คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

กุหลาบกามเทพ

ตอนที่ 5 : บทที่ 4


     อัพเดท 17 ก.พ. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : mallika ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mallika
My.iD: https://my.dek-d.com/mallika
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 4,351
11 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 36 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
กุหลาบกามเทพ ตอนที่ 5 : บทที่ 4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 334 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


กุหลาบกามเทพ

 

บทที่ 4

 

                ร้านเพชร‘Diamond Gems’ มีทั้งหมดห้าสาขา สามสาขาอยู่ในกรุงเทพ อีกสองสาขาอยู่ที่เชียงใหม่และภูเก็ต สาขาที่มัทนายืนอยู่ตอนนี้ ตั้งอยู่ในศูนย์การค้าใหญ่ใจกลางเมือง ตัวร้านตกแต่งด้วยโทนสีขาวและสีทองดูหรูหรา ทุกอย่างดูใหม่เอี่ยมเพราะเพิ่งเปิดได้ไม่ถึงสามเดือน ทั้งด้านหน้าและด้านในมีตู้กระจกใสจัดแสดงเครื่องประดับแยกไว้เป็นชุดๆ มีพนักงานขายสวมเครื่องแบบสีเขียวเข้มและสีทองประจำตามจุดต่างๆ ซึ่งพนักงานแต่ละคน รูปร่างหน้าตาประกวดนางงามได้สบาย

                มัทนากวาดตามองไปรอบๆ สาขานี้เป็นสาขาที่พรรษกรดูแลอย่างเต็มตัว เขาจะมาทำงานที่นี่ทุกวัน ถ้ามาตอนเช้าจะออกจากออฟฟิศตอนสองโมงเย็น แต่ถ้ามาตอนบ่ายจะอยู่จนถึงหนึ่งทุ่มตรง นับว่าเป็นเสือผู้หญิงที่ขยันทำงานคนหนึ่งทีเดียว

                มีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าคะ พนักงานสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาถามเธอ มัทนามองไปรอบๆ ก่อนชี้มือไปที่ตู้กระจกแสดงแหวนเพชร

                ฉันอยากได้แหวนใส่เล่นสักวง ขอเดินดูก่อนนะ

                แหวนของเรามีเยอะนะคะ หลายราคา หลายรูปแบบ ไม่ทราบว่าอยากได้ราคาสักเท่าไรคะหล่อนถามอีกครั้ง ทั้งสีหน้าและแววตาดูไม่ค่อยเชื่อว่าเธอจะมีปัญญาซื้อ เพราะสารรูปของเธอไม่เหมือนคนมีฐานะพอจะซื้อแหวนเพชรมาใส่เล่น

                ไม่รู้สิ ลองเอาบัตรนี่ไปเช็คดูนะ คงพอซื้อได้สักวงสองวง เธอส่งบัตรเครดิตให้พนักงานขาย หล่อนรับไปเช็คมูลค่าของบัตร ก่อนเดินกลับมาด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

                เชิญชมตามสบายเลยนะคะ แหวนของเราสวยๆ ทั้งนั้น มีใบรับรองทุกวงค่ะ

                ขอบใจ มัทนารับบัตรเครดิตมาถือไว้ แล้วเดินไปเลือกแหวนเพชร โดยขอดูวงโน้นวงนี้ไปเรื่อยๆ เพื่อรอดูหน้านายพรรษกรแบบใกล้ๆ เพราะเธอรู้ว่าเขาจะมาทำงานตอนบ่าย ซึ่งตอนนี้ใกล้เวลานั้นแล้ว

                “สวัสดีค่ะคุณพอล” พนักงานสาวคนหนึ่งทักทายเสียงใส ก่อนพนักงานคนอื่นๆ จะทักทายตาม

                มัทนาเหลียวไปมอง นายพรรษกรเดินเข้ามาในร้านเพชรพร้อมกับหญิงสาวสวยจัดคนหนึ่ง เขาพยักหน้าตอบพนักงานของตน ก่อนพาหญิงสาวคนนั้นเดินไปที่ห้องทำงานซึ่งอยู่ด้านใน

                “เห็นไหมเธอ”

                “เห็นสิ ดาราด้วยนะ สวยชะมัดเลย” พอพ้นระยะหูของเจ้านายหนุ่ม สองพนักงานสาวก็ขยับเข้ามาหากัน แล้วเริ่มนินทาผู้เป็นนายอย่างเมามัน

                มัทนาขยับเข้าไปใกล้ตามองแหวน แต่หูตะแคงฟังสองสาวอย่างสนใจ

                “คุณพอลนี่คาสโนว่าตัวพ่อจริงๆ เลย แต่ละวันควงสาวไม่ซ้ำหน้า ขนาดมีคนที่หมายตาอยู่แล้ว ยังไม่เลิกเจ้าชู้อีก”

                “เธอคิดว่าลูกสาวรัฐมนตรีเตชิตจะเอาคุณพอลอยู่เหรอ”

                “อยู่หรือไม่อยู่ก็ต้องดูกันต่อไป แต่ฉันว่างานนี้ต้องสนุกแน่ๆ” หญิงสาวจบคำพูดของตนด้วยเสียงหัวเราะ ก่อนผู้เป็นเพื่อนจะหัวเราะตาม

                “ใช่ สนุกแน่ๆ” มัทนาพึมพำกับตัวเอง แล้วเดินออกจากร้านเพชร โดยบอกพนักงานสาวว่ายังไม่ถูกใจแหวนเพชรของหล่อน

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                พรรษกรเดินผิวปากเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี วันนี้เขามีนัดดินเนอร์กับเพื่อนสาวคนสำคัญ จึงออกจากที่ทำงานเร็วกว่าปกติ เพื่อกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ระหว่างทางเขาพบบิดามารดานั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น จึงเดินเข้าไปทักทายพวกท่าน

                “สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่ อยู่กันพร้อมหน้าเลยนะครับ”

                “แม่กับพ่ออยู่บ้านทุกวันนั่นแหล่ะ ไม่เหมือนแกบ้านช่องไม่ค่อยกลับ เดือนหนึ่งเอาหน้ามาให้พ่อแม่เห็นนับครั้งได้มารดาตัดพ้ออย่างเคืองๆ เขาเดินไปนั่งข้างท่าน แล้วกอดเอวประจบ

                อารมณ์ไม่ดีเหรอครับ หงุดหงิดมากๆ ไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ

                “ไม่ต้องมาพูดดีเลย แม่เป็นแบบนี้เพราะเรานั่นแหล่ะ เรื่องเที่ยวให้มันเพราๆ ลงบ้างได้ไหม

                “ผมเป็นผู้ชายนะครับ จะให้อยู่เย้าเฝ้าเรือนเหมือนผู้หญิงได้ยังไง จริงไหมครับคุณพ่อเขาหันไปหาแนวร่วม แต่บิดาไม่เล่นด้วย ท่านรีบโบกมือปฏิเสธ

                งานนี้พ่อไม่เกี่ยว ไม่ต้องมาหาพวกเลย

                โธ่คุณพ่อไม่ช่วยกันบ้างเลย พรรษกรตัดพ้อบิดา ก่อนกันไปมองมารดา เมื่อท่านพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

                แม่ขอร้องเถอะนะพอล จะรักใครชอบใครก็เลือกสักคน ลอยไปลอยมาแบบนี้ แม่เป็นห่วงรู้ไหม”

                อีกไม่นานหรอกครับ ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวออกไปดินเนอร์ไม่ทันชายหนุ่มลุกขึ้นยืน แต่มารดาคว้าแขนไว้ แล้วดึงให้นั่งลงที่เดิม

                “ดินเนอร์กับใครอีกล่ะ

                เวธกา ทรัพย์ไพศาลครับพรรษกรบอกมารดาตามตรง เวธกาเป็นเพื่อนสาวคนล่าสุดที่เขาติดพันอยู่ หล่อนสวย ทำงานเก่ง เข้าสังคมเก่ง การศึกษาดี ฐานะดี บิดาเป็นคนมีอิทธิพล หญิงสาวจึงเป็นตัวเลือกต้นๆ ที่เขาอยากลงหลักปักฐานด้วย

                ลูกสาวรัฐมนตรีเตชิตเหรอบิดาถามบ้าง ท่านทำธุรกิจมานาน จึงรู้จักคนมีชื่อเสียงแทบทุกวงการ

                ครับชายหนุ่มพยักหน้า บิดามองหน้าเขา ก่อนเตือนด้วยความเป็นห่วง

                เขาไม่ธรรมดานะ ลูกไปเล่นๆ กับเขา ระวังจะเดือดร้อน

                เพราะไม่ธรรมดานี่แหล่ะครับ ผมถึงได้สนใจเธอ ผมไปก่อนนะครับเขาเอ่ยขอตัวอีกครั้ง แต่มารดาร้องห้ามไว้

                เดี๋ยวก่อนตาพอล แม่ยังพูดไม่จบเลย

                มีอะไรเหรอครับคุณแม่

                วันศุกร์นี้ตาแพทจะกลับมาเมืองไทย ลูกจะไปรับน้องกับแม่หรือเปล่า

                ขอดูก่อนนะครับ ถ้าว่างก็ไปครับพรรษกรตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เขามีน้องชายคนหนึ่งชื่อพรรษชล แต่คนในครอบครัวจะเรียกว่าแพท แม้จะเป็นพี่น้องกัน แต่ไม่ได้เติบโตมาด้วยกัน เพราะมารดายกพรรษชลให้เป็นลูกบุญธรรมของน้าดุจดาว ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆ ตั้งแต่น้องชายเขาอายุได้สามขวบ เพราะสงสารที่น้องสาวมีลูกไม่ได้ ตอนพรรษชลอายุได้สิบขวบ สามีชาวอเมริกันย้ายกลับอเมริกา น้าดุจดาวก็พาเขาไปอยู่ที่โน้นด้วย โดยสองครอบครัวไปมาหาสู่กันเสมอ เพื่อไม่ให้พรรษชลรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง เขาเคยไปอยู่กับน้องชายนานถึงหกปี ตอนเรียนปริญญาตรีและโทที่อเมริกา

                นานๆ น้องจะกลับมาสักที พยายามทำตัวให้ว่างหน่อยได้ไหม มารดาถามอย่างตัดพ้อ เขาลอบถอนใจ แล้วรับปากท่าน

                ตกลงครับ วันศุกร์นี้ผมจะไปรับตาแพทที่สนามบิน ผมไปอาบน้ำได้แล้วใช่ไหมครับ

                “เดี๋ยวยังไปไม่ได้”

                “อะไรอีกครับ” พรรษกรถามอย่างอ่อนใจ มารดาสบตาเขา ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

                “แม่อยากให้ลูกแต่งงานด้วยความรัก ไม่ใช่ความเหมาะสมหรือความท้าทาย แม่อยากให้ลูกมีความสุข ไม่ใช่มีความสำเร็จ แต่หาความสุขไม่ได้”

                ครับ ผมเข้าใจครับ ผมรักแม่ครับชายหนุ่มกอดเอวมารดา แล้วซุกหน้ากับไหล่ของท่าน แม้บางครั้งเขาจะน้อยใจที่ท่านชอบพูดถึงพรรษชล แต่เขารู้ว่าจริงๆ แล้วท่านรักเขาไม่น้อยไปกว่าน้องชายเลย

                “ไปเถอะ เดี๋ยวลูกสาวรัฐมนตรีจะรอ” มารดาดันตัวเขาออกห่าง

                “ครับแม่” พรรษกรหอมแก้มมารดาแล้วเดินขึ้นห้อง บิดามารดาของเขาเป็นตัวอย่างของคนที่แต่งงานด้วยความรัก สามสิบปีที่อยู่ด้วยกันมา พวกท่านไม่เคยหยุดรักกันแม้แต่วันเดียว เขาอยากเป็นเหมือนพวกท่าน แต่เขายังหาผู้หญิงที่อยากอยู่ด้วยตลอดชีวิตไม่ได้ แวบหนึ่งเขานึกถึงเด็กสาวคนหนึ่ง เธอแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนของเขา เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับเธอ แต่ทุกอย่างมันจบไปแล้ว

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                พรรษกรเดินออกจากห้องน้ำ โดยมีผ้าขนหนูพาดอยู่บนศีรษะ เขาเช็ดผมของตนจนแห้งหมาด ก่อนโยนผ้าขนหนูพาดไว้บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขามองเงาสะท้อนของตนบนกระจก แล้วหมุนตัวเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า แต่การ์ดสีครีมหวานดึงให้เขาชะงักเท้า ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมา แล้วเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง เขาก้มลงอ่านข้อความ ซึ่งเขียนด้วยลายมือสวยงาม

                “ขอให้อาจารย์มีความสุข สุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นที่พึ่งของนักศึกษาไปนานๆ รจนา...”

                พรรษกรยิ้มให้กับความทรงจำของตัวเอง วันนั้นเขาชวนเด็กสาวไปกินข้าวเย็น แต่หล่อนไม่ยอมไป เพราะคิดว่าไม่เหมาะสม เขาจึงโกหกว่าเป็นวันเกิดของตัวเอง เด็กสาวยอมไปทานข้าวกับเขา แล้วมอบการ์ดใบนี้ให้เป็นของขวัญ พร้อมเขียนคำอวยพรเหมือนเขาเป็นคนแก่

                รจนาเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่เขาไปบรรยายพิเศษ เด็กสาวอ่อนหวานน่ารัก เรียบร้อยยิ่งกว่าผ้าพับไว้ เขาต้องใช้ความพยายามหลายเดือนให้หล่อนยอมรับเขาในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่อาจารย์ที่หล่อนต้องยกมือไหว้ทุกครั้งที่พบหน้า เขาจำคืนแรกของกันและกันได้ดี เด็กสาวขวยเขินและไร้เดียงสา แต่ก็ตอบสนองเขาอย่างน่าเอ็นดู คืนนั้นเป็นคืนที่เขามีความสุขมาก

                รจนาบอกว่ารักเขาสุดหัวใจ แต่จู่ๆ เด็กสาวก็หายตัวไป โดยไม่บอกเหตุผลสักคำ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหล่อน เขาไปหาที่มหาวิทยาลัยก็ไม่พบ ไปหาที่คอนโดก็ไม่อยู่ ถามเพื่อนของหล่อนก็ไม่มีใครตอบได้ โทรศัพท์ก็ปิดเครื่องตลอดเวลา ความจริงเขาควรจะดีใจที่เด็กสาวหายตัวไปเอง โดยไม่ต้องเสียเงินจ้างหรือเอ่ยปากไล่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกแบบนั้นก็ไม่รู้

                เธอหายไปไหนรจนา พรรษกรถอนใจเบาๆ แล้วลุกไปแต่งตัว เพื่อออกไปดินเนอร์กับผู้หญิงที่เหมาะสมกับเขา ส่วนเรื่องของรจนาคงต้องเก็บไว้ในความทรงจำเท่านั้น

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

                ร้านอาหารอิตาเลียนบนตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองหลวง พรรษกรนั่งดินเนอร์กับลูกสาวรัฐมนตรีคนดังอย่างมีความสุข โดยไม่รู้ว่าถูกมัทนาจับตามองอยู่ตลอดเวลา เธอสะกดรอยตามเขาตั้งแต่ออกจากบ้าน ไปรับเวธกาที่บ้านรัฐมนตรีเตชิต ก่อนพากันมาดินเนอร์ใต้แสงเทียนที่ร้านอาหารสุดหรูแห่งนี้

                “หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า” หญิงสาวนับจำนวนผู้หญิงที่เขาควงอยู่ตอนนี้ ถ้ารวมผู้หญิงคนนี้ด้วยก็ห้าคนแล้ว แบบนี้มันเสือผู้หญิงตัวพ่อชัดๆ ไม่รู้ว่ารจนาเห็นอะไรดีในตัวหมอนี่

                “สั่งอาหารเลยไหมครับ” บริกรหนุ่มในชุดขาวผูกหูกระต่ายสีดำเอ่ยถาม หลังจากเดินมามองสองรอบแล้วยังไม่ได้ออเดอร์จากเธอ

                “อ๋อ สั่งสิ” หญิงสาวพยักหน้า เขาหยิบระดาษมาเตรียมจด แล้วถามอย่างสุภาพ

                “ไม่ทราบว่าจะรับอะไรดีครับ”

                “ที่นี่มีอะไรอร่อยบ้าง” เธอเอ่ยถาม

                “อาหารของเราอร่อยทุกอย่างครับ” เขาตอบด้วยความภูมิใจ

                “งั้นเอาอะไรก็ได้มาสักสองอย่าง”

                “รับเป็นสเต็กส์แซลมอนกับซีซ่าสลัดนะครับ” เมื่อเธอไม่เลือก เขาจึงเลือกให้เอง

                “ก็ได้” เธอตอบตกลง แต่เขายังไม่หมดคำถาม

                “เครื่องดื่มรับเป็นอะไรดีครับ”

                “น้ำเปล่า” เธอตอบโดยไม่เสียเวลาคิด เพราะอยากให้เขาไปได้แล้ว

                “รอสักครู่นะครับ” บริกรหนุ่มโค้งคำนับ แล้วเดินออกไป

                มัทนาหันไปมองพรรษกร แผนการบางอย่างผุดขึ้นในสมอง เธอรีบหยิบโทรศัพท์มาต่อสายหาญาติผู้น้องทันที หลังจากรอสายอยู่อึดใจหนึ่ง ชายหนุ่มก็กดรับสาย

                “สวัสดีครับคุณกลาง”

                “สวัสดีพฤกษ์ พี่ใหญ่กับยายเล็กเป็นยังไงบ้าง”

                “คุณใหญ่กำลังเห่อหลาน ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลทุกวัน ส่วนคุณเล็กยังเหมือนเดิมครับ” หางเสียงของพฤกษ์เศร้าลงเมื่อพูดถึงรจนา มัทนาข่มความเสียใจเอาไว้ แล้วบอกความต้องการของตนกับเขา

                “ฉันมีเรื่องสำคัญให้นายช่วย”

                “เรื่องอะไรครับ” พฤกษ์เอ่ยถาม เธอบอกแผนการของตนกับเขา ชายหนุ่มนิ่งฟัง ก่อนรับปากโดยไม่ถามเหตุผล

                “ครับ ผมจะจัดการให้ครับ”

                “ขอบใจนะ” มัทนากดวางสาย แล้วก้มลงมองตัวเอง ถ้าเธอยังอยู่ในสภาพนี้ แผนการที่คิดไว้ไม่มีวันสำเร็จแน่ เธอต้องทำอะไรสักอย่างกับตัวเองแล้ว


.........................................................................


มัลลิกานะคะ

สวัสดีค่ะ บทที่ 4 แล้วนะคะ เรื่องกำลังเข้มข้นเลย จะเป็นยังไงติดตามเลยค่ะ

รักนะ...มัลลิกา




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
กุหลาบกามเทพ ตอนที่ 5 : บทที่ 4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 334 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android