หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 3 : บทนำ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,317
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 717 ครั้ง
    25 มี.ค. 64




“ลีลภัทร!”


ญาดามีโอกาสพูดเพียงเท่านั้นเมื่อคนตัวโตโน้มหน้าลงมาปิดปากเธอด้วยปากของเขาแบบไม่พูดพร่ำทำเพลง หนำซ้ำยังดึงผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่คลุมร่างเธอไว้ทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เหลือเพียงเสื้อเกาะอกและกางเกงขาสั้นที่ใส่เข้าฉากเมื่อครู่ ก่อนจะพามือหนาของตัวเองเข้ากอบกุมทรวงอกเธอไว้อย่างถือสิทธิ์


“คุณควรกลับไปแล้วไม่ใช่หรือไง” หญิงสาวถามขึ้นเมื่อเขาถอนจูบออกเปลี่ยนไปซุกไซ้ซอกคอเธอแทน


“เบาเสียงหน่อย” ลีลภัทรบอกเสียงเบา


เธอรู้ว่าเหตุใดเขาถึงให้เธอเบาเสียงพูดลง เพราะด้านนอกยังมีทีมงานเดินขวักไขว่อยู่ทั่วอย่างไรล่ะ แต่ในเมื่อเขารู้ถึงข้อนี้ดี เหตุใดตอนนี้ถึงมาอยู่ตรงนี้!


“เราไม่มีเวลาแล้วยิ้ม” ชายหนุ่มเอ่ยกระซิบชิดใบหูเล็ก ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเธอเข้าใจสถานการณ์ จึงให้รางวัลด้วยการจูบซับแก้มเนียนเมื่อมือเล็กเลื่อนมาปลดกระดุมกางเกงให้เขาอย่างเร่งรีบ โดยที่สายตาเธอยังคงมองคาดโทษเขาอยู่อย่างไม่ลดละ แต่ก็น่ารักเหลือเกินในสายตาเขา


“คุณนี่มันจริงๆ เลย” ถึงจะพูดแบบนั้น แต่มือก็จัดการกับกระดุมกางเกงยีนของเขา


ลีลภัทรไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปเปล่าประโยชน์ กระตุกเสื้อเกาะอกที่ปิดความอวบอิ่มไว้ไปกองอยู่ที่เอว แล้วดึงกางเกงขาสั้นพร้อมซับในไปกองที่ต้นขา พอดีกับที่ญาดาจัดการกางเกงของเขาเรียบร้อย


“ฉันมีเวลาสิบนาที” เธอบอกเร็วๆ


“ผมจะพยายาม”


พูดจบเขาก็คว้าคนตัวเล็กเข้าประชิดตัว ดูดดึงริมฝีปากหวานอย่างเร่งรีบ ยกมือขึ้นกุมทรวงหยุ่นและเคล้นคลึงหนักมือ อารมณ์ที่อดกลั้นไว้ตั้งแต่เข้าฉากด้วยกันถูกปลดปล่อยออกมาแบบไม่มีกั๊ก หากไม่คอยท่องคำว่าทำงานเตือนตัวเองทุกสิบวินาที รับรองได้เลยว่าเกิดเรื่องน่าขายหน้าขึ้นแน่ เขาไม่เคยอยู่ใกล้ญาดาแล้วจิตใจสงบนิ่งได้สักครั้ง โดยเฉพาะในยามนี้


ลีลภัทรพลิกเธอให้คว่ำหน้าลงกับเคาน์เตอร์อ่างล่างหน้าแล้วเบียดกายเข้าหาจากด้านหลัง โดยที่มือยังหยอกเอินกับอกอิ่มไม่ห่างมือ


“เอาเข้าตอนนี้เลยได้ไหม” เสียงทุ้มกระเส่าถามชิดใบหน้า นำพาตัวตนที่แข็งขึงจนปวดตึงของตัวเองไปทักทายกับดอกไม้งามที่มีน้ำหวานอาบเคลือบอยู่ ไม่ต้องรอให้เจ้าตัวตอบเมื่อตอนนี้เธอพรั่งพร้อมสำหรับเขาเต็มที่แล้ว จึงกดสะโพกชำแรกกายสาวลงไปจนสุดทาง


ลีลภัทรผ่อนลมหายใจออกมาเมื่อความปวดหนึบได้รับการบรรเทา แต่ก็แทนที่ด้วยความเสียวซ่านจนเกินบรรยาย 


“คุณโอเคใช่ไหม” เขาถามแล้วกดจูบที่แผ่นหลังเนียนอย่างใส่ใจคนในอ้อมแขน แม้เขาจะไม่ได้รับคำตอบจากญาดา แต่ก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอโอเคดี ไม่เช่นนั้นคงไม่มีเสียงพึงพอใจหลุดออกมาจากริมผีปากสวย


คนถูกถามพยายามรักษาสติให้มั่น บอกตัวเองไม่ให้เตลิดไปกับอารมณ์พิศวาสแสนหวานนี้ ไม่เช่นนั้นเธอจะลืมเวลาที่เหลืออยู่ไปสิ้น ลืมแม้กระทั่งว่าด้านนอกนี้มีผู้คนมากมายเต็มห้อง


แต่ให้ตายเถอะ ยิ่งมีโอกาสถูกจับได้มากเท่าไร ความตื่นเต้นยิ่งพุ่งสูงขึ้นมากเท่านั้น


“ตอนนี้เหลือแปดนาทีแล้วนะ” เสียงที่พยายามเปล่งออกมาด้วยความมั่นคง ทว่าเมื่อหลุดออกจากปากเธอแล้วกลับดูกระเส่าชอบกล


‘ตั้งสติของแกเดี๋ยวนี้นังยิ้ม!’ ญาดาต่อว่าตัวเองแรงๆ ในใจ แต่ก็ต้องรีบเม้มปิดปากตัวเองไว้ให้แน่นเมื่อคนที่ยืนซ้อนหลังอยู่เริ่มขยับสะโพก


เพียงแค่เริ่มลีลภัทรก็ต้องกัดฟันกรอดเพื่อไม่ให้ตัวเปล่งเสียงร้องแห่งความสุขออกมา เมื่อความอ่อนนุ่มบีบรัดตัวตนเขาไว้แน่น แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถชักช้าลีลาได้อีกต่อไป มือทั้งสองจึงเลื่อนขึ้นจับเอวคอดไว้ เขาออกแรงกระแทกกระทั้นหนักหน่วงกว่าเดิม


ภาพใบหน้าที่สะท้อนให้เห็นผ่านกระจกเงาทำเอาญาดาเผลอยิ้ม เมื่อใบหน้าเขาแสดงอารมณ์ที่เกิดขึ้นออกมาเสียสิ้น มันช่วยกระพือความต้องการส่วนลึกของเธอให้ลุกโชนลงไปกองอยู่ที่จุดเดียวของร่างกาย ทว่าต้องปิดปากแน่นอีกครั้งเมื่อจังหวะพิศวาสของหนุ่มรุ่นน้องสร้างความรัญจวนจนเกือบเผลอส่งเสียงร้องออกมา แต่ก็ต้องหันไปปรามลีลภัทรทางสายตาเมื่อเขากำลังแกล้งให้เธอปั่นป่วนหนักกว่าเดิม


ทว่านี่ยังไม่ใช่เวลา!


“อย่าเพิ่งเล่น พี่มีงานต่อ” เธอปรามออกไป แต่กลับถูกแขนแกร่งกอดรัดเอวไว้แน่นกว่าเดิม ทั้งยังเพิ่มแรงกดสะโพกหนักขึ้นอย่างต้องการจะลงโทษ จนเธอเกือบร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน เพราะบทลงโทษของเขาช่างร้อนแรงเหลือเกิน


“บอกแล้วไงว่าอย่าแทนตัวเองว่าพี่ ผมไม่ได้อยากมีพี่สาว”


ลีลภัทรบอกข้อหาที่เธอได้รับโทษเมื่อครู่


ใช่ เธอกับเขาไม่ได้เป็นพี่น้องกัน และแน่นอนว่าสถานะแฟนก็ไม่ใช่เช่นเดียวกัน หรือแม้แต่เพื่อนก็ไม่ใกล้เคียงกับสถานะของทั้งสอง หากจะพูดให้ถูกคือทั้งเธอและเขาไม่มีสถานะใดต่อกัน นอกจากแลกเปลี่ยนความต้องการทางร่างกายด้วยกันเท่านั้น


ความสัมพันธ์ที่ไม่มีทางพัฒนาไปจากเดิม ไม่มีการก้าวไปข้างหน้า มีเพียงก้าวถอยหลังและสิ่งนี้จะเกิดขึ้นทันทีเมื่อมีใครคนหนึ่งก้าวข้ามเส้นความสัมพันธ์ที่ขีดไว้อย่างชัดเจน เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้นทุกอย่างจะจบลงทันที


แต่ตลอดเวลาสามปีกับสถานะที่ไม่มีสถานะเช่นนี้ ลีลภัทรไม่เคยก้าวออกจากเส้นวงกลมที่เธอวาดไว้ให้เขาเลย ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาจึงยังอยู่ดี


“ยิ้ม...แปดนาทีไม่น่าพอสำหรับผม” ลีลภัทรกัดฟันกรอดเมื่อความพิศวาสเล่นงานเขาอย่างจัง “ถ้าอยากให้ทัน คุณต้องเป็นคนทำ”


คนที่ถูกเปลี่ยนให้มาเป็นฝ่ายคุมเกมไม่ปฏิเสธแต่อย่างใด แถมยังรับคำทันที


“เตรียมตัวนับถอยหลังได้เลย...เจ้าหมาน้อย”


คนเต็มใจรับบทเป็นผู้ตามยิ้มขบขันกับสรรพนามที่เธอใช้เรียกเขา แน่นอนว่าเขาเต็มใจเป็นเจ้าหมาน้อยของเธอ ที่สำคัญหากต้องการจะประหยัดเวลา ทางเดียวที่จะกำราบเขาได้เร็วคือให้ญาดาเป็นฝ่ายควบคุม แน่นอนว่าเธอเก่งและรู้วิธีปราบเขาให้อยู่หมัด พร้อมกันนั้นเธอเองก็สำราญกายได้ในเวลาเดียวกัน


สำหรับญาดา เขายอมให้เธอทุกอย่างแบบไม่มีข้อแม้ ยอมแม้แต่ทำตัวเหมือนอยู่ในพื้นที่ที่เธอวาดกำกับไว้กับความสัมพันธ์นี้ เธออาจจะคิดว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยก้าวขาออกจากเส้นวงกลมเลย

แต่นั่นเป็นความคิดที่ผิดถนัด เพราะเขาไม่เคยก้าวเข้าไปในวงกลมวงนั้นมาตั้งแต่ต้น 


=====================

WRITER TALKS.

เขาสองคนแอบแซ่บกันค่ะพี่ตา

แอบแซ่บกันมาตั้งสามปีแล้วด้วยค่ะ

ป.ล. มีความเอ็นดูเจ้าหมาน้อยยยยย

เจ้าหมาน้อยลี

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 717 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,050 ความคิดเห็น

  1. #450 นอนหลอนบนกองกัญชา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 20:29
    พออ่านบทนำจบแล้ว พอค่ะเลิกอ่าน แง้งงง บ้าเอ้ยย สะกดจิตเบรคตัวเองไว้ ถ้าอ่านต่อได้ค้างจนลงแดงตายแน่ๆ เลิกค่ะเลิก เลิกอ่านแล้วรออีบุ๊คเลยจ้า
    #450
    0
  2. #253 intoonj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:32
    กรี๊สมากกก
    #253
    0
  3. #214 Memew888 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:23

    ว้าววววว ไหววูบบมากก แต่ก็นะ
    "เพราะเขาไม่เคยก้าวเข้าไปในวงกลมวงนั้นมาตั้งแต่ต้น"

    #214
    0
  4. #202 evernight.feiyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:05
    กร้างใจมากกก
    #202
    0
  5. #128 takira* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:16

    ว้ายยยย บ้านเบสคือไม่ต้องพายแล้วค่า กัปตันติดเครื่องยนต์เองเลย

    #128
    0
  6. #98 chanom.bsg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 00:56
    แส้บมาก
    #98
    0
  7. #31 DaizyDuck (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:17
    ตายไปเลย เจ้าเล่ห์ทั้งคู่
    #31
    0
  8. #27 heykeo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 02:33
    แซ่บตั้งแต่เริ่ม...ตาย
    #27
    0
  9. #25 firstzy93 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 23:45
    แซ่บมาก
    #25
    0
  10. #24 parpear96 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 23:32
    หูยยยย แซ่บบบบบ
    #24
    0
  11. #23 byuntp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 23:31
    แอบแซ่บมานานกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย หูยยยยจนไม่ธรรมดา
    #23
    0