พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,897 Views

  • 14 Comments

  • 203 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    333

    Overall
    8,897

ตอนที่ 28 : บทที่ 8 มารหัวใจ ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    29 ม.ค. 61



บทที่ 8

 

มารหัวใจ

ตอนที่ 1

 

            สายลมเย็นพัดผ่านช่อดอกลีลาวดีสีขาวอมเหลือง ที่กำลังเบ่งบานรับกับแสงตะวันยามเย็น ดอกไม้งามสั่นไหวตามแรงลม ก่อนปลิดปลิวลงสู่พื้นน้ำใสดุจกระจกเบื้องล่าง เกิดเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ วิ่งเข้าหาขอบสระ บนเก้าอี้สนามข้างสระว่ายน้ำ วายุพลิกตัวนอนหงาย ก่อนลืมตาขึ้นมองด้วยสีหน้าง่วงงุน

 

            ผู้กองหนุ่มยกมือเสยผม แล้วลุกขึ้นนั่ง เขาเผลอหลับไปตั้งแต่ก็ไม่รู้ จำได้ว่าหลังจากกลับมาถึงบ้าน เขาก็มานอนอยู่ตรงนี้ พยายามคิดทบทวนเรื่องต่างๆ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังมองไม่ออก ว่าเจ้าฆาตกรโหดคนนั้นเป็นใครกันแน่ เขายกมือขึ้นลูบหน้าแรงๆ เพื่อขับไล่ความเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่น้องดาวหายตัวไป เขาไม่เคยนอนหลับสนิทสักคืน พอคิดถึงน้องดาว อาการปวดที่หัวใจก็กำเริบขึ้นมาอีก

 

            วายุซบหน้ากับฝ่ามือ เมื่อก้อนสะอื้นขึ้นมาจุกที่ลำคอ เจ็บปวดในอกจนต้องปล่อยเสียงร่ำไห้ออกมา เขาภาวนาให้สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ฝันร้ายตื่นหนึ่ง แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ น้องดาวจากเขาไปแล้ว จากไปอย่างไม่มีวันกลับ ด้วยน้ำมือของไอ้ฆาตกรชั่วที่ทำร้ายได้ แม้กระทั่งหญิงสาวบอบบางไม่มีทางสู้ เขาในฐานะพี่ชายจะต้องลากคอมันมาลงโทษให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

 

            ผู้กองหนุ่มลดมือลงจากใบหน้า เมื่อได้ยินเสียงรถของพี่ชายดังแว่วมา เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ตัดสินใจซ่อนความทุกข์ไว้หลังรอยยิ้มรื่นเริง ด้วยตระหนักดีว่าเขาทุกข์ใจเพียงคนเดียวพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องฉุดดึงให้คนที่เขารัก ต้องมาทุกข์ใจไปด้วย เขามองไปที่หน้าคฤหาสน์ พี่ตะวันลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูให้เพียงเดือน ก่อนประคับประคองเธอลงจากรถอย่างทะนุถนอม

 

            วายุลุกเดินไปหลบหลังพุ่มไม้ แล้วแอบมองทั้งสองด้วยความสนใจ เห็นน้องสาวกำมะลอครั้งใด ก็อดเจ็บแปลบหัวใจไม่ได้ หญิงสาวเหมือนน้องดาวราวกับคนคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หน้าตา หรือน้ำเสียง ถ้าเธอไม่แสดงนิสัยที่แท้จริงออกมา เธอก็คือน้องดาวของเขานั่นเอง เขาเคยนึกอยากให้เธอเป็นน้องดาวจริงๆ แต่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะน้องดาวจากโลกนี้ไปแล้ว จากไปโดยที่เขาไม่มีโอกาสได้เอ่ยลาสักคำ

 

            ผู้กองหนุ่มมองสองหนุ่มสาวเดินคลอเคลียกันด้วยสีหน้ายุ่งยากใจ ทั้งคู่ทำท่าราวกับเป็นคู่รักกันจริงๆ พี่ตะวันเขาไม่ห่วงเท่าไร แต่เขาห่วงเพียงเดือน ถ้าเธอหลงคิดว่าตัวเองเป็นน้องดาวจริงๆ คงจะลำบาก เพราะเมื่อความจริงเปิดเผย เธอก็ต้องไปจากบ้านนี้ พี่ตะวันเป็นผู้ชายที่น่ารักสำหรับผู้หญิงทุกคน แต่เขาไม่เคยมีหัวใจให้ใครนอกจากน้องดาว เขาคงจะต้องเตือนเธอให้ระวังเสน่ห์ของพี่ชายเอาไว้มากๆ แม้จะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เขาชอบนิสัยใจคอของเธอ จึงไม่อยากเห็นหญิงสาวต้องเจ็บปวด เพราะพี่ชายที่เขารักมากที่สุด

 

            พี่วา เพียงเดือนร้องเรียกพลางจ้องมองมาที่เขา

 

            วายุมองตอบอย่างประหลาดใจ เขาหลบอยู่ตรงนี้ค่อนข้างอับสายตา แต่หญิงสาวยังอุตส่าห์มองเห็น เขาเดินออกจากที่ซ่อนไปหาทั้งสอง แล้วเอ่ยทักทายอย่างอารมณ์ดี

 

            ไปทำงานวันแรกสนุกไหมน้องดาว

 

            เพียงเดือนแอบขึงตาใส่ผู้กองหนุ่ม วายุบอกว่าจะคอยอยู่ใกล้ๆ เธอ แต่พ่อตัวดีกลับหายไปทั้งวัน ปล่อยให้เธอผจญกับพี่มาร์กขาอยู่คนเดียว

 

            วันนี้ไม่ได้ไปไหนเหรอวายุ ตะวันถาม

 

            ครับพี่ตะวัน วันนี้ผมเป็นเด็กดี ผู้กองหนุ่มพยักหน้ารับพลางยิ้มหน้าเป็น

 

            ดีเลย เดี๋ยวนายตามพี่ไปที่ห้องทำงานหน่อยนะ พี่มีเรื่องสำคัญจะพูดกับนาย พี่ชายสั่งเสียงเรียบ แล้วจูงมือเพียงเดือนเดินเข้าบ้าน ทิ้งให้เขายืนงงอยู่คนเดียว

 

            วายุขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย รู้สึกเหมือนถูกหลอกไปติดกับยังไงไม่รู้ แต่คนอย่างเขาไม่มีวันยอมถูกแกล้งง่ายๆ เพราะมีแต่เขาคนนี้แหละที่คอยแกล้งคนอื่นให้ปวดหัว

 

            คงไม่ได้แล้วล่ะครับ ผู้กองหนุ่มร้องบอกเสียงดัง

 

            ตะวันหยุดเดินหันมามองพ่อน้องชายตัวดี ส่งสายตาคมกริบไปให้น้องชายราวกับจะถามว่า นายกล้าลองดีกับพี่เหรอผู้เป็นน้องสั่นหน้าเป็นความหมาย ไม่กล้า แต่รอยยิ้มยังไม่เลือนจากใบหน้าหล่อเหลา

 

            “ดูโน้นสิครับ” ผู้เป็นน้องยิ้มกว้างพลางชี้มือไปที่ประตูรั้ว

 

            ตะวันมองตามมือของน้องชาย ประตูรั้วเลื่อนเปิดออกช้าๆ เปิดทางให้รถสปอร์ตคันหนึ่งแล่นเข้ามา ก่อนจอดต่อท้ายรถเบนช์ของเขา

 

            เมนี่ ชายหนุ่มพึมพำเสียงเบา ก่อนถอนใจอย่างเบื่อหน่าย เมสินีมาหาถึงบ้านแบบนี้ คงอยู่ยาวจนถึงอาหารค่ำเป็นแน่

 

            พี่ตะวันมีแขก ผมพาน้องดาวเข้าบ้านก่อนนะครับ วายุเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริง นัยน์ตาสีสนิมเป็นประกายขบขัน ก่อนเดินผ่านพี่ชายไปคว้าแขนน้องสาวกำมะลอพาเดินเข้าบ้าน

 

            เพียงเดือนจิกเท้ากับพื้นไม่ยอมก้าวตาม เธออยากดูหน้าแม่เมนี่ใกล้ๆ อีกสักครั้ง อยากรู้ว่าแม่นั่นจะทำหน้ายังไง เมื่อเห็นน้องดาวกลับมาอยู่ข้างๆ พี่มาร์กขาอีกครั้ง แต่วายุไม่ยอมให้เธอทำตามใจ เขาบีบแขนเธอแน่นพลางส่งสายตาบอกให้รีบไป หญิงสาวทำหน้าตูมไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ยอมตามเข้าไปแต่โดยดี

 

            ตะวันมองสองหนุ่มสาวส่งสายตาให้กัน ก่อนเดินจากไปด้วยความหงุดหงิดในหัวใจ เขาไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้น้องดาว ใจมันร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก เขากลัวว่าจะมีใครมาแย่งชิงดวงใจของเขาไป ชายหนุ่มเดินตามไปหมายเข้าไปแยกทั้งสองออกจากกัน แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็มีอันต้องหยุดชะงัก เมื่อร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาวรุ่นน้องโถมเข้ามากอดเขาไว้ ทำให้เขาเดินต่อไปไม่ได้

 

            พี่มาร์กขาเมสินีร้องเรียกเสียงหวาน คนถูกเรียกถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาปลดแขนเธอออกอย่างสุภาพ ทว่าเจ้าของแขนไม่ยอมปล่อย หล่อนกระชับอ้อมกอดแน่นเข้า แล้วซุกหน้าซบกับแผงอกของเขา

 

            ตะวันส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เขายิ้มตามมารยาท ที่ถูกสั่งสอนมาแต่เด็ก แม้จะเบื่อหน่ายขนาดไหนก็ตาม

 

            เมนี่มาทำไมจ๊ะ เขาถามเสียงนุ่มพลางขยับออกห่าง

 

            มาทำไม เดี๋ยวนี้พี่มาร์กขาถามเมนี่แบบนี้แล้วเหรอคะหญิงสาวมองด้วยสายตาตัดพ้อ แต่ยังกอดเอวเขาไม่ปล่อย

 

            ไม่ใช่อย่างนั้น พี่เพียงแต่สงสัยว่าเมนี่มีธุระด่วนอะไรหรือเปล่าเขาขยับออกห่างอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิมหญิงสาวไม่ยอมปล่อยท่าเดียว

 

            ทำไมคะ เดี๋ยวนี้เมนี่มาหาพี่มาร์กขาต้องมีธุระด้วยเหรอ เธอถามอย่างงอนๆ แล้วเอ่ยตัดพ้อเขา พี่มาร์กขาใจร้าย ตั้งแต่คู่หมั้นกลับมา ก็ไม่สนใจเมนี่เลย

 

            ไม่ใช่หรอกจ้ะ งานพี่ยุ่ง วันนี้ก็ประชุมบอร์ดบริหารทั้งวัน พอกลับมาก็อยากพักผ่อนเขาพยายามบอกเป็นนัยว่าอยากอยู่คนเดียว แต่อีกฝ่ายทำเป็นไม่เข้าใจ เมสินียิ้มหวานให้เขา แล้วกอดแขนเขาพาเดินเข้าบ้าน

 

            ไปค่ะ เราเข้าไปข้างในกัน เมนี่จะปรนนิบัติพี่มาร์กขาเองค่ะ พี่มาร์กขาอยู่นิ่งๆ ก็พอที่เหลือเมนี่จัดการให้หมดเลย

 

            เมนี่ ไม่ต้องกอดพี่ก็ได้จ๊ะ น้องดาวกับนายวายุมองอยู่ มันไม่เหมาะเท่าไรเขาเอ่ยพลางปรายตาไปยังโถงทางเข้า ที่วายุกับเพียงเดือนยืนมองพวกเขาด้วยความสนใจ

 

            แล้วไงคะ เมนี่ไม่เห็นจะสนใจเลย ใครอยากมองก็มองไปสิ

 

            พอพูดจบหญิงสาวก็เขย่งเท้าหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ ตะวันผงะถอยด้วยความตกใจ ก่อนหันไปมองคู่หมั้นสาว น้องดาวมองอย่างไม่พอใจ ก่อนดึงแขนวายุเข้ามาใกล้ แล้วพูดอะไรสักอย่างที่เขาฟังไม่ได้ยิน ก่อนหันมามองอีกครั้ง ด้วยดวงตาวาววับราวกับโกรธใครมาจากไหน

 

            น้องดาวหึงเรา น้องดาวหึงเรา ไม่ผิดแน่ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย น้องดาวหึงเรา น้องดาวหึงเรา

 

            ตะวันกู้ร้องในใจด้วยความยินดี หึงคือภาคแสดงของความรัก ถ้าไม่รักก็ไม่หึง เขาดีใจจนเผลอยิ้มออกมา ถ้าไม่ติดเมสินียืนอยู่ด้วย เขาคงวิ่งไปคว้าหญิงสาวมากอดให้หนำใจ

 

            เดี๋ยวก่อนดีกว่าแกล้งให้น้องดาวหึงอีกหน่อย เธอจะได้รู้ตัวสักทีว่ารักพี่ชายคนนี้มากแค่ไหนเมื่อคิดได้แบบนั้น เขาจึงหันไปมองเมสินี แล้วยิ้มหวานให้อีกฝ่าย

 

            เข้าบ้านกันเถอะจ้ะ วันนี้เมนี่ทานข้าวเย็นกับพี่นะ พี่จะให้แม่บ้านทำของที่เมนี่ชอบให้ทาน

 

            ค่ะเมสินียิ้มหวานตอบ โดยไม่รู้ตัวสักนิดว่าถูกเขาใช้เป็นเครื่องมือลองใจคู่หมั้นสาว

 

            ว้าย ดูสิคุณวายุ เขากอดกันด้วย เพียงเดือนกระตุกแขนผู้กองหนุ่มด้วยท่าทางตื่นเต้น

 

            วายุกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนถอนใจออกมาเบาๆ เมื่อไม่เห็นใครอยู่แถวนั้น นักสืบจำเป็นของเขา ไม่สนใจคนรอบข้างเอาเสียเลย เธอพูดเสียงดังโดยไม่กลัวว่าความลับแตก เขาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ความจริงอยากถามว่าวันนี้เธอไปทำอะไรมาบ้าง แต่หญิงสาวไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย

 

            พอเขาปล่อยมือหล่อนก็ไม่ยอมเดินต่อ กลับปักหลักอยู่ที่โถงทางเข้า แล้วชะเง้อมองไปที่พี่ตะวันกับเพื่อนสาวของเขา แถมยังทำเสียงหวีดว้ายด้วยท่าทางไม่พอใจ เขาคงต้องเตือนเธอเรื่องพี่ชายอย่างรีบด่วน ไม่อย่างนั้นอาจจะสายเกินไปก็ได้

 

            เรื่องปกติ เวลาเมนี่อยู่กับพี่ตะวัน เธอจะทำแบบนี้เป็นประจำเขาตอบเสียงเรียบบอกให้รู้ว่าไม่ใช่เรื่องแปลก

 

            ประจำ!” หญิงสาวอุทานเสียงแหลม ก่อนรีบลดเสียงลง แล้วกระซิบถามเสียงเบา ต่อหน้าน้องดาวด้วยเหรอ

 

            ใช่

 

            แม่นั่นกล้าทำแบบนั้นต่อหน้าน้องดาวเลยเหรอ เธอย้อนถามเสียงสั่น ก่อนหันกลับไปมองภาพบาดตาอีกครั้ง แล้วหันมากระซิบถามผู้กองหนุ่มเสียงเบา

 

            แล้วน้องดาวไม่ว่าอะไรเลยเหรอ เธอหึงพี่ชายคุณบ้างหรือเปล่า

 

            “ไม่นี่” เขาส่ายหน้าปฏิเสธ หญิงสาวมองอย่างไม่เชื่อ หัวคิ้วขมวดเป็นปมด้วยความสงสัย

 

            เป็นไปไม่ได้แปลกมาก ไม่หึง

 

            น้องดาวไม่แปลกหรอก แต่คนที่แปลกก็คือคุณ

 

            ฉันแปลกตรงไหนไม่ทราบค่ะคุณตำรวจ หญิงสาวถามสวนขึ้นมาทันที รู้สึกไม่ชอบใจหน่อยๆ คนบ้าเรื่องอะไรมาว่าเธอแปลก ทั้งที่เธอก็ปกติดีทุกอย่าง

 

            คุณหึงพี่ตะวัน เขาเอ่ยเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์

 

            เพียงเดือนหยุดชะงัก สมองชาเหมือนถูกกระหน่ำตีด้วยไม้หน้าสาม ก่อนรวบรวมสติกลับมา แล้วเถียงผู้กองหนุ่มข้างๆ คูๆ เพื่อรักษาศักดิ์ศรีน้อยนิดของตน

 

            บ้าสิ ฉันนี่นะหึงพี่ชายคุณ ไม่มีทางหรอก ใครที่ไหนจะบ้าไปหึงคนที่เพิ่งเจอกันได้สองวัน ฉันก็แค่สงสัยเท่านั้นแหละ คุณจ้างฉันมาเป็นนักสืบไม่ใช่เหรอ แล้วนักสืบก็ต้องขี้สงสัยเป็นธรรมดา

 

            วายุมองอาการแก้ตัวเป็นพัลวันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาสีสนิมฉายชัดว่าไม่เชื่อคำพูดเหล่านั้นสักนิด แต่เขาเลือกที่จะเงียบไว้ แล้วเอ่ยเตือนหญิงสาวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

 

            “ไม่หึงก็ดีแล้ว เพราะหึงเป็นอาการเริ่มแรกของความรัก ผมชอบคุณมากนะเดือน พี่ตะวันใจดีกับผู้หญิงทุกคน แต่เขาไม่เคยรักใครนอกจากน้องดาว ผมไม่อยากให้คุณเสียใจทีหลัง ถึงคุณจะเหมือนน้องดาว แต่คุณก็ไม่ใช่น้องดาว อย่าลืมความจริงข้อนี้เสียล่ะ

 

            ขอบใจที่เตือน ฉันจะรำลึกไว้เสมอว่าตัวเองเป็นใคร แต่คุณก็ควรจำเอาไว้เหมือนกันนะคะ คนอย่างนางสาวเพียงเดือนทำอะไรแล้วไม่เคยเสียใจทีหลัง เธอเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว แล้วเดินกลับห้องของตัวเอง

 

            ขอให้มันจริงอย่างที่คุณพูดเถอะนะเพียงเดือน แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหน ต้านทานเสน่ห์ของพี่ตะวันได้เลยสักคนวายุเอ่ยในใจ แล้วเดินกลับห้องของตนบ้าง

 

            กลางสนามตะวันมองคู่หมั้นสาวเดินหลังแข็งจากไปด้วยความยินดี เขาอยากตะโกนให้ก้องสนามว่าน้องดาวหึงเขา แต่ก็ทำไม่ได้ จึงเก็บความความยินดีไว้คนเดียว แล้วก้มลงยิ้มให้หญิงสาวข้างกาย ก่อนพาเธอเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 


***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2 Nora1969 (@Nora1969) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:06
    แปลกจริงทำไมนิยายไม่ขึ้นหน้านิยายอัพเดตปนะจำวันพลาดมาเป็นสิบๆตอนเลย
    #2
    0