พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,481 Views

  • 14 Comments

  • 246 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    203

    Overall
    9,481

ตอนที่ 35 : บทที่ 10 อันตรายที่คืบคลานเข้ามา ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 ก.พ. 61


บทที่ 10

 

อันตรายที่คืบคลานเข้ามา

ตอนที่ 2

 

            เพียงเดือนเดินกลับห้องด้วยหัวใจผ่องใส เธอจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ตื่นนอนแต่เช้ามาใส่บาตร มันนานแค่ไหนแล้ว เพราะชีวิตในเมืองหลวงทำให้เธอห่างพระห่างวัด จนเกือบลืมไปว่าความสุขที่เกิดจากการให้สร้างความอิ่มใจมากแค่ไหน

 

            น้องดาว เสียงนุ่มร้องเรียกมาจากเชิงบันได ก่อนร่างสูงของตะวันจะเดินลงมาหา

 

            หญิงสาวมองพลางยิ้มขำ สภาพของชายหนุ่มดูไม่เนี้ยบเหมือนทุกครั้งที่เธอเคยเห็น สงสัยเพิ่งตื่นนอน แล้วไม่เห็นเธอก็เลยวิ่งหน้าตื่นมาตามหา

 

            น้องดาวไปไหนมา เขาถามด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่เพียงเดือนเบาๆ เธอนี่เดาแม่นจริงๆ เชียว

 

            น้องดาวไปใส่บาตรกับป้าสร้อยค่ะ

 

            ใส่บาตรแล้วทำไมไม่เรียกพี่ด้วย เขาถามด้วยท่าทางงอนๆ

 

            น้องดาวเห็นพี่ตะวันนอนหลับสบาย เลยไม่อยากปลุก เธอตอบพลางเดินขึ้นบันได

 

            เกรงใจอะไรกัน คราวหลังห้ามทำแบบนี้นะ รู้ไหมพี่เป็นห่วงแค่ไหน ตอนที่ตื่นมาแล้วไม่เห็นน้องดาวเขาเดินตามพลางตัดพ้อ

 

            วันนี้พี่ตะวันหยุดงานได้ไหมคะ น้องดาวอยากไปทำบุญที่วัด

 

            เพียงเดือนรีบเปลี่ยนเรื่องพูด ความอดทนในการฟังเขาพรรณนาความรักที่มีต่อน้องดาวลดลงทุกวัน เมื่อก่อนเธอแค่หมั่นไส้ แต่ตอนนี้เธอไม่อยากฟังเลย

 

            น้องดาวอยากไปทำบุญเหรอ เขาถามพลางทำท่าครุ่นคิด ไปก็ได้ แต่คนอย่างพี่ไม่เคยทำอะไรให้ใครฟรีๆ หรอกนะ มันต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน

 

            แล้วพี่ตะวันอยากได้อะไรคะ เธอมองอย่างสงสัย ไม่รู้ว่าพ่อตัวดีจะมาไม้ไหนอีก แต่ลองเล่นด้วยสักหน่อยคงไม่เป็นไร

 

            ดินเนอร์ใต้แสงเทียนคืนนี้

 

            เพียงเดือนหัวเราะเสียงเบา เมื่อรู้ว่าเขาต้องการอะไรเป็นของแลกเปลี่ยน เลี้ยงข้าวเพื่อแลกกับการพาไปวัด ช่างเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าจริงๆ นะพี่มาร์กขา

 

            ตกลงค่ะ แต่ตอนนี้พี่ตะวันต้องไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน ถ้าขี้เหร่น้องดาวไม่ให้ไปหรอกนะ น้องดาวอายคนอื่น

 

            ได้ รอพี่ครึ่งชั่วโมงนะ รับรองไม่ทำให้น้องดาวอายใครแน่นอน เขาเอ่ยอย่างมั่นใจ แล้วรีบเดินกลับห้องตัวเอง

 

            เพียงเดือนมองตามอย่างอ่อนใจ ไม่อยากเชื่อคำว่ารอครึ่งชั่วโมงของชายหนุ่มเลย เพราะเมื่อวานนี้เขาก็ให้เธอรอตั้งร่วมชั่วโมงกว่าจะลงไปได้ ถ้าไม่หล่อเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า รับรองว่าพี่มาร์กขาไม่ยอมออกไปไหนแน่

 

            น้องดาว เสียงคุ้นหูอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น เธอหันไปมองเจ้าของเสียง แล้วรีบเดินไปหา เพราะกำลังอยากพบเขาอยู่พอดี

 

            ฉันกำลังอยากเจอคุณอยู่พอดี

 

            “เดี๋ยว” วายุยกมือห้าม เขามองไปรอบๆ ก่อนดึงเธอเข้าไปในห้องของตน แล้วปิดประตูอย่างแน่นหนา

 

            เป็นยังไงบ้าง

 

            เป็นยังไงอะไรเธอย้อนถามอย่างงงๆ

 

            ก็คุณไง เมื่อคืนพี่ตะวันนอนค้างที่ห้องกับคุณใช่ไหม

 

            “นี่คุณ คุณคิดว่าฉันทำอะไรๆ กับพี่ชายคุณเหรอ เธอมองเขาตาวาวด้วยความโกรธ

 

            เปล่าๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เขารีบโบกมือปฏิเสธ ผมหมายความว่าพี่ตะวันสงสัยอะไรบ้างไหม ส่วนเรื่องคุณมีอะไรๆ กับพี่ชายผมหรือเปล่า ผมไม่ถามหรอก เพราะถ้ามีจริงความลับของเราคงแตกไปแล้ว

 

            เปล่า เขาไม่ได้ว่าอะไร หญิงสาวตอบสั้นๆ แอบสงสัยว่าทำไมความลับถึงต้องแตกด้วย ถ้าเธอมีอะไรๆ กับพี่มาร์กขา แต่ก็ไม่กล้าถาม

 

            เมื่อคืนคุณเห็นน้องดาวจริงๆ เหรอเดือน ผู้กองหนุ่มมองอย่างคาดคั้น เขาไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เท่าไร เพราะตั้งแต่เป็นตำรวจมาเห็นคนตายนับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่เคยเห็นผีสักตัว

 

            จริงค่ะ ฉันไม่ได้ฝัน ฉันตื่นแล้วตอนที่เห็นเธอ ฉันอยากจะเล่าให้คุณฟังตั้งแต่เมื่อคืน แต่ก็พูดไม่ได้ เพราะคุณตะวันนั่งอยู่ด้วย

 

            วายุทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ถ้าเรื่องที่หญิงสาวพูดเป็นเรื่องจริง แล้วทำไมเขาไม่เคยเห็นเธอเลย

 

            “แล้วน้องดาวพูดอะไรกับคุณบ้างเขาถามเสียงเบา

 

            ฉันไม่รู้หรอกค่ะ” เธอส่ายหน้าพลางยิ้มแห้งๆ “ฉันกลัวจนฟังอะไรไม่รู้เรื่อง

 

            “เหรอ น่าเสียดายนะ” ผู้กองหนุ่มถอนใจเบาๆ ถ้าผีน้องสาวมีจริง เขาอยากถามเธอว่ามันเป็นใคร เขาจะได้ไปลากคอมันมารับโทษ

 

            “วันนี้ฉันกับคุณตะวันจะไปทำบุญให้น้องดาวที่วัด คุณน่าจะไปด้วยนะคะ ฉันคิดว่าศพของน้องดาวยังไม่ได้จัดการตามประเพณี เธอคงไม่สงบ

 

            เพียงเดือนรู้ว่าเขาเศร้า แต่ไม่รู้ว่าจะปลอบยังไง จึงชวนเขาไปทำบุญด้วยกัน เผื่อว่าการทำบุญจะช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่ผู้กองหนุ่มไม่ได้คิดเหมือนเธอ เขากัดฟันกรอด ก่อนเอ่ยด้วยความแค้น

 

            น้องดาวไม่มีวันสงบหรอก ตราบใดที่ไอ้ฆาตกรชั่ว ยังไม่ได้รับกรรมที่ก่อเอาไว้

 

            ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะช่วยคุณเอง เราต้องจับมันมาลงโทษได้แน่ เธอตบไหล่เขาเบาๆ ว่าแต่คุณมีแผนอะไรหรือยัง

 

            มีแล้ว ผมวางสายของผมไว้รอบตัวคุณ หากมันโผล่ออกมา ผมจะลากคอมันไปรับโทษให้สาสม

 

            แล้วฉันต้องทำยังไงบ้างค่ะเธอถามอย่างกระตือรือร้น

 

            คุณแค่ทำตัวให้เหมือนน้องดาวก็พอ คอยติดตามอยู่ข้างๆ พี่ตะวันเอาไว้ ผมมั่นใจว่าตอนนี้ฆาตกรรู้แล้วว่าน้องดาวกลับมาแล้ว มันต้องลงมืออีกแน่ เพื่อปิดบังความชั่วของตัวเองผู้กองหนุ่มเอ่ยเสียงเข้ม ในขณะที่คนฟังหายใจไม่ทั่วท้อง ช่างเป็นคำแนะนำที่ดีจริงๆ แต่ก็ช่างเถอะ ยังไงเธอก็มีหน้าที่เป็นเหยื่อล่ออยู่แล้วนี่

 

            แล้วคุณจะไปทำบุญกับฉันไหมคะ

 

            ผมไปไม่ได้หรอกเดือน ใจผมไม่สงบ มันมีแต่ความแค้นอัดแน่นไปหมด คุณไปกับพี่ตะวันเถอะ แล้วก็ระวังอย่าหลุดอะไรออกมาให้พี่ตะวันสงสัยอีกเขาเตือนเสียงเข้ม

 

            ได้ ฉันระวังเรื่องนั้นอยู่แล้ว ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ชายคุณออกมาไม่เห็นฉัน แล้วจะโวยวายอีกเพียงเดือนบอกลา แล้วเดินออกจากห้อง เพื่อให้เขาได้อยู่คนเดียว แต่ต้องหันกลับมา เมื่อผู้กองหนุ่มร้องเรียก

 

            เพียงเดือน

 

            “มีอะไรคะ” เธอเลิกคิ้วถาม เขาถอนใจเบาๆ ก่อนเอ่ยเสียงเศร้า

 

            ถ้าคุณเห็นน้องดาวอีก คุณช่วยถามเธอหน่อยได้ไหม ว่าคนที่ทำร้ายเธอเป็นใคร

 

            “ฉันจะพยายามค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” เธอรีบเปิดประตูเดินออกจากห้อง ก่อนบ่นพึมพำอย่างขุ่นเคือง อีตาวายุ อีตาบ้า พูดมาได้ ถ้าเจออีกช่วยถามเธอหน่อย แค่ครั้งเดียว หัวฉันก็จะโกร๋นอยู่แล้ว ถ้ามีครั้งหน้าฉันได้หัวใจวายตายพอดี ไปถามกันเอาเองเถอะ

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

            เพียงเดือนยืนหมุนไปหมุนมาอยู่หน้ากระจกเงาตรงโถงทางเดิน เธอทำเสียงจิ๊กจั๊กในลำคออย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร ภาพหญิงสาวอ้อนแอ้นในกระจกเงาดูสวยดี หล่อนเกล้าผมที่เป็นลอนสลวยขึ้นสูง สวมชุดกระโปรงสีขาวยาวกรอมข้อเท้า กับรองเท้าส้นสูงสีเดียวกัน ตัวเสื้อพอดีตัวไม่มีปกติดโบเล็กๆ น่ารัก แขนเสื้อยาวเหนือข้อศอก

 

            ตัวกระโปรงทิ้งตัวเคลียสะโพกกลมมน ชายกระโปรงปักลายดอกไม้เล็กๆ สีชมพูสลับกับสีฟ้า ยามก้าวเดินสะบัดไปมารอบตัวดูน่ามอง ทว่ามันหวานเกินไป มันดูเหมือนนางสาวรัศมีดาราเกินไป ไม่มีตรงไหนเหมือนนางสาวเพียงเดือน ที่ชอบใส่กางเกงยีนเอวต่ำกับเสื้อยืดพอดีตัวเลยสักนิด

 

            หญิงสาวถอนใจอย่างปลงๆ เธอนี่ช่างไม่เจียมตัวเอาซะเลย เขาจ้างให้มาปลอมเป็นน้องดาว ยังอยากเป็นตัวของตัวเอง ไม่รู้ว่าพอกลับไปเป็นนางสาวเพียงเดือนแล้ว จะใส่กางเกงเป็นหรือเปล่า เพราะห่างเหินมานาน พอคิดว่าต้องไปจากที่นี่ก็อดเศร้าใจไม่ได้ เธอไม่ได้ติดใจในความสะดวกสบายของที่นี่หรอก แต่เธออาลัยใครบางคนในบ้านนี้มากกว่า คนที่ทำให้เธอต้องมายืนรออยู่ตรงนี้พักหนึ่งแล้ว

 

            สาวน้อยจากเมืองสุพรรณผู้รังเกียจการรอคอยเป็นที่สุด ยกนาฬิกาข้อมือเรือนงามขึ้นมอง ก่อนกลอกตาอย่างอ่อนใจ พี่มาร์กขานะพี่มาร์กขา สัญญาว่าจะลงมาภายในครึ่งชั่วโมง แต่ตอนนี้ผ่านมาสี่สิบห้านาทีแล้ว เธอยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพ่อรูปหล่อเลย ช่างเป็นผู้ชายที่แต่งตัวนานจริงๆ เชียว

 

            เสียงเดินลงบันไดดึงความคิดของเธอกลับมา เพียงเดือนหันไปมอง ก่อนยิ้มหวานให้เจ้าของเสียงฝีเท้า วันนี้พี่มาร์กขาอยู่ในชุดลำลอง เขาสวมกางเกงขายาวสีเทาเข้มกับเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว ดูหล่อเหลากระชากใจ ใบหน้าขาวๆ โกนหนวดเคราออกจนเกลี้ยงเกลา ปากแดงตามธรรมชาติ จมูกโด่งตรง แต่ที่โดดเด่นที่สุดคือดวงตาคมกริบใต้คิ้วดกหนาได้รูปสวย ไม่เสียแรงที่ไปทำหล่ออยู่ตั้งสี่สิบห้านาที

 

            พี่ตะวันมาสาย เธอแกล้งตำหนิเขา

 

            พี่ขอโทษ” เขาอ้อนเสียงนุ่ม “พี่ต้องโทรศัพท์สั่งงานผู้ช่วยและป้าอัจก่อน เลยลงมาช้า

 

            เพียงเดือนตีหน้าเคร่งมองเขา ก่อนแกล้งพูดเสียงเข้ม ไหนลองหมุนตัวสิคะ ว่าดูดีพอจะควงออกไปนอกบ้านได้หรือเปล่า

 

            “หล่อพอไหมจ๊ะเขาหมุนตัวหนึ่งรอบ แล้วเอ่ยถามเธอ หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิด เดินวนรอบตัวเขา ก่อนตอบอย่างเคร่งขรึม

 

            พอไปวัดไปวาได้

 

            ตะวันหัวเราะเสียงดัง แล้วยื่นมือมาคว้าตัวคู่หมั้นสาว แต่แม่คนตัวเล็กไวกว่าที่เขาคิดไว้ หล่อนวิ่งหลบเงื้อมมือเขาไปได้ ก่อนเผ่นแผ่วออกไปนอกบ้าน

 

            มานี่เลยน้องดาว ให้พี่ตีก้นซะดีๆ หล่อขนาดนี้บอกได้ยังไง ว่าแค่ไปวัดไปวาได้ เขาพูดพลางเดินตามเธอออกมา

 

            ไม่เล่นนะพี่ตะวัน เดี๋ยวเสื้อยับ น้องดาวจะไปวัด หญิงสาวร้องบอกพลางวิ่งหนีไปรอบรถเบนซ์คันงาม ซึ่งนายชาญนำมาจอดรอไว้ โดยมีร่างสูงของตะวันวิ่งตามมาติดๆ

 

            ป้าสร้อยเดินออกมาที่หน้าคฤหาสน์ ในมือถือปิ่นโตเถาใหญ่ใส่อาหารหวานคาวออกมาด้วย นางจ้องมองเจ้านายหนุ่มและคู่หมั้นสาววิ่งไล่กันราวกับเด็กๆ แล้วอดยิ้มด้วยความเอ็นดูไม่ได้ เสียงหัวเราะแบบนี้นางไม่ได้ยินมานานแล้ว ตั้งแต่เมื่อคุณหญิงเพ็ญแขเสียไป คุณหนูต่างเศร้าสร้อย คุณตะวันทำงานหนักขึ้นจนไม่มีเวลามาเล่นหัวกับน้องๆ คุณดาวขี้อายสุขภาพไม่แข็งแรง

 

            “ตายแล้ว คุณน้องดาวเป็นโรคหัวใจ แม่บ้านสูงวัยอุทานด้วยความตกใจ ก่อนร้องบอกเจ้านายหนุ่มเสียงดัง คุณตะวันขา อย่าวิ่งไล่คุณน้องดาวสิคะ เธอเป็นโรคหัวใจนะคะ

 

            สองหนุ่มสาวหยุดชะงักทันที ตะวันหน้าเครียดลงด้วยความเป็นห่วง เขาลืมไปได้ยังไงว่าน้องดาวไม่แข็งแรง ในขณะที่เพียงเดือนทำหน้าเหยเกด้วยความหวาดเสียว เธอลืมอีกแล้วว่าเธอคือน้องดาว นางสาวรัศมีดาราไม่มีทางวิ่งเล่นเป็นเด็กแบบนี้แน่ๆ เพราะว่ามันไม่เหมาะสม และเธอก็ไม่มีแรงพอที่จะทำอย่างนั้นด้วย

 

            น้องดาวเหนื่อยไหมจ๊ะ ชายหนุ่มถามพลางวิ่งเข้ามาหา ดวงตาคมกริบจ้องมองเธออย่างห่วงใย

 

            ไม่เป็นไรค่ะ น้องดาวควรออกกำลังกายบ้าง ร่างกายจะได้แข็งแรง เธอลื่นไหลออกไปอีกทางอย่างแนบเนียน

 

            ไม่เป็นไรแน่นะ แน่นหน้าอกไหม

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ” เธอส่ายหน้า เราไปวัดกันดีกว่านะคะ เดี๋ยวจะไม่ทันเพล

 

            คุณน้องดาวขา ป้าทำอาหารมาให้ค่ะ เอาไปถวายเพลท่านพระครูนะคะ ป้าสร้อยเดินเข้ามาหา นางเปิดประตูรถนำปิ่นโตไปวางที่เบาะหลัง แล้วถอยออกมายืนส่งผู้เป็นนาย

 

            ไปกันเถอะคะ

 

            เพียงเดือนดึงมือคนตัวสูงเดินไปที่รถ ชายหนุ่มขมวดคิ้วยุ่ง แต่ก็ยอมทำตาม เขาเปิดประตูรถให้เธอก้าวขึ้นไปนั่ง ก่อนวิ่งอ้อมไปประจำที่คนขับ เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นเบาๆ ก่อนรถเบนซ์คันงามจะแล่นออกจากคฤหาสน์ปานวิมานอย่างนิ่มนวล

 

            ตะวันเหลือบตามองหญิงสาวข้างกาย น้องดาวนั่งด้วยท่าทางสบายๆ ไม่มีท่าเหนื่อยหอบอย่างที่เคยเห็น ทั้งที่เมื่อก่อนนี้แค่ขึ้นบันไดไม่กี่ขั้น เธอก็เหนื่อยแล้ว แต่เขาอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ น้องดาวแข็งแรงขึ้นเป็นเรื่องที่ดี เขาปัดความสงสัยออกจากใจ แล้วหันไปทุ่มเทความสนใจกับการขับรถ โดยไม่เห็นรถเก๋งที่ขับสวนเข้าไปในบ้านอย่างรีบร้อน หลังจากที่เขาออกมาได้ไม่ถึงนาที

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 


***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้”

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น