ลิขิตรักลำน้ำไนล์ Re-Up

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,414 Views

  • 30 Comments

  • 81 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    307

    Overall
    8,414

ตอนที่ 53 : บทที่ 16 ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 ม.ค. 62




บทที่ 16

 

หญิงสาวจากอนาคต

ตอนที่ 2

 

        แสงสุริยันยามบ่ายคล้อยทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ กระไอแดดระอุกรุ่นสาดส่องไปทั่วผืนทรายเวิ้งว้างกว้างใหญ่เกิดเป็นแสงเงาเลื่อมพรายจับตา ฟาโรห์แห่งอียิปต์หรี่พระเนตรจ้องมองไปเบื้องหน้าพลางก้าวพระบาทไปบนผืนทรายด้วยพระทัยแน่วแน่

 

        แม้แสงแดดจะแผดร้อน แต่พระบาทขาวยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ราวกับไม่รู้เหน็ดเหนื่อยด้ วยมีร่างนุ่มนิ่มที่แบกอยู่บนหลังคอยหล่อเลี้ยงพระทัย เจ้าหล่อนเจรจาเจื้อยแจ้วไปตลอดทาง เมื่อเห็นสิ่งใดแปลกตาก็ชี้ชวนให้ดู ทำราวกับว่าตนเองกำลังเดินอยู่ในอุทยานหลวงอันแสนรื่นรมย์ หาใช่ทะเลทรายร้อนระอุเช่นที่เป็นอยู่ไม่

 

        “คุณ ฉันหิวน้ำ

 

        จู่ๆ เสียงหวานใสที่เจรจาไม่รู้จักเบื่อก็ร้องประท้วงขึ้นเฉยๆ ฟาโรห์หนุ่มแย้มพระสรวลด้วยความเอ็นดู ก่อนจะแกล้งรับสั่งพระสุรเสียงแข็งกลับไป

 

        “ทนหน่อย เดี๋ยวถึงโอเอซิสก็จะได้กินน้ำ

 

        “อีกไกลไหมฉันหิวน้ำจะตายแล้วนะ คอแห้งเป็นผงเลยเนี่ย ดูสิเธอประท้วงหนักขึ้นกว่าเดิมพลางทำเสียงครืดคราดในลำคอประกอบ

 

        “บ่นจัง ข้าแบกเจ้าเดินอยู่นี่ยังไม่บ่นสักคำเลยทรงแกล้งดุด้วยพระสุรเสียงเบื่อหน่าย และได้เสียงโอดครวญจากแม่นกแก้วที่เกาะอยู่บนพระปฤษฎางค์กลับมา

 

        “ก็ฉันเป็นผู้หญิงนี่นา แถมยังป่วยอีกต่างหาก จะอึดเหมือนคุณได้ยังไง

 

        “งั้นก็เงียบซะ คอจะได้ไม่แห้งทรงแกล้งดุพระสุรเสียงขุ่นพลางก้าวพระบาทเร็วขึ้น โอเอซิสมาฮารีย์อยู่ไม่ไกลนัก หากไม่มีแม่นกแก้วเกาะอยู่บนพระปฤษฎางค์พระองค์คงไปถึงที่นั่นนานแล้ว

 

        “ถ้าฉันเงียบคุณก็เหงาแย่สิ นั่นอะไรน่ะเธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงรื่นเริง ก่อนจะชี้มือไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น

 

        “โอเอซิสมาฮารีย์รับสั่งพระสุรเสียงเรียบพลางทอดพระเนตรไปยังหมู่ไม้ที่เห็นอยู่ลิบๆ ด้วยความโล่งพระทัย ในที่สุดพระองค์ก็มาถึงโอเอซิสมาฮารีย์ก่อนค่ำจนได้

 

        “โอเอซิส... น้ำ น้ำ ฉันหิวน้ำ ฉันอยากอาบน้ำ เดินเร็วๆ หน่อยสิ เดี๋ยวมันก็หายไปหรอกเธอเร่งให้ทรงพระดำเนินเร็วขึ้น พอนึกถึงน้ำใสๆ เย็นๆ เรี่ยวแรงที่เหมือนจะหดหายไปกลับเพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

 

        “มันจะหายไปได้ยังไง มันอยู่ตรงนี้มาหลายร้อยปีแล้วฟาโรห์หนุ่มก้าวพระบาทเร็วขึ้น พระองค์ก็ทรงกระหายน้ำเช่นกัน การมีแม่นกแก้วเกาะอยู่บนพระปฤษฎางค์กินเรี่ยวแรงมิใช่น้อยเลยจริงๆ

 

        “คุณเคยมาที่นี่เหรอเมษาแอบมองพระพักตร์ขาวคม ฟาโรห์เมนโนฟิสไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ทรงหล่อเหลาบาดตาบาดใจ อย่างตอนนี้ทรงมอมแมมและเปรอะเปื้อนฝุ่นทรายไปทั้งองค์ แต่ก็ยังคงน่ามองอยู่ดี โดยเฉพาะพระเนตรคมกริบคู่นั้นยามตวัดมาแต่ละทีทำเอาใจเธอแทบละลาย

 

        “เคยสิ ข้าออกเดินทางสำรวจไปทั่วดินแดนทะเลทรายตั้งแต่อายุยังไม่เต็มสิบสี่ฟาโรห์หนุ่มทอดพระเนตรตรงไป โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกแม่นกแก้วบนพระปฤษฎางค์ลวนลามด้วยสายตา

 

        “คุณครองราชย์ตอนอายุสิบสี่นี่นา แล้วยังมีเวลาออกมาเที่ยวเล่นอีกเหรอ

 

        “ข้าไม่ได้ออกมาเที่ยวเล่น ข้าออกเดินทางเพื่อเรียนรู้โลกภายนอกต่างหาก ความจริงข้าครองราชย์ร่วมกับพระบิดาตั้งแต่อายุสิบสาม

 

        “สิบสาม ยังเด็กอยู่เลยเมษาทำตาโตด้วยความประหลาดใจ ตอนอายุสิบสามเธอยังวิ่งเล่นเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย แต่พระองค์กลับต้องแบกรับภาระบ้านเมืองแล้ว

 

        “ถ้าเป็นเจ้าน่ะใช่ แต่ไม่ใช่ข้า

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสทรงเหลือบพระเนตรมาสบนัยน์ตากลมโตของคนช่างเจรจา ก่อนจะหันกลับไปทอดพระเนตรหมู่ไม้เบื้องหน้า ภาพความหลังเมื่อครั้งเสด็จพ่อยังมีพระชนม์ชีพอยู่ผุดขึ้นในห้วงคิด การถูกคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งรัชทายาททำให้พระองค์ไม่สามารถวิ่งเล่นได้อย่างเด็กทั่วไป ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนใหญ่หมดไปกับการเรียนรู้ศาสตร์แขนงต่างๆ เพื่อเตรียมพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ดี

 

        “น่าสงสารจัง

 

        เสียงหวานที่ฟังเศร้าหมองยิ่งนักดึงพระองค์กลับมาจากห้วงคำนึง ฟาโรห์หนุ่มขมวดพระขนง ก่อนจะรับสั่งถาม

 

        “สงสารข้าด้วยเหตุอันใด

 

        เมษาแนบแก้มกับพระอังสากว้าง ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว ฉันแค่คิดว่าคุณเคยเป็นเด็กบ้างหรือเปล่า เคยได้วิ่งเล่นเหมือนเด็กทั่วไปหรือเปล่า

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรับสั่งด้วยพระพักตร์เคร่งขรึม

 

        “ข้าเกิดใต้เศวตฉัตร มีอาณาประชาราษฎร์มากมายต้องดูแล ไหนเลยจะมีเวลามาวิ่งเล่นเช่นเจ้าได้

 

        “นั่นสิเนอะ แล้วตอนนี้คุณอายุเท่าไหร่เธอพยักหน้า ก่อนจะยิงคำถามต่อไป

 

        “ข้าครองราชย์มาแล้วสิบปี

 

        “งั้นก็ยี่สิบสี่สินะ แก่กว่าฉันแค่สองปีเองเธอเอ่ยพลางชูนิ้วที่เบื้องพระพักตร์สองนิ้ว

 

        ฟาโรห์หนุ่มทรงพระสรวล ก่อนจะรับสั่ง จริงหรือ ข้าว่าเจ้าน่าจะอายุสักสิบสองสิบสามนะ

 

        “ฉันหน้าอ่อนใช่ไหม ตาถึงนะคุณเนี่ยคนบ้ายอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความปลาบปลื้ม แต่เพียงครู่เดียวก็มีอันต้องสลายไป เมื่อได้ยินรับสั่งต่อมาของฟาโรห์หนุ่ม

 

        “เปล่า ข้าแค่รู้สึกว่าสรีระบางส่วนของเจ้าเหมือนยังเติบโตไม่เต็มที่ต่างหาก

 

        “อะไรนะ นี่คุณ คนบ้า คนลามก นี่แน่ะๆเธอระดมกำปั้นทุบลงบนพระอังสากว้างด้วยความขัดเขินระคนขุ่นเคือง

 

        “โอ๊ย เจ็บนะ ถ้าไม่เลิกทุบข้าโยนทิ้งลงพื้นจริงๆ ด้วยรับสั่งขู่พลางเหวี่ยงร่างบางบนพระปฤษฎางค์ไปมา

 

        “อย่าน้า...ฉันป่วยอยู่ คุณจะรังแกคนป่วยหรือไงเธอร้องลั่นพลางตวัดแขนรัดพระศอแข็งแรงแน่น

 

        “คนป่วยที่ไหนเขาแรงเยอะอย่างเจ้าบ้าง ดูสิทุบข้าจนช้ำหมดแล้วทรงต่อว่าด้วยพระพักตร์บึ้งตึง แต่แม่คนแรงเยอะไม่รู้สึกสักนิดว่าตนเองผิด

 

        “ก็ใครใช้ให้มาทำลามกกับฉันก่อนล่ะ เดินไปดีๆ เลยนะ แล้วก็ห้ามคิดลวนลามฉันด้วยเข้าใจไหมเธอข่มขู่ด้วยดวงตาวาววับ

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสส่ายพระพักตร์อย่างอ่อนพระทัย ทั่วดินแดนอียิปต์คงมีพระสนมไอซ์ผู้เดียวกระมังที่กล้าออกคำสั่งกับพระองค์ด้วยน้ำเสียงข่มขู่เช่นนี้ แต่ไม่ว่านางจะทำฤทธิ์ทำเดชสักเพียงใดพระองค์ก็ไม่กริ้ว เพราะท่าทางกระเง้ากระงอดของนางมันน่ารักน่าเอ็นดูจนโกรธไม่ลง

 

        เมษาชะโงกมองพระพักตร์ขาวคม ก่อนจะซบแก้มกับพระอังสากว้าง ดวงตากลมโตหลับลงช้าๆ รอยยิ้มยินดีผุดพรายขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ทั้งที่แดดร้อนเปรี้ยงแต่หัวใจกลับอิ่มเอิบยิ่งนัก เธออยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ตรงที่มีเพียงเธอกับพระองค์เท่านั้น

 

        “ไอซ์พระสุรเสียงทุ้มตรัสเรียก หลังจากที่เงียบมาครู่ใหญ่

 

        “ทำไมเสียงหวานขานรับ แต่ไม่ยอมลืมตาด้วยไม่อยากให้ความสุขที่เพิ่งค้นพบหลุดลอยไป

 

        “ถึงแล้ว จะลงจากหลังข้าได้หรือยัง หิวน้ำไม่ใช่เหรอ หรือว่าจะให้ข้าหิ้วไปโยนลงน้ำให้

 

        ดวงตากลมโตลืมขึ้นทันที ก่อนจะร้องห้ามเสียงหลง

 

        “อย่าน้า...ฉันจะเดินไปเอง ค่อยๆ วางนะ

 

        “เอ้า ลงได้แล้วฟาโรห์หนุ่มย่อพระวรกายลงช้าๆ ปล่อยหญิงสาวที่แบกอยู่ครึ่งค่อนวันลงบนพื้นทรายอย่างนุ่มนวล

 

        เมษาขยับลงมายืนบนพื้น แม้ข้อเท้าขวาจะไม่เจ็บเท่าตอนแรกแล้ว แต่เธอก็ยังไม่กล้าทิ้งน้ำหนักบนเท้าข้างนั้นอยู่ดี หญิงสาวกวาดตามองไปรอบกายเมื่อยืนมั่นคงแล้ว โอเอซิสมาฮารีย์ร่มรื่นยิ่งนัก อากาศโดยรอบเย็นสบายแตกต่างจากทะเลทรายภายนอกอย่างเห็นได้ชัด

 

        เนื่องด้วยมีต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นเป็นดงหนาต้านทานแสงแดดร้อนแรงเอาไว้ ตรงกลางโอเอซิสมีบึงน้ำใสขนาดใหญ่ซุกซ่อนอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้เขียวขจี แสงแดดอ่อนส่องผ่านใบไม้ไปกระทบผิวน้ำใสราวกระจกเกิดเป็นแสงเงาเลื่อมพรายจับตา ดูงดงามราวกับสวรรค์กลางทะเลทราย

 

        “น้ำ...” เธอพึมพำด้วยความยินดีแล้วรีบเดินกะโผลกกะเผลกตรงไปยังบึงน้ำใสเบื้องหน้า แม้จะเดินไม่สะดวกเท่าใด แต่ความกระหายมีมากกว่าหลายเท่านัก ความเจ็บปวดจึงถูกลืมเลือนไปชั่วขณะ

 

        เมื่อเดินไปถึงก็ทรุดลงนั่งกับพื้นวักน้ำใสขึ้นดื่มด้วยความกระหายอึกแล้วอึกเล่า ใจจริงอยากจะถอดหน้ากากออกล้างหน้าล้างตา แต่ติดตรงที่มีดวงเนตรคมกริบจับจ้องอยู่ เธอจึงทำได้เพียงวักน้ำล้างเรียวแขนและลำคอเท่านั้น

 

        “คุณมากินน้ำสิ ไม่หิวเหรอเธอร้องเรียกเมื่อดื่มน้ำจนอิ่มแล้ว

 

        “ไม่หิวมั้ง แบกเจ้าตากแดดมาตั้งครึ่งค่อนวันเนี่ยรับสั่งประชดพลางทรุดพระองค์ลงประทับนั่งข้างๆ ก่อนจะทรงวักน้ำขึ้นมาเสวยด้วยความกระหายไม่ต่างกัน

 

        “ช่างประชดประชันนักนะ อย่าให้ถึงตาฉันบ้างก็แล้วกันเธอบ่นพึมพำพลางตวัดค้อนถวายหนึ่งวงใหญ่

 

        “เจ้าว่าอะไรนะรับสั่งถามพลางลุกขึ้นถอดเครื่องทรงที่สวมอยู่ออกทีละชิ้น

 

        “เปล่านี่เธอปฏิเสธหน้าตาเฉย ก่อนจะร้องถามเสียงหลง จะทำอะไร น่าเกลียดที่สุดเลย คนลามก

 

        “ลามกอะไรของเจ้า ข้าจะอาบน้ำ ไม่อยากดูก็หลบไปสิฟาโรห์หนุ่มแย้มพระสรวลยั่วเย้าพลางปลดเกราะอ่อนที่ทรงอยู่โยนลงบนพื้นหญ้าเบื้องหน้าเธอ เปิดเปลือยพระอุระขาวผ่องหนั่นแน่นสู่สายตากลมโต ก่อนจะเอื้อมพระหัตถ์ไปยังเครื่องทรงที่เหลืออยู่พร้อมกับผิวพระโอษฐ์ด้วยความรื่นรมย์

 

        เมษาเบิกตาโตมองการกระทำของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าตื่นตะลึง อุณหภูมิผิวแก้มทวีความร้อนขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนชิ้นของเครื่องทรงที่ทรงปลดโยนลงเบื้องหน้าเธอ เริ่มจากเสื้อเกราะอ่อนตอกหมุดทองแดง สร้อยพระศอ ปลอกพระกรทั้งสองข้าง รองพระบาทซ้ายขวา แผ่นหนังเนื้อหนาที่สวมทับพระภูษาลินินเนื้อละเอียด

 

        “คนบ้าเธอยกมือปิดตาแล้วหันหลังหนี เมื่อพระหัตถ์ขาวกำลังจะปลดเครื่องทรงชิ้นสุดท้ายบนพระวรกาย

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสทรงพระสรวลแล้วผินพระวรกายกระโจนลงไปในบึงน้ำใสโครมใหญ่ ก่อนจะทรงแหวกว่ายไปมาด้วยความเบิกบานพระราชหฤทัย พระองค์โปรดน้ำมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พอมาเจอน้ำใสเย็นชื่นใจก็อดดำผุดดำว่ายไม่ได้

 

        โดยปกติหากมิได้เดินทางสู่สนามรบจะสรงน้ำอย่างน้อยวันละสองครั้ง เช้าและเย็นตามนิสัยรักสะอาดซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของชาวอียิปต์โบราณ การที่เกิดและเติบโตมากับลำน้ำไนล์ทำให้ทรงว่ายน้ำเก่งหาตัวจับยาก เมื่อได้ลงน้ำคราใดยากนักที่จะเสด็จขึ้นง่ายๆ

 

        เมษานั่งหน้าตูมจ้องมองพื้นหญ้าเขียวเบื้องหน้าด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์สักเท่าไร ฟาโรห์แห่งอียิปต์เป็นปลากลับชาติมาเกิดหรือไงนะ ทรงแช่น้ำเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะเสด็จขึ้นเสียที เธอเองก็อยากจะอาบน้ำใจแทบขาดแล้วเหมือนกัน

 

        แต่เมื่อพระองค์สรงน้ำไม่ยอมขึ้นแล้วเธอจะลงไปอาบได้อย่างไรเล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งฉุน ดูสิทรงทำเหมือนแกล้งเธอเลย สรงน้ำพร้อมกับฮัมเพลงแปลกๆ ด้วยพระสุรเสียงรื่นรมย์ แล้วปล่อยให้เธอนั่งรอตัวเหนียวอยู่คนเดียว

 

        “นานจังเลย เสร็จหรือยังเนี่ย ฉันหิวข้าวแล้วนะ ฉันร้อนด้วย อยากอาบน้ำจะตายแล้ว...” หญิงสาวร้องประท้วงเสียงดังเมื่อความอดทนหมดลง โดยไม่รู้สักนิดว่าฟาโรห์หนุ่มที่เธอค่อนว่าอยู่ในใจเสด็จขึ้นจากน้ำมาประทับยืนอยู่ด้านหลังแล้ว

 

        เสร็จแล้ว แต่คงไม่มีข้าวให้เจ้ากินหรอก มีแต่อินทผลัมนี่กินแก้หิวไปก่อนก็แล้วกันทรงวางพวงอินทผลัมสีส้มสดลงตรงหน้าแม่คนขี้โวยวาย

 

        “ก็ยังดีเธอเด็ดผลไม้แก่จัดมากัดกินด้วยความหิว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของผลไม้ ทำไมแต่งตัวแบบนี้ เครื่องประดับของคุณไปไหนหมดล่ะ

 

        “ข้าถอดออก เจ้าเองก็ต้องถอดเสื้อผ้ากับเครื่องประดับออกให้หมดด้วยรับสั่งพร้อมกับยกห่อผ้าในพระหัตถ์ให้เธอดู ฟาโรห์หนุ่มทรงถอดเครื่องบ่งบอกพระอิสริยยศทั้งหมดออกแล้วเอาผ้าห่อไว้ ตอนนี้ทรงเพียงพระภูษาผืนนุ่มสีน้ำตาลเข้มกับเสื้อไม่มีแขนสีเดียวกัน ส่วนพระเกศายาวสลวยถูกม้วนเก็บไว้ใต้ผ้าโพกพระเศียรสีดำสนิท

 

        “ว้าย... เรื่องอะไร ฉันไม่ถอด คนลามกเธอร้องลั่นพลางยกมือกอดอกแน่น

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสส่ายพระพักตร์ด้วยความเหนื่อยหน่ายพระทัย ก่อนจะรับสั่ง ข้าหมายความว่าให้เจ้าถอดเครื่องประดับและเสื้อตัวนอกออกซะ ตอนนี้เราอยู่กลางทะเลทรายเพียงลำพัง ตัวข้ามีศัตรูอยู่มิใช่น้อย ดังนั้นอย่าได้เปิดเผยฐานะของเราให้ใครรู้เด็ดขาด เข้าใจไหม

 

        “ฉันจะไปรู้ได้ไง คุณเล่นบอกไม่หมดนี่นา ถอดก็ถอดสิ เครื่องประดับพวกนี้หนักจะตาย ใส่ไปทำไมนักหนาก็ไม่รู้เธอถอดเครื่องประดับทองคำออกจากตัวทีละชิ้น ก่อนจะเงยหน้าสบพระเนตรคม แต่ฉันไม่ถอดหน้ากากนะ

 

        “ไม่ได้ ถอดออกซะ เอาผ้าคลุมหน้าไว้ก็พอ เท่านี้ก็ไม่มีใครเห็นใบหน้าอัปลักษณ์ของเจ้าแล้วตรัสพลางชี้พระหัตถ์ไปยังผ้าคลุมหน้าของเธอ

 

        เมษาตวัดค้อนถวายวงใหญ่แล้วหันหลังถอดหน้ากากทองออกพลางบ่นอุบอิบไปด้วย

 

        “คำก็อัปลักษณ์ สองคำก็อัปลักษณ์ ใครจะไปงามเท่าเจ้าหญิงแห่งนูเบียล่ะ เชอะ

 

        “บ่นอะไร ถอดมาเร็วๆ ข้าจะเอาไปซ่อน

 

        เมษาส่งเครื่องประดับทั้งหมดให้ยกเว้นหน้ากากทอง ขอฉันเก็บหน้ากากไว้นะ ฉันจะห่อผ้าให้มิดชิด รับรองไม่ให้ใครเห็นเด็ดขาด

 

        “หน้ากากนั่นสำคัญกับเจ้ามากนักหรือรับสั่งถามด้วยความสงสัย

 

        “สำคัญสิ สำคัญมากด้วยหญิงสาวกอดหน้ากากทองแนบอกด้วยท่าทางหวงแหน หน้ากากทองคำของราชินีไร้นามเป็นโบราณวัตถุที่สำคัญ ไม่ว่าอย่างไรเธอจะต้องรักษามันไว้จนกว่าจะส่งมอบให้กับเจ้าของที่แท้จริง

 

        งั้นก็ตามใจเจ้า เก็บไว้ให้ดีก็แล้วกันทรงรับเครื่องประดับของเธอมาใส่ห่อผ้ารวมกับเครื่องประดับของพระองค์ ก่อนจะรับสั่ง เจ้าไปอาบน้ำได้แล้ว ข้าจะก่อไฟ ตอนนี้ใกล้มืดแล้ว ตอนกลางคืนไม่ปลอดภัย อาจมีสัตว์ร้ายออกมาเผ่นผ่านได้

 

        “เจ้าค่า...” เมษารับคำเสียงยาวแล้วลุกขึ้นเดินกะโผลกกะเผลกไปยังบึงน้ำ เพื่อหาจุดอาบน้ำที่ลับพระเนตรคมมากที่สุด

 

####################

 

 


***อ่าน ลิขิตรักลำน้ำไนล์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTY1ODUiO30

 

***อ่าน ปาริมา ราชินีไอยคุปต์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjkwNDAiO30

 

***อ่าน เพลิงเสน่หา มนตราทะเลทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODYiO30

 

***อ่าน บันทึกรักสุดผืนทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODUiO30

 

***อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ***





 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name 
                                                                                         T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น