คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

กุหลาบกามเทพ

ตอนที่ 7 : บทที่ 6


     อัพเดท 3 มี.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : mallika ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mallika
My.iD: https://my.dek-d.com/mallika
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 16 Overall : 4,357
11 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 36 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
กุหลาบกามเทพ ตอนที่ 7 : บทที่ 6 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 270 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


กุหลาบกามเทพ

 

บทที่ 6

 

                บุรุษหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในชุดกางเกงยีนและแจ็กเก็ตหนัง ดึงดูดสายตาของคนรอบข้างได้ราวกับแม่เหล็กชั้นดี ทว่าเจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจกับสายตาเหล่านั้นเลย ด้วยเคยชินกับการถูกจ้องมองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม เขาเข็นกระเป๋าเดินทางเดินไปเรื่อยๆ ก่อนหยุดยืนหน้าช่องผู้โดยสารขาเข้า ดวงตาคมใต้แว่นกันแดดราคาแพงมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ เขาไม่ได้กลับเมืองไทยมานานแล้ว ครั้งสุดท้ายที่กลับมาเขาเรียนอยู่เกรดสิบสอง หลังจากนั้นก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย

                “ตาแพท” เสียงคุ้นหูร้องเรียก

                พรรษชลถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นโครงหน้าสมบูรณ์แบบ ที่โดดเด่นด้วยหน้าผากโค้งมนได้รูป ดวงตาคมกริบดำสนิท ขนตายาวหนาเป็นแพร จมูกโด่งเป็นสันตั้งตรงรับกับโหนกแก้มสูง ริมฝีปากหยักลึกแดงเรื่อยิ้มเยือน ก่อนเดินเข้าไปสวมกอดเจ้าของเสียงเรียกด้วยความคิดถึง

                “คิดถึงคุณแม่ที่สุดในโลกเลยครับ”

                “แม่ก็คิดถึงลูก การเดินทางเป็นยังไงบ้างจ๊ะ” คุณหญิงแขไขมองสำรวจลูกชาย พรรษชลโตเป็นหนุ่มเต็มตัว แต่ยังอ้อนแม่เก่งเหมือนเดิม

                “เรียบร้อยดีครับ แอร์โฮสเตสสวย พูดเพราะ เอาใจเก่งครับ” ชายหนุ่มตอบอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคมเป็นประกายวิบวับ

                “มาแนวนี้อีกคนแล้ว ลูกพ่อจริงๆ เลยนะ” คุณหญิงแขไขค้อนลูกชาย แล้วหันไปแขวะสามี

                “ผมไม่เกี่ยวนะ มันเจ้าชู้ของมันเอง” พิมุขโบกมือปฏิเสธ แต่ภรรยาไม่เชื่อ นางตวัดหางตาค้อนเขา แล้วต่อว่าอย่างขุ่นเคือง

                “ทำไมจะไม่เกี่ยวคะ ลูกแต่ละคนถอดแบบคุณพี่มาหมดเลย ตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มหัวบันไดบ้านไม่เคยแห้ง ดีที่ยังไม่ไปทำลูกสาวใครท้อง ไม่งั้นน้องต้องอกแตกตายแน่ๆ”

                “เดี๋ยวพอเจอรักแท้ ลูกก็เลิกเองแหล่ะ เหมือนผมไงครับ พอได้พบคุณก็ไม่เคยเจ้าชู้อีกเลย” เขายิ้มหวานให้ภรรยา คุณหญิงแขไขค้อนสามีอีกวง แล้วหันหน้าหนีอย่างขัดเขิน

                “บ้า พูดอะไรก็ไม่รู้ ไม่อายลูกเหรอคะ”

                พรรษชลมองพ่อแม่หยอกล้อกันอย่างมีความสุข พวกท่านแต่งงานกันมายี่สิบกว่าปี แต่ไม่เคยหยุดรักกันเลยสักวัน ถ้าเขาแต่งงานเขาจะเป็นเหมือนพวกท่าน

                “สวัสดีครับคุณพ่อ คิดถึงคุณพ่อที่สุดเลย” เขายกมือไหว้บิดา แล้วสวมกอดท่าน พิมุขกอดตอบลูกชาย แล้วถามถึงน้องสาวกับน้องเขยของภรรยา

                “พ่อก็คิดถึงลูก น้าดาวกับจอห์นเป็นยังไงบ้าง”

                “สบายดีครับ ถ้าไม่ติดงานคงตามมาด้วยแล้ว พี่พอลไม่ได้มาด้วยเหรอครับ” เขามองหาพี่ชาย แม้ไม่ได้โตมาด้วยกัน แต่พวกเขาก็รักกันมาก ขนาดอยู่ไกลกันคนละซีกโลก เวลาที่คนหนึ่งล้มป่วย อีกคนก็จะป่วยด้วย

                “ตาพอลติดงาน บอกว่าจะรออยู่ที่บ้าน เรากลับบ้านกันเถอะ”

                “ครับพ่อ” ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วกอดแขนมารดา “ไปครับแม่ ผมช่วยประคอง”

                “ประคองอะไรกัน แม่ไม่ได้แก่จนเดินไม่ไหวเสียหน่อย” มารดาแกล้งตำหนิอย่างงอนๆ พรรษชลหัวเราะเสียงดัง แล้วอ้อนแม่เหมือนตอนเป็นเด็ก

                “ใครว่าคุณแม่แก่ครับ แอร์สาวๆ บนเครื่องยังสวยสู้คุณแม่ไม่ได้เลย จริงไหมครับคุณพ่อ” เขาหันไปถามบิดา

                “จริง” พิมุขรีบสนับสนุน

                “พอเลยทั้งคู่ ไม่ต้องมาทำปากหวานใส่แม่ รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวรถจะติด” คุณหญิงแขไขจูงมือลูกชายเดินออกจากอาคารผู้โดยสาร ก่อนทั้งหมดจะขึ้นรถตู้ของครอบครัว ซึ่งจอดรออยู่ด้านนอกออกจากสนามบิน

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                รถตู้คันใหญ่แล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์เพชรธำรง พรรษชลเปิดประตูก้าวลงจากรถ แล้วหันไปประคองมารดา ท่านยิ้มให้เขาพลางเอ่ยต้อนรับอย่างอบอุ่น

                “ยินดีต้อนรับกลับบ้านลูก”

                “ขอบคุณครับแม่” เขาก้มลงกอดมารดา ก่อนหมุนตัวไปมองด้านหลัง เมื่อได้ยินเสียงเรียก

                “นายแพท”

                พรรษชลยิ้มให้พี่ชาย ทุกครั้งที่ได้พบพรรษกร เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนส่องกระจก แม้ทุกคนจะบอกว่าพวกเขาเหมือนเงาของกันและกัน แต่เขาคิดว่าเขาหล่อกว่าพี่ชายนิดหนึ่ง

                “พี่พอล” เขาเดินไปสวมกอดพี่ชาย

                พรรษกรกอดตอบน้องชาย แล้วทักทายอย่างอารมณ์ดี เป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจอกันเกือบปี นายหล่อขึ้นเยอะเลยนะ แต่ยังด้อยกว่าพี่หน่อยหนึ่ง

                พี่ตาไม่ดีมากกว่า ผมว่าผมหล่อกว่าพี่นะพรรษชลส่ายหน้าไม่เห็นด้วย ในฐานะที่เกิดหลังพี่ชายห้านาที เขายอมผู้เป็นพี่ได้ทุกเรื่อง ยกเว้นความหล่อเรื่องเดียวที่เขายอมไม่ได้

                อย่าเถียงกันเลย หล่อทั้งสองคนนั้นแหละ” คุณหญิงแขไขเอ่ยอย่างขำๆ ลูกชายของนางชอบเถียงว่าใครหล่อกว่ากันมาตั้งแต่เด็กๆ ทั้งที่พวกเขาดูเหมือนกันราวกับคนคนเดียว เพียงแต่พรรษชลจะยิ้มเก่งกว่าพรรษกรเท่านั้น

                แต่ผมว่าผมหล่อกว่าพี่พอลนะฮะ ไม่เชื่อแม่จับดูก็ได้ กล้ามอกผมแน่นกว่าพี่พอลตั้งเยอะพรรษชลดึงมือมารดามาวางบนแผ่นอกของตน

                ไม่จริงครับ กล้ามอกผมก็แน่นเหมือนกัน พรรษกรดึงมืออีกข้างของมารดามาวางบนแผ่นอกของตนบ้าง

                พอเลยทั้งสองคน แม่ไม่อยู่เป็นกรรมการแล้ว แม่เหนื่อยอยากพักผ่อนคุณหญิงแขไขตัดบท แล้วหันมาคว้าแขนสามี “เข้าบ้านกันค่ะคุณพี่”

                “จ้ะ” พิมุขรับคำอย่างขำๆ แล้วพาภรรยาเดินเข้าบ้าน โดยมีลูกชายทั้งสองตามมาแย่งกันเอาใจ เหมือนตอนที่พวกเขายังเป็นเด็ก

                “นั่งก่อนครับคุณแม่” พรรษชลประคองมารดาลงนั่ง เมื่อทั้งหมดเดินมาถึงห้องรับแขก พรรษกรไม่ยอมแพ้น้องชาย เขาทรุดตัวลงนั่งข้างมารดา แล้วถามอย่างเอาใจ

                “คุณแม่เมื่อยไหมครับ ผมนวดให้นะครับ”

                “ขอบใจจ้ะ” คุณหญิงแขไขยิ้มให้ลูกชายคนโต ก่อนหันไปมองเด็กรับใช้ในบ้าน เมื่อนิดเดินเข้ามาในห้องรับแขก

                “มีอะไรเหรอนิด”

                “คุณเวธกามาขอพบคุณพอลค่ะเด็กสาวตอบ

                ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนพรรษกรถาม

                นั่งรออยู่ที่สระว่ายน้ำค่ะ

                หาน้ำไปรับรองเธอก่อน เดี๋ยวฉันออกไป เขาสั่งเด็กสาว

                ค่ะคุณพอลนิดรับคำแล้วเดินออกจากห้องรับแขก

                คุณเวธกานี่ใครเหรอครับพรรษชลถามพี่ชาย

                เพื่อนของพี่

                เพื่อนจริงๆ เหรอครับน้องชายหรี่ตามองอย่างไม่เชื่อ

                ก็ไม่เชิงหรอก พี่กับเธอกำลังดูๆ กันอยู่ เขาอธิบายเพิ่มแล้วหันไปพูดกับบิดามารดา ผมขอตัวก่อนนะครับคุณพ่อคุณแม่

                ตามสบายเถอะจ้ะคุณหญิงแขไขเอ่ยอนุญาต พรรษกรลุกขึ้นยืน แต่น้องชายเรียกเขาเอาไว้

                เดี๋ยวก่อนครับพี่พอล

                มีอะไร” เขาหันไปถามผู้เป็นน้อง

                เรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันดีกว่าครับพรรษชลยิ้มเจ้าเล่ห์

                จะดีเหรอ เขาถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะรู้ว่าน้องชายจะเล่นอะไร

                ดีสิครับพรรษชลพยักหน้ายืนยัน สองพี่น้องมองตากัน ก่อนหันไปมองมารดา เมื่อท่านถามด้วยความสงสัย

                ลูกสองคนจะทำอะไรกัน

                เล่นสลับตัวกันเหมือนตอนเป็นเด็กครับพรรษชลตอบมารดา แล้วหันไปพูดกับพี่ชาย พี่รออยู่นี่นะครับ อีกสักครู่ค่อยตามออกไป ผมอยากรู้ว่าเธอจะแยกเราสองคนออกหรือเปล่า

                “ก็ได้ แต่ระวังหน่อยนะ คนนี้พี่จริงจัง” เขากำชับน้องชาย

                “ครับพี่” พรรษชลรับคำแล้วเดินออกไปอย่างนึกสนุก

                ลูกนะลูก ไม่ยอมโตกันสักทีคุณหญิงแขไขส่ายหน้าอย่างอ่อนใจแล้วหันไปพูดกับสามี “ขึ้นห้องกันดีกว่าคุณพี่ น้องเวียนหัวกับลูกเราเหลือเกิน”

                “เอาสิ พ่อกับแม่ขึ้นห้องก่อนนะ เดี๋ยวเจอกันที่โต๊ะอาหาร” เขาหันไปพูดกับลูกชายคนโต

                “ครับพ่อ ผมไปส่งนะครับ” พรรษกรเดินไปส่งบิดากับมารดาที่บันได แล้วเดินออกไปดูน้องชายกับเพื่อนสาว

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                หญิงสาวที่ยืนหันหลังอยู่ริมสระว่ายน้ำมีรูปร่างอวบอัดน่ามอง หล่อนสวมชุดกระโปรงรัดรูปสีดำสั้นเหนือเข่า อวดผิวขาวเนียนและท่อนขาเรียวสวย ผมสีน้ำตาลเข้มดัดเป็นลอนใหญ่ทิ้งตัวเคลียแผ่นหลัง ท่วงท่าการยืนแสดงให้เห็นว่าหล่อนเป็นคนมั่นใจในตัวเอง

                สวัสดีครับคุณเวธกาพรรษชลเอ่ยทักทาย หญิงสาวหมุนตัวมามองเขา ริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีสดแย้มยิ้มยั่วยวน ก่อนถามเหมือนตัดพ้อ

                เวธกาเหรอคะ ทำไมวันนี้คุณพอลดูเป็นทางการกับวาวจังเลย

                เหรอครับ งั้นเปลี่ยนใหม่นะครับ สวัสดีครับคุณวาว ชายหนุ่มยิ้มตอบ เวธกาสวยเฉี่ยวทันสมัย แต่ดูร้ายกาจไม่น้อย น่าแปลกใจที่พรรษกรสนใจหล่อน เพราะเท่าที่รู้จักกันมาพี่ชายของเขาชอบสาวหวาน เขาต่างหากที่ชอบความท้าทาย

                สวัสดีค่ะคุณพอล เราจะยืนคุยกันอย่างนี้เหรอคะหญิงสาวปรายตามองเก้าอี้สนาม

                เชิญนั่งครับ พรรษชลเลื่อนเก้าอี้ให้หล่อนนั่ง แล้วเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม คุณวาวมาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ

                ถ้าไม่มีธุระมาไม่ได้เหรอคะหล่อนย้อนถามพลางมองเขาอย่างท้าทาย

                มาได้ครับ คนสวยอย่างคุณวาว ใครจะกล้าปฏิเสธ เขาหยอดคำหวานกลับไป หญิงสาวหัวเราะเสียงใส แล้วย้อนถามเขาอีกครั้ง

                คุณพอลคิดว่าวาวสวยจริงๆ เหรอคะ

                ครับสวยจริงๆเขาเออออไปกับหล่อน แล้วถามเรื่องของตัวเอง คุณวาวว่าวันนี้ผมดูเป็นยังไงบ้างครับ

                หล่อเหมือนทุกวันค่ะหล่อนตอบโดยไม่หยุดคิด

                ไม่มีอะไรแตกต่างจากเดิมเลยหรือครับเขายืดตัวให้หล่อนดูชัดๆ เวธกามองอย่างตั้งใจ แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้า

                ไม่มีนี่คะ

                ลองดูดีๆ สิครับ พรรษชลไม่ละความพยายาม หญิงสาวหรี่ตามอง แล้วเดินมายืนข้างหลังเขา

                “ดูอย่างเดียวไม่รู้หรอกค่ะ มันต้องคลำด้วย” เวธกากระซิบที่ข้างหูเขา แล้ววางมือบนหัวไหล่ ก่อนลากลงมาที่แผงอก แล้วทำท่าจะเลื่อนต่ำลงไปอีก

                คุณวาวครับเขารีบคว้ามือหล่อนไว้ แล้วดึงมายืนตรงหน้าตัวเอง “รู้หรือยังครับว่าผมมีอะไรแปลกไปหรือเปล่า”

                คุณพอลดูแข็งแรงขึ้น เหมือนจะขาวขึ้นด้วย คุณทำได้ยังไงคะเวธกาถามอย่างประหลาดใจ ก่อนหันไปมองด้านหลัง เมื่อพรรษกรพูดขึ้น

                เขาไม่ได้ทำหรอกครับ เพราะเขาไม่ใช่ผม

                คุณพอลมีสองคน หล่อนมองเขากับพี่ชายสลับกัน ก่อนถามด้วยสีหน้างุนงง “นี่มันอะไรกันคะ”

                ไม่ต้องตกใจครับ นี่นายแพทน้องชายฝาแฝดของผมเอง เขาชื่อพรรษชล เพชรธำรงพี่ชายเดินเข้ามาหา แล้วแนะนำเขากับเพื่อนสาว นายแพทนี่คุณเวธกา ทรัพย์ไพศาล ลูกสาวรัฐมนตรีเตชิตเพื่อนของพี่

                ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณวาว พรรษชลเอ่ยอย่างเป็นทางการ ส่วนที่สนุกที่สุดของการเล่นสลับตัว คือสีหน้าตกใจของคนที่ถูกหลอก แต่ดูเหมือนเวธกาจะตั้งสติได้เร็วกว่าคนอื่น พอหายงงหล่อนก็กลับมาพูดคุยอย่างสนิทสนม โดยไม่มีท่าทางขัดเขินเลยสักนิด ทั้งที่เพิ่งลวนลามเขาหยกๆ

                ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ หญิงสาวยิ้มหวานให้เขา ก่อนเอ่ยอย่างตื่นเต้น พรรษกร พรรษชล วาวไม่ยักรู้ว่าคุณพอลมีฝาแฝด

                นายแพทเขาอยู่กับน้าสาวของผมที่อเมริกา นอกจากญาติสนิทไม่มีใครรู้หรอกครับว่าผมมีฝาแฝด

                อ๋อ...” หล่อนพยักหน้าเข้าใจ “ตอนแรกวาวตกใจแทบแย่ คุณสองนี่น่าตีนะคะ มาหลอกกันได้ ถ้าวาวหัวใจวายไปจะทำยังไงคะ

                ผมขอโทษครับพรรษกรรับผิดแต่โดยดี

                ขอโทษเฉยๆ วาวไม่ยกโทษให้หรอกค่ะหญิงสาวเอ่ยด้วยท่าทางงอนๆ

                “แล้วผมต้องทำยังไงครับ คุณวาวถึงจะยกโทษให้ผม” พี่ชายเขาเอ่ยถามเสียงอ้อน เวธกาขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วหันมาปรึกษาเขา

                “คุณแพทว่าวาวควรจะทำโทษคุณพอลยังไงดีคะ”

                “แล้วแต่คุณวาวเลยครับ ผมต้องขอตัวขึ้นห้องก่อน เขายิ้มให้หล่อน แล้วหันไปพูดกับพี่ขาย ผมไปนะพี่พอล”

                อืม เอาไว้คืนนี้ค่อยคุยกัน

                ครับ พรรษชลเดินออกไปอย่างรู้งาน เวลาเล่นสนุกหมดแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาต้องง้องอน ซึ่งไม่ควรมีเขาอยู่เป็นก้างขวางคอ

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                พรรษชลเดินแกมวิ่งลงบันไดอย่างอารมณ์ดี หลังจากบอกลาเพื่อนสาวของพี่ชายแล้ว เขาก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ ก่อนเดินลงมารับประทานอาหารเย็น เมื่อรำไพแม่บ้านของมารดาขึ้นไปตามที่ห้อง เขาเดินเข้าไปในห้องอาหาร บิดากับมารดานั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว แต่ไม่เห็นพรรษกรนั่งอยู่ในห้องด้วย เขาเดินไปนั่งที่ของตน แล้วถามถึงผู้เป็นพี่

                พี่พอลไม่ลงมาทานข้าวเหรอครับ

                ตาพอลไม่อยู่ ออกไปส่งแฟน คืนนี้คงไม่กลับแล้วคุณหญิงแขไขตอบด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี

                พรรษชลพยักหน้าเข้าใจ เขาเติบโตที่เมืองนอก เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมดามาก แต่สำหรับมารดาคงไม่ใช่ ท่านถึงได้มีสีหน้าแบบนั้น

                พี่พอลรู้จักกับคุณวาวนานหรือยังครับ

                ประมาณสองสามเดือน เวธกาเป็นลูกสาวของรัฐมนตรีเตชิต พวกเขารู้จักกันในงานเลี้ยงการกุศล แพทถามทำไมเหรอ ท่านตอบแล้วถามเขาบ้าง

                เปล่าครับ ชายหนุ่มส่ายหน้า ผมแค่ประหลาดใจ พี่พอลไม่น่าจะชอบผู้หญิงแบบคุณวาว เธอดูมั่นใจในตัวเองไปหน่อย

                ใช่ แม่เห็นด้วย เวธกาเปรี้ยวเกินไป เอาแต่ใจตัวเองเกินไป ถ้าแต่งงานกัน แม่กลัวว่าตาพอลจะไม่มีความสุข คุณหญิงแขไขรีบสนับสนุน แต่สามีไม่เห็นด้วยกับนาง

                ปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็กๆ เถอะคุณ เรามันแก่แล้วอย่าไปยุ่งเรื่องของลูกเลย

                คุณพี่แก่คนเดียวค่ะ น้องยังไม่แก่ และที่สำคัญน้องไม่ได้ยุ่งเรื่องของลูก น้องแค่เป็นห่วงลูก น้องผิดด้วยเหรอคะนางหันไปค้อนสามี

                ไม่ผิดครับ คุณแม่ทานนี่หน่อยนะครับ ผมว่าอร่อยดี พรรษชลตัดบทแล้วชวนมารดากินข้าว เพราะไม่อยากให้พ่อแม่ผิดใจกัน

                จะไม่อร่อยได้ยังไง แม่ทำเองกับมือเลยนะ

                งั้นผมต้องกินเยอะๆ แล้วครับ ชายหนุ่มตักข้าวใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ คุณหญิงแขไขยิ้มอย่างเอ็นดู แล้วตักกับข้าวใส่จานลูกชายคนเล็ก

                วันเสาร์นี้บริษัทของเรามีงานเลี้ยง ลูกต้องไปกับแม่ด้วยนะ แม่จะแนะนำเพื่อนๆ ของแม่ให้ลูกรู้จัก

                เพื่อนๆ ของคุณ หรือว่าลูกๆ ของเพื่อนๆ ของคุณกันแน่พิมุขถามดักคออย่างรู้ทัน คุณหญิงแขไขหันไปมองสามี แล้วขึงตาใส่เขา

                ใครก็เหมือนกันแหละค่ะ คุณพี่อย่าชักใบให้เรือเสียสิคะ

                ใครก็ได้ครับ ผมยินดีรู้จักทุกคน ขอแค่คุณแม่พอใจก็พอพรรษชลพูดเอาใจมารดา ท่านหันมายิ้มให้เขา แล้วเอ่ยชมอย่างอารมณ์ดี

                ตาแพทลูกแม่น่ารักที่สุด

                น่ารักว่าพี่พอลไหมครับ เขาอ้อนถามเหมือนตอนเป็นเด็ก

                โตแล้วยังเล่นแบบนี้อีกเหรอ

                ผมไม่โตหรอกครับ ยังเป็นตาแพทของแม่เสมอ ชายหนุ่มยิ้มประจบ ก่อนหันไปมองบิดา เมื่อท่านพูดขัดขึ้นอย่างขำๆ

                อย่าอ้อนมาก พ่อกินข้าวไม่ลง

                คุณพี่ห้ามว่าลูกนะคะ ลูกเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วคุณหญิงแขไขดุสามี

                “จ้า ไม่กล้าว่าแล้วจ้ะ” พิมุขยกมือยอมแพ้ แล้วหันมายิ้มให้ลูกชาย

                พรรษชลยิ้มตอบบิดา มารดาเป็นคนเดียวในบ้านที่ได้ทุกอย่างที่ต้องการเสมอ แม้พวกท่านจะขัดแย้งกันบ่อยๆ แต่ไม่เคยโกรธกันเลยสักครั้ง เพราะพวกท่านรักกันมาก จึงยอมอภัยให้กันเสมอ



..........................................


มัลลิกานะคะ

หายหน้าไปสองสัปดาห์ไม่อยู่ค่ะ ไปเที่ยวญี่ปุ่นมา ได้ชาร์ตแบ็ตมาเยอะเลย มาอ่านกันต่อนะคะ อีก 2 บท ของสัปดาห์นี้

รักนะ...มัลลิกา



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
กุหลาบกามเทพ ตอนที่ 7 : บทที่ 6 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 270 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android