พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,905 Views

  • 14 Comments

  • 203 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    341

    Overall
    8,905

ตอนที่ 26 : บทที่ 7 รักซ้อนซ่อนรัก ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 ม.ค. 61


บทที่ 7

 

รักซ้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 3

 

            รถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูสีเทาเข้มแล่นจอดหน้าอาคารสำนักงานของทรัพย์เทวัญ ก่อนพ่อหนุ่มรูปหล่อน้องชายของประธานบริษัทจะก้าวลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูให้หญิงสาวร่างบางที่นั่งมาด้วยกัน เขาประคองหล่อนลงจากรถอย่างทะนุถนอม ท่ามกลางสายตาสนใจของบรรดาพนักงานและผู้คนที่สัญจรไปมา

 

            เพียงเดือนรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่เคยตกเป็นเป้าสายตาของคนมากมายมาก่อน แต่ดูเหมือนพ่อหนุ่มหน้าหวานจะไม่รู้สึกเหมือนเธอเลย เขาเดินหลังตรงสง่า ยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก ส่งกุญแจให้กับเด็กรับรถ ยิ้มตอบพนักงานบางคน ที่กล้ายิ้มทักทายเขาก่อนอย่างเป็นกันเอง

 

            ตลอดทางที่เดินกับเมฆินทร์ เธอรู้สึกถึงสายตาสงสัยใคร่รู้หลายสิบคู่ ดูเหมือนคนทั้งอาคารต่างสนใจเธอ หญิงสาวเดินตัวเกร็งไม่กล้าสบตาใคร เธอก้าวยาวๆ ตามพี่ชายหน้าหวานไปที่ลิฟต์ผู้บริหาร ซึ่งกว่าจะเดินถึงลิฟต์ได้ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน

 

            ลิฟต์ความเร็วสูงเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว จากชั้นหนึ่งไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงชั้นที่ยี่สิบสอง ก่อนเปิดออกอย่างนุ่มนวล พร้อมกับความโล่งใจของเธอ

 

            พี่เมฆินทร์ยอดไปเลยนะคะ ไม่ประหม่าสักนิด ทั้งที่มีคนจ้องมองตั้งเยอะ

 

            เป็นเรื่องธรรมดาจ้ะ เดี๋ยวน้องดาวก็ชินเองแหละ

 

            เมฆินทร์ยิ้มหวานให้เธอ ไม่มีท่าทางกลัดกลุ้มอะไรเลย ซึ่งคงไม่แปลกสำหรับผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแบบเขา ที่มักจะมีคนมาจ้องมองอยู่บ่อยๆ แต่จะว่าไปแล้วพี่มาร์กขาเอง หรือวายุก็มีท่าทางไม่ต่างจากเมฆินทร์ พวกเขาล้วนมีบุคลิกที่แสดงออกถึงความมั่นใจในตัวเอง ไม่ว่าจะเดินเหิน พูดจา ล้วนแต่น่ามอง และดึงดูดความสนใจของผู้คนเสมอ ซึ่งทำให้เธออดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

 

            เพียงเดือนเดินตามพี่ชายหน้าหวานไปตามโถงทางเดิน เธอกวาดตามองไปเรื่อยๆ ชั้นยี่สิบสองค่อนข้างเงียบ ไม่มีผู้คนเดินพลุกพล่านเหมือนชั้นล่าง เพราะเป็นที่ตั้งห้องทำงานของท่านประธานใหญ่และห้องประชุม ดังนั้นคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจะไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาบนชั้นนี้เด็ดขาด การตบแต่งของชั้นที่ยี่สิบสองก็ไม่ได้แตกต่างจากสมบัติชิ้นอื่นๆ ของทรัพย์เทวัญ คือเน้นความหรูหราเป็นหลัก

 

            คุณเมฆินทร์คะอัจฉราวดีร้องเรียก พวกเขาชะงักเท้า แล้วหันไปมองอย่างสงสัย

 

            เรียกผม มีอะไรครับ คุณป้าอัจคนสวย

 

            เรื่องเอาใจคนแก่เก่งที่สุดต้องยกให้คุณเมฆินทร์ ปากหวานไม่มีใครเกินเลยจริงๆนางบิดมือไปมาด้วยท่าทางประหม่า

 

            ผมพูดแต่ความจริงครับ คิดยังไงก็พูดอย่างนั้นคนปากหวานยังคงป้อนลูกยอไม่หยุด จนคนถูกยอต้องเป็นฝ่ายบอกให้หยุดเอง

 

            พอเอาแล้วค่ะ เดี๋ยวอัจลอยกันพอดี พูดเรื่องงานดีกว่า

 

            คิ้วสวยของชายหนุ่มขมวดเข้าหากัน เขาหันไปมองหญิงสาวข้างกาย ก่อนหันกลับไปมองเลขานุการใหญ่

 

            “งานอะไรครับ

 

            คุณตะวันเธอสั่งว่าให้คุณเมฆินทร์เข้าประชุมบอร์ดผู้บริหารบ่ายนี้ด้วยค่ะ

 

            บอร์ดผู้บริหาร แล้วให้ผมเข้าทำไมครับ ผมไปรู้เรื่องอะไรด้วย

 

            ไม่ทราบคะ” นางส่ายหน้า “คุณเมฆินทร์รีบไปเถอะค่ะ คุณตะวันรอนานแล้ว

 

            ก็ได้ครับ ฝากดูแลน้องดาวด้วยนะครับเขาก้มลงพูดกับหญิงสูงวัย ก่อนหันมาพูดกับเธอ พี่ว่าจะอยู่คุยกับน้องดาวสักหน่อย แต่เอาไว้วันหลังละกันนะ เพราะเจ้าชายสั่งการมาแล้ว ถ้าไม่ทำตามมีหวังโดนสายตาเชือดเฉือน พร้อมกับกัณฑ์เทศน์ยาวเหยียด

 

            ไม่เป็นไรคะ เราอยู่บ้านเดียวกัน คุยกันเมื่อไรก็ได้ เพียงเดือนพูดกลั้วหัวเราะ รู้สึกสนุกไปกับชายหนุ่มแต่ว่าเจ้าชายนี่เจ้าชายอะไรคะ

 

            เจ้าชายอสูร เขากระซิบเสียงเบา ยิ้มกระชากใจให้เธอ แล้วเดินไปที่ห้องประชุม

 

            เพียงเดือนได้ยินคำว่าเจ้าชายอสูร แล้วอดหัวเราะคิกออกมาไม่ได้ ช่างเป็นคำจำกัดความที่สมตัวจริงๆ โดยเฉพาะเวลาที่พี่มาร์กขาหึง ช่างไม่ต่างจากเจ้าชายอสูรจริงๆ เลย

 

            คุณน้องดาวนินทาคุณพี่แบบนั้นไม่น่ารักเลยนะคะ อัจฉราวดีเอ่ยตำหนิตามหน้าที่เลขานุการที่ดี ทั้งที่ใบหน้าตัวเองก็เปื้อนรอยยิ้มเหมือนกัน

 

            น้องดาวขอโทษค่ะ แต่ว่ามันเหมือนจริงๆ นะคะเธอหันมามองคนที่เอ่ยตำหนิ ร้อยยิ้มยังเกาะอยู่บนใบหน้า

 

            อัจฉราวดีมองดวงหน้าหวานของหญิงสาว แล้วอดยิ้มตามไม่ได้ เธอไม่แปลกใจเลยสักนิด ว่าทำไมท่านประธานของเธอ จึงยกดวงใจให้สาวน้อยคนนี้ทั้งดวง

 

            ไม่เอาแล้วค่ะ อัจจะไปทำงานแล้วคุณเข้าไปทำงานเถอะค่ะนางดันหญิงสาวให้เดินเข้าห้องทำงาน แต่อีกฝ่ายกลับคว้าข้อมือนางดึงให้เดินเข้าไปด้วยกัน

 

            นั่งคุยกับน้องดาวก่อนนะคะ คุณป้าอัจน้องดาวเหงา

 

            อัจมีงานนะคะ เดี๋ยวคุณตะวันดุเอา นางเอ่ยปฏิเสธแต่ก็ยอมนั่งลงบนเก้าอี้รับแขก

 

            พี่ตะวันดุมากเหรอคะเธอชวนคุย

 

            คุณน้องดาวน่าจะรู้ดีกว่าอัจนะคะนางย้อนถามอย่างสงสัย

 

            น้องดาวความจำเสื่อมค่ะ

 

            เพียงเดือนรีบเปลี่ยนอารมณ์เป็นเศร้าซึมทันที เพราะรู้ว่าต้องเล่าเรื่องโกหกประจำตัวอีกรอบ

 

            ความจำเสื่อม!” นางอุทานอย่างตกใจ มันเกิดขึ้นได้ยังไงคะ ทำไมป้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย

 

            ช่วงที่น้องดาวหายตัวไปค่ะ น้องดาวประสบอุบัติเหตุ ทำให้ความทรงจำหายไปหมด แต่พี่ตะวันปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ไม่บอกให้ใครรู้นอกจากคนในครอบครัว

 

            โธ่น่าสงสารจริงๆ อัจว่าแล้วว่ามันต้องมีสาเหตุ คุณน้องดาวจะหนีการแต่งงานได้ยังไง ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากแต่งงานกับคุณตะวันหรอกค่ะนางเอ่ยอย่างมั่นใจ ก่อนถามเสียงเศร้า “แล้วคุณน้องดาวจะหายเป็นปกติไหมคะ

 

            คุณหมอบอกว่าเมื่อร่างกายฟื้นตัว และมีคนรอบข้างคอยช่วยเหลือ นางดาวจะกลับมาจำได้อีกครั้งค่ะคนป่วยด้วยโรคความจำเสื่อมตอบเสียงแผ่วอย่างน่าสงสาร แต่ในใจกลับยิ้มย่องด้วยความยินดี เพราะแผนที่คิดไว้กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี

 

            อัจจะช่วยค่ะ ต้องทำยังไงคะ คนขี้สงสารเอ่ยปากถาม โดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ

 

            ป้าเล่าเรื่องที่ผ่านๆ มาให้น้องดาวฟังสิคะ เผื่อมันจะไปกระตุ้นความทรงจำที่หายไปให้กลับคืนมาเร็วขึ้นเธอตอบเสียงใสซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้หลังแววตาซื่อบริสุทธิ์

 

            เรื่องแค่นั้นเอง ถามมาเลยค่ะ อัจอยู่กับพวกคุณๆ มาตั้งแต่เด็ก ไม่มีเรื่องไหนที่อัจไม่รู้หรอกค่ะ แต่มีวงเล็บนิดหนึ่งนะคะ ว่าต้องเป็นเรื่องที่ทำงาน ถ้าเป็นเรื่องที่บ้าน ต้องไปถามป้าสร้อยค่ะเพราะแกเลี้ยงพวกคุณๆ มาตั้งแต่เด็ก

 

            เริ่มจากที่น้องดาวถามเมื่อครู่นี้เลยค่ะ พี่ตะวันดุมากไหมคะ คนป่วยถามเสียงใส เตรียมเก็บข้อมูลเต็มที่ อัจฉราวดีขมวดคิ้วมุ่น ก่อนออกรับแทนเจ้านาย

 

            คุณตะวันไม่ดุหรอกค่ะ เธอแค่เป็นคนจริงจัง เพราะต้องรับผิดชอบดูแลน้องๆ และครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก คุณพ่อคุณแม่ก็เสียไปหมด พอคุณย่าเสียไปอีกคน เธอก็ต้องมารับผิดชอบกิจการของทรัพย์เทวัญ ซึ่งมันไม่ใช่งานง่ายๆ เลยนะคะ ทั้งบริษัทนี้ บริษัทในเครืออีกตั้งหลายสิบแห่ง มีคนงานเป็นพันๆ คนที่เธอต้องรับผิดชอบ กับลูกน้องเธอจะเด็ดขาดมากค่ะ ใครผิดก็ว่าตามผิด แต่กับน้องๆ เธอตามใจเป็นที่สุด โดยเฉพาะคุณน้องดาว

 

            “จริงเหรอคะ” หญิงสาวส่ายหน้าอย่างไม่ค่อยเชื่อ พี่มาร์กขานี่นะตามใจน้องดาวมากกว่าใครๆ ที่เธอเห็นมีแต่เขาชอบบังคับให้ทำโน้นทำนี่ตลอดเวลา

 

            จริงสิคะ เชื่ออัจเถอะ คนรักเจ้านายหัวเราะ คุณตะวันรักคุณน้องดาวมากที่สุดในโลก ด้วยรูปร่างหน้าตาและฐานะของทรัพย์เทวัญ มีผู้หญิงสวยๆ ตั้งมากมาย เรียงหน้ามาให้เธอเลือก แต่เธอไม่เคยเหลียวมองใครเลย เธอเฝ้ารอให้คุณน้องดาวเติบโตมาเรื่อยๆ จนเป็นสาวสวยอย่างทุกวันนี้

 

            เพียงเดือนนั่งฟังตาปริบๆ อดเขินไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้หมายถึงเธอ

 

            “ไม่เอาแล้วเปลี่ยนเรื่องดีกว่าค่ะ เธอขอเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน ไม่อยากฟังเรื่องนี้แล้ว เพราะมันกระดากใจยังไงชอบกล แต่คนรักเจ้านายจะไม่ยอมคล้อยตาม นางยังเอ่ยถึงท่านประธานใหญ่ด้วยความเทิดทูล

 

            เรื่องรักน้องนี่ไม่มีใครเกินคุณตะวันของอัจ ไม่งั้นคุณวายุไม่ได้เป็นตำรวจ อย่างที่เธอฝันไว้หรอกค่ะ

 

            พี่วายุเป็นตำรวจ เกี่ยวกันยังไงคะ

 

            เกี่ยวสิคะ อัจยังจำเหตุการณ์นี้ได้แม่นเลย ทั้งที่ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ตอนนั้นคุณวายุเธอเรียนจบมัธยมต้นใหม่ๆ เธออยากจะไปสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร เพื่อเข้าเรียนโรงเรียนนายร้อยตำรวจ แต่คุณหญิงไม่ยอมค่ะ ท่านบอกว่าเป็นตำรวจลำบาก แล้วก็อันตรายด้วย กิจการของทรัพย์เทวัญมีตั้งมากมาย

 

            ท่านอยากส่งคุณวายุไปเรียนต่อที่อเมริกา กลับมาจะได้ช่วยดูแลกิจการของครอบครัว แต่คุณวายุเธอไม่ยอม เถียงหัวชนฝา แล้วก็เก็บข้าวของหนีออกจากบ้าน คุณตะวันตามไปเจอที่สถานีรถไฟหัวลำโพง กว่าจะลากกลับมาได้เล่นเอาเหนื่อย คุณตะวันตาเขียวไปตั้งหลายวัน ก็คุณวายุเธอฤทธิ์มาก ใครๆ ก็รู้ อุ้ย! อัจขอโทษค่ะนางยิ้มแหย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าหญิงสาวตรงหน้านี้ เป็นคนเดียวที่ไม่รู้

 

            ไม่เป็นไรค่ะ เล่าต่อเลยคะ กำลังสนุกเชียว น้องดาวอยากรู้ แล้วเป็นยังไงต่อคะเธอรีบเชียร์ให้อีกฝ่ายเล่าต่อ เพราะเริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาแล้ว

 

            พอกลับมา คุณตะวันก็เข้าไปขอร้องคุณย่า ให้ยอมให้คุณวายุเรียนอย่างที่เธอต้องการ ส่วนงานของทรัพย์เทวัญ เธอจะเป็นคนดูแลเอง จะไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นเด็ดขาด คุณหญิงเพ็ญแขก็เลยยอม แล้วทีนี้เชื่อหรือยังคะว่าเรื่องรักน้อง ไม่มีใครเกินคุณตะวันของอัจ

 

            เชื่อค่า เชื่ออย่างไม่มีข้อโต้แย้งเลยค่ะเธอยกมือทั้งสองขึ้นเป็นสัญลักษณ์ว่ายอมแพ้ เพราะจนด้วยเหตุผลจะโต้แย้ง

 

            อัจฉราวดีมองหญิงสาวด้วยความเอ็นดู แต่ก็รู้สึกแปลกใจไม่ได้กับความเปลี่ยนแปลงของเด็กสาว เพราะถ้าเป็นคุณน้องดาวเมื่อก่อนหน้านี้ คงไม่มีทางมานั่งคุยกับเธออย่างถูกคอแบบนี้แน่ ไม่ใช่เธอไม่น่ารัก แต่เธอขี้อายเกินกว่าจะมาต่อปากต่อคำกับใคร

 

            สงสัยเป็นเพราะความจำเสื่อม เลยทำให้นิสัยเปลี่ยนไป หญิงสูงวัยคิดในใจ แต่ยังไม่ทันได้พูดออกมา ก็มีเสียงหนึ่งขัดขึ้นเสียก่อน

 

            คุณอัจขา คุณตะวันเชิญที่ห้องประชุมค่ะสองสาวต่างวัยหันไปมองเจ้าของเสียงเรียก หล่อนเป็นหญิงสาวที่ดูคล่องแคล่ว แม้หน้าตาจะไม่โดดเด่นอะไร แต่เวลาหล่อนยิ้มเหมือนกับว่าโลกทั้งใบยิ้มไปกับหล่อนด้วย

 

            บงกช นี่คุณรัศมีดาราคู่หมั้นของท่านประธาน อัจฉราวดีเอ่ยแนะนำ คุณน้องดาวขา นี่บงกชเป็นผู้ช่วยของอัจค่ะ

 

            “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณรัศมีดารา” บงกชยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร

 

            “เรียกฉันว่าน้องด้าวก็ได้ค่ะ” เธอยิ้มตอบด้วยท่าทางไม่ต่างกัน

 

            คุณน้องดาวขา อัจขอตัวก่อนนะคะอัจฉราวดีเอ่ยขอตัว แล้วลุกเดินจากไป โดยมีบงกชเดินตามไปด้วย

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 


***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

 

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น