันนำทาง เมื่อเห็นเธอเบ้หน้าเหมือนไม่เชื่อจึงมองเธอกลับแล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หรือจะตรงไปบ้านผมดี ผมจำเส้นทางกลับบ้านตัวเองได้แม่นเลยนะ”


ลีลภัทรหันไปเลิกคิ้วถามคนข้างๆ ด้วยแววท้าทาย แล้วเขาก็ได้รับการตอบรับด้วยการถูกทำหน้ายักษ์ใส่ พร้อมกับอีกฝ่ายรีบหยิบโทรศัพท์จากมือเขาไปพิมพ์จุดหมาย


“กลัวผมพากลับบ้านขนาดนั้นเลยเหรอ” คนจงใจยั่วยวนกวนอารมณ์อีกฝ่ายยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ แต่เขาก็ยังอยากแกล้งเธออยู่แบบนั้น “ไม่ไกลจากนี้ด้วยนะ”


“ไฟเขียวแล้ว” เธอบอกคนที่ยังจ้องเธอไม่เลิกเสียงแข็ง ในใจก็นึกไปว่าจะเอาตัวรอดจากสถานการณ์ตรงนี้อย่างไร แต่ดูแล้วเขาคงจะไม่ยอมให้เธอหนีไปไหนจนกว่าจะถึงจุดหมาย แล้วเธอก็หนีไปไหนไม่ได้แล้วเมื่อตอนนี้กำลังจะขึ้นทางด่วน


“ผมยังไม่ได้คำตอบจากคุณเลยนะ”


‘คำตอบอะไรอีกล่ะเนี่ย’ ญาดาบ่นในใจขณะหันหน้าหนีไปมองนอกหน้าต่าง


“คุณชื่ออะไร”


“สาบานว่าคุณไม่รู้จักฉัน” เธอหันไปมองเขาแว่บหนึ่งด้วยสายตาไม่เชื่อถือ


ถึงเธอจะไม่ใช่ดาราดังระดับซูเปอร์สตาร์ แต่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง ดังนั้นการที่เขาจำหน้าเธอได้ การที่เขาเจอเธอที่ช่อง การที่เขามานั่งอยู่บนรถคันนี้ เธอมั่นใจเหลือเกินว่าเขารู้จักชื่อเธอ



=====================

WRITER TALKS.

ถามอะไรไม่อยากจะตอบ พากลับบ้านซะเลยบ้อออออ 55555

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #308 DaizyDuck (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:08
    ลีไม่แผ่วเลยลูก
    #308
    0
  2. #306 namymelody (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:00
    สาบาน ไม่รู้จักเลยจริงจริ๊ง
    #306
    0
  3. #305 impookie (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:56
    น้องลีเบาได้เบานะค้าบบ 5555
    #305
    0
  4. #304 byuntp (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:33
    เบาได้เบา ระวังยิ้มหนีนะ 55555
    #304
    0
  5. #303 kwangvivi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:10
    เด๋วลีพากลับบ้านเลย
    #303
    0
  6. #302 pnamfah (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:47
    น้องลีไม่ผ่อนเลย เหยียบคันเร่งตลอด
    #302
    2
    • #302-1 อริมา / MamaMuay(จากตอนที่ 39)
      21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:59
      น้องลีไม่รู้จักเบรกค่ะ 555555
      #302-1
    • #302-2 pnamfah(จากตอนที่ 39)
      21 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:26
      เดี๋ยวอีแม่คนนี้จะดึงเบรกมือให้เลยค่ะ มันน่านัก!!!
      #302-2
  7. #301 firstzy93 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:39
    จะพากลับบ้านเลยหรอ
    #301
    1
    • #301-1 อริมา / MamaMuay(จากตอนที่ 39)
      21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:41
      ดื้อนักพากลับซะเลย 5555
      #301-1