ลิขิตรักลำน้ำไนล์ Re-Up

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,395 Views

  • 30 Comments

  • 81 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    288

    Overall
    8,395

ตอนที่ 22 : บทที่ 7 ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    3 ม.ค. 62





บทที่ 7

 

เดิมพัน

ตอนที่ 1

 

 

       คฤหาสน์อัลฟาบา กรุงไคโร อียิปต์ปัจจุบัน

 

        ภายในห้องรับรองหรูหราของคฤหาสน์อัลฟาบา ฟาริดาห์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนหลังใหญ่ ดวงตารูปเม็ดอัลมอนด์จับจ้องไปยังใบหน้าคมคายแต่แดงก่ำด้วยพิษไข้ของนักการทูตหนุ่มจากเมืองไทยด้วยความห่วงใย ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ดื้อดึงนัก จะห้ามจะเตือนอะไรก็ไม่เคยฟัง ทั้งที่ไม่คุ้นเคยกับอากาศในดินแดนทะเลทราย แต่ยังดื้อออกตามหาน้องสาวจนตัวเองล้มป่วย

 

        หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูผืนนุ่มที่วางอยู่บนหน้าผากเกลี้ยงเกลามาชุบน้ำแล้วบิดจนแห้งหมาด ก่อนจะนำกลับไปวางที่เดิมอย่างเบามือ เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นห่วงเขานัก

 

        ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน และตัวเขาก็ไม่เคยทำดีกับเธอเลย ทุกครั้งที่เจอกันเขาจะคอยถากถางให้เธอเจ็บใจอยู่เสมอ แต่ถึงกระนั้นเธอก็สลัดภาพนัยน์ตาดำขลับวาววับของผู้ชายหัวดื้อคนนี้ออกไปจากใจไม่ได้

 

        “เขาเป็นยังไงบ้างฟาริดาห์

 

        เสียงทุ้มลึกนุ่มนวลของทายาทชีคอัลฟาบาดึงนักทำนายสาวกลับมาจากห้วงคิดของตัวเอง หญิงสาวรีบปรับสีหน้าเป็นปกติ ลุกขึ้นยืนคว้าแขนของผู้มีศักดิ์เป็นพี่ดึงให้เดินออกห่างจากเตียงคนไข้

 

        “มาทางนี้ดีกว่าค่ะพี่แดเนียล

 

        แดเนียล อัลฟาบาเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ แต่ก็ยอมเดินตามไปโดยดี

 

        “ไกลพอที่จะบอกพี่ได้หรือยังจ๊ะ ว่าพ่อหนุ่มขี้โมโหนั่นป่วยหนักหรือเปล่าชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี เมื่อผู้เป็นน้องพาเขามาหยุดยืนตรงหน้าต่างบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นวิวแม่น้ำไนล์

 

        แค่ไข้หวัดทะเลทรายค่ะ แต่ว่าร่างกายอ่อนเพลียมาก เพราะวันๆ เอาแต่วิ่งตามหาน้องสาว ไม่ยอมกิน ไม่ยอมนอน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็คง...” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ก่อนจะปิดท้ายด้วยเสียงถอนใจอย่างกลัดกลุ้ม

 

        ผู้เป็นพี่ยิ้มน้อยๆ เชยคางมนของผู้เป็นน้องขึ้นสบตา ทำไมถึงเป็นห่วงเขานัก

 

        คนถูกถามถึงกับอึ้ง พวงแก้มนวลเนียนฉีดสีกุหลาบระเรื่อ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเบาหวิว คงเป็น...พระประสงค์ของพระเป็นเจ้า

 

        “พระประสงค์ของพระเป็นเจ้าเขาทวนคำพลางเลิกคิ้วได้รูปขึ้นสูง

 

        “อย่าสนใจเรื่องนั้นเลยค่ะ ว่าแต่คนของพี่ที่ส่งออกไปค้นหาน้องสาวของตาหัวแข็งนั่นได้เบาะแสอะไรบ้างหรือเปล่าคะเธอตัดบทพลางหันหน้ามองออกไปยังแม่น้ำไนล์ที่เห็นอยู่ไกลๆ อย่างมีพิรุธ

 

        แดเนียลส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู น้องสาวเขาพบคนที่ถูกใจแล้วสินะ เมื่อเป็นเช่นนี้เรื่องหมั้นหมายของเขากับเธอที่ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายตกลงกันไว้ก็คงต้องยกเลิก ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีเพราะตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดกับเจ้าหล่อนมากไปกว่าพี่ชายกับน้องสาวเลย

 

        “ว่าไงคะพี่แดเนียลได้ข่าวอะไรบ้างหรือเปล่าเธอเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเขายืนเงียบไม่ตอบคำ

 

        “ไม่มีวี่แววอะไรเลย ผู้หญิงคนนั้น เธอเหมือนหายสาบสูญไปเฉยๆชายหนุ่มตอบเสียงแผ่ว เมื่อคิดถึงหญิงสาวจากเมืองไทยคนนั้นก็อดใจหายไม่ได้ เขาเกือบจะได้พบเธออยู่แล้ว หญิงสาวผู้มีดวงตาเป็นประกายแวววาวเหมือนดวงดาราบนฟากฟ้ายามราตรี

 

        “ฟาริดาห์บอกพี่แล้วว่าให้หยุดตามหา คุณเมษาถูกเรียกตัวไปในที่ที่ไกลมาก ไม่มีใครหาเธอพบหรอกค่ะ นอกจากเธอจะกลับมาเอง

 

        ผู้เป็นพี่มองสบนัยน์ตาน้องสาวนิ่ง ก่อนจะส่ายหน้า พี่ทำใจยอมรับเรื่องที่เธอบอกไม่ได้จริงๆ ฟาริดาห์ มันเป็นไปไม่ได้ พี่ไม่มีวันเป็น...”

 

        “ฟาโรห์เมนโนฟิสกลับชาติมาเกิดฟาริดาห์พูดคำที่พี่ชายไม่กล้าเอ่ยออกมาเอง

 

        “เธอไม่คิดเหรอว่ามันเหลือเชื่อเกินไปชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วแล้วทำท่าจะหันหลังหนี แต่ผู้เป็นน้องไม่ยอม เธอคว้าแขนเขาไว้บังคับให้เขาสบตา

 

        “พี่แดเนียลคะ ในโลกนี้มีเรื่องที่พิสูจน์ไม่ได้มากมาย พลังวิเศษที่ฟาริดาห์มีและนิมิตที่เกิดกับพี่ก็เช่นกัน สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่เหนือการอธิบายด้วยกฎทางวิทยาศาสตร์ แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง ฟาริดาห์รู้ตัวดี และเชื่อว่าพี่เองก็รู้เช่นกัน เพียงแต่พี่ยังไม่ยอมเปิดใจรับในสิ่งที่พี่เป็นเท่านั้น

 

        แดเนียลหลับตาลง ภาพพีระมิดแห่งฟาบาผุดขึ้นในห้วงคิด เขารู้สึกคุ้นเคยและผูกพันกับพีระมิดแห่งนั้น เขาเฝ้าติดตามและรู้สึกปีติเป็นอย่างยิ่งที่สามารถค้นหามันพบ ซึ่งความรู้สึกนั้นช่างเหมือนกับความรู้สึกตอนที่เขาได้พบหญิงสาวจากเมืองไทยคนนั้น นางสาวเมษา พิทักษ์โยธิน เขาอยากพบเธออีกสักครั้ง...

 

        ชายหนุ่มลืมตาขึ้น ก่อนจะเอ่ยถาม เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ พี่อยากรู้เรื่องของคุณเมษา ถ้าเรื่องที่เธอพูดเป็นความจริง เราจะทำยังไงถึงจะพาเธอกลับมาได้

 

        “รอค่ะ เราต้องรอด้วยความอดทน ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เมื่อถึงเวลาเธอจะกลับมาเองหญิงสาวเอ่ยเสียงหนัก ก่อนจะหันขวับไปมองด้านหลังด้วยความตกใจ เมื่อเสียงทุ้มลึกแต่แหบโหยยิ่งนักเอ่ยแทรกขึ้นด้วยความร้าวราน

 

        “รอ...”

 

        “คุณ!” ฟาริดาห์ร้องด้วยความตกใจ รีบวิ่งเข้าไปประคองร่างสูงที่ยืนโงนเงนอยู่กลางห้อง เขาตื่นและลุกขึ้นแอบฟังเธอตั้งแต่เมื่อไรกันนี่

 

        ธันวาปัดมือเรียวที่ยื่นเข้ามาหาออกห่างอย่างไม่ไยดี รอ! เธอพูดว่ารองั้นเหรอ รอ...ในขณะที่ยายไอซ์อาจจะกำลังทุกข์ทรมานอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้

 

        “อย่าเพิ่งเดินค่ะ คุณยังอ่อนเพลียอยู่เดี๋ยวล้มลงไปหญิงสาวร้องห้ามและพยายามจะเข้าไปประคอง แต่ชายหนุ่มถอยหนีพลางจ้องมองด้วยแววตาเจ็บแค้น

 

        “พวกคุณมันหลอกลวง บอกว่าจะช่วยตามหาน้องสาวของผม แต่เอาเข้าจริงพวกคุณก็แค่ถ่วงเวลาเท่านั้น

 

        “ใจเย็นๆ สิครับ ผมเองก็เป็นห่วงคุณเมษาไม่ได้น้อยไปกว่าคุณเลย แต่เมื่อเราค้นหาเธอไม่พบ เราก็น่าจะลองใช้วิธีของฟาริดาห์ดูนะครับแดเนียลเข้ามาไกล่เกลี่ย แต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับฟังเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น

 

        “รอเนี่ยนะ รอให้แกกลับมาเอง ยายไอซ์เป็นผู้หญิงนะ แกหายไปนานขนาดนี้ ในดินแดนป่าเถื่อนนี่ แล้วพวกคุณแน่ใจเหรอว่าแกจะกลับมาในสภาพของเมษาคนเดิม

 

        “ไม่ว่าจะกลับมาในสภาพไหน เธอก็ยังคงเป็นน้องสาวของคุณไม่ใช่เหรอครับแดเนียลเอ่ยเสียงเข้มพลางจ้องมองนักการทูตหนุ่มจากเมืองไทยด้วยสายตาแน่วแน่ เขาไม่สนใจสักนิดว่าหญิงสาวคนนั้นจะกลับมาในสภาพไหน ขอแค่เธอกลับมาก็พอแล้ว

 

        “ผมไม่ยอม ผมไม่ยอมให้มีอันตรายเกิดกับยายไอซ์เด็ดขาด ผมจะต้องหาเธอให้พบธันวาส่ายหน้าอย่างดื้อดึงแล้วออกเดินอีกครั้งด้วยย่างก้าวที่ไม่มั่นคงนัก เขารักน้องสาวมากเกินกว่าจะปล่อยให้เรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเธอได้

 

        ฟาริดาห์วิ่งตามไปคว้าแขนแกร่งที่ยังร้อนผ่าวเอาไว้พลางร้องห้ามด้วยความเป็นห่วง คุณธันวาใจเย็นก่อนนะคะ กลับไปนอนที่เตียงเถอะค่ะ คุณยังไม่สบายอยู่นะคะ

 

        “พอที ผมไม่ฟังคุณอีกแล้ว หลีกไป ผมจะไปตามหาน้องสาวเขาสะบัดมือเธอออกจากแขนแล้วก้าวเดินต่อไปด้วยความมุ่งมั่น แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ทรุดลงกองกับพื้น

 

        “คุณ!” หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปประคอง

 

        “ไม่ต้องมายุ่ง ปล่อยสิ ไอซ์พี่จะไปช่วยเธอเดี๋ยวนี้แหละ...” ชายหนุ่มร่ำร้องอย่างขาดสติ เขาผลักไสเธอออกห่างทั้งที่ไม่มีแรง

 

        “ตกลงค่ะ ฉันจะพาคุณไปหาน้องสาวเอง ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน ฉันก็จะพาไป ฉันสัญญาด้วยชีวิตว่าจะพาน้องสาวกลับมาหาคุณให้ได้ เชื่อฉันสักครั้งนะคะ

 

        “จริงนะเขาหยุดดิ้น ปรือตาแดงก่ำมองเธออย่างอ่อนแรง

 

        ฟาริดาห์วางมือลงบนหน้าอกด้านซ้าย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ข้าแต่พระแม่แห่งไนล์ หากสิ่งที่ลูกพูดไม่เป็นความจริง ขอให้ถูกสวรรค์ลงโทษ ชาตินี้อย่าได้พบความสุขในชีวิต

 

        “ฟาริดาห์!” แดเนียลร้องห้ามด้วยความตกใจ

 

        “ไม่เป็นไรค่ะพี่แดเนียลหญิงสาวโบกมือให้พี่ชาย ก่อนจะก้มลงสบนัยน์ตาดำขลับของชายหนุ่มที่เธอประคองอยู่ เชื่อฉันนะคะ พอคุณหายป่วยแล้ว ฉันจะพาคุณไปหาคุณเมษาเอง แต่ตอนนี้คุณต้องพักผ่อนตามที่หมอสั่งก่อนนะคะ

 

        ธันวาพยักหน้า หญิงสาวยิ้มด้วยความดีใจ เธอพยักหน้าให้พี่ชายประคองคนเจ็บกลับขึ้นไปนอนบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงกระชับผ้าห่มรอบลำคอแข็งแรงแล้วแตะหลังมือลงบนหน้าผากอุ่นจัดของเขาด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นว่าไข้ยังไม่ลดก็รีบหันไปบิดผ้าขนหนูผืนนุ่มมาวางให้อย่างเบามือ ซึ่งการกระทำทั้งหมดล้วนตกอยู่ในสายตาของสองหนุ่มที่จ้องมองมาด้วยความรู้สึกแตกต่างกัน

 

        “ทำไมต้องดีกับผมด้วยคนเจ็บเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

 

        ฟาริดาห์ร้อนวูบที่สองข้างแก้มขึ้นมาทันที หญิงสาวก้มหน้าหลบดวงตาคมของคนเจ็บและดวงตาพราวระยับของผู้เป็นพี่ ก่อนจะตอบอ้อมแอ้มไป

 

        “คงเป็น...พระประสงค์ของพระเป็นเจ้า

 

        “ประสงค์ของพระเป็นเจ้า...” ธันวาทวนคำด้วยสีหน้างงๆ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยถามอะไร หญิงสาวก็ชิงตัดบทแล้วเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

        “ฉันขอตัวสักครู่นะคะ จะไปดูว่าแม่บ้านเตรียมอาหารให้คุณเสร็จหรือยัง

 

        แดเนียลยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความขบขันแกมเอ็นดู ก่อนจะทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียงแล้วตอบแทนน้องสาว

 

        “ใช่ครับ ผมเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน เพราะประสงค์ของพระเป็นเจ้าพวกเราจึงได้มาพบกัน พักผ่อนเถอะครับ ผมกับฟาริดาห์จะช่วยคุณตามหาน้องสาวเอง

 

####################

 

 

 

***อ่าน ลิขิตรักลำน้ำไนล์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTY1ODUiO30

 

***อ่าน ปาริมา ราชินีไอยคุปต์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjkwNDAiO30

 

***อ่าน เพลิงเสน่หา มนตราทะเลทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODYiO30

 

***อ่าน บันทึกรักสุดผืนทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODUiO30

 

***อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ***


 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name 
                                                                                         T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น