หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 2 : บทนำ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 674 ครั้ง
    25 มี.ค. 64



“คัตตต!”


เสียงสั่งคัตลากยาวของผู้กำกับดังขึ้นพร้อมกับสองร่างที่แนบชิดติดกันอยู่แยกออกจากกันโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับเสียงแซงแซ่ของทีมงานกองถ่ายละครที่กำลังนำผ้าขนหนูผืนใหญ่มาห่มคลุมให้สองนักแสดงที่เปียกโชกไปทั้งตัว


“ขอโทษอีกครั้งนะครับ” ลีลภัทรเอ่ยขอโทษนักแสดงสาวรุ่นพี่กับฉากเลิฟซีนที่ถึงเนื้อถึงตัวเมื่อครู่


“ไม่เป็นไรค่ะ” ญาดารับผ้าขนหนูผืนใหญ่มาคลุมตัวพร้อมกับส่งยิ้มให้คนเอ่ยขอโทษเป็นครั้งที่สอง เนื่องจากก่อนเข้าฉากชายหนุ่มได้เอ่ยคำนั้นออกมาก่อนแล้ว


เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากนั้น ทำให้สองนักแสดงหันไปมอง ซึ่งคนที่ทำให้เกิดเสียงกำลังเดินตรงมาหาทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มของความภาคภูมิใจและเป็นปลื้มที่สุด


“ดีมากยิ้ม ดีมากลี” พีระกล่าวชมจากใจจริง เพราะแค่เทคเดียวทั้งสองก็เล่นได้ตามที่เขาบรีฟอย่างไม่มีที่ติ ดีไม่ดีเล่นได้ดีกว่าที่ผู้กำกับอย่างเขาคิดไว้เสียอีก


คนได้รับคำชมทั้งสองยิ้มขอบคุณ


“ลีมีงานต่อใช่ไหม” พีระถามเมื่อนึกขึ้นได้


“ครับพี่”


“งั้นก็เจอกันพรุ่งนี้นะน้องรัก” พีระตบบ่ากว้างของลีลภัทรด้วยความขอบคุณ ก่อนจะหันไปหาญาดา นักแสดงสาวที่เขาค่อนข้างสนิทสนม “ส่วนเรายังเหลืออีกซีนนะครับคุณน้องยิ้ม”


“รับทราบค่า...ท่านผู้กำชับ” ญาดาเน้นที่ประโยคหลังของคำที่เธอเปลี่ยนให้เขา จาก ‘ผู้กำกับ’ เป็น ‘ผู้กำชับ’ ด้วยน้ำเสียงประชดประชันแบบไม่จริงจังนัก


พีระยิ้มขันกับคำเรียกนั้น ดูเข้ากับเขาดีอยู่ไม่น้อย ก่อนจะบอกอีกฝ่ายอย่างใจดี “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เห็นปากซีดๆ ของทั้งสองคนแล้วผู้กำชับคนนี้รู้สึกผิด”


ตามบทแล้วโลเกชันของฉากเลิฟซีนนี้ไม่ใช่ในห้องน้ำท่ามกลางสายน้ำเย็นฉ่ำ ทว่าเป็นบนเตียงนุ่มขนาดคิงไซซ์กลางห้องนอนอันแสนหวานฉ่ำ แต่ด้วยความอยากได้ฉากที่ดูร้อนแรงขึ้นตามโทนของเรื่องจึงเปลี่ยนสถานที่จากบนเตียงมาเป็นในห้องน้ำแทน แล้วเขาก็เชื่อเหลือเกินว่าหลังละครเรื่องนี้ออกอากาศซีนนี้จะต้องเป็นที่กล่าวถึงอย่างแน่นอน


แหมก็นะ คู่จิ้นที่คนเชียร์ให้เป็นคู่จริงเล่นบทเลิฟซีนกันอย่างร้อนฉ่าขนาดนี้ ไม่พูดถึงก็คงแปลก


“ถ้าอย่างนั้นยิ้มขอยืนอยู่ตรงนี้อีกสักชั่วโมงให้พี่พีระรู้สึกผิดต่อไปดีกว่า” เธอหยอกเย้า


“ย่อมได้น้องรัก ยืนตามสบายเลยนะ ยืนนานได้เท่าที่น้องต้องการเลย ส่วนพี่ต้องขอตัวก่อน” พีระว่าด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า ก่อนจะเดินออกไปอย่างที่พูดจริง ไม่มีห้ามปรามญาดาใดๆ ทั้งสิ้น แถมยังส่งเสริมอีกต่างหาก


“นี่ถ้าเพลิงเวรี ออกอากาศ รับรองว่าแฟนคลับต้องร้องซี๊ดกันทั่วบ้านทั่วเมืองแน่นอนค่ะ” ช่างแต่งหน้าสาวสองเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังขณะเดินไปหาทั้งสองด้วยความปลื้มปริ่ม “ใครจะคิดว่า ยิ้ม ญาดา ที่รับบทนางเอกผู้แสนดีมาตลอดจะรับเล่นบทเนตรทรายที่แซ่บทรวงทะลวงไส้แบบนี้ แถมยังประกบคู่มากับคู่จิ้นอย่างน้อง ลี ลีลภัทร ที่แฟนคลับยกขึ้นหิ้งไว้บูชาอีก พี่เซียฟันธงเลยนะคะว่าเรื่องนี้ดังเปรี้ยงปร้างแน่นอน”


ตอนที่ทั้งสองเข้าฉากด้วยกันเมื่อครู่ พูดตามตรงเลยว่า ทำเอาเธอเลือดลมสูบฉีดไปกับความเร่าร้อนของทั้งสองที่เคมีเข้ากันสุดๆ ยิ่งเล่นบทเลิฟซีนที่ทำให้เชื่อว่าพวกเขารักกันปานจะกลืนกินด้วยแล้ว ยิ่งทำให้คนดูเช่นเธอจิ้นหนักเข้าไปใหญ่ สายตาคมเจ้าเสน่ห์ของลีลภัทรไม่เพียงทำให้เธอหลงรัก แต่เพียงแค่สบตาก็ทำเอาระทดระทวย


“สาธุครับพี่เซีย” ลีลภัทรไม่พูดเปล่า แต่ยกมือขึ้นพนมเหนือหัวประกอบคำพูดไปด้วย


คนถูกเรียกพี่ยิ้มหวานส่งให้


“ตาหวานเยิ้มเลยนะคะคุณแม่” ญาดาเอ่ยเย้ายามที่อีกฝ่ายมองหน้าลีลภัทรอย่างชื่นชมแบบไม่ปิดบัง ส่วนคนถูกมองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ และเพราะรู้ถึงได้ยิ้มหวานบาดใจส่งกลับให้สาวรุ่นพี่แบบไม่ลดละ


“น้องยิ้มก็” คนถูกแซวยิ้มเขิน ไม่วายเย้ากลับคนพูดด้วยความมันเขี้ยว “ถ้าขืนพี่แย่งน้องลีไปจากน้องยิ้ม แฟนคลับบ้าน ‘ยิ้มของลี’ คงได้เผาพริกเผาเกลือสาบแช่งพี่”


“พี่เซียก็ว่าไป” เธอว่าด้วยรอยยิ้มกับคำพูดเกินจริงของอีกฝ่าย


“ลูกสาว...หนูก็รู้นี่คะลูกว่าแฟนคลับบ้านนี้เขาหวงน้องลีไว้ให้หนูคนเดียว” เซียว่าพร้อมกับทำหน้าทำตาล้อเลียน โดยที่หนึ่งในกลุ่มแฟนคลับบ้านยิ้มของลีก็มีเธอเป็นหนึ่งในนั้น “ใครจะกล้าแย่งน้องลีของน้องยิ้มล่ะคะ เว้นแต่ว่าน้องลีจะยอมให้แย่งเอง”


ประโยคหลังเซียหันไปโยนหินถามลีลภัทรที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ด้วยสายตากรุ่มกริ่ม แล้วก็หวังลึกๆ ว่าเธอจะมีหวัง


“เห็นแบบนี้ผมก็ภักดีต่อคู่จิ้นของผมคนเดียวนะครับพี่เซีย”


“แบบนี้พี่ก็หมดสิทธิ์สิคะ” เซียทำหน้าเศร้าแบบไม่จริงจังนัก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทิ้งความหวังที่ยังไม่มอดดับเสียทีเดียว “คนกันเองหยวนๆ ให้หน่อยไม่ได้เหรอคะ”


“ถ้าอย่างนั้นผมละเว้นให้พี่เซียเป็นกรณีพิเศษก็แล้วกันครับ สามารถแย่งได้” ท้ายประโยคลีลภัทรยกมือป้องปากกระซิบเหมือนได้ยินกันอยู่แค่สองคน ทั้งที่ความจริงนั้นได้ยินไปทั่วกัน “แต่อย่าให้คนข้างๆ ผมเขารู้นะครับ”


คนข้างๆ ที่ลีลภัทรหมายถึงก็คือญาดาโดยไม่ต้องสงสัย แล้วประโยคหยอกเย้าของชายหนุ่มในดวงใจก็ทำให้แฟนคลับอย่างเซียยิ้มแก้มปริ ก่อนจะเอ่ยเสียงกระซิบตอบกลับไป “รับทราบค่ะน้องลี พี่เซียจะไม่ให้น้องยิ้มระแคะระคายเรื่องนี้เป็นอันขาดค่ะ”


“นี่เป็นความลับของเรานะครับ” ลีลภัทรส่งยิ้มหวานเจ้าเล่ห์ทว่าน่าเอ็นดูให้ช่างแต่งหน้าสาว


“พี่เซียอยากมีเรื่องของเราที่เป็นความลับกับน้องลีมานานแล้วล่ะค่ะ”


ลีลภัทรยิ้มรับด้วยความเต็มใจ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยความเกรงใจ “ถ้าอย่างนั้นน้องลีคนนี้ขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ พอดีมีงานต่อ”


“เชิญเลยค่ะน้องลีที่น่ารักของพี่เซีย” เซียแสดงความกระตือรือร้นขณะผายมือเชิญให้นักแสดงขวัญใจไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อไปทำงานต่อ โดยไม่ลืมบอกชายหนุ่มด้วยความหวังดี “มีอะไรให้ช่วยเรียกพี่ได้เสมอเลยนะคะ ไม่ว่าจะรูดซิบไม่ขึ้นหรือติดกระดุมกางเกงไม่ได้ พี่เซียยินดีบริการอย่างเต็มที่และเต็มใจอย่างยิ่งเลยค่ะ”


ลีลภัทรยิ้มขำกับคำพูดหยอกเย้าของช่างแต่งหน้าประจำกองถ่ายละคร เพราะแบบนี้การมาทำงานในแต่ละวันของเขาจึงมีรอยยิ้มอยู่ตลอด


“ผมจะตะโกนเรียกชื่อพี่เซียดังๆ เลยครับ”


“พี่สแตนด์บายรอตรงนี้นะคะ” เซียยิ้มรับรอยยิ้มหวานของลีลภัทร พร้อมกับมองตามคนตัวสูงที่ตอนนี้เดินออกไปแล้ว


นอกจากใบหน้าจะหล่อเหล่าเบ้าพระเจ้าแล้ว สัดส่วนรูปร่างของลีลภัทรก็สมบูรณ์แบบอย่างกับถูกเทพเจ้าปั้นมาเองกับมือ ควรค่าแก่การเก็บขึ้นหิ้งโดยแท้


“คนอะไรจะดูดีไปหมดทุกกระเบียดนิ้วแบบนั้น เนอะน้องยิ้มเนอะ” เธอพูดโดยที่ตายังมองชายในดวงใจตาละห้อย


ญาดายิ้มอ่อนให้กับคนหาพักหาพวก


“ได้กินสักครั้งพี่เซียจะตั้งใจใช้ชีวิตเลยค่ะ”


คนฟังที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มอ่อนใจยิ่งกว่าเก่า


“ว่าแต่...” เซียขยับเข้าไปใกล้นักแสดงสาว ก่อนจะป้องปากเอ่ยเสียงกระซิบ “คู่จิ้นไม่มีแววว่าจะเปลี่ยนเป็นคู่จริงบ้างเหรอคะลูกสาว”


เธอถามอย่างมีความหวังเต็มที่ว่าคู่จิ้นที่เชียร์จะมีแววกลายเป็นคู่จริง


“ไม่มีค่ะ”


แต่ก็ถูกดับฝันกลางคันอยู่ดี


“น่าเสียดาย” เซียดึงตัวกลับด้วยสีหน้าแสดงความเสียดายอย่างชัดเจน


แม้อยากจะเก็บลีลภัทรไว้เอง แต่เธอยินดีเหลือเกินที่จะยกให้ญาดา ทว่าเจ้าตัวกลับไม่อยากรับไว้เสียอย่างนั้น


“ยิ้มไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้างดีกว่าค่ะ เดี๋ยวต้องเตรียมตัวถ่ายซีนต่อไป” ญาดาว่าเพียงเท่านั้นก็เดินออกจากห้องที่ใช้ถ่ายทำไปยังห้องข้างๆ ที่มีไว้สำหรับนักแสดงและเหล่าทีมงาน โดยสวนทางกับลีลภัทรที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยและกำลังจะกลับแล้วพอดี


ญาดาเดินไปที่โต๊ะซึ่งมีของเธอวางไว้ พอดีกับทีมงานที่นำเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน


“น้องยิ้มจะอาบน้ำสระผมใหม่ก็ได้นะคะ ยังพอมีเวลาเหลือค่ะ”


“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มรับ แล้วหยิบเสื้อผ้าที่ต้องใช้เดินเข้าห้องน้ำไป


ร่างบางที่เปียกชุ่มทั้งตัวผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียดหลังกดล็อกประตูเรียบร้อย ทว่าก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อถูกรวบตัวเข้าไปกอดจากทางด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว แม้แต่ตอนนี้เธอก็ยังตกใจอยู่ไม่หาย


เมื่อตั้งสติได้ก็หมุนตัวกลับไปมองว่าใครกันที่ทำเรื่องอุจอาจเช่นนี้ในที่ที่คนพลุกพล่าน แล้วก็ได้เห็นว่าเขาผู้นั้นเป็นใคร


ไม่ผิดไปจากที่คิด เพราะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กล้าทำเรื่องแบบนี้กับเธอ


“ลีลภัทร!”





[1] เพลิงเวรี เขียนโดย อริมา

=====================

WRITER TALKS.

เสียงคัตของผู้กำกับดังขึ้นนานแล้วนะคะ

อะไรยังไงคะคู่นี้

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 674 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #851 LUPINss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2564 / 02:17
    แซ่บจริงด้วย
    #851
    0
  2. #762 napapha2006 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2564 / 00:23
    แอบแซ่บมากกกก ว่าซ่านนนนน
    #762
    0
  3. #513 150221 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2564 / 20:39
    แซ่บตั้งแต่ตอนแรกเลยนะ
    #513
    0
  4. #30 DaizyDuck (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:13
    โอ้โห ในฉากว่าแซ่บ นอกฉากจะแซ่บกว่ามั้ย
    #30
    0
  5. #22 tateeb23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:35
    เอ๊ะมีอะไรในกอไผ่นะ บางทีอาจต้องติดแท็กใหม่แล้วแหละค่ะ ไม่ใช่ยิ้มของลีแต่เป็นยิ้มลีคือเรื่องจริง อิอิ
    #22
    0
  6. #20 plutonerx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 03:38
    รอนะคะ
    #20
    0
  7. #19 firstzy93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 01:51
    แซ่บจัง รอค่าา
    #19
    0