พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,447 Views

  • 14 Comments

  • 244 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    169

    Overall
    9,447

ตอนที่ 54 : บทที่ 15 แรงรัก ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 ก.พ. 61




บทที่ 15

 

แรงรัก

ตอนที่ 3

 

            ไอ้ขวดบ้า ทำไมหยิบยากหยิบเย็นนักนะ

 

            โฉมลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวอย่างหัวเสีย ก่อนออกแรงผลักตู้เก็บจานให้ห่างจากกำแพง แต่ไม่ว่าจะออกแรงสักแค่ไหน ตู้เก็บจานก็ไม่ยอมขยับเลย

 

            ไอ้ตู้บ้าทำไมหนักนักวะ ดันจนหมดแรงแล้ว ยังไม่ยอมขยับเลย หญิงสาวกระทืบเท้าด้วยความโมโห ก่อนหมอบลงกับพื้นสอดแขนเข้าใต้ตู้ แล้วเอื้อมมือไปยังขวดแก้วใบเล็ก พยายามขยับนิ้วเขี่ยให้มันกลิ้งออกมา แต่ยิ่งเขี่ยขวดแก้วยิ่งเคลื่อนไกลออกไปเรื่อยๆ

 

            ทำอะไรอยู่โฉมเสียงทุ้มลึกดังมาจากหน้าประตูห้องครัว โฉมลุกขึ้นยืนหันไปมองต้นเสียง ใบหน้าถอดสี ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว

 

            คุณวายุ

 

            ทำอะไรอยู่หรือโฉม เขาถามพลางเดินเข้ามาหา

 

            โฉมหิวน้ำค่ะ เลยมาหาน้ำกินเธอตอบเร็วปรื๋อพลางก้าวถอยหลัง

 

            หิวน้ำ แล้วไปทำอะไรที่ตู้เก็บจาน มีอะไรอยู่ใต้ตู้เหรอ ฉันเห็นเธอก้มๆ เงยๆ อยู่ตั้งนานแล้ว วายุเดินมายืนหน้าตู้เก็บจาน เขาทำท่าจะก้มลงมอง แต่หญิงสาวถลันเข้ามาขวางเสียก่อน

 

            ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าก้มลงไปเลยค่ะ พื้นมันสกปรก เดี๋ยวเสื้อคุณจะเปื้อน

 

            แกวางยาพิษน้องดาวทำไมโฉมเขาถามเสียงเข้มพลางจ้องเขม็ง โฉมตกใจเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนปฏิเสธเสียงสั่น

 

            เปล่านะคะ โฉมไม่รู้เรื่อง โฉมไม่ได้วางยาพิษใครทั้งนั้น ป้าสร้อยเป็นคนคั้นน้ำส้ม ป้าสร้อยต่างหากที่วางยาพิษในน้ำส้ม

 

            วายุหัวเราะในลำคอ เขาแค่แกล้งถาม แต่อีกฝ่ายกลับงับเหยื่ออย่างง่ายดาย เขาเดินเข้าไปหาอย่างคุกคาม แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ป้าสร้อยก็ถลันเข้ามาในห้องครัว แล้วชี้หน้าโฉมอย่างเดือดดาล โดยมีปฐวี เพียงเดือน และตำรวจอีกสองนายก้าวตามเข้ามา

 

            นางโฉม เรื่องอะไรแกมาใส่ร้ายฉัน ฉันจะวางยาคุณน้องดาวทำไม

 

            วายุคว้าตัวแม่บ้านสูงวัยไว้ ก่อนที่แกจะวิ่งไปถึงตัวโฉม แล้วกระซิบบอกให้แกเงียบก่อน ป้าสร้อยทำท่าฮึดฮัด แต่ก็ยอมกลับไปยืนกับเพียงเดือน

 

            ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่ามียาพิษอยู่ในน้ำส้ม แล้วแกรู้ได้ยังไงโฉม ถ้าแกไม่ได้เป็นคนวางยาเสียเองเขาถามจ้องมองอย่างคาดคั้น

 

            โฉมก้าวถอยหลังก้าวใหญ่ การพยายามผลักความผิดให้พ้นตัว กลับกลายเป็นห่วงโซ่ที่วกกลับมามัดตัวเอง หญิงสาวมองกลุ่มคนที่รายล้อมเข้ามาอย่างหวาดระแวง แต่ยังไม่ยอมแพ้

 

            โฉมไม่รู้เรื่องนะ จู่ๆ จะมาโทษกันได้ยังไง

 

            ถ้าไม่ใช่แก แล้วจะเป็นใคร ตอนบ่ายมีแกคนเดียว ที่เข้าใกล้แก้วน้ำส้มคั้น ป้าสร้อยขึงตาใส่ด้วยความโมโห หญิงสาวขึงตาตอบ แล้วเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

 

            ป้าจะมาโทษกันได้ยังไง หลักฐานมีไหม แค่ฉันเดินผ่านแก้วน้ำส้มก็หาว่าฉันวางยา ป้าเป็นคนทำเองกับมือ ไม่แอบใส่ยาพิษง่ายกว่าฉันเหรอ

 

            เรื่องอะไรฉันต้องวางยาคุณน้องดาวด้วย ฉันเลี้ยงเธอมากับมือ แต่แก แกนั่นแหละ แกมันมักใหญ่ใฝ่สูง คิดปีนขึ้นฟ้า แม่บ้านสูงวัยต่อว่าอย่างเหลืออด ในขณะที่เพียงเดือนรับฟังตาโต การที่โฉมทำท่าเป็นปฏิปักษ์กับเธอ ก็เพราะน้องดาวเป็นขวากหนาม ที่ขวางทางตะกายขึ้นฟ้าของหล่อนนั่นเอง

 

            แล้วทำไมฉันจะปีนขึ้นฟ้าไม่ได้ ในเมื่อฉันมาก่อน คุณตะวันเป็นของฉันมาก่อน ใครๆ ในบ้านนี่ก็รู้ แต่ไม่มีใครยอมรับสักคน ถึงฉันจะเป็นคนรับใช้ แต่ฉันก็เป็นเมียคุณตะวันคนหนึ่ง โฉมเอ่ยเสียงลั่นอย่างลืมตัว ก่อนหันมามองเธออย่างเคียดแค้น

 

            พอที!” วายุตวาดเสียงดัง แล้วเข้าไปคว้าแขนโฉม เขาทนเห็นหล่อนพูดถึงพี่ชายในทางเสียหายไม่ได้ แต่ปฐวีเดินมาคว้าไหล่เขาไว้ ก่อนเตือนอย่างเยือกเย็น

 

            ใจเย็นไอ้วา ผู้หญิงคนนี้พูดถูก แกไม่มีหลักฐานพอจะไปปรักปรำเขา

 

            แกคิดเหรอว่าคนอย่างฉัน จะปรักปรำคนโดยไม่มีหลักฐาน เขาย้อนถามเพื่อนรัก ก่อนหันไปมองตู้เก็บจาน แกมาช่วยฉันย้ายตู้เก็บจานหน่อย ฉันมั่นใจว่าหลักฐานต้องอยู่ใต้นั้นแน่

 

            “ได้ จ่า” ปฐวีกวักมือเรียกลูกน้องของตน มาช่วยย้ายตู้ออกไปไว้ด้านข้าง ตู้เก็บจานหนักอึ้ง ถูกยกออกไปช้าๆ โดยมีสายตาทุกคู่จ้องมองอย่างจดจ่อ

 

            โฉมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อเม็ดใหญ่ซึมออกมาตามไรผม เธอส่ายสายตามองหาทางหนี แต่จนใจที่ถูกล้อมจากทุกด้าน

 

            ฉันว่าฉันเจอหลักฐานที่แกพูดถึงแล้วนะไอ้วา ปฐวีหยิบถุงมือยางมาสวม แล้วก้มลงหยิบขวดแก้วขึ้นจากพื้น ก่อนเปิดจุกออกดมแล้วทำหน้าเบ้ ไซยาไนส์ หยดเดียวตายสนิท

 

            รับสารภาพเถอะโฉม โทษหนักจะได้กลายเป็นเบาวายุหันไปพูดกับโฉม แต่หญิงสาวยังปฏิเสธเสียงแข็ง ทั้งที่หลักฐานอยู่ตรงหน้าแล้ว

 

            โฉมไม่รู้เรื่องนะคะ ขวดอะไร โฉมไม่เคยเห็น

 

            ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไรหรอกไอ้วา เดี๋ยวฉันจะส่งขวดใบนี้ไปตรวจหาลายนิ้วมือ พร้อมกับส่งตัวอย่างน้ำส้มไปตรวจหาสารพิษ ว่าเป็นชนิดเดียวกับที่พบในขวดนี้หรือเปล่า เท่านี้คนร้ายก็ดิ้นไม่หลุดแล้ว ข้อหาฆ่าคนตายโดยเจตนา แถมยังจนด้วยหลักฐาน รับรองว่าเธอติดคุกหัวโตแน่โฉมปฐวีขู่เสียงเข้ม

 

            ว่ายังไงโฉม ฉันให้โอกาสแกเป็นครั้งสุดท้าย รับสารภาพมาเถอะ ถ้าฮายไม่ตาย โทษแกจะได้เบาลงวายุกล่อมเสียงนุ่ม

 

            ฮายมองสองหนุ่มสลับกันอย่างว้าวุ่น กลยุทธ์คนหนึ่งขู่คนหนึ่งปลอบของสองหนุ่ม ทำเอาหญิงสาวตั้งรับไม่ทัน ใจหนึ่งไม่อยากยอมรับ แต่อีกใจก็กลัวติดคุก

 

            โฉม...” หญิงสาวเอ่ยอึกอักพลางก้าวถอยหลังจนไปชนกับอ่างล่างจาน ดวงตาดำสนิทกวาดมองไปทั่วอย่างสับสน ก่อนหยุดสายตาที่คู่หมั้นสาวของชายหนุ่มที่เธอหลงรักมานาน

 

            นางน้องดาว ทำไมฉันต้องแพ้แกทุกครั้งด้วย

 

            โฉมร่ำร้องในใจด้วยความเคียดแค้น ก่อนเหลือบไปเห็นมีดในอ่างล่างจาน หญิงสาวเม้มปากแน่น แล้วหันไปมองมารหัวใจของตนอีกครั้ง

 

            นางน้องดาว ถ้าฉันไม่ได้ แกก็อย่าได้เลย

 

            หญิงสาวค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบมีดจากอ่างล้างจานมาซ่อนไว้ข้างหลัง ก่อนขยับเข้าหานายสาว แล้วเอ่ยวิงวอนอย่างน่าสงสาร

 

            คุณน้องดาวขาช่วยโฉมด้วย โฉมผิดไปแล้ว อย่าให้เขาจับโฉมไปติดคุกเลยนะคะ

 

            เพียงเดือนมองโฉมด้วยสีหน้าลำบากใจ สงสารก็สงสาร แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง ด้วยรู้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายทำ มันรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะช่วยได้แล้ว

 

            “พี่วา” เธอหันไปมองวายุ ผู้กองหนุ่มมองตอบ ก่อนส่ายหน้าช้าๆ ยืนยันว่าสิ่งที่เธอคิดถูกต้อง ไม่มีใครช่วยหล่อนได้แล้ว

 

            โฉมสืบเท้าเข้าไปใกล้เรื่อยๆ พลางยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม เมื่อเห็นว่าทุกคนหันไปสนใจนายสาว จนไม่มีใครสนใจว่าเธอกำลังจะทำอะไร หญิงสาวกำมีดแน่น แล้วพุ่งเข้าหามารหัวใจของตนทันที

 

            ตายซะเถอะนางน้องดาว ถ้าฉันไม่ได้ แกก็อย่าหวังว่าจะได้เลย

 

            กรี๊ด!” เพียงเดือนกรีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อปลายมีดแหลมคมพุ่งเข้ามาที่ทรวงอกของตน แต่อาวุธสังหารยังไม่ทันได้ดื่มเลือดเธอ ปฐวีก็กระชากตัวเธอหลบคมมีด แล้วใช้มืออีกข้างคว้าจับข้อมือของโฉมไว้ ก่อนบิดอย่างรุนแรงด้วยความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ด้วยมือเปล่า

 

            โอ๊ย!” โฉมปล่อยมีดหลุดจากมือพลางร้องด้วยความเจ็บปวด เธอเซมาข้างหลังก้าวใหญ่ ก่อนถูกตำรวจสองนายจับกุมไว้

 

            ปล่อยฉันนะ ฉันจะฆ่ามัน นางน้องดาว นางตัวมาร ฉันจะฆ่าแก ชาตินี้แกอย่าหวังว่าจะมีความสุข หญิงสาวดิ้นรนไปมาพลางกรีดร้องราวกับคนเสียสติ

 

            เพียงเดือนถอยหลังหนีจนแผ่นหลังชนกับแผ่นอกแข็งๆ ของผู้กองปฐวี ซึ่งยืนประคองอยู่ด้านหลังอย่างปกป้อง

 

            เอาตัวไปเลยจ่า ฤทธิ์มากจริงๆ เชียว วายุร้องสั่งเสียงดัง ตำรวจสองนายค้อมศีรษะรับ แล้วลากโฉมออกจากห้องครัว ท่ามกลางเสียงสาปแช่งของป้าสร้อย และเสียงถอนใจอย่างโล่งอกของเธอ

 

            สายลับจำเป็นยกมือกุมหน้าอก เหงื่อเม็ดใหญ่ซึมที่หน้าผาก หัวใจเต้นแรงด้วยความตกใจ เมื่อครู่นี้เธอเกือบตายอีกหนแล้ว สงสัยเสร็จงานนี้ เธอต้องไปรดน้ำมนตร์สักเจ็ดวัด วันเดียวเกือบโดนฆ่าสองหน ตอนบ่ายยาพิษ ตกเย็นมีดปลายแหลม แล้วไหนจะนายศักดิ์ชายอะไรนั่นอีก ยังไม่ถึงเบญจเพสเสียหน่อย ทำไมพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกแบบนี้นะ

 

            ห้าหมื่นบาทต่อเดือนชักไม่คุ้มแล้วสิ

 

            เพียงเดือนลอบถอนใจเบาๆ ก่อนขมวดคิ้วมองมือใหญ่บนเอวของตัวเอง ผู้กองปฐวียังโอบเอวเธออยู่เลย ทั้งที่สถานการณ์คลี่คลายแล้ว

 

            “ผู้กองปฐวี” เธอเรียกเสียงเบา ผู้กองหนุ่มก้มลงมอง ก่อนเลิกคิ้วถาม

 

            “อะไรครับ”

 

            “ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ” เธอชี้มือของเขา

 

            “ขอโทษครับ” ผู้กองหนุ่มยอมปล่อยมือ แต่ไม่วายยิ้มหวานให้เธอ

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ” เพียงเดือนตอบลอดไรฟัน ก่อนสะบัดหน้าหนีพลางคิดในใจ

 

            ฉันเกลียดตำรวจ

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

            ภายในห้องพักหลังเล็ก ยอดยืนมองมิ่งเพื่อนร่วมห้องและร่วมชะตากรรม เก็บข้าวของใส่กระเป๋าสะพายด้วยท่าทางร้อนรน ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนฟูกอย่างหมดแรง เขายังตกใจกับเรื่องที่เพื่อนรักเล่าให้ฟัง ลูกพี่ศักดิ์ชายคิดจะกำจัดเขา เพราะทำงานพลาดเพียงครั้งเดียว ทั้งที่เขารับใช้อีกฝ่ายอย่างซื่อสัตย์มาหลายปี

 

            “มันจะเป็นไปได้ยังไง” ยอดถามตัวเองอย่างสับสน ก่อนหันไปคว้าแขนเพื่อนรัก จริงเหรอไอ้มิ่ง ที่เอ็งบอกว่าพี่ชายจะเก็บเราสองคน มันเป็นเรื่องจริงเหรอ

 

            จริงสิวะ ข้าจะโกหกเอ็งหาพระแสงอะไร ข้าได้ยินมาเต็มสองหูนี่ มิ่งชี้หูตัวเอง พี่ชายกับไอ้เบิ้มหารือกันว่าจะกำจัดเอ็งกับข้า เพื่อตัดตอนไม่ให้คดียายคุณหนูไฮโซพัวพันมาถึงพวกมัน มันจะส่งพวกเราไปเลี้ยงปลา

 

            ยอดหน้าซีดเผือดพูดไม่ออกขึ้นมาทันที การให้อาหารปลาเป็นสิ่งที่เขาถนัดที่สุด ภาพปลาน้อยใหญ่ดำผุดดำว่ายฮุบผงกระดูกผุดขึ้นมาในห้วงคิด ท่าทางของพวกมันช่างน่ารักน่าชัง แต่พอมาคิดว่าผงกระดูกเหล่านั้นเป็นของตัวเอง ก็เล่นเอานักให้อาหารปลาตัวยงถึงกับเข่าอ่อน เหงื่อแตกพลั่ก มือสั่นด้วยความหวาดกลัว

 

            แล้วเราจะทำยังไงกันดี เขาถามเพื่อนรักอย่างอับจนหนทาง

 

            ข้าจะหนี” มิ่งตอบเสียงเข้ม “ข้าไม่ยอมเป็นอาหารปลาง่ายๆ หรอก ถ้าเอ็งไม่อยากตายก็รีบเก็บของซะ เดี๋ยวดึกๆ ข้าจะแอบปีนกำแพงออกไป

 

            ยอดมองไปรอบห้องอย่างสับสน เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี รู้แต่ว่ากลัว กลัวมาก ภาพของเหยื่อหลายรายที่เขาจับไปเลี้ยงปลาผุดขึ้นในความทรงจำ เหงื่อเม็ดเป้งๆ ผุดขึ้นบนหน้าผาก

 

            แล้วเราจะหนีพ้นหรือวะ เอ็งก็รู้ว่าลูกพี่ชายร้ายกาจแค่ไหน

 

            พ้นหรือไม่พ้นข้าก็จะหนี ถ้าเอ็งอยากนั่งงอมืองอตีนให้เขามาฆ่าก็เรื่องของเอ็ง แต่ข้าไม่ยอม ถ้าจนมุมขึ้นมา ข้าจะไปมอบตัวกับตำรวจ ข้าไม่ยอมตายฟรีๆ หรอก ถ้าจะตายก็ขอลากเอาลูกพี่ใหญ่ลงนรกไปด้วยเพื่อนรักเอ่ยอย่างคั่งแค้นพลางยกมือลูบรอยช้ำบวมบนใบหน้าของตน

 

            เออ เป็นไงเป็นกัน ข้าก็ไม่ยอมตายง่ายๆ เหมือนกัน ลูกพี่ชายไม่มีน้ำใจ ข้าก็ไม่จำเป็นต้องซื่อสัตย์อีกต่อไป ข้าจะไปกับเอ็งไอ้มิ่ง ยอดตัดสินใจเด็ดเดี่ยว แล้วหยิบกระเป๋ามาเก็บสมบัติเท่าที่มีของตนอย่างรีบเร่ง

 

            มิ่งพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วเล่าแผนการหนีที่เขาวางไว้ให้คู่หูฟัง คืนนี้จะเป็นคืนชี้ชะตาว่าพวกเขาจะอยู่หรือไป หากหนีพ้นยังมีโอกาสรอด แต่ถ้าหนีไม่พ้นถูกจับกลับมาได้ การไปเป็นอาหารปลาคงต้องร่นเวลาขึ้นมาอย่างแน่นอน เพราะพวกเขารู้อยู่เต็มอกว่านายศักดิ์ชายทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองรอด โดยไม่ใส่ใจว่าคนอื่นจะเป็นอย่างไร

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 


***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น