อุบัติ...เหตุหัวใจ

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 3 เจ้าหญิงเอาแต่ใจ [5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 ธ.ค. 63



ชายหนุ่มค่อยๆ หุบยิ้มลงช้าๆ เมื่อรู้ว่าตัวเองหน้าแตกยับ ริมฝีปากที่แย้มยิ้มเปลี่ยนเป็นเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรงเมื่อเจ้าหล่อนไม่คิดจะสนใจเขา คาร์ลอสพิจารณาคนตรงหน้าและมีบางอย่างที่รับรู้ได้


หยิ่งและ อวดดีนี่คือสิ่งที่เขาเห็นจากผู้หญิงตรงหน้าที่ตนเคยสบประมาทว่าเอาแต่ใจ ซึ่งเขาไม่ได้พูดเกินจากความจริงสักเท่าไร แต่รู้เอาไว้เสียด้วยว่าการรับมือกับคนประเภทนี้ (แบบตัวเอง) เขาถนัดมากเลยละ


“หึ ตอนแรกผมไม่คิดว่าสิ่งที่คนอื่นเขาพูดถึงคุณจะเป็นเรื่องจริง จนได้มาเจอกับตัวเอง”


คาร์ลอสไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพเหมือนประโยคก่อนหน้านี้ แต่น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเยาะหยันและเห็นด้วยอย่างยิ่งกับถ้อยคำที่ตัวเองพูดออกมาเมื่อครู่ นั่นทำให้คนที่ไม่คิดสนใจชายแปลกหน้าคอแข็งขึ้นมาทันที เมื่อถูกต่อว่าซึ่งๆ หน้า


“คุณพูดว่าอะไรนะ” เจด้าถามเสียงสูง


ใช่ว่าเธอไม่ได้ยินชายหนุ่มพูด และไม่สนใจด้วยว่าคนอื่นจะพูดลับหลังเธอว่าอย่างไร แต่สิ่งที่ทำให้ติดใจมากกว่าคือ ผู้ชายคนนี้กล้าดีอย่างไรถึงใช้น้ำเสียงดูถูกเธอ ทั้งที่เป็นคนแปลกหน้าแท้ๆ และดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมรามือง่ายๆ


“แถมยังหูตึงเพิ่มมาอีกข้อ” คาร์ลอสยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุกเมื่อทำให้นางฟ้าน้ำแข็งเปลี่ยนจากหน้านิ่งเป็นสีหน้าที่พร้อมจะฆ่าคนได้ แต่แค่นี้มันยังไม่พอ “นี่ยังไม่รวมเอาแต่ใจ หยิ่ง แล้วอะไรอีกนะ...”


ชายหนุ่มนับนิ้วบอกข้อเสียของอีกฝ่าย พร้อมกับทำท่านึกเหมือนยังเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก ก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะเมื่อนึกบางอย่างขึ้นได้ “อวดดี”


“ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ คุณสุภาพบุรุษ


เจด้าลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับชายแปลกหน้าที่หาเรื่องด่าเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เน้นไปที่ท้ายประโยคเผื่อเขาจะระลึกได้ว่าตนเองควรเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ควรมายืนด่าทอผู้หญิงฉอดๆ แบบนี้


“ฉันแน่ใจว่าไม่รู้จักคุณเป็นการส่วนตัว หรือแม้กระทั่งเห็นหน้ากันมาก่อนก็คิดว่าไม่เคย” เจด้าพูดอย่างใจเย็น ทั้งที่ความจริงแทบจะพ่นไฟได้อยู่รอมร่อ


“คุณพูดถูกแล้วครับ คุณสุภาพสตรีนี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกัน”


คาร์ลอสช่วยยืนยันให้หญิงสาวมั่นใจว่าตนเองพูดถูกแล้ว และไม่ลืมเน้นบางคำอย่างล้อเลียนสาวเจ้า ยิ่งได้เห็นหน้าหวานของเธอตอนถูกขัดใจ เขาก็ยิ่งอยากแกล้ง


“ฉะนั้น...” เจด้าพยายามระงับอารมณ์ไว้ ก่อนจะพูดต่อ “คนที่เพิ่งเจอหน้ากันเป็นครั้งแรกก็ไม่ควรมายืนด่ากันแบบนี้ ฉันพูดถูกไหมคะ คุณสุภาพบุรุษ”


“ถูกต้องที่สุดแล้วครับ คุณสุภาพสตรี”


คนกวนประสาทก็ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีไม่มีข้อบกพร่อง แถมรอยยิ้มล้อเลียนของเขายิ่งทำให้คนที่พยายามเก็บอารมณ์ใกล้ถึงขีดสุด


ปกติเธอไม่ใช่คนที่จะเกิดอารมณ์เพียงเพราะคำพูดของคนที่ไม่รู้จัก แต่ไม่ใช่กับผู้ชายปากจัดคนนี้ เพราะอะไรเธอเองก็หารู้ไม่ ทว่าที่รู้แน่ๆ คือต้องเอาเลือดปากเขาออกให้ได้


ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

997 ความคิดเห็น