หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 7 คำอธิษฐานสำแดงเดช [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 431 ครั้ง
    27 มี.ค. 64



ญาดานึกย้อนไปก่อนหน้านี้เพื่อระลึกถึงเลขทะเบียนรถใหม่อีกครั้งว่าเธอขึ้นรถมาผิดคันหรือไม่ แต่เลขทะเบียนจำง่ายแบบนั้นไม่ผิดคันแน่ นี่คือรถของปรายรดาเพื่อนรักของเธออย่างแน่นอน


แล้วเขาล่ะ?


เขามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร!


“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!”


ญาดาโพล่งถามออกไปอย่างที่ใจคิด พร้อมกับขยับตัวไปชิดประตูอย่างระแวดระวังภัย ชิดจนแทบจะแนบติดไปเป็นเนื้อเดียวกัน และด้วยเหตุนั้นทำให้คนที่มองเธอแทบทุกอิริยาบถตั้งแต่ขึ้นรถมาหลุดขำแบบไม่คิดเกรงใจกัน


“คุณนี่ตลกดีนะ”


ลีลภัทรเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะขณะมองคนทำหน้าตลก ตั้งแต่เธอเปิดประตูรถขึ้นมานั่งจนถึงตอนนี้ เธอเปลี่ยนสีหน้าไม่ซ้ำกันจนเขาไม่ไหวจะนับ แต่สีหน้าที่ตลกที่สุดคือตอนนี้ ตอนที่รู้ว่าเขานั่งอยู่ข้างๆ เธอมาตลอด


“เป็นคนเปิดประตูรถขึ้นมาเองแท้ๆ กลับมาถามผมเสียอย่างนั้น” พูดจบก็หันกลับไปมองถนนตามเดิม โดยที่ริมฝีปากยังแย้มยิ้มด้วยความขบขันไม่เสื่อมคลาย


ญาดาส่ายหน้าแบบไม่เห็นด้วยกับประโยคของเขา ถึงเธอจะเป็นฝ่ายเปิดประตูขึ้นรถมาด้วยตัวเองก็เถอะ


“แต่นี่รถเพื่อนฉัน” เธอยืนยันกับเขาและตัวเองอีกครั้ง


“ครับ”


“ครับ?” เธอทวนประโยคตอบกลับของเขาเสียงสูง เขายืนยันสิ่งที่เธอพูดไปว่าเป็นความจริงกลับมาสั้นๆ เพียงแค่นี้เนี่ยนะ แต่สิ่งที่เธออยากรู้คือมากกว่านั้น


“ใช่ครับ”


“นี่คุณกำลังยั่วโมโหฉันอยู่ใช่ไหม” เธอถามออกไปเสียงแข็งปลายเสียงติดโมโห


“หรือจะให้ผม ‘ยั่ว’ อย่างอื่นคุณดี” ลีลภัทรเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะจงใจปั่นเธอด้วยคำพูดชวนคิด “ความจริงคุณเองก็ถนัดไม่ใช่เหรอ”


“วันนั้นฉันแค่เมาหรอกเหอะ” เธอสวนกลับทันควัน “แล้วฉันก็ไม่ได้ถนัดยั่วอย่างที่คุณกล่าวหาด้วย”


การปั่นของเขาได้ผล


“วันนั้น?” ลีลภัทรหันไปมองคนที่นั่งข้างๆ ด้วยสีหน้าแสดงความสงสัย ทั้งที่ความจริงเขากลั้นยิ้มอยู่แทบตาย ก่อนจะถามประโยคต่อไปอย่างคนไม่รู้ “เราเคยเจอกันมาก่อนอย่างนั้นเหรอ”


คนพลาดครั้งใหญ่หลวงยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเองอย่างไว แต่ปิดปากตอนนี้มันจะทันหรือ ในเมื่อเธอหลุดปากพูดออกไปแล้ว


ให้ตายเถอะ เขาจะจำได้ก็เพราะเธอเป็นคนบอกเขาหมดทุกอย่างนี่ละ


“แล้วที่ผมบอกว่าคุณถนัด คือถนัดโมโห เพราะไม่ต้องยั่วก็ดูคุณจะโมโหเก่ง”


เจอประโยคนี้เข้าไปญาดาไม่รู้จะโมโหคนพูดที่เขาจงใจว่าเธอขี้วีนขี้เหวี่ยง หรือจะโมโหตัวเองก่อนดีที่ร้อนตัวจนคายความจริงออกมา


=====================

WRITER TALKS.

เมื่อยิ้มกำลังถูกปั่นเข้าให้ 5555

เด็กมันเจ้าเล่ห์ขี้แกล้งอ่าเนอะ

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 431 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #262 PorPiah (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:14
    555555 กวนประสาทเก่งงง
    #262
    0
  2. #261 mugglemousee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:04
    เด็กมันร้ายนะคะะ🤣
    #261
    0
  3. #260 DaizyDuck (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:57
    โดนน้องมันแกงละมั้ย 5555
    #260
    0
  4. #259 firstzy93 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:33
    ปั่นจัด
    #259
    0
  5. #257 PondSongsamphant (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:14
    เจ้า หมา ลี
    #257
    0
  6. #256 Daisylazy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:01
    ยิ้มงงแย้วว
    #256
    0