ลิขิตรักลำน้ำไนล์ Re-Up

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,372 Views

  • 30 Comments

  • 81 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    265

    Overall
    8,372

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ม.ค. 62




บทที่ 5

 

ธิดาแห่งไอซิส

ตอนที่ 3

 

 

        หมู่บ้านช่างก่อสร้างพีระมิดริมฝั่งแม่น้ำไนล์ในยามสายค่อนข้างเงียบสงบ เหล่าชายฉกรรจ์เดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อไปทำงานก่อสร้างพีระมิดซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในเขตทะเลทราย ในหมู่บ้านจึงเหลือเพียงสตรีและเด็กที่ยังเล็กเกินกว่าจะออกไปทำงานเพื่อเจ้ามหาชีวิต

 

        หญิงสาวชาวไอยคุปต์จะใช้เวลาในยามนี้ทำงานหัตถกรรม ทอผ้า หุงหาอาหาร เลี้ยงดูลูก และทำงานบ้านเพื่อรอสามีกลับมาในตอนเย็น ริมแม่น้ำเด็กชายหญิงกลุ่มหนึ่งวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ถัดออกไปเป็นกลุ่มหญิงสาวที่นำผ้ามาซัก พวกหล่อนพูดคุยหยอกล้อกันด้วยสีหน้ารื่นเริง

 

        ชาวไอยคุปต์มีชีวิตผูกพันกับแม่น้ำไนล์ เวลาในหนึ่งปีของพวกเขาถูกกำหนดตามการขึ้นและลงของแม่น้ำสายนี้ ทุกๆ ปีแม่น้ำไนล์จะมีช่วงที่เอ่อล้นตลิ่งและไหลเข้าไปท่วมผืนดินสองฟากฝั่ง นำพาแร่ธาตุมากำนัลแด่พื้นพิภพ ช่วงนี้ชาวไอยคุปต์จะหยุดงานในไร่นาไปทำงานรับใช้องค์ฟาโรห์ตามความถนัดของแต่ละคน

 

        บางส่วนถูกเกณฑ์ไปก่อสร้างพีระมิด บางส่วนถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารรักษาดินแดน จนถึงเวลาที่แม่น้ำไนล์ลดระดับลง พวกเขาจึงจะกลับมาทำการเพาะปลูกพืชผล โดยมีตะกอนที่แม่น้ำพัดพามาเป็นปุ๋ยอย่างดี และจะลงมือเก็บเกี่ยวผลผลิตที่สุกงอมเมื่อแม่น้ำไนล์เริ่มล้นฝั่งอีกครั้ง วนเวียนกันไปอย่างนี้เป็นวัฏจักรมาตลอดหลายชั่วอายุคน

 

        ภายในบ้านพักที่ก่อสร้างด้วยดินเหนียวของหัวหน้าช่างก่อสร้างพีระมิด ฟาซัสยืนนิ่งอยู่กลางห้องนอนของลูกสาว เฝ้ามองนางเช็ดหน้าตาให้หญิงสาวแปลกหน้าที่เขาพามาจากพีระมิดขององค์ฟาโรห์ด้วยหัวใจหนักอึ้ง เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เขารู้เพียงว่าต้องดูแลนางให้ดีที่สุดตามที่ได้รับปากเทพีแห่งไนล์เอาไว้

 

        ไอซาบิดผ้าผืนนุ่มที่แช่ในน้ำอุ่นจนแห้งหมาด ก่อนจะนำไปเช็ดใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวแปลกหน้าที่ยังคงหลับใหลอยู่บนเตียงของเธออย่างเบามือ

 

        “ไอซา สามเพลาแล้วนะ เหตุใดนางผู้นี้จึงมิลืมตาตื่นขึ้นมาเสียทีฟาซัสเอ่ยถามลูกสาวด้วยสีหน้าทุกข์ร้อน เมื่อเทพีไอซิสฝากหญิงสาวนางนี้ไว้กับเขา ชายสูงวัยจึงถือว่านางเป็นหน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบ

 

        ผู้เป็นลูกวางผ้าผืนนุ่มที่ใช้เช็ดหน้าให้หญิงสาวแปลกหน้าลงในอ่างใบเล็กข้างกาย ก่อนจะหันมาจับจ้องผู้เป็นพ่อด้วยสีหน้าหนักใจไม่แพ้กัน

 

        “ข้าก็ไม่รู้ท่านพ่อ เทพีไอซิสมิได้บอกอะไรแก่ข้าเกี่ยวกับนางคนนี้เลย พระนางเพียงแต่บอกให้ไปรับหญิงสาวนางนี้มาไว้ที่บ้านของเราเท่านั้น แต่ท่านพ่อไม่ต้องกังวลไปหรอก นางจะต้องปลอดภัย ข้าเชื่อว่าเมื่อถึงเวลานางจะฟื้นคืนสติขึ้นมาเอง

 

        ผู้เป็นพ่อเดินไปยืนข้างหน้าต่าง ทอดสายตาไปยังแม่น้ำไนล์เบื้องนอก ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

 

        “จะไม่ให้พ่อห่วงได้ยังไงเล่า เทพีไอซิสทรงฝากฝังนางไว้กับพ่อ หากนางมีอันเป็นไป พ่อจะมีหน้าไปเฝ้าพระนางได้ยังไง

 

        ไอซาเม้มปากแน่นด้วยความกังวล อับจนถ้อยคำขึ้นมาเฉยๆ แม้เธอจะติดต่อกับทวยเทพได้ แต่ความสามารถของเธอก็มีขอบเขตจำกัดเช่นกัน เธอรู้เฉพาะสิ่งที่เหล่าเทพต้องการให้รู้เท่านั้น ส่วนเรื่องที่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร มาจากไหน และจะฟื้นคืนสติเมื่อไรนั้น เป็นเรื่องที่เกินความสามารถของเธอจะหยั่งรู้ได้

 

        ไอซามองใบหน้าของหญิงสาวผิวผ่อง ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยพบใครงามแปลกตาเหมือนผู้หญิงคนนี้เลย ดวงหน้าเรียวรูปไข่ จมูกโด่งสวย ปากอิ่มสีกุหลาบ คิ้วเรียวได้รูปพาดอยู่เหนือดวงตาปิดสนิท แพขนตายาวหนางอนทาบอยู่บนนวลแก้มเนียนใส นางงามชวนตะลึงจริงๆ

 

        “ท่านพ่อๆ นางฟื้นแล้วเธอร้องเรียกบิดาด้วยความดีใจ เมื่อเห็นเปลือกตาที่ปิดสนิทมาตลอดสามวันเริ่มขยับไหว

 

        “จริงรึผู้เป็นพ่อเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นแล้วรีบถลันไปยืนข้างๆ ลูกสาว

 

        เมษาลืมตาด้วยความมึนงง เปลือกตาอ่อนบางกะพริบถี่ ก่อนจะหลับลงอีกครั้งเมื่อสัมผัสกับแสงจ้าที่ส่องมาจากหน้าต่างข้างเตียงนอน เปลือกตาอ่อนบางลืมขึ้นอีกครั้งอย่างช้าๆ พยายามปรับสายตารับกับแสงสว่างรอบตัว

 

        ‘ที่นี่ที่ไหน

 

        หญิงสาวครุ่นคิดในใจพลางกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนจะเบิกตาโตด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคนแปลกหน้าสองคนจ้องมองตนเขม็ง เธอลุกพรวดขึ้นนั่งแล้วถอยหลังหนีจนแผ่นหลังบอบบางเบียดกับหัวเตียงไม้หยาบๆ ที่ตนนอนอยู่เมื่อครู่นี้

 

        เมษากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แม้จะตกใจแต่ก็ไม่วายมองสำรวจคนแปลกหน้าทั้งสองด้วยความสนใจ พวกเขาดูเหมือนคนพื้นเมืองโบราณที่เธอเคยเห็นจากภาพเขียนในพีระมิด ผู้ชายมีรูปร่างสูงผอม

 

        ส่วนผู้หญิงหน้าตาอ่อนเยาว์คมคาย รูปร่างบอบบาง ทั้งคู่มีผิวสีน้ำตาลอ่อนนวลเนียน สวมใส่เสื้อผ้าที่ดูแปลกตา ผู้ชายสวมผ้านุ่งผืนสั้นพันรอบสะโพก เปิดเปลือยแผงอก ส่วนผู้หญิงสวมชุดติดกันมีแขนแค่ข้อศอก จับจีบตรงหน้าอกยาวระข้อเท้า

 

        พวกคุณเป็นใคร แล้วที่นี่ที่ไหนเธอเอ่ยถาม คนแปลกหน้าทั้งสองหันไปสบตากัน ก่อนที่ชายคนนั้นจะหันมามองหน้าเธอแล้วพูดด้วยภาษาแปลกหู

 

        “อย่าได้กลัวเราเลยแม่นาง

 

        เมษาฟังถ้อยคำแปลกหูด้วยดวงตาพองโต ภาษาประหลาดนี่อีกแล้ว พวกเขาพูดภาษาเดียวกับผู้หญิงที่เธอพบในพีระมิดแห่งฟาบา ภาษาโบราณที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่กลับฟังออกทุกคำ

 

        ไม่ต้องแปลกใจหรอก ที่เราสื่อสารกันได้คงเป็นเพราะพรจากเทพีไอซิสหญิงสาวผิวสีน้ำตาลอ่อนนวลเนียนเอ่ยขึ้นราวกับไปนั่งอยู่กลางใจของเธอ

 

        เธออ่านใจคนได้ด้วยเหรอเมษาเอ่ยถามเสียงสั่นด้วยภาษาแม่ของตัวเอง แต่ถ้อยคำที่เปล่งออกไปกลับกลายเป็นภาษาโบราณที่สองพ่อลูกใช้พูดกับเธอเมื่อครู่

 

        หญิงสาวคนนั้นยิ้มสวยเก๋ที่มุมปาก ก่อนจะตอบ บางครั้ง ว่าแต่เจ้าเจ็บปวดตรงไหนบ้างหรือเปล่า หิวหรือไม่ เจ้าหลับไปถึงสามวันแล้วนี่ เดี๋ยวข้าจะออกไปนำอาหารมาให้นะ

 

        เมื่อพูดจบเจ้าหล่อนก็ทำท่าจะเดินออกไป เมษารีบถลันไปคว้าแขนนางพลางเอ่ยถามอย่างร้อนรน

 

        “เดี๋ยวๆ ที่นี่ที่ไหน คุณเป็นใคร แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ทำไมพวกคุณถึงแต่งตัวแปลกๆ พูดจาแปลกๆ

 

        “ไม่ใช่พวกข้าแปลกฝ่ายเดียวหรอก เจ้าเองก็แปลกเช่นกันแม่นางชายสูงวัยเอ่ยยิ้มๆ ด้วยความเอ็นดู เมื่อได้ยินชุดคำถามที่อีกฝ่ายปล่อยออกมาราวกับกลองรัว

 

        เมษากลืนน้ำลายลงคออีกอึก แม้ชายคนนี้จะดูไม่มีพิษภัยแต่เธอก็ยังไม่วางใจอยู่ดี เธอจับแขนเรียวของหญิงสาวแปลกหน้าด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มือที่ว่างอีกข้างชี้ไปรอบตัว

 

        “ใช่ ฉันยอมรับว่าฉันก็แปลก แล้ว...แล้วที่นี่ที่ไหน ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง อย่าบอกนะว่า...” เธอเอ่ยถาม ก่อนจะอ้าปากค้าง เมื่อนึกถึงสิ่งที่เลวร้ายที่สุดขึ้นมาได้

 

        ‘ฉันถูกคนพื้นเมืองอียิปต์ลักพาตัว

 

        “ข้าและพ่อไม่ได้ลักพาตัวเจ้ามาหรอกแม่นาง แต่เทพีไอซิสฝากเจ้าไว้กับเรา ข้าจึงมีหน้าที่ต้องดูแลเจ้าตามพระบัญชาเจ้าของแขนที่เธอยึดอยู่เอ่ยขึ้นราวกับอ่านใจเธอออกอีกครั้ง

 

        “เทพีไอซิส...” เมษาทวนชื่อเทพีแห่งไนล์เสียงสั่น มือไม้อ่อนขึ้นมาทันที บ้าน่า มันจะเป็นไปได้ยังไง ยังมีคนอียิปต์ในปัจจุบันที่นับถือเทพีไอซิสหลงเหลืออยู่อีกหรือนี่

 

        “ใช่ เทพีแห่งความซื่อสัตย์ เทพีแห่งความรัก และเทพีแห่งไนล์ พระนางเป็นผู้สั่งให้พ่อข้ารับเจ้ามาจากพีระมิดของฟาโรห์เมนโนฟิสเมื่อสามวันก่อน ว่าแต่เจ้าเป็นใครมาจากไหนหรือหญิงสาวคนเดิมขยายคุณสมบัติของเทพีพระองค์นี้เพิ่มขึ้นอีก ก่อนจะปิดท้ายด้วยคำถามพร้อมกับจ้องมองเธอด้วยความสนใจ

 

        อย่าบอกนะว่า...”

 

        เมษาตะกายลงจากเตียงไม้สูงแค่เข่า โผไปจับขอบหน้าต่างบานเดียวในห้องพลางจ้องมองไปข้างนอก เบื้องหน้านั้นแม่น้ำไนล์ล้นฝั่ง เด็กชายหญิงผิวสีน้ำตาลอ่อนวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ถัดออกไปเป็นกลุ่มหญิงสาวในเครื่องแต่งกายสีขาวขุ่นกำลังนั่งจับกลุ่มซักผ้าพร้อมกับหัวเราะกันอย่างรื่นเริง นี่มันไม่ใช่ภาพที่จะเห็นได้ในยุคปัจจุบันแน่ๆ

 

        “บ้าน่า ให้ตายสิ มันเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย

 

        หญิงสาวพึมพำเสียงแผ่ว หัวใจที่อยู่ในอกเต้นถี่รัว เหงื่อกาฬหลั่งไหลออกมาจนชุ่มแผ่นหลัง เธอทรุดลงเกาะขอบหน้าต่างอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรงจะทรงกาย บ้าแท้ๆ น้ำเน่าที่สุด นี่เธอย้อนเวลากลับมาในยุคอียิปต์โบราณอย่างนั้นหรือ จะเป็นไปได้ยังไง

 

        ‘หรือว่าเราจะฝันไป

 

        เมษาไม่รอช้าที่จะใช้ฝ่ามือของตนเองทดสอบกับแก้มข้างหนึ่ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอย่างถนัดถนี่ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงครางอย่างเจ็บปวดของคนทดสอบ อาการเจ็บจนแก้มชาทำให้เธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝัน มันเป็นเรื่องจริง เธอย้อนยุคกลับมาในสมัยอียิปต์โบราณจริงๆ

 

        “เจ้า...สตรีผู้มาจากแดนไกล

 

        เมษาหันขวับไปมองด้านหลัง เมื่อเสียงหวานพลิ้วที่เคยฟังแค่ครั้งเดียว ทว่าติดตรึงอยู่ในใจของเธอมิรู้ลืมดังขึ้น เบื้องหน้านั้นหญิงสาวเจ้าของบ้านยืนหลับตานิ่ง ส่วนชายสูงวัยผู้เป็นพ่อหมอบกับพื้นห่างออกไปเล็กน้อย

 

        “เจ้า...สตรีผู้มาจากแดนไกล

 

        หญิงสาวคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานพลิ้วอีกครั้ง เป็นน้ำเสียงเดิมที่เธอจำได้ไม่รู้ลืม น้ำเสียงของเทพีไอซิสที่เธอพบในพีระมิดแห่งฟาบา

 

        “เทพีไอซิส ประทับทรงเหรอเมษาเอ่ยถาม ไม่อยากจะเชื่อ แต่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ก็ในเมื่อทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นกับเธอล้วนแต่พิสดารพันลึกทั้งนั้น

 

        “อย่าได้รุ่มร้อนไป เจ้าเองมิใช่หรือที่เป็นฝ่ายร้องขอกลับมาที่นี่เทพีแห่งไนล์ในร่างของไอซาเอ่ยถาม

 

        “แต่ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่ อยู่ที่นี่ฉันจะทำอะไรได้ พาฉันกลับบ้านเถอะนะเทพีไอซิส ฉันคิดถึงพี่ชาย ฉันขอร้องเธออ้อนวอนพลางเขย่าแขนไอซา

 

        “แม่นาง!” ฟาซัสรีบเข้ามาดึงเมษาออกห่างแล้วกดเธอหมอบลงกับพื้น

 

        เมษาดิ้นและสะบัดมือของอีกฝ่ายออกจากบ่าของตัวเอง แต่ทำไม่สำเร็จ เรี่ยวแรงของเธอน้อยเกินไป จึงได้แต่เงยหน้ามองร่างทรงของเทพีไอซิสด้วยน้ำตานองหน้า

 

        “เทพีไอซิสพาฉันกลับบ้านเถอะนะ ฉันคิดถึงพี่ชาย

 

        เทพีแห่งไนล์ในร่างของไอซาทอดพระเนตรนิ่ง ก่อนจะรับสั่งด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อเจ้าทำตามคำขอสำเร็จ เจ้าจะกลับคืนสู่ดินแดนที่เจ้าจากมาเอง

 

        เมื่อรับสั่งจบตัวของไอซาก็สั่นระริกอย่างน่ากลัว ก่อนที่หญิงสาวจะล้มลง ฟาซัสรีบปล่อยมือจากไหล่ของหญิงสาวแปลกหน้าไปรับร่างลูกสาว

 

        เมษาตามไปเขย่าแขนไอซาพลางร้องเรียก อย่าเพิ่งไปนะเทพีไอซิส กลับมาพูดกันให้รู้เรื่องก่อน ฉันไม่ยอมนะ จะทิ้งฉันไว้อย่างนี้ไม่ได้นะ ฉันอยากกลับบ้าน เทพีไอซิส...”

 

        “แม่นาง...” ไอซาพึมพำด้วยความมึนงง การประทับทรงกินเรี่ยวแรงของเธอแทบหมด อยากจะพูดจาปลอบโยนหญิงสาวตรงหน้าแต่ก็ไม่มีแรงเลย

 

        “ไอซาไปพักก่อนเถอะลูก ปล่อยนางไว้อย่างนั้นละผู้เป็นพ่อพูดพลางอุ้มลูกสาวขึ้นจากพื้นแล้วเดินออกไปข้างนอก ทิ้งให้หญิงสาวประหลาดนั่งร้องไห้ตามลำพัง

 

        เมษาสะอื้นไห้จนตัวโยน เธอถูกอาถรรพ์ดินแดนไอยคุปต์โบราณเล่นงานเข้าให้แล้ว ปลาหมอตายเพราะปากเป็นอย่างนี้นี่เอง แต่เธอจะรู้ได้ยังไงว่าเทพเจ้าของดินแดนเก่าแก่แห่งนี้จะศักดิ์สิทธิ์ถึงเพียงนี้ ขอปุ๊บก็ดลบันดาลให้ปั๊บ หนำซ้ำยังให้มากกว่าที่ขอตั้งเยอะ แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อไป อยากตบปากตัวเองจริงๆ ที่เผลอพูดจาส่งเดชจนพาตัวเองมาตกที่นั่งลำบาก ป่านนี้พี่ธันจะเป็นยังไงบ้าง เมื่อเดินทางมาถึงอียิปต์แล้วพบว่าเธอหายตัวไป

 

####################

 

 

 

***อ่าน ลิขิตรักลำน้ำไนล์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTY1ODUiO30

 

***อ่าน ปาริมา ราชินีไอยคุปต์ ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjkwNDAiO30

 

***อ่าน เพลิงเสน่หา มนตราทะเลทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODYiO30

 

***อ่าน บันทึกรักสุดผืนทราย ฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ***

 

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTcwODUiO30

 

***อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ***




 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name 
                                                                                         T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น