ลิขิตรักลำน้ำไนล์ Re-Up

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,554 Views

  • 30 Comments

  • 68 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    341

    Overall
    7,554

ตอนที่ 26 : บทที่ 8 ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    5 ม.ค. 62




บทที่ 8

 

หน้ากากทองพระราชทาน

ตอนที่ 2

 

        หน้าห้องเสวย เมษาในเครื่องแต่งกายแบบอียิปต์โบราณยืนขยับเท้าไปมาอยู่หน้าประตูไม้แกะสลักบานใหญ่ ชุดกระโปรงผ้าลินินสีเขียวอ่อนปลิวไหวไปตามการขยับตัวของผู้สวมใส่ หญิงสาวก้มลงมองตัวเองก่อนจะทำหน้าเบ้

 

        ชุดที่เธอสวมค่อนข้างบางจนเกือบเห็นเนื้อหนัง ขนาดนำผ้าสีเดียวกันมาพันรอบทรวงอกและสวมเป็นกระโปรงปิดบังท่อนล่างแล้วก็ยังคงเห็นหน้าท้องแบนราบเป็นเงาๆ ใต้ชุดอยู่ดี แล้วไหนจะเครื่องประดับศีรษะพวกนี้อีกเล่า ทั้งหนักและเกะกะจนอยากจะถอดโยนทิ้ง

 

        เธอไม่อยากใส่มันเลยแต่ก็ขัดอามูไม่ได้ เพราะนางบอกว่าพระสนมทั้งหลายล้วนสวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับแบบนี้กันทั้งนั้น

 

        หญิงสาวถอนใจอย่างกลัดกลุ้ม อยากจะเดินกลับห้องแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะที่ด้านหลังอามูกับไอซาคอยยืนกระหนาบเธอเอาไว้ พร้อมกับบังคับให้เธอรีบไปเข้าเฝ้าฟาโรห์หนุ่มเร็วๆ

 

        “เข้าไปสิเจ้าคะพระสนมนางกำนัลสาวใหญ่เร่งเมื่อเห็นเธอยืนรีรออยู่หน้าห้องเสวย

 

        เมษาทำหน้าเหยเกเหมือนคนเป็นไข้พลางส่ายหน้า

 

        “ไม่ได้นะไอซ์ ถ้าเจ้าไม่เข้าไป พวกอามูจะมีความผิดได้ผู้เป็นเพื่อนรีบเข้ามาช่วยกล่อมอีกแรง

 

        “แต่...”

 

        “ไม่มีแต่หรอก เข้าไปเถอะไอซาผลักเธอเข้าไปในห้องเสวย เมื่อขัดไม่ได้จริงๆ หญิงสาวจึงจำใจต้องเดินเข้าไป ทันทีที่เธอก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา บานประตูใหญ่เบื้องหลังก็ปิดลงทันทีด้วยฝีมือของสองสาวต่างวัยที่ดูเหมือนจะเข้ากันได้ไวเหลือเกิน

 

        เมษายืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่พลางกวาดตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตะลึง ห้องเสวยแห่งนี้ตั้งอยู่ในพระตำหนักหลวงซึ่งเป็นที่ประทับของฟาโรห์เมนโนฟิส มันมีขนาดใหญ่พอๆ กับสนามวอลเลย์บอล

 

        ผนังทั้งสี่ด้านติดตั้งชวาลาด้านละสองดวงส่องแสงสว่างไปทั่วห้อง และแน่นอนว่าเครื่องประดับทุกชิ้นที่เธอเห็นล้วนทำจากทองคำบริสุทธิ์ส่องประกายอร่ามตา แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเธอที่สุดกลับเป็นพระวรกายสูงสง่าที่ทอดร่างอยู่บนยกพื้นกลางห้องแวดล้อมด้วยกองหมอนอิงสีเลือดหมูขลิบดิ้นทองนับสิบใบ

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสทรงดึงดูดสายตาได้เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถใดก็ตาม อย่างตอนนี้พระองค์ประทับนั่งด้วยท่าทางผ่อนคลาย พระโอษฐ์หยักสวยแย้มพระสรวลน้อยๆ พระเกศายาวเหยียดตรงสีน้ำตาลไหม้ปล่อยสยายระพระปฤษฎางค์และพระอังสา

 

        พระพักตร์ขาวยังคงคมคายเช่นเดิม พระอุระเรียบตึงเปิดเปลือยเช่นเดิม แต่พระเนตรสีน้ำเงินเข้มไม่ได้วาววับด้วยความโกรธเหมือนเช่นทุกครั้ง ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะพระเนตรนั้นไม่ได้มองมาที่เธอ แต่กำลังจับจ้องไปยังดวงหน้าหวานๆ ของพระสนมคนโปรด พระสนมผิวผ่องจากฮิตไทต์

 

        เบื้องหน้าบุคคลทั้งสองมีโต๊ะเตี้ยขนาดใหญ่ตั้งอยู่ บนโต๊ะมีภาชนะทองคำบรรจุอาหารหลากชนิดวางอยู่เต็มไปหมด หลังยกพื้นเหล่านางกำนัลร่วมสิบนางยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบเพื่อรอปรนนิบัติฟาโรห์ของตน

 

        “อ้าว มาแล้วหรือ มานั่งข้างๆ ข้านี่ตรัสเรียกเมื่อทรงเงยพระพักตร์ขึ้นมาเห็นเธอ

 

        เมษาเม้มปากแน่น อยากจะเดินออกไปจากห้อง เธอไม่อยากอยู่เป็นส่วนเกินของใคร แต่เมื่อขัดรับสั่งไม่ได้ จึงจำใจต้องเดินไปทรุดตัวนั่งตรงที่ว่างทางด้านขวา โดยพยายามไม่สนใจสายตาที่จ้องมองมาด้วยความประหลาดใจของทุกคนในห้อง และพยายามไม่สนใจเสียงหวานที่อ้อนถามฟาโรห์หนุ่มด้วยท่าทางกระเง้ากระงอด

 

        “หญิงอัปลักษณ์ผู้นี้เป็นใครเพคะฝ่าบาท

 

        “นางเป็นพระสนมคนใหม่ หรือจะพูดให้ถูกก็คือว่าที่ราชินีแห่งอียิปต์ หากนางยึดนูเบียมาให้ข้าได้ภายในเจ็ดเพลาตามที่ลั่นวาจาเอาไว้ฟาโรห์หนุ่มตรัสเสียงเรียบแล้วยกน้ำจัณฑ์มาเสวยช้าๆ ดวงเนตรคมจ้องมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์

 

        คนถูกจ้องมองกระชับอกเสื้อเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว ดวงเนตรสีสวยนั่นเหมือนจะมองทะลุเสื้อผ้าที่เธอสวมอยู่เข้าไปสัมผัสผิวกายเธอได้

 

        พระสนมผิวผ่องที่วันนี้สวมเครื่องทรงสีฟ้าแบบเดียวกับเมษาแต่บางใสยิ่งกว่า เอนกายเข้าซบพระอุระขาวของฟาโรห์หนุ่มด้วยท่าทางยั่วยวน ก่อนจะเอ่ยเสียงหวานกับองค์ฟาโรห์แต่ส่งสายตาเป็นศัตรูมายังพระสนมคนใหม่

 

        “ช่างไม่เจียมตัวยิ่งนัก หญิงอัปลักษณ์เยี่ยงนี้หรือเพคะที่จะมาเป็นราชินีของฟาโรห์รูปงามเช่นพระองค์

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสปรายพระเนตรมายังเธอแต่ไม่ตรัสอะไรเพียงแต่ทรงพระสรวลเบาๆ แล้วอ้าพระโอษฐ์รับผลไม้สีสดชิ้นเล็กจากมือของพระสนมคนโปรดไปเสวย แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เมษาเจ็บ เจ็บไปถึงขั้วหัวใจ และยิ่งเจ็บขึ้นไปอีกเมื่อนางกำนัลผิวขาวของพระสนมคนโปรดเข้ามาร่วมวงเยาะเย้ยเธอ โดยที่ฟาโรห์หนุ่มไม่คิดจะห้ามปราม

 

        “ใช่ อัปลักษณ์ที่สุด ยี้ แค่เห็นก็พะอืดพะอมแล้วเพคะ

 

        เมษาลุกขึ้นยืนเมื่อความอดทนขาดผึงลง เธอไม่ใช่ตัวตลกของใคร พวกเขาสนุกกันมากพอแล้ว หญิงสาวกำลังจะเดินจากไป แต่พระหัตถ์ขาวของฟาโรห์หนุ่มเอื้อมมาดึงมือเธอไว้แล้วขืนให้นั่งลงอีกครั้ง

 

        จะไปไหน เจ้ายังไม่ได้กินอะไรเลยนี่ นั่งลงก่อนสิ ของดีๆ แบบนี้หญิงชาวบ้านเยี่ยงเจ้าชั่วชีวิตนี้คงไม่มีวาสนาจะได้ลิ้มรสหรอก

 

        หญิงสาวเม้มปากแน่นขืนตัวไว้และดึงมือของตนกลับมา แต่พระหัตถ์ขาวไม่ยอมปล่อย ซ้ำร้ายยังบีบเสียแรงจนข้อมือของเธอเจ็บร้าวไปหมด เมื่อทนเจ็บไม่ไหวเธอจึงยอมทรุดลงนั่งที่เดิมอีกครั้ง

 

        “นางเป็นใบ้ด้วยหรือเพคะ ดูสินั่งเงียบเชียวพระสนมคนโปรดอ้อนถามเสียงหวาน

 

        ไม่หรอก นางพูดเก่งจะตาย แต่วันนี้คงตื่นเต้นที่ได้เข้าวังเลยพูดไม่ออกตรัสอย่างอารมณ์ดีพลางปรายพระเนตรคมมายังเธอ เมษาพยายามดึงมือของตนกลับมา แต่ไม่ว่าจะดึงยังไงพระหัตถ์ขาวก็ไม่ยอมปล่อย

 

        พระสนมผิวผ่องจ้องมองการยื้อยุดของทั้งคู่ด้วยความไม่พอใจ นางเอนกายซบพระอุระกว้าง ก่อนจะอ้อนเสียงหวาน

 

        “ทรงให้นางอัปลักษณ์บ้าใบ้นี่มาร่วมโต๊ะเสวยกับพวกเราทำไมเพคะ ดูสิหม่อมฉันขยะแขยงจนกินอะไรไม่ลงแล้ว

 

        ฟาโรห์หนุ่มตวัดดวงเนตรมาสบนัยน์ตาหวานฉ่ำ ก่อนจะทรงพระสรวลเบาๆ เจ้าก็พูดเกินไป ข้าว่าวันนี้นางก็ดูดีออก ใส่ทองหยองเข้าไปก็น่ามองไม่ใช่น้อย

 

        พระสนมจากฮิตไทต์แบะปากใส่เมษา ก่อนจะเอ่ยถากถาง น่ามองเหมือนนางเอกละครลิงน่ะสิเพคะ

 

        สิ้นคำพระสนมคนโปรดผู้คนทั้งห้องก็พากันหัวเราะขบขัน ไม่เว้นแม้แต่เจ้าของหัตถ์ขาวที่เผลอคลายการจับกุม เพราะมัวแต่ทรงพระสรวลอย่างสนุกสนาน

 

        เมษากระชากมือออกจากพระหัตถ์ ก่อนจะคว้าแก้วน้ำจัณฑ์สาดใส่พระพักตร์คมคายที่ประดับรอยพระสรวลเต็มแรง แล้วลุกขึ้นจับขอบโต๊ะเสวยผลักล้มลงกับพื้น อาหารคาวหวานถ้วยโถโอชามกระจายเกลื่อนไปทั่วยกพื้นและพื้นห้อง

 

        เมื่ออาละวาดจนหนำใจแล้วเธอก็ถอยออกมายืนชมผลงานของตนด้วยความสะใจ คนทั้งห้องเหมือนจะช็อกกับสิ่งที่เธอทำ เสียงหัวเราะเงียบลงอย่างฉับพลัน แม้แต่คนตัวขาวผมยาวสลวยที่นั่งนิ่งอยู่กลางกองหมอนก็เลิกขำไปแล้ว แต่กำลังโกรธจนตัวสั่น

 

        “เจ้ากล้าทำเยี่ยงนี้กับข้าเชียวหรือ!” ฟาโรห์เมนโนฟิสตวาดลั่น น้ำจัณฑ์สีม่วงเข้มเลอะทั่วพระพักตร์และพระอุระขาว

 

        “สนุกกันมากใช่ไหมที่ได้รังแกคนอื่น นี่เหรอคนที่เป็นเจ้ามหาชีวิต ไม่มีความเมตตาในหัวใจแม้แต่นิดเดียวหญิงสาวสวนกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว ไม่คิดจะใช้ราชาศัพท์กับฟาโรห์พระทัยร้ายอีกต่อไปแล้ว

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสชี้พระดัชนีสั่นระริกด้วยแรงโทสะมาที่เธอ ก่อนจะรับสั่งลอดไรพระทนต์ ถ้าข้าไม่มีความเมตตา ป่านนี้เจ้าถูกสับเป็นชิ้นๆ ไปนานแล้ว ไม่ได้มายืนชี้หน้าด่าข้าอยู่แบบนี้หรอก ข้าอุตส่าห์เลี้ยงต้อนรับที่เจ้าเข้าวังครั้งแรก แล้วดูสิ่งที่เจ้าทำตอบแทนข้าสิ

 

        “คุณแกล้งฉัน แกล้งเรียกฉันมาให้พวกนางเยาะเย้ยถากถาง มันสนุกนักใช่ไหมเมษากำมือแน่นด้วยความโกรธที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

 

        “ข้าไม่เห็นว่าพวกนางกล่าวอะไรผิด เจ้ามันอัปลักษณ์จริงๆ นี่นา พูดเรื่องจริงทำไมต้องโกรธด้วยพระสุรเสียงทุ้มตรัสด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ก่อนจะทรงพระสรวลเบาๆ แต่กรีดลึกในหัวใจของหญิงสาวยิ่งนัก

 

        “คุณ!” หญิงสาวกำมือแน่น ห้ามใจตัวเองไม่ให้หยิบอะไรขว้างใส่พระโอษฐ์บางที่ชอบถากถางเธอ

 

        ฟาโรห์เมนโนฟิสเลิกพระขนงเรียวได้รูปขึ้นสูง พระโอษฐ์หยักลึกปรากฏรอยพระสรวลน้อยๆ ราวกับยินดีที่เห็นอีกฝ่ายโกรธ ทรงรับผ้าผืนนุ่มที่นางกำนัลถวายมาซับพระพักตร์ โดยที่พระเนตรคมไม่ได้ละจากใบหน้าของอีกฝ่ายเลย

 

        “อย่าเพิ่งโกรธสิ ข้ายอมรับผิดก็ได้ เพื่อเป็นการขอโทษ ข้ามีของอย่างหนึ่งจะให้เจ้า ต่อไปก็สวมมันไว้จะได้ไม่มีใครเห็นใบหน้าอัปลักษณ์ของเจ้าแล้วหัวเราะเยาะอีก

 

        เมื่อตรัสจบก็ทรงปรบพระหัตถ์หนึ่งครั้ง สิ้นเสียงปรบมือ นางกำนัลที่ยืนอยู่ด้านหลังยกพื้นก็ถือกล่องไม้ใบหนึ่งมายื่นให้เธอ หญิงสาวมองกล่องไม้สลับกับพระพักตร์คมคาย ฟาโรห์เมนโนฟิสจะมาไม้ไหนอีก จู่ๆ ก็ทรงยอมขอโทษแถมยังพระราชทานของให้เธออีกต่างหาก

 

        “เปิดออกดูสิทรงเร่งเมื่อเห็นว่าหญิงสาวรีรอไม่ยอมเปิดกล่องไม้ที่พระราชทานให้เสียที

 

        เมษาเอื้อมมือไปเปิดฝากล่องไม้ที่สลักลวดลายงดงามออกช้าๆ และสิ่งที่เห็นก็ทำให้เธอตกตะลึงตาค้าง สิ่งที่วางอยู่ในกล่องใบงามคือหน้ากากทองคำของราชินีหน้ากากทอง ซึ่งเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ไคโรไม่ผิดแน่เธอจำมันได้แม่นยำยิ่งนักเพราะเฝ้ามองอยู่ทุกวัน

 

        “ไม่...” หญิงสาวพึมพำเสียงสั่น มือเรียวค่อยๆ เอื้อมไปหยิบหน้ากากล้ำค่าออกมาจากกล่อง ความเย็นของทองคำบริสุทธิ์ซึมเข้าไปในฝ่ามือของเธอ เตือนให้เมษารู้ว่าเธอไม่ได้ฝันไป ตอนนี้หน้ากากทองหลักฐานชิ้นสำคัญปรากฏขึ้นแล้ว ซ้ำร้ายมันยังเป็นของเธอ...

 

        “เหมาะสมมากเพคะพระสนมอ้อนเสียงหวาน ก่อนจะหันมาตำหนิพระสนมคนใหม่ เมื่อเห็นเธอยืนถือหน้ากากทองนิ่งเหมือนคนบ้าใบ้ ทำไมยังไม่รีบขอบพระทัยฝ่าบาทอีกฮึ เจ้านี่นอกจากจะอัปลักษณ์แล้วยังไร้มารยาทนัก

 

        “หญิงชาวบ้านแบบนี้จะมีใครคอยสั่งสอนเจ้าคะนางกำนัลคนสนิทรีบสนับสนุนทันที

 

        “นั่นสิ เราลืมคิดไปพระสนมผิวผ่องพยักหน้าเห็นด้วยแล้วหัวเราะนำขึ้นเป็นคนแรก ก่อนที่คนอื่นๆ จะหัวเราะรับกันอย่างสนุกสนาน

 

        เสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังอยู่รอบกาย ไม่สามารถดึงความสนใจของเมษาไปจากหน้ากากทองคำในมือได้ หญิงสาวจ้องมองหน้ากากล้ำค่าด้วยความสับสน เธอเป็นเจ้าของหน้ากากทองคำหรือนี่ ถ้าอย่างนั้น... เธอก็เป็นราชินีอัปลักษณ์ของฟาโรห์เมนโนฟิสน่ะสิ ไม่อยากจะเชื่อเลย แล้วอย่างนี้เธอจะกลับบ้านได้อย่างไร

 

        ในเมื่อเธอเคยลั่นวาจาว่าจะทำให้ฟาโรห์หนุ่มสมหวังในรัก ดังนั้นหนทางที่จะกลับบ้านได้ก็คือต้องทำให้ฟาโรห์หนุ่มหลงรักเธอ แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อทรงรังเกียจเธอเยี่ยงนี้ อย่าว่าแต่จะให้ทรงรักเลย แค่หน้าเธอพระองค์ยังไม่อยากจะมอง มันต้องเกิดความผิดพลาดขึ้นแน่ๆ เธอไม่มีทางเป็นราชินีหน้ากากทอง เธอคือนางสาวเมษา พิทักษ์โยธิน เธอต้องกลับบ้านไปหาพี่ชาย

 

        เมษาละสายตาจากหน้ากากทองในมือไปสบพระเนตรคมที่จ้องมองเธอ ดวงเนตรสีน้ำเงินเข้มคู่นั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังและเย้ยหยัน หญิงสาวสะอื้นไห้ หยาดน้ำตาอาบแก้ม มือเรียวกำหน้ากากทองแน่น ก่อนผลุนผลันออกไปจากห้องด้วยหัวใจร้าวราน...

 

####################

 

 

 

***อ่าน ลิขิตรักลำน้ำไนล์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTY1ODUiO30

 

***อ่าน ปาริมา ราชินีไอยคุปต์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjkwNDAiO30

 

***อ่าน เพลิงเสน่หา มนตราทะเลทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODYiO30

 

***อ่าน บันทึกรักสุดผืนทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODUiO30

 

***อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ***




 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name 
                                                                                         T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น