พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,932 Views

  • 14 Comments

  • 206 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    368

    Overall
    8,932

ตอนที่ 3 : บทนำ ความรัก เลือด และน้ำตา ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 ม.ค. 61




บทนำ

 

ความรัก เลือด และน้ำตา

ตอนที่ 2

 

            ณ ริมถนนสายรองเส้นหนึ่งที่เชื่อมระหว่างถนนเพชรเกษมและถนนปิ่นเกล้านครชัยศรี ซึ่งรกครึ้มไปด้วยสวนผลไม้ ที่ขาดการเอาใจใส่ดูแลจากเจ้าของมานานปี ท่ามกลางแสงไฟสลัวของดวงไฟส่องถนนที่ใกล้จะเกษียณเต็มแก่ ร่างสูงโปร่งเดินย่ำเท้ากลับไปกลับมาอย่างหงุดหงิด เดี๋ยวก็เดินไปชะโงกมองถนนเมื่อยามที่รถแล่นผ่าน เมื่อไม่ใช่รถของคนที่เฝ้ารอก็เดินกลับมายังรถเก๋งคันงามของตนที่จอดไว้ข้างทาง สลับกับการยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาอย่างจดจ่อ

 

            ตีสองสิบเจ็ดนาที เสียงแหบต่ำกล่าวเบา ๆ กับตัวเอง ก่อนยกมือขาวผ่องที่ประกอบด้วยนิ้วเรียวสวยขึ้นเสยผมด้วยท่าทางร้อนใจ แล้วยกนาฬิกาเรือนงามราคาเหยียบแสนขึ้นดูเวลาอีกครั้ง ตีสองยี่สิบนาที เสียงทุ้มลึกกล่าวขึ้นอีกครั้ง พลางเดินกระทืบเท้ากลับไปกลับมาอย่างหัวเสีย

 

            ไอ้พวกบ้า เรื่องแค่นี้ทำไมไปนานกันนัก เลี้ยงเสียข้าวสุกทั้งนั้น เสียงแหบต่ำกล่าวขึ้นอีกแล้วตามด้วยคำหยาบคายเป็นชุด ร่างสูงโปร่งในเสื้อผ้าราคาแพงที่ตัดเย็บอย่างประณีตเดินกลับไปกลับมาอีกครั้งอย่างหงุดหงิด ก่อนหันกลับไปจ้องมองบนถนนเมื่อเห็นแสงไฟสว่างจ้าจากรถคันหนึ่งที่กำลังวิ่งตรงมา เขาไม่รอช้ารีบก้าวไปหาเมื่อรถคันนั้นชะลอความเร็วลงแล้วเลี้ยวเข้าจอดข้างทาง

 

            เป็นไง เรียบร้อยไหม ร้องถามแทบจะทันทีที่ประตูรถเปิดออก ชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางน่าเกรงขาม ก้าวออกมายืน แสงไฟจากหน้ารถส่องกระทบใบหน้าหยาบกร้านเป็นเหลี่ยมมุมน่ากลัว เขาก็คือนายศักดิ์ชายเจ้าของซุ้มมือปืนชื่อดังนั่นเอง เจ้าพ่อใหญ่เบิ่งดวงตาโปนจ้องมองร่างโปร่งที่วิ่งมาหาอย่างพึงพอใจ ก่อนแย้มยิ้มออกมาอย่างหื่นกระหาย รอยยิ้มยิ่งทำให้ใบหน้าหยาบกร้านดูน่ากลัวยิ่งขึ้น เขาก้าวเข้ามาหา

 

            เรียบร้อยคุณ แค่งานง่าย ๆ เท่านั้น เขากล่าวพลางยิ้มน้อย ๆ ที่มุมปาก คิ้วดกดำเลิกขึ้นร้องถามว่า แล้วรางวัลของผมละครับ ร่างโปร่งเงยหน้ามองคนถามอย่างไม่พอใจ

 

            ฉันเตรียมไว้ให้แกแล้วล่ะ อย่างกไปหน่อยเลย ว่าแต่งานที่สั่งให้ทำเรียบร้อยไหม กล่าวพลางถอยหนีอย่างรังเกียจ ชายร่างใหญ่หัวเราะชอบใจก้าวตามเข้ามาอีก

 

            แหม ถ้าเป็นความปรารถนาของคุณ มีอะไรที่ผมจะทำให้ไม่ได้ ผู้หญิงตัวแค่นั้น คอเล็ก ๆ นั่นบีบเบา ๆ ก็หักแล้ว ว่าแต่คุณแค้นอะไรเธอนักหนาถึงต้องทำขนาดนี้ เขาถามพลางเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

 

            ไม่ใช่เรื่องของแก แค่ทำตามที่สั่งก็พอ ร่างโปร่งร้องบอกอย่างเหลืออด นายศักดิ์ชายหัวเราะอีกพลางก้าวเข้าหา ร่างโปร่งถอยหนีอย่างรังเกียจอีกก้าว

 

            ได้สิ ก็ผมบอกแล้วว่าจะทำทุกอย่างที่คุณปรารถนา ว่าแต่--รางวัลของผมล่ะ กล่าวพลางกวาดตามองทั่วร่างโปร่งอย่างหื่นกระหาย คนที่ถูกจ้องมองตัวสั่นขึ้นมาดื้อ ๆ รีบยื่นเงินปึกใหญ่ส่งให้ชายตรงหน้า แล้วทำท่าจะถอยหนีอีก แต่มือหยาบกร้านคู่นั้นไม่ยอมปล่อยกลับคว้าข้อมือบางดึงร่างโปร่งเข้ามาแนบชิด กระซิบข้างหูว่า

 

            คุณก็รู้ว่ารางวัลที่ผมหมายถึง ไม่-ใช่-เงิน กล่าวพลางแลบลิ้นเลียใบหูขาวผ่อง ร่างโปร่งขนลุกเกรียวด้วยความรังเกียจ สะบัดมือออกพลางตวาดเสียงดัง

 

            อย่ามาทำทุเรศกับฉันนะไอ้บ้า นายศักดิ์ชายหัวเราะเสียงดังอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า

 

            ก็แล้วแต่คุณ ผมบังคับคุณไม่ได้นี่ แต่ผมชักไม่แน่ใจว่าศพนั้นจะไหม้หมดจนไม่เหลือซากอย่างที่คุณต้องการหรือเปล่า กล่าวพลางทำท่าจะเดินกลับไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ มือเรียวพลันคว้าจับท่อนแขนแข็งแรงดึงให้หันกลับมา เขาจ้องมองพลางเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

 

            เดี๋ยว--ก็ได้--แต่ไม่ใช่ที่นี่ แล้วแกแน่ใจนะว่าจะไม่เหลือซากให้ตำรวจมาจับฉันเข้าคุก ร่างโปร่งร้องถามลอดไรฟันอย่างอดกลั้น

 

            แน่นอน มือระดับผมแล้ว แค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ น้ำมันสองแกลลอนจับเผานั่งยางกลางสวนส้มโอ ไม่เหลือซาก แต่ถ้าคุณไม่ไว้ใจ ผมจะให้ลูกน้องกลับไปตรวจดูให้แน่ใจอีกครั้ง ผมไม่อยากให้คุณกังวลถึงเรื่องอื่น เวลาที่เรา…” กล่าวพลางยื่นมือหยาบไร้แก้มขาวผ่องเบา ๆ ร่างโปร่งปัดมือนั้นทิ้งอย่างรังเกียจกล่าวลอดไรฟันว่า

 

            งั้นก็ไปจัดการซะสิ มันจะได้จบ ๆ เรื่องกันซะที พูดจบก็ก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังรถสปอร์ตสุดหรูที่จอดทิ้งไว้ข้างทาง

 

            นายศักดิ์ชายหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ คิดในใจว่า มันไม่จบง่าย ๆ หรอกคุณ คนอย่างคุณนี่ผมหามานานแล้ว ถูกใจจริง ๆ นึกรึว่าผมจะปล่อยคุณไปง่าย ก่อนกวักมือเรียกลูกน้องคนสนิทให้ออกจากรถมาหา

 

            ไอ้ยอด เดี๋ยวเอ็งเอาเงินนี่ไปแบ่งกันนะ แล้วกลับไปดูสิว่าศพนั้นไหม้หมดหรือยัง ดูให้ดีด้วยล่ะ ไม่งั้นข้าเอาเอ็งตายแน่ กล่าวพลางจ้องมองอย่างคุกคาม ชายคนที่ชื่อยอดยิ้มประจบคว้าเงินมากำไว้

 

            ได้จ้ะลูกพี่ ฉันจะจัดการให้เรียบร้อย ไม่ให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว ว่าแต่ลูกพี่จะไปไหนล่ะจ้ะ ชายร่างใหญ่ถลึงตามองก่อนกล่าวเสียงหนักว่า

 

            อย่ามาทะลึ่ง ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของข้า ให้ไปทำอะไรก็ไปได้แล้ว นายยอดหน้าสลดลงทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น หันหลังกลับโกยอ้าวออกไปทันที เขาไม่กล้าเสี่ยงล้อเล่นกับอารมณ์ของชายตรงหน้าหรอก เพราะลูกพี่คนนี้มีชื่อเสียงอยู่แล้วด้านความโหดเหี้ยมเมื่อไม่ได้ดังใจ นายศักดิ์ชายยืนมองจนลูกน้องขับรถจากไปจนลับสายตา ก่อนเดินตรงไปยังรถสปอร์ตคันหรูที่จอดรออยู่ เปิดประตูด้านข้างคนขับก้าวเข้าไปนั่งคู่กับร่างโปร่ง พลางกวาดตามองร่างนั้นอย่างพึงพอใจอีกหน ก่อนกล่าวว่า

 

            เรียบร้อยแล้ว แต่ก่อนไปขอมัดจำก่อนได้ไหม กล่าวโดยไม่รอคำตอบพลางตวัดอ้อมแขนแข็งแรงดึงร่างโปร่งจากที่นั่งคนขับมาไว้บนตัก แล้วจูบซุกไซ้ไปทั่วใบหน้าเกลี้ยงเกลา ซอกคอขาวผ่อง ก่อนขบตึงหูอ่อนบางเบา ๆ ร่างโปร่งกรีดร้องเสียงหลงอย่างตกใจปนขยะแขยง พลางผลักไสและทุบตีเป็นพัลวัน

 

            นายศักดิ์ชายหัวเราะเบา ๆ อย่างถูกใจ ฝ่ามือหยาบใหญ่ล้วงเข้าไปในร่มผ้าปลุกเร้าร่างโปร่งที่เริ่มตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เพียงอึดใจเดียวร่างโปร่งที่ดิ้นรนขัดขืนเมื่อครู่พลันอ่อนระทวยลง แนบร่างเข้าหา เสมอจูบดูดดื่มให้อย่างว่าง่าย ลืมความขยะแขยงเมื่อครู่ไปหมดสิ้น

 

            มือหยาบนั้นดูเหมือนจะได้ใจขยับไปทั่วปลุกเร้าทุกจุดที่อ่อนไหวง่าย ร่างโปร่งดิ้นเร้าครวญครางไม่เป็นส่ำ เขาหยุดเคลื่อนไหวมือซุกซน จ้องมองร่างโปร่งที่บิดไปมาด้วยความพอใจ

 

            เป็นไง ถูกใจไหมครับ จะต่อตรงนี้เลย หรือไปที่อื่น ร่างโปร่งปรือตาขึ้นมอง ก่อนที่หน้าเกลี้ยงเกลาขาวนวลจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อ ตะกายลงจากตักแข็งแรงกลับไปนั่งประจำที่คนขับ ตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

            ไม่ ไปที่อื่น เดี๋ยวมีคนเห็น

 

            ท่ามกลางความมืดบนถนนสายเปลี่ยวเสียงเครื่องยนต์คำรามขึ้นเบา ๆ ก่อนที่รถสปอร์ตคันงามจะเคลื่อนออกไปและวิ่งไปตามถนนจนลับหายไปในความมืดมิด ทิ้งไว้เพียงรอยล้อและรอยบาปที่ได้ร่วมกันกระทำไว้

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

            ไอ้ยอด นายมิ่งร้องเรียกเพื่อนร่วมทางที่กำลังขับรถไปตามถนนสายเปลี่ยว หลังจากที่แยกทางกับลูกพี่ผู้ดุดันได้พักใหญ่

 

            ทำไม นายยอดขานตอบอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตายังคงจับจ้องไปที่ท้องถนนเบื้องหน้า

 

            เอ็งว่า ลูกพี่ชายเขาแปลก ๆ ไหมวะ เขาถามเสียงเรียบพลางใช้นิ้วสกปรกแคะขี้มูก ก่อนดีดออกไปนอกตัวรถ

 

            แปลกยังไง นายยอดหันกลับมามองแวบหนึ่งก่อนหันกลับไปขับรถตามเดิม

 

            ก็--ข้าหมายถึงรสนิยม--เอ่อ... ของลูกพี่เขา จับยายคุณหนูนั่นมากับมือแท้ ๆ แต่ไม่แตะแม้แต่ปลายนิ้ว ดันยกให้เราเฉยเลย เอ็งว่าไม่แปลกเหรอเขาถามพลางเคาะนิ้วกับขมับอย่างครุ่นคิด

 

            ไอ้มิ่ง ในฐานะที่แม่เอ็งกับแม่ข้าเป็นญาติห่าง ๆ กัน ข้าจะขอเตือนเอ็งไว้อย่างหนึ่ง เขาหันมามองก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า ถ้าเอ็งยังอยากมีชีวิตอยู่เป็นผู้เป็นคน ก็อย่าไปสอด หรือไปสงสัยเรื่องของพี่ชายเขาเด็ดขาด เมื่อเห็นว่านายมิ่งจ้องตอบมาด้วยแววตาตระหนก เขาจึงกล่าวเสริมว่า เพราะพี่ชายเขาบอกอยู่เสมอว่า คนที่สอดรู้สอดเห็นมักจะไม่ตายดี

 

            นายมิ่งฟังประโยคนั้นด้วยสมองพองโต กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาเคยได้ยินกิตติศักดิ์ความโหดเหี้ยมของนายศักดิ์ชายมามากพอดู ตั้งแต่ยังไม่ได้เข้ามาเป็นลูกน้อง ดังนั้นเขาคงไม่เสี่ยงเอาความสงสัยของตัวเองไปพิสูจน์แน่นอน

 

            ไอ้ยอด เอ็งจะกลับไปเฝ้าศพนังคุณหนูนั่นจริง ๆ เหรอ เขาถามหลังจากที่เงียบไปนาน

 

            ก็ใช่สิ พี่ชายเขากำชับข้ามาว่าให้ดูให้ดี นายยอดตอบก่อนหันไปมองนายมิ่งเมื่อถูกสะกิด

 

            แต่ข้าว่า ไม่ต้องไปเฝ้าหรอก คนมันก็ตายไปแล้ว ลุกหนีไปไหนได้ซะเมื่อไร ไปนั่งเฝ้าทำไมให้ยุงกัด ข้าว่าเราเอาเงินที่พี่ชายให้มาไปเที่ยวหาความสุขกันดีกว่า ข้ายังกลัดมันอยู่เลย นายยอดขมวดคิ้วครุ่นคิดก่อนกล่าวอย่างไม่แน่ใจว่า

 

            ข้าว่าอย่าดีกว่า ไปทำงานให้เสร็จก่อนค่อยว่ากัน เดี๋ยวพี่ชายเอาตาย แต่นายมิ่งส่ายหน้าดิกอย่างไม่ยอมแพ้ กล่าวชักชวนต่อว่า

 

            เฮ้ย เอ็งอย่ากลัวพี่ชายนักเลยวะ แกจะรู้ได้ยังไงว่าเราไปนั่งเฝ้าหรือเปล่า ป่านนี้แกคงขึ้นสวรรค์ชั้นไหน ๆ ไปแล้ว ก็ดูสายตาที่แกมองลูกค้ารายนี้สิ ข้าเห็นแล้วยังขนลุกเลยวะ เชื่อข้าเหอะ คืนนี้เราไปเที่ยวกันก่อน พอพรุ่งนี้เช้าค่อยไปจัดการกับเศษกระดูกที่เหลือ แม่ง พอพูดถึงนังคุณหนูนั่นข้าก็อดเสียดายไม่หาย นายยอดขยับตัวอย่างอึดอัด เมื่อนึกถึงเหยื่อสาวรายล่าสุด เขาขบคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนที่ความกำหนัดจะชนะความรับผิดชอบ ตอบว่า

 

            เอ่อก็ได้ ข้าก็อยากเหมือนกัน แต่เอ็งว่านังคุณหนูนั่นไปสร้างความแค้นให้ใครเขาวะ มันถึงได้จ้างคนมาฆ่าเอาเขาเป็นฝ่ายถามบ้างอย่างสงสัย

 

            ไปแย่งผัวเขามั่ง ก็ออกจะสวยหยดขนาดนั่น ใครเห็นก็หลง เมียเขาแค้นก็เลยจ้างพวกเราไปอุ้มมาฆ่าทิ้ง เขาตอบเสียงเรียบอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดในโลก ในขณะที่นายยอดพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเห็นด้วย

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 

***สามารถอ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น