ลิขิตรักลำน้ำไนล์ Re-Up

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,029 Views

  • 29 Comments

  • 55 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    721

    Overall
    7,029

ตอนที่ 27 : บทที่ 8 ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 ม.ค. 62




บทที่ 8

 

หน้ากากทองพระราชทาน

ตอนที่ 3

 

        แม่น้ำไนล์ในยามค่ำคืนช่างเงียบสงบยิ่งนัก ผืนน้ำที่เคยเปล่งประกายสีน้ำเงินเข้มราวไพลินน้ำงามแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทดุจนิลเนื้อดี สายลมเย็นโชยพลิ้วผ่านกอบัวที่ปลูกอยู่โดยรอบท่าน้ำของพระราชวังอมันตรา ตรงบันไดหินที่ทอดยาวลงไปในแม่น้ำใหญ่

 

        หญิงสาวในเครื่องทรงพระสนมสูงศักดิ์ยืนสะอื้นอยู่ในเงามืด ไหล่บางสั่นระริกยามเจ้าตัวร่ำไห้ด้วยความอาดูร มันทั้งเจ็บ ทั้งแค้น ทั้งสิ้นหวัง ปนเปกันไปหมด เมื่อทำอะไรไม่ได้ ความรู้สึกทั้งหมดจึงกลั่นตัวออกมาเป็นน้ำตา

 

        เมษาวิ่งออกจากห้องเสวย วิ่งมาเรื่อยๆ กว่าจะรู้สึกตัวก็มาหยุดยืนอยู่ที่ท่าน้ำแห่งนี้แล้ว แม้จะวิ่งมาไกลถึงเพียงนี้ แต่สายพระเนตรสีน้ำเงินที่ฉายแววเกลียดชังก็ยังตามมาหลอกหลอนเธอไม่หยุดหย่อน เธอจะทำยังไงดี

 

        เธออยากกลับบ้าน อยากกลับไปกอดพี่ธันวา อยากให้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นแค่ความฝันตื่นหนึ่ง แต่มันเป็นไปไม่ได้ เธอไม่ได้ฝัน เธออยู่ที่นี่จริงๆ ที่อียิปต์โบราณสมัยราชวงศ์ที่สิบสอง ในรัชกาลของฟาโรห์เมนโนฟิส ฟาโรห์รูปงามแต่พระทัยร้ายยิ่งนัก

 

        เมื่อคิดถึงคนใจร้าย น้ำตาที่ยังไม่แห้งก็หลั่งไหลออกมาอีก เธออยากกลับบ้าน อยากหนีไปให้ไกลจากสายพระเนตรเย้ยหยันคู่นั้น แต่เธอจะทำยังไงเล่า เมื่อหนทางที่จะได้กลับบ้านคือการทำให้ฟาโรห์หนุ่มสมหวังในรัก ซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย

 

        หญิงสาวก้มลงมองหน้ากากทองในมือ เธออยากจะขว้างมันทิ้งลงน้ำไปนัก แต่ไม่อาจทำได้เพราะตระหนักดีว่าของสิ่งนี้มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์อย่างยิ่งยวด มนุษย์ธรรมดาอย่างเธอ ไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ เพียงเพราะโทสะชั่ววูบ

 

        หน้ากากทองต้องอยู่เพื่อรอเจ้าของที่แท้จริง ซึ่งหญิงสาวคนนั้นต้องไม่ใช่เธอ เพราะเธอคือนางสาวเมษา พิทักษ์โยธิน ไม่ใช่ราชินีหน้ากากทอง พระมเหสียอดดวงใจของฟาโรห์พระทัยร้ายองค์นั้น

 

        เราต้องหาราชินีหน้ากากทองให้เจอ

 

        หญิงสาวหรี่นัยน์ตากลมโตลงอย่างครุ่นคิด แผนการบางอย่างผุดขึ้นในใจ เมื่อเธอแน่ใจว่าตัวเองไม่ใช่ราชินีหน้ากากทอง เธอก็ต้องค้นหาราชินีตัวจริงให้พบแล้วทำให้ทั้งสองรักกันเพื่อที่เธอจะได้กลับบ้าน ซึ่งเมื่อมาคิดดูดีๆ แล้วราชินีหน้ากากทองอาจจะเป็นใครก็ได้

 

        เพราะในจารึกที่เธออ่านพบมันบอกเพียงแต่ว่าราชินีพระองค์นี้สวมหน้ากากทองปิดบังใบหน้า พระนางอาจจะงามล้ำเลิศหรืออัปลักษณ์ก็ได้ ดังนั้นหากฟาโรห์หนุ่มรักใครสักคนเธอก็มอบหน้ากากให้ เท่านี้เธอก็กลับบ้านได้แล้ว

 

        เมษาปาดน้ำตาออกจากแก้ม เมื่อความหวังเบ่งบานขึ้นอีกครั้ง

 

        “พระสนม!”

 

        เสียงร้องเรียกที่ดังขึ้นด้านหลังดึงหญิงสาวกลับมาจากแผนการที่ตัวเองวางไว้ เธอผินกายไปมอง

 

        ซารัส!”

 

        ราชองครักษ์หนุ่มวิ่งมาหาแล้วหยุดยืนตรงหน้าเธอ พระสนมจะทำอะไรพระเจ้าค่ะ แม่น้ำไนล์ในยามค่ำคืนเช่นนี้ค่อนข้างอันตราย อาจจะมีงูหรือจระเข้ซ่อนอยู่ หากจะสรงน้ำควรรอให้เช้าก่อนจะดีกว่านะพ่ะย่ะค่ะ

 

 

        “ฉันมาชมวิวน่ะ ไม่ได้คิดจะลงไปในน้ำหรอกเธอตอบยิ้มๆ แต่ชายหนุ่มกลับขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

 

        วิว วิวคืออะไรพ่ะย่ะค่ะ

 

        “วิว...วิวก็คือ...ทิวทัศน์ คือ...แม่น้ำไนล์ คือพระราชวังอมันตรา คือท้องฟ้า คือสิ่งที่อยู่รอบๆ ตัวเราเธออธิบายพลางผายมือไปรอบกาย

 

        พระสนมขยับขึ้นมาข้างบนดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ ถ้ามองไม่ผิดน่าจะมีจระเข้ว่ายน้ำวนอยู่ตรงนั้นเขาเอ่ยพลางชี้มือไปที่แม่น้ำ

 

        “หา!” หญิงสาวหันไปมองเงาดำที่ลอยอยู่กลางน้ำ ก่อนจะร้องเสียงหลงกระโดดเกาะแขนราชองครักษ์หนุ่มแน่น เมื่อเงาดำที่ลอยอยู่เมื่อครู่ดำดิ่งลงใต้น้ำพลางขยับหางฟาดน้ำโครมใหญ่ราวกับโกรธตัวเองที่พลาดท่าทำเหยื่อรู้ตัว

 

        เมษายกมือทาบอกด้วยความหวาดเสียว เธอเกือบพลาดตกเป็นอาหารจระเข้เสียแล้วสิ ซึ่งทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพราะฟาโรห์นิสัยเสียคนเดียวที่ทำให้เธอโกรธจนลืมระวังตัว หญิงสาวส่งสายตาเชือดเฉือนด้วยความโกรธเคืองไปยังพระราชวังตรงจุดที่คิดว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดน่าจะประทับอยู่

 

        “พระสนมมายืนในที่เงียบๆ แบบนี้ทำไมพระเจ้าค่ะ แล้วไอซาไปไหนทำไมไม่ตามมารับใช้ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางแกะมือเธอออกด้วยท่าทางสุภาพ เดี๋ยวนี้หญิงสาวเป็นพระสนมแล้ว เขาต้องรักษาระยะห่างที่ดีงามเอาไว้

 

        “ซารัส ถ้าคุณเรียกฉันว่าพระสนมอีกครั้งเดียว เราไม่ต้องมาพูดกันอีกเลยหญิงสาวดุด้วยสีหน้าบึ้งตึง เธอเกลียดคำว่าพระสนมที่สุดเลย

 

        “เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นเล่า ก็พระสนมเป็นพระสะ...”

 

        “อยากให้ฉันโกรธจริงๆ ใช่ไหมเธอขึ้นเสียงด้วยดวงตาวาววับ

 

        “ก็ได้ราชองครักษ์หนุ่มยิ้มด้วยความเอ็นดูพลางกวาดตามองไปรอบๆ ทำไมเจ้าไม่อยู่ในงานเลี้ยง ออกมายืนที่นี่เพียงลำพังแบบนี้มันอันตรายมากรู้ไหม

 

        เมษาเม้มปากแน่น ภาพอัปยศในห้องโถงวนกลับมาในห้วงคิด ทั้งแค้น ทั้งน้อยใจ เมื่อทำอะไรไม่ได้ก็เลยกลั่นมันออกมาเป็นน้ำตาอีกครั้ง

 

        เอ้า! เจ้าร้องไห้ทำไมชายหนุ่มร้องเสียงหลง

 

        “ซารัส...” เธอกลั้นสะอื้นแล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง

 

        ราชองครักษ์หนุ่มนิ่งฟังด้วยความอดทน เขารู้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์เช่นนี้อย่างไรก็ต้องเกิดขึ้นกับเจ้าหล่อน ราชสำนักฝ่ายในไม่ว่าของอาณาจักรไหนก็เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดีไม่ต่างกัน มีพระสนมคนไหนเล่าที่ไม่อยากก้าวขึ้นมาเป็นพระแม่เมือง

 

        “คนพวกนั้น เขาดูถูกเหยียดหยามฉัน เขารังเกียจที่ฉันอัปลักษณ์ ฉันอยากกลับบ้านเธอสะอื้นเบาๆ ก่อนจะร้องไห้โฮออกมาอีกครั้ง

 

        “ข้าช่วยให้เจ้ากลับบ้านไม่ได้หรอก แต่ข้าเป็นเพื่อนเจ้าได้ อยากจะร้องก็ร้องให้พอใจซารัสประคองหญิงสาวลงนั่งบนขั้นบันได เฝ้าดูเจ้าหล่อนร้องไห้เงียบๆ

 

        เมษาปาดน้ำตาออกจากใบหน้า เมื่อร้องไห้จนหนำใจแล้ว ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มด้วยความซาบซึ้งใจ

 

        “ขอบใจนะซารัส ไม่ว่าจะในภพนี้หรือภพที่ฉันจากมา นายก็เป็นเพื่อนที่ดีของฉันเสมอ

 

        “ภพที่จากมา...” ราชองครักษ์หนุ่มทวนคำด้วยสีหน้างงๆ

 

        “ใช่ ในภพที่ฉันจากมา ฉันมีเพื่อนรักอยู่คนหนึ่ง เขาชื่อกาซิม เขามีหน้าตาเหมือนนายเปี๊ยบเลย บางทีนายอาจจะเป็นบรรพบุรุษของกาซิมก็ได้นะ

 

        “อาจจะเป็นเช่นนั้นก็ได้ แล้วเจ้าถืออะไรไว้หรือเขาชี้มือไปยังหน้ากากทองในมือเธอ

 

        “ของพระราชทานเมษาแบะปากพลางยื่นหน้ากากให้เขา

 

        ซารัสรับหน้ากากทองมาพิจารณาใกล้ๆ มันเป็นหน้ากากที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ มองปราดเดียวก็รู้ว่าฝีมือช่างที่ทำนั้นสูงส่งเพียงใด ทั้งขนาดและรูปร่างพอดีกับใบหน้าของหญิงสาวไม่ผิดเพี้ยน น่าแปลกจริงๆ หากทรงเกลียดนางนัก เหตุใดจึงจดจำรายละเอียดของหญิงสาวได้อย่างแม่นยำเช่นนี้

 

        “ฝ่าบาทพระราชทานหน้ากากทองแก่เจ้าอย่างนั้นหรือเขาส่งหน้ากากคืนให้เธอ เมษารับมาถือไว้พลางตวัดสายตาขุ่นเขียวไปยังพระราชวัง

 

        “ใช่ ทรงมอบให้เพื่อเยาะเย้ยฉันต่อหน้าพระสนมคนโปรดและเหล่านางกำนัล

 

        เมื่อนึกถึงก็อดโกรธไม่ได้ พอโกรธขึ้นมาก็ทำท่าจะร้องไห้อีก แต่คราวนี้ราชองครักษ์หนุ่มไม่ยอมให้เธอร้องไห้อีกแล้ว

 

        “เลิกร้องได้แล้ว เจ้าน่ะเหนือกว่าพวกนางมากนักรู้ไหมไอซ์ เจ้าคือว่าที่ราชินีแห่งอียิปต์ พวกนางก็แค่พระสนม อีกหน่อยนางพวกนั้นทุกคนจะต้องก้มลงกราบเจ้า เชื่อข้าสิ

 

        “ฉันไม่อยากเป็นราชินีของอียิปต์ ฉันอยากกลับบ้านไปหาพี่ชาย วันนั้นฉันไม่น่าหลุดปากร้องขอแบบนั้นออกมาเลยเมษาโวยลั่น ใครอยากเป็นราชินีของฟาโรห์พระทัยร้ายกัน

 

        “เรื่องมันผ่านไปแล้ว เสียใจไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา ตอนนี้สิ่งที่เจ้าควรจะนึกถึงคือศึกนูเบีย หากเจ้าไม่ชนะศึกนูเบียในเจ็ดวันอย่างที่ลั่นวาจาไว้ เมื่อถึงตอนนั้นใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้

 

        “นั่นสิ เพราะปากแท้ๆ ที่ทำให้ฉันต้องลำบากแบบนี้เมษาต่อว่าตัวเอง ทำไมเธอถึงไม่ยอมจำสักทีว่าอย่าปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล แต่เมื่อเหตุการณ์ล่วงเลยมาถึงขั้นนี้แล้ว โวยวายไปก็คงไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา สู้เอาเวลาไปค้นหาราชินีหน้ากากทองตัวจริงน่าจะดีกว่า

 

####################

 

        บนระเบียงสูงของพระตำหนักใหญ่ที่ยื่นออกไปในแม่น้ำไนล์ ฟาโรห์เมนโนฟิสประทับยืนทอดพระเนตรสองหนุ่มสาวนั่งสนทนากันอยู่ตรงบันไดท่าน้ำด้วยพระพักตร์เรียบเฉย พระหัตถ์ขาวกำแน่นอย่างไม่รู้ตัว เมื่อเห็นความสนิทสนมของทั้งสอง

 

        ฟาโรห์หนุ่มขบพระทนต์แน่น ก่อนทรงฉุกคิดได้ว่าการที่หญิงอัปลักษณ์ปากกล้าคนนั้นชอบพอกับซารัสนับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับพระองค์ เพราะหากนางมีชัยเหนือนูเบียขึ้นมาจริงๆ พระองค์ก็จะได้ถือเรื่องนี้เป็นเหตุไม่ยอมแต่งตั้งนางเป็นราชินีแห่งอียิปต์

 

        ฟาโรห์หนุ่มแย้มพระสรวลด้วยความโสมนัส ก่อนจะผินพระวรกายกลับมาทอดพระเนตรด้านหลัง เมื่อทรงได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาตามทางเดิน

 

        “ฝ่าบาทเพคะ ดึกแล้วยังไม่ทรงง่วงอีกหรือเพคะพระสนมคนโปรดอ้อนถามพลางโถมกายเข้าไปในอ้อมพระพาหาที่เปิดกว้างรอรับ

 

        “ยังไม่ง่วง ข้าอยากทำอย่างอื่นมากกว่า เจ้าอยากอยู่เป็นเพื่อนข้าหรือเปล่าฟาโรห์หนุ่มตรัสถามพลางใช้สายพระเนตรลามเลียแถวเนินอกอวบ

 

        พระสนมผิวผ่องยิ้มเอียงอาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบพระเนตร หากสิ่งนั้นเป็นความปรารถนาของพระองค์ หม่อมฉันก็มิกล้าขัดหรอกเพคะ มีแต่จะอยู่ถวายงานจนตัวตาย

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสทรงพระสรวลพลางตวัดนางขึ้นจากพื้นแล้วก้าวพระบาทตรงไปยังห้องบรรทม

น่ารักจริงๆ เพราะอย่างนี้ข้าถึงได้ชอบเจ้ามากกว่าใครๆ

 

        “เป็นวาสนาของหม่อมฉันเพคะพระสนมคนโปรดอ้อนเสียงหวานตวัดเรียวแขนโอบรอบพระศอแข็งแรงพลางหลับตาลงรับจุมพิตที่ทรงประทานให้ด้วยความสนิทสิเน่หา ราตรีนี้ยังเยาว์นัก และคงจะเป็นราตรีที่รัดรึงใจที่สุดอย่างมิต้องสงสัย

 

 

 

***อ่าน ลิขิตรักลำน้ำไนล์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTY1ODUiO30

 

***อ่าน ปาริมา ราชินีไอยคุปต์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjkwNDAiO30

 

***อ่าน เพลิงเสน่หา มนตราทะเลทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODYiO30

 

***อ่าน บันทึกรักสุดผืนทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODUiO30

 

***อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name 

                                                                                         T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น