หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 1 : บทนำ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 655 ครั้ง
    28 มี.ค. 64


หมายเหตุ : เนื้อหาที่ลงนี้ยังไม่ได้ผ่านการตรวจพิสูจน์อักษร

ดังนั้นอาจมีคำผิด คำซ้ำและคำตกอยู่บ้าง นักเขียนต้องขออภัยล่วงหน้านะคะ

หากเจอคำผิดหรือไม่เข้าใจประโยคตรงไหน สามารถแจ้งไรต์ได้เลยนะคะ

ขอบคุณจ้า







บทนำ


น้ำเย็นเฉียบไหลออกมาเป็นสายจากฝักบัวที่ฝังติดเพดานห้องน้ำกระทบใบหน้าเนียนใสที่เงยขึ้นรับความเย็นนี้อย่างตั้งใจ โดยหวังว่าความเย็นของสายน้ำในขณะที่ด้านนอกกำลังฝนตกจะช่วยดับความน้อยใจที่มีมากกว่าอารมณ์โกรธในตอนนี้ได้บ้าง แต่มันกลับเปล่าประโยชน์เมื่อในใจเธอยังคุกกรุ่นไปด้วยความคิดมากต่างๆ นานา


ในขณะที่สายน้ำไหลกระทบใบหน้าอยู่แบบนั้น น้ำตาเม็ดใสที่กลั่นจากความรู้สึกข้างในถูกขับออกมาทางปลายหางตา แขนเรียวเล็กยกขึ้นกอดร่างเปล่าเปลือยของตัวเองอย่างต้องการปลอบประโลมจิตใจที่เจ็บหนักจากพิษรักของความเสน่ห์หา


ภาพของคนรักที่ยืนกอดตัวเองอยู่ใต้สายน้ำอยู่ในสายตาของคนมาใหม่ทุกท่วงท่ากิริยา ด้วยเสียงน้ำที่กระทบลงพื้นและจิตใจที่กำลังเศร้าเสียใจอยู่ ทำให้เธอไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้อยู่ในนี้เพียงลำพัง แล้วภาพที่คนตัวเล็กไหล่ลู่ลงพร้อมกับแรงสั่นไหวเหมือนคนกำลังร้องไห้อย่างหนัก มีหรือที่คนยืนมองจะทนอยู่เฉยได้ต่อไป


“ผมขอโทษ…” 


เจ้าของห้องสะดุ้งเฮือกกับเสียงทุ้มที่ดังขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอกลายเป็นคนขวัญอ่อนเท่ากับแขนแกร่งที่โอบกอดร่างเธอไว้แนบแน่นจากทางด้านหลัง อ้อมกอดที่ปราศจากสิ่งใดขวางกั้น จนสัมผัสความอุ่นร้อนจากแผงอกเปลือยนั้นได้อย่างชัดเจน


คนรู้สึกผิดวางใบหน้าลงบนบ่าเล็ก พรมจูบที่ลาดไหล่เนียนอย่างแสนรัก


“ผมขอโทษที่ไม่สามารถปกป้องจิตใจของคุณได้ ยกโทษให้ผมได้ไหมเนตร” ภาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเว้าวอนที่มีความรู้สึกผิดอยู่ท่วมท้นในใจ


เนตรทรายไม่ได้ตอบรับอะไรออกไปนอกจากยืนนิ่งฟังคำพูดหวานหูของชายคนรัก เธอรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากเขา แต่ช่างเป็นความอบอุ่นที่หนาวเหน็บเหลือเกิน ทว่าความหนาวเหน็บนั้นกลับทำให้เธอเผลอหดเกร็งที่หน้าท้องเมื่อฝ่ามือร้อนลูบไล้สัมผัสไปมาอย่างแผ่วเบาชวนระทึก


ส่วนคนที่ตั้งใจมาง้อก็เริ่มหูอื้อตาลาย สิ่งแรกที่ตั้งใจคือทำให้แฟนสาวหายโกรธ แต่พอได้สัมผัสร่างเนียนนุ่มลื่นมือความตั้งใจแรกของเขาก็เหมือนถูกทำลายไปเสียย่อยยับ ชนิดที่กู่ไม่กลับกันเลยทีเดียว


“ปล่อยค่ะ” เนตรทรายพูดขึ้นพร้อมกับสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง หญิงสาวเงื้อมือขึ้นขณะหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับเขา เธอหมายจะตบหน้าคนที่ทั้งรักและโกรธตรงหน้านี้แรงๆ สักฉาด ให้สาสมกับสิ่งที่เขาทำกับเธออย่างเจ็บแสบ


ความไว้ใจ ความเชื่อใจที่เธอมีให้ เขากลับมองว่ามันไร้ค่า แม้การทำให้เขาเจ็บจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่อย่างน้อยก็ช่วยผ่อนปรนความอึดอัดที่มีในใจลงไปได้บ้าง ทว่านั่นกลับเป็นการเปิดโอกาสให้คนที่จ้องรออยู่แล้วเข้ามาประชิดตัวดันร่างเธอแนบชิดผนังห้องน้ำ ตามมาด้วยปากเขาที่เข้ามาฉกชิมริมฝีปากหวานแบบไม่มีผ่อนปรน


สัมผัสลึกล้ำและความหวานละมุนที่เธอหลงใหลชวนให้คล้อยตามอย่างน่าโมโห เป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะปฏิเสธสัมผัสของเขาได้ แม้ใจจะโกรธเพียงใดก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าทั้งหัวใจและร่างกายนี้เรียกร้องหาเขาแต่เพียงผู้เดียวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และเพราะแบบนั้นร่างกายเธอจึงตอบรับสัมผัสเขาอย่างเต็มใจไปโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับหัวใจของเธอที่เปิดรับเขาเข้ามาอยู่เสมอ


เมื่อแฟนสาวจูบตอบพร้อมกับยกมือขึ้นคล้องคอประดุจเป็นบัตรผ่านในการสัมผัสครั้งนี้ คนเอาแต่ใจจึงเร่งจังหวะพิศวาสขึ้นตามที่ใจต้องการ และแน่นอนว่าคนในอ้อมแขนก็ตอบสนองกลับในแบบเดียวกัน


ภาคินบดเบียดกายแกร่งเข้าหาหญิงคนรัก ใบหน้าเคลื่อนเข้าซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหลงใหล มือหนาลูบไล้ร่างบางอย่าถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะลากลิ้นเลื้อยมาที่แอ่งไหปลาร้า อ้อยอิ่งอยู่ชั่วครู่แล้วเรื่อยต่ำลงมาที่เนินอกอิ่ม


ในจังหวะที่กำลังจะไต่ระดับลงต่ำกว่าเดิมก็ต้องยืดตัวขึ้น เมื่อถูกมือเล็กประกบเข้าที่แก้มทั้งสองข้างอย่างต้องการแกล้ง ก่อนจะดึงหน้าเขาขึ้นไปจูบอย่างเร่าร้อน


คนถูกแกล้งยกยิ้มที่มุมปาก แม้จะถูกขัดขาทางไปสู่สวรรค์ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะรสจูบของเธอทำอารมณ์เขาปะทุจนกู่ไม่กลับแล้วตอนนี้


คนคลั่งรักเพิ่มแรงจูบหนักๆ เพื่อแกล้งแฟนสาวกลับแบบไม่ยอมกัน จนถูกเธอทุบแรงๆ ที่อกเป็นการประท้วงจึงถอนจูบออก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทิ้งริมฝีปากหวานไปไหนไกล ยังคงวนเวียนจูบซับความหวานอยู่แถวนั้น


“ผมรักคุณนะเนตร รักคุณคนเดียว”


แม้เธอจะโกรธเขาเพียงใดก็ไม่สามารถปฏิเสธเสียงของหัวใจได้


“ฉันก็รักคุณค่ะคิน”


ดวงตาที่จ้องมองกันอยู่ด้วยความเสน่หานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่ทั้งสองมอบให้กัน รอยยิ้มท่ามกลางความบาดหมางปรากฏขึ้น ทั้งสองรู้ดีว่าเรื่องราวของปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นยังคงเป็นปัญหาอยู่ แต่ปัญหานั้นสามารถพูดคุยแก้ไขได้ในภายหลัง เนื่องจากยังมี ‘ปัญหา’ อีกอย่างอยู่ตรงหน้าที่ต้องได้รับการแก้ไขโดยด่วน


เพียงแค่สบตาทั้งคู่ก็โถมกายเข้าหากันอย่างโหยหา ปากประกบปากโดยที่ไม่มีใครส่งสัญญาณบอก คล้ายมีแรงดึงดูดระหว่างกัน ห้องที่เคยเย็นเยียบกลับกลายเป็นร้อนระอุด้วยทุ่งไฟพิศวาส โดยไม่รู้ว่าไฟร้อนนี้จะมอดดับลงไปเมื่อใด หรือไม่ก็จนกว่าปัญหาที่ตรงนั้นจะคลี่คลาย


รอยยิ้มหวานหยดที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มร้าย โดยที่ภาคินไม่มีโอกาสได้เห็นเมื่อชายหนุ่มกำลังเพลิดเพลินไปกับการซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น และแน่นอนว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้รู้จนกว่าแผนที่เธอวางไว้จะสัมฤทธิ์ผล


“คัตตต!”


=====================

WRITER TALKS.

อ้าว! เอ๊ะ! อะไรยังไง!?

ดังนั้นต้องติดตามตอนต่อไปจ้าาาา

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 655 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #344 LOMO_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:12
    ว่าแร้วววว 555555
    #344
    0
  2. #26 นางมารชุดขาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 02:20
    ตอนแรกงงมากผุใด๋คือภาคิน ไผ๋คือเนตรทรายพอมาตอนคัตค่อยรู้555
    #26
    0
  3. #18 tateeb23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 14:43
    เป็นงงหนักมากค่ะ มันเป็นมายังนะคะ เอ๊ะ เค้าโกรธอะไรกัน และคบกันชิมิ รอๆๆๆๆมาต่ออีกนะคะ
    #18
    0
  4. #17 byuntp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 20:20
    แค่ถ่ายละครกันหรอกเหรอเนี่ยยยยย
    #17
    0
  5. #16 DaizyDuck (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 22:33
    งุ้ยยยยย อย่าพึ่งคัตตตตตตต🙀
    #16
    0
  6. #14 Panther Navy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 18:49
    เอ้า555
    #14
    0
  7. #13 CharanRan96 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 17:36
    นี้ก็ลุ้นจน.......คัต!!!!
    #13
    0