พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,447 Views

  • 14 Comments

  • 244 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    169

    Overall
    9,447

ตอนที่ 36 : บทที่ 10 อันตรายที่คืบคลานเข้ามา ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ก.พ. 61




บทที่ 10

 

อันตรายที่คืบคลานเข้ามา

ตอนที่ 3

 

            ทรายขวัญจอดรถเก๋งคันงามของตนที่หน้าคฤหาสน์ แล้วเปิดประตูก้าวลงจากรถอย่างรีบเร่ง ข่าวการหมั้นหมายที่บิดาบอกเมื่อเช้า สร้างความร้อนรุ่มให้เธอจนไม่อาจนิ่งเฉยได้

 

            ‘พี่ตะวันทำได้ยังไงขอหมั้นเราให้กับน้องชายจอมเจ้าชู้ขี้แกล้งของเขา

 

            ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนใจ ขาเรียวๆ เปลี่ยนจากก้าวเดินเป็นวิ่ง เพื่อตามใจที่โบกบินไปหาคนใจร้ายให้ทัน หญิงสาวเดินเข้าไปในคฤหาสน์ กำลังจะเดินขึ้นไปหาตะวันที่ห้องทำงาน แต่มีเสียงหนึ่งเรียกเธอไว้ก่อน

 

            “คุณทรายขวัญ”

 

            “ป้าสร้อย” เธอหันไปมองแม่บ้านสูงวัย

 

            คุณทรายขวัญมาหาคุณตะวันเหรอคะนางเอ่ยถาม

 

            จ้ะป้า พี่ตะวันอยู่ในห้องทำงานใช่ไหม ขวัญขอตัวก่อนนะ

 

            พอพูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทันที โดยไม่สนใจเสียงทักท้วงของอีกฝ่าย ตอนนี้เธอร้อนใจจะแย่อยู่แล้ว ไม่มีเวลามาตอบคำถามของใครหรอก ถ้าต้องติดอยู่กับนายวายุทั้งชาติ เธอยอมขึ้นคานดีกว่า

 

            “คุณขวัญนะคุณขวัญ จะรีบอะไรกันหนักหนา ไม่ยอมฟังกันเลย”

 

            ป้าสร้อยมองตามอย่างอ่อนใจ หนุ่มสาวสมัยนี้ใจร้อนกันเหลือเกิน ไม่เคยเห็นหัวผู้ใหญ่ นางอุตส่าห์ตั้งใจจะบอกว่าคุณตะวันไม่อยู่บ้าน แต่สาวเจ้าไม่ยอมฟังเลย วิ่งผ่านไปเฉยราวกับนางเป็นตอไม้ก็ไม่ปาน

 

            ไปทำงานของเราดีกว่า เรื่องของเจ้านายเขา เรามันก็แค่คนรับใช้ เดี๋ยวคุณวายุคงบอกเธอเองนั่นแหละ คุณแม่บ้านบ่นงึมงำ แล้วเดินไปที่ห้องครัว เพื่อเตรียมอาหารเย็น

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

            วายุเดินเข้าไปในห้องทำงานของพี่ชาย แล้วดึงประตูปิดตามหลังเบาๆ วันนี้เขาตั้งใจจะไปหาเพื่อน เพื่อถามความคืบหน้าในคดีของน้องดาว แต่นึกขึ้นได้ว่าต้องมาเอาเอกสารในห้องทำงานของพี่ชายไปด้วย เขาหยุดยืนหมุนมองไปรอบห้อง ไม่รู้ว่าพี่ตะวันเก็บเอกสารการตรวจสุขภาพของน้องดาวไว้ที่ไหน เขาเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ ดวงตาสีสนิมกวาดมองไปทั่ว ก่อนมาหยุดนิ่งที่รูปถ่ายใบเล็กของเด็กหญิงอายุราวสิบสี่ปี

 

            น้องดาวเขาพึมพำเสียงเบา แล้วหยิบภาพถ่ายใบนั้นขึ้นมาดู มันเป็นภาพถ่ายของน้องดาว ตอนไปพักผ่อนที่บ้านปากช่อง เด็กสาวยิ้มเต็มหน้าจนเห็นฟันครบทุกซี่ ไม่ได้ดูสวยอะไรเลย ดูเหมือนเด็กมอมแมมมากกว่า แต่พี่ตะวันกลับชอบรูปนี้มาก จนเอามาตั้งไว้บนโต๊ะทำงาน

 

            ผู้กองหนุ่มนั่งลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานของพี่ชาย เรี่ยวแรงของเขาเหือดหายไปหมด เมื่อคิดถึงน้องสาวที่น่าสงสาร เขาหมุนเก้าอี้กลับไปทางหน้าต่างด้านหลัง แล้วสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อขับไล่ความอ่อนแอ น้องดาวตายไปแล้ว ฟูมฟายไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เขาควรเอาเวลาเสียใจ ไปสืบหาคนร้ายดีกว่า เขาขยับตัวกำลังจะลุกขึ้นยืน เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้นด้านหลัง พร้อมกับเสียงคุ้นหูเอ่ยถามอย่างร้อนรน

 

            พี่ตะวัน พี่ทำอย่างนี้ได้ยังไงคะ

 

            เรื่องอะไรจ๊ะ แคกๆ เขาแกล้งดัดเสียงเป็นพี่ชายพลางไอเบาๆ กลบเกลื่อนความแตกต่าง

            พี่ตะวันไม่สบายเหรอคะ หญิงสาวถามด้วยความเป็นห่วง ความโกรธเกรี้ยวลดลงครึ่งหนึ่ง ในขณะที่คนฟังอดเจ็บแปลบในหัวใจไม่ได้

 

            จ้ะ น้องขวัญมีเรื่องอะไรจะพูดกับพี่เหรอ

 

            เรื่องหมั้น พี่ตะวันทำอย่างนี้ได้ยังไงคะ พี่ตะวันก็รู้ว่าขวัญไม่ชอบนายวายุ

 

            “ทำไมล่ะ นายวายุเขามีอะไรไม่ดีหรือวายุถาม อยากรู้ขึ้นมาจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งเล่น อย่างที่ทำในตอนแรก

 

            เขาเจ้าชู้ จีบผู้หญิงไม่เลือกหน้า ขวัญไม่อยากเสียใจ ขวัญไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้เธอตอบตะกุกตะกักในตอนแรก ก่อนโพล่งความจริงที่ซ่อนอยู่ในใจออกมา

 

            วายุแอบหัวเราะในใจ ยายลูกแมวหาว่าเขาเจ้าชู้ โดยไม่รู้ว่าพี่ตะวันเจ้าชู้ยิ่งกว่าเขาอีก เพียงแต่ว่าพี่ชายจีบเลือกหน้า และปกครองเก่งกว่าเขาก็เท่านั้น

 

            แล้วถ้าเขาเลิกเจ้าชู้ล่ะ น้องขวัญจะว่ายังไง

 

            ไม่มีทางหรอกค่ะ มันเข้าสายเลือดไปนานแล้ว ขวัญยืนยันนะคะ ว่ายังไงขวัญก็ไม่ยอมหมั้น พี่ตะวันต้องไปพูดกับป๊าให้รู้เรื่องด้วย หญิงสาวเอ่ยเสียงแข็งจนคนฟังนึกอยากแกล้งขึ้นมา

 

            น้องขวัญเข้ามาใกล้ๆ พี่หน่อยสิ พี่เจ็บคอ

 

            ทรายขวัญรีบเดินเข้าไปหา รู้สึกเป็นห่วงจนลืมโกรธ ก่อนหยุดชะงัก เมื่อเห็นคนที่นั่งอยู่หลังเก้าอี้

 

            “นายวายุเธออุทานอย่างตกใจ แล้วหันหลังหนีทันที เหตุการณ์อัปยศครั้งก่อน ยังติดตรึงอยู่ในใจ

 

            “จะรีบไปไหนครับ” ผู้กองหนุ่มคว้ามือเธอไว้ แล้วดึงเข้ามาหาตัว หญิงสาวเซไม่เป็นขบวน ก่อนล้มลงบนตักเขาพอดิบพอดี

 

            ทรายขวัญเบิกตาอย่างตกใจ เธอพยายามจะลุกจากตักเขา แต่ผู้กองหนุ่มรัดเอวเธอไว้นาน จนขยับไปไหนไม่ได้

 

            ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้า ไอ้คนฉวยโอกาส หญิงสาวแหวใส่อย่างเดือดดาล ในขณะที่คนฉวยโอกาสหัวเราะชอบใจ ไม่มีท่าทางโกรธเคืองสักนิด

 

            โอ้โฮ ว่าที่คู่หมั้นผมทักทายเสียงหวานดีจริงๆ

 

            ใครเป็นเป็นคู่หมั้นนายเธอถามเสียงแหลมพลางดิ้นไปมา

 

            ผมว่าคุณอย่าดิ้นดีกว่านะ เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง เขาปรายตามองส่วนที่ร่างของทั้งสองแนบชิดกัน

 

            ทรายขวัญมองตาม ใบหน้านวลแดงก่ำขึ้นมาทันที เมื่อรู้สึกถึงบางสิ่งที่อยู่ใต้สะโพกกลมกลึง กำลังมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

            ไอ้คนลามก ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ เธอร้องด่าเสียงดัง แต่ไม่กล้าดิ้นแล้ว ผู้กองหนุ่มหัวเราะเบาๆ กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แล้วเอ่ยด้วยท่าทางยียวน

 

            ไม่ปล่อย เรื่องอะไรจะปล่อย อย่าลืมสิว่าคุณเป็นฝ่ายมาหาผมเองนะ

 

            ฉันมาหาพี่ตะวัน ฉันไม่ได้มาหานาย

 

            สายไปแล้วทูนหัว พี่ตะวันพาคู่หมั้นไปทำบุญที่วัดตั้งแต่เช้าแล้วเขาเลิกคิ้วให้เธออย่างเย้ยหยัน หญิงสาวนิ่งงันไปทันที หัวใจเจ็บแปลบจนพูดไม่ออก

 

            เอ้า ถึงกับซึมไปเลยเหรอ เมื่อไรคุณจะยอมรับความจริงเสียทีทรายขวัญ พี่ตะวันรักน้องดาวคนเดียว เขาไม่มีตาไว้มองคุณหรอก

 

            ถ้อยคำร้ายกาจจากคนร้ายกาจ ยังหลั่งไหลออกมาราวกับน้ำไหล ทรายขวัญสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล เธอจะไม่ร้องไห้ให้วายุเห็นอีกแล้ว เพราะเธอไม่อยากให้เขาสมน้ำหน้าเธอมากไปกว่านี้อีกแล้ว

 

            เรื่องของฉัน นายไม่ต้องมายุ่ง ต่อให้ไม่มีพี่ตะวัน ฉันก็ไม่หมั้นกับนายเธอมองเขาอย่างรังเกียจ คนขี้แกล้งชะงักไปทันที ก่อนเอ่ยอย่างเคร่งขรึม

 

            เรื่องมันใหญ่เกินกว่าที่เราสองคนจะควบคุมได้แล้ว ยอมรับความจริงเสียเถอะ พี่ตะวันตกลงกับพ่อคุณไปแล้ว ยังไงเราสองคนก็จะต้องหมั้นกัน แล้วก็แต่งงานกัน ผมรู้จักพี่ชายผมดี ถ้าลองตั้งใจจะทำอะไรแล้ว เขาจะไม่หยุดจนกว่าทำสำเร็จ

 

            วายุลอบถอนใจ รู้สึกเจ็บแปลบในอก เขารู้ดีว่าคนอย่างเขาไม่มีทางสู้พี่ตะวันได้ แต่ทำไมหัวใจถึงได้เจ็บเหลือเกิน เมื่อได้ยินความจริงจากปากของเธอ

 

            ฉันไม่สน ฉันไม่หมั้น ไม่แต่งอะไรทั้งนั้น ฉันเกลียดนายหญิงสาวเริ่มดิ้นอีกครั้ง

 

            เกลียดก็ต้องทน ความผิดมันก็เกิดมาจากคุณนั่นแหละ โดนจูบทีสองทีทำเป็นกรี๊ดกร้าด แล้วไงความซวยมันก็ต้องตกมาถึงผมด้วย ต้องมาผูกติดกับคุณไปตลอดชีวิตผู้กองหนุ่มกระชับอ้อมกอด กักคนตัวเล็กกว่าไว้ในวงแขน หล่อนยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดแน่น ดูสิว่าใครจะชนะ

 

            นายเป็นคนก่อเรื่องนะ แล้วยังมาโทษฉันอีก ไอ้คนไม่มีความรับผิดชอบ

 

            ทรายขวัญตวัดฝ่ามือใส่ใบหน้าแกร่งอย่างเหลืออด ทว่าผู้กองหนุ่มไวกว่าเธอ เขาคว้ามือเธอไว้ แล้วกดแขนทั้งสองข้างของเธอไว้ข้างลำตัว ก่อนยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า

 

            ตกลงคุณจะเอายังไงกันแน่ พอผมบอกว่าจะหมั้นจะแต่ง คุณก็บอกไม่ยอม แล้วยังมาหาว่าผมไม่มีความรับผิดชอบอีกเหรอ

 

            ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะกลับบ้านหญิงสาวยังไม่ยอมจำนน ทั้งที่เสียเปรียบเขาทุกประตู

 

            ไม่ เขาเอ่ยเสียงเข้ม หล่นมาถึงมือแบบนี้แล้ว ปล่อยไปง่ายๆ ก็เสียชื่อนายวายุหมดสิ ขอผมทดลองสินค้าหน่อยนะว่ามีตำหนิหรือยัง

 

            วายุก้มหน้าลงมาหา หญิงสาวเอียงหน้าหลบ ทำให้ปากร้อนผ่าวกับจมูกโด่งสัมผัสกับพวงแก้มของเธอแทน ผู้กองหนุ่มหัวเราะชอบใจ แล้วจูบซุกไซ้ไปตามพวงแก้ม ใบหู ก่อนกดจูบหนักหน่วงลงมาตามลำคอระหง ทรายขวัญตัวแข็งทื่อ เมื่อผิวเนื้อนวลเนียนสัมผัสกับริมฝีปากร้อนผ่าวของอีกฝ่าย เธอส่ายหน้าพลางดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักแข็งแรง โดยไม่รู้ว่าการกระทำของตน ยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้เตลิดยิ่งขึ้น

 

            ผู้กองหนุ่มครางเสียงเบา แล้วพรมจูบร้อนผ่าวไปทั่วเนินอกเต่งตึง ที่โผล่พ้นคอเสื้อออกมา ก่อนเลื่อนมือไปบีบเคล้นสะโพกกลมกลึง ทรายขวัญตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ร้องห้ามอย่างหมดทางสู้

 

            อย่า...”

 

            เสียงสุดท้ายหายไปในลำคอ เมื่อชายหนุ่มเลื่อนริมฝีปากมาประกบพลางบดเบียดอย่างหนักหน่วง แล้วอาศัยจังหวะที่หญิงสาวเปิดปาก สอดลิ้นเข้าไปซอกซอนค้นหาความหวาน ที่รู้ว่าไม่เคยมีใครล่วงล้ำเข้าไปก่อนหน้าเขา ผู้กองหนุ่มปล่อยมือที่จับกุมมือของหญิงสาว มากระชับที่ท้ายทอย เขาพันมือกับเส้นผมยาวสลวย แล้วดันให้เธอแหงนเงยรับจุมพิตของเขาลึกล้ำยิ่งขึ้น

 

            ทรายขวัญส่งเสียงอึกอักในลำคอ เธอหายใจไม่ออก แต่ผู้กองหนุ่มไม่สนใจสักนิด หญิงสาวกำมือแน่น แล้วทุบไปบนแผ่นอกกว้าง เพื่อให้เขาปล่อยมือจากเธอ แต่มันเป็นการกระทำที่สูญเปล่า เขาไม่สะดุ้งสะเทือนสักนิด

 

            วายุยังคงบดจูบอย่างลึกล้ำ เดี๋ยวหนักหน่วงเดี๋ยวหยอกเย้า ด้วยความชำนาญในเกมรัก หญิงสาวอ่อนประสบการณ์อย่างเธอจะรอดมือพ่อนักรักตัวยงได้ยังไง มือที่ทุบตีค่อยๆ ผ่อนลง พร้อมกับแรงใจที่จะปฏิเสธเขา เธอเผลอตัวครางออกมา แล้วตวัดแขนโอบลำคอแข็งแรง เรียนรู้ที่จะหายใจไปพร้อมกับเขา

 

            วายุรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของสาวน้อยในอ้อมแขน จุมพิตหนักหน่วงด้วยหวังจะแกล้งในตอนแรก จึงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลอ่อนหวาน ไม่มีการบังคับ แต่กลับเรียกร้องให้เธอตอบสนอง ด้วยความต้องการจากส่วนลึกในหัวใจ หญิงสาวครางเบาๆ แล้วเริ่มจูบตอบเขาอย่างเงอะงะ ด้วยไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน โดยไม่รู้ว่าการตอบสนองอย่างไร้เดียงสานั้น ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อเขา

 

            ผู้กองหนุ่มครางเสียงต่ำอย่างหฤหรรษ์ แล้วเงยหน้าขึ้นมองดวงตานางหงส์ ที่ยังหลับพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม ไปกับรสจูบของเขาด้วยความพึงพอใจ ทรายขวัญไม่ได้รังเกียจเขาอย่างปากพูดสักนิด เขายิ้มกว้างด้วยความยินดี กอดรัดร่างบางเข้ามาแนบอก แล้วลูบไล้เส้นผมนุ่มสลวยอย่างทะนุถนอม

 

            ทรายขวัญลืมเปลือกตาหนักอึ้งขึ้นมองอย่างงุนงง วายุมองเธออยู่ก่อนแล้วด้วยสายตาล้อเลียน หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย เธอไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงไม่รังเกียจรสจูบของเขา เธออาจขัดใจที่เขาชอบแกล้งและหากำไรกับเธอ แต่เธอไม่เคยรังเกียจเขา ในยามที่ริมฝีปากร้อนผ่าวประทับลงมาอย่างสนิทชิดเชื้อ เธออยากผลักไสเขาออกไปพ้นตัว ทว่าประสบการณ์แปลกใหม่แสนวาบหวามดึงความตั้งใจและเรี่ยวแรงของเธอไปจนหมด

 

            ใจหนึ่งเธออยากให้เขาหยุดและปลดปล่อยเธอเป็นอิสระ แต่อีกใจหนึ่งเธออยากให้ความสุขที่เกิดริมฝีปากร้อนผ่าวดำเนินต่อไปจนสุดทาง เมื่อความคิดสับสนตีกันวุ่นวายไปหมด หญิงสาวจึงปล่อยน้ำตารินไหลออกมาด้วยความแค้นใจตัวเอง

 

            วายุขมวดคิ้วมองหญิงสาวในอ้อมแขน ความน้อยเนื้อต่ำใจบีบหัวใจจนเจ็บร้าวไปหมด เมื่อเห็นหยดน้ำตาใสราวกับไข่มุกเม็ดงามกลิ้งผ่านร่องแก้มนวลเนียน ก่อนดวงตาคู่สวยจะลืมขึ้นมองเขาอย่างเจ็บช้ำ ผู้กองหนุ่มกัดฟันแน่นด้วยความรังเกียจตัวเอง เขาประคองหญิงสาวลุกขึ้นนั่ง เช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือ แล้วถามด้วยความน้อยใจ

 

            เกลียดผมมากนักหรือ

 

            “ฉัน...” เธอไม่รู้จะตอบยังไง เพราะคนที่เธอเกลียดที่สุดคือตัวเองไม่ใช่เขา แต่พอเธอไม่พูด คนขี้ใจน้อยก็เก็บเอาไปคิดเอง

 

            วายุขบกรามแน่นอย่างควบคุมตัวเอง ก่อนปล่อยหญิงสาวลงยืนบนพื้น ทรายขวัญถอยหลังหนีไม่เป็นขบวน หยาดน้ำตาไหลอาบใบหน้า ผู้กองหนุ่มหันหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เขาทนดูสภาพเหมือนสัตว์บาดเจ็บของเธอไม่ได้ กี่ครั้งกี่หนแล้วที่เขาทำเธอร้องไห้

 

            ผมรู้ว่าคุณเกลียดผม แต่ยังไงเราก็ต้องหมั้นกันอยู่ดี ทางที่ดีคุณควรทำใจรับมันให้ได้ เพื่อเราทั้งสองฝ่ายจะได้ไม่ต้องลำบากใจ แต่ถ้าคุณทนไม่ไหวจริงๆ เราอาจจะหมั้นแล้วก็แต่งกันไปสักพัก หลังจากที่ผมพูดกับพี่ตะวันรู้เรื่องแล้ว เราค่อยมาหย่ากัน คุณไปตามทางของคุณ ผมไปตามทางของผม เขาเสนอทางออกที่คิดว่าดีที่สุดให้หญิงสาว โดยไม่รู้ว่ามันไปทำร้ายจิตใจคนฟังขนาดไหน

 

            ทรายขวัญกัดริมฝีปากกลั้นสะอื้น แต่เสียงร่ำไห้ยังเล็ดลอดออกมาได้ ยังไม่ทันหมั้นเขาก็วางแผนจะหย่ากับเธอแล้ว การที่เขาจูบเธอก็ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย เขาแค่ต้องการจะแกล้งเธอเท่านั้น ตั้งแต่เด็กมาแล้วเขามีความสุขกับการได้แกล้งเธอมาตลอด คนที่เขารักและเทิดทูนมีเพียงน้องดาว เด็กหญิงอ่อนแอที่ร้องไห้หาแม่ทั้งวัน เธอมันโง่เอง...

 

            ฉันเกลียดคุณ เธอตะโกนใส่หน้าเขา แล้ววิ่งออกจากห้อง

 

            วายุถอนใจยาว เขารู้อยู่แล้วว่าเธอเกลียดเขา ทรายขวัญอาจไม่รังเกียจสัมผัสแปลกใหม่ที่เขาสอนเธอ แต่เธอเกลียดตัวตนของเขา เกลียดมาตั้งแต่เด็กๆ เธอชอบอยู่ใกล้ๆ พี่ตะวัน รักพี่ตะวันทั้งที่รู้ว่าเขารักน้องดาว ถ้าเขาพูดกับพี่ตะวันอีกครั้ง ไม่รู้ว่าพี่ชายจอมเผด็จการจะฟังเขาไหม

 

            ผู้กองหนุ่มยกมือเสยผมแรงๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงออกมาดู เมื่อเครื่องมือสื่อสารสั่นเตือนว่ามีสายเรียกเข้า คิ้วหนาขมวดอย่างสงสัย ก่อนกดรับสายเสียงหวน

 

            มีอะไรนายสม”

 

            “ผมมีข่าวครับ ผู้กองออกมาพบผมได้ไหม”

 

            “ได้ สิบโมงพบกันที่เก่านะ” เขากดวางสายแล้วเดินออกจากห้องทำงาน ก่อนดึงปิดประตูตามหลังอย่างรีบร้อน ตอนนี้เรื่องของน้องดาวสำคัญที่สุด ส่วนเรื่องอื่นๆ คงต้องพักไว้ก่อน ถึงหัวใจของเขาจะปวดร้าวสักเพียงไหน แต่หน้าที่ของพี่ชายยังต้องทำให้ลุล่วง

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 


 

***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น