อุบัติ...เหตุหัวใจ

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 3 เจ้าหญิงเอาแต่ใจ [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    28 ธ.ค. 63



“เฮ้อ” หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่องานสำเร็จไปได้ด้วยดี ก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้างเพื่อเตรียมตัวไปงานเลี้ยงในคืนนี้ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ แม้ไม่อยากไปร่วมงานสักเท่าไร ทว่าการที่เธอเดินแบบในชุดฟินาเลจึงยากที่จะเลี่ยง ทันทีที่ก้าวขาก็เจ็บแปลบขึ้นมา


เจด้ายืนนิ่งอยู่กับที่จนกว่าอาการนั้นจะหายไป ก่อนจะเดินไปยังโต๊ะแต่งตัวอย่างสง่างามสมกับเป็นนางแบบระดับแถวหน้าของโลก โดยไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ท่วงท่าที่สวยงามนั้นเก็บซ่อนความเจ็บปวดไว้มากเพียงใด


หญิงสาวรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นบนแค็ตวอล์กไม่ได้เป็นเพราะอุบัติเหตุเพียงอย่างเดียว แต่มันมีปัจจัยอื่นมาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งโดยหลักคือผลกระทบจากอุบัติเหตุในคืนนั้น...คืนที่เธอไม่มีวันลืม

 

...


ค่ำคืนนี้ท้องฟ้ามืดมิด ทว่าบริเวณหน้าโรงแรมหรูแห่งนี้กลับสว่างไสวไม่ต่างไปจากตอนกลางวันแม้แต่น้อย มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกจากโรงแรมอย่างหัวเสียความสะเพร่าของตนเอง


“สะเพร่าจนได้เรื่องน่าคาร์ล” คาร์ลอสบ่นตัวเองเพราะลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ในห้องน้ำระหว่างเข้าไปทำธุระตอนมาร่วมงานเดินแบบเมื่อตอนเย็น แม้เวลาจะล่วงเลยมาหลายชั่วโมง ทว่าทรัพย์สินของเขายังอยู่ครบ สมกับเป็นโรงแรมดังที่รับรองเรื่องความปลอดภัยทั้งร่างกายและทรัพย์สินของลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ


ชายหนุ่มให้ลูกน้องมารับแทนได้ หลังจากพนักงานโรงแรมต่อสายหาตามเบอร์ในนามบัตรซึ่งเขาพกติดไว้ในกระเป๋า แต่เมื่อหมดเวลางานแล้วเขาก็ไม่อยากกวนเพราะรู้ว่าทุกคนต่างก็เหนื่อยจากการทำงาน จึงตัดสินใจขับรถมาที่โรงแรมดังกล่าวด้วยตัวเอง


คาร์ลอสยัดกระเป๋าสตางค์ไว้ในกระเป๋ากางเกง มุ่งหน้าไปยังรถที่จอดอยู่ ทว่าสายตาเจ้ากรรมดันไปสะดุดเข้ากับบางอย่าง


คนร่างบางนั่งอยู่ภายในสวนของโรงแรมเพียงคนเดียว แม้เจ้าตัวจะเลือกที่นั่งซึ่งคิดว่ามืดที่สุดแล้ว แต่ก็ยังคงโดดเด่นในความมืดไม่น้อย เพราะเธอเลือกสวมชุดเดรสสีขาวแบบนั้น และเขาก็รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร


“เจ้าหญิงเอาแต่ใจ” ชายหนุ่มพูดกับตัวเอง แม้จะเคยบอกว่าไม่สนใจเจ้าหล่อน แต่เพียงแค่เห็นด้านข้างกลับทำให้เขารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร โดยไม่ต้องเห็นหน้าชัดเจนแบบผู้หญิงคนอื่น การพบกันซึ่งๆ หน้าบางทีก็จำไม่ได้ว่าพวกหล่อนที่มายืนพร่ำบอกรักเขาเป็นใคร


“หึ ชักเริ่มสนุกแล้วสิ” คิดได้เช่นนั้นคาร์ลอสก็เปลี่ยนทิศทางจากรถคันหรูเป็นทิศทางที่คนร่างบางนั่งเหม่อลอยอยู่เพียงลำพัง ไม่คิดว่าตัวเองจะได้เดินเกมรุกเร็วขนาดนี้ แต่ก็ต้องขอบคุณความสะเพร่าของตัวเองที่ทำให้เขาเข้าถึงตัวหญิงสาวได้ไวกว่าที่คิด และเมื่อเขาคิดจะเดินเกมแล้ว ก็ไม่มีทางที่เธอจะรอดมือเขาไปได้


ทางด้านคนที่ถูกล็อกเป้าไว้ไม่ได้รู้ตัวเลยว่ามีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า หมาป่าหน้าหล่อมุ่งหน้ามายังตนที่กลายเป็นเหยื่อในอนาคต


เจด้าวางรองเท้าส้นสูงไว้ข้างกาย บีบนวดขาเมื่อรู้สึกเมื่อยขบหลังจากใช้งานหนักมาหลายชั่วโมง เธอออกจากงานเลี้ยงเร็วกว่าเวลาเพราะอยากพักผ่อนเต็มแก่ แต่พอเดินผ่านสวนของโรงแรมก็อยากมานั่งเล่นรับลมเย็นเงียบๆ โดยเลือกมุมมืดที่ไม่เป็นจุดสนใจเท่าไร ทว่าเธอกลับคิดผิดถนัดเมื่อมันโดดเด่นจนทำให้มีแขกไม่ได้รับเชิญเดินเข้าหา


“เห็นไกลๆ ว่าสวยแล้ว ยิ่งเห็นระยะใกล้ชิดแบบนี้ ยิ่งทำให้ผมละสายตาจากคุณไม่ได้”


คาร์ลอสทักทายเจ้าหญิงเอาแต่ใจเป็นครั้งแรก และส่งยิ้มชนิดที่ว่าสาวๆ ต่างก็ยอมสยบเพียงแค่เขามอบให้พวกหล่อน แต่กลับใช้ไม่ได้ผลกับนางฟ้าน้ำแข็งคนนี้


ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

997 ความคิดเห็น