พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,883 Views

  • 14 Comments

  • 202 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    319

    Overall
    8,883

ตอนที่ 16 : บทที่ 4 บ้านปานวิมาน ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 ม.ค. 61



บทที่ 4


บ้านปานวิมาน

ตอนที่ 3

 

            ตะวันพูดครับคุณอา

 

            ตะวันกรอกเสียงลงในโทรศัพท์ พยายามบังคับน้ำเสียงให้ฟังดูสุภาพที่สุด ทั้งที่ภายในใจร้อนราวกับไฟลน เขาอยากไปอยู่ดูแลน้องดาว ไม่ใช่มายืนคุยโทรศัพท์แบบนี้

 

            อาไม่ยอมนะตะวัน มันเกิดอะไรขึ้น ตอนหัวค่ำลูกอาออกไปดีๆ แต่ตอนขากลับ แกร้องไห้วิ่งกระเซาะกระเซิงเข้าบ้าน ถามอะไรก็ไม่ยอมพูด เอาแต่ร้องไห้

 

            ชายหนุ่มยกโทรศัพท์ออกห่างใบหู สีหน้าเหยเกอย่างหวาดเสียว พ่อเลี้ยงอาทรโกรธมากจริงๆ มาถึงก็ใส่เขาไม่ยั้งเลย

 

            คุณอาครับ พูดช้าๆ หน่อยครับ ผมฟังไม่ทัน ทรายขวัญเป็นอะไรครับ เขาพูดช้าๆ ด้วยน้ำเสียงที่ซื้อใจคนมานักต่อนัก

 

            อาก็ไม่รู้เหมือนกัน ตั้งแต่กลับมาก็ไม่พูดไม่จา ร้องไห้อย่างเดียว แล้วก็ขังตัวเองไว้ในห้อง อาถึงต้องโทรมาถามเธอนี่ไง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้พ่อเลี้ยงอาทรเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด

 

            ตะวันทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ยกมือกุมขมับ เขารู้แล้วว่าสาเหตุของเรื่องเกิดจากใคร เจ้าน้องชายตัวแสบก่อเรื่องให้เขาอีกจนได้

 

            ไม่มีอะไรหรอกครับคุณอา คงมีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ทรายขวัญคงโกรธอะไรสักอย่าง ขอผมคุยกับทรายขวัญได้ไหมครับ ผมพอจะรู้สาเหตุแล้วล่ะ

 

            ไม่ได้หรอก ยายขวัญขังตัวเองอยู่ในห้อง เรียกก็ไม่ยอมเปิด ตะวันมาดูน้องหน่อยได้ไหม อามีลูกสาวคนเดียว ถ้าแกเป็นอะไรไป อาจะทำยังไง พ่อเลี้ยงเอ่ยเสียงเศร้า

 

            ตะวันขมวดคิ้วยุ่ง วันนี้เขาไม่อยากออกไปไหน ทำไมต้องมีเรื่องเข้ามาด้วยนะ

 

            ขอเป็นพรุ่งนี้เช้าได้ไหมครับ วันนี้ผมยุ่งมาก น้องดาวเพิ่งจะกลับมา แกไม่ค่อยสบาย แล้วผมจะโทรศัพท์เข้ามือถือของทรายขวัญ ถามดูว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า คุณอาไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ

 

            “น้องดาวกลับมาแล้วเหรอ พ่อเลี้ยงอาทรถามอย่างประหลาดใจ

 

            ครับ เอาไว้ผมจะพาแกไปกราบคุณอานะครับ ส่วนเรื่องทรายขวัญคุณอาไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง

 

            ก็ได้ นี่เห็นว่าเป็นตะวันนะ ถ้าเป็นคนอื่นทำแบบนี้ อาบุกไปยิงถึงบ้านแล้ว พ่อเลี้ยงอาทรขู่เสียงเข้ม แล้วกดวางสายไปทันที

 

            ตะวันถอนใจยาว แล้วกดโทรศัพท์หาทรายขวัญ ก่อนถอนใจอีกครั้ง เมื่อหญิงสาวรับสายด้วยน้ำเสียงอู้อี้ เหมือนคนร้องไห้มาทั้งคืน

 

            ขวัญค่ะพี่ตะวัน

 

            น้องขวัญเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ เมื่อครู่คุณอาโทรหาพี่ บอกว่าขวัญร้องไห้ ท่านเป็นห่วงขวัญมากนะ นายวายุทำอะไรขวัญหรือเปล่า บอกพี่มา เดี๋ยวพี่จัดการให้ เขาถามอย่างนุ่มนวล

 

            เปล่าค่ะ เปล่า ไม่มีอะไร ขวัญไม่ได้เป็นอะไร หญิงสาวปฏิเสธเป็นพัลวัน เขาขมวดคิ้วสงสัย แล้วถามหล่อนอีกครั้ง

 

            ท่านจะให้พี่ไปหาที่บ้าน ไปดูว่าขวัญเป็นอะไรหรือเปล่า ถ้านายวายุทำอะไรขวัญ ขวัญบอกพี่ได้เลยนะ

 

            ไม่ค่ะ ไม่ต้องมาหรอกค่ะ ขวัญไม่เป็นอะไรจริงๆ ค่ะหญิงสาวยืนยันเสียงแข็ง แต่เขาไม่เชื่อหล่อนเลยสักนิด ทรายขวัญต้องมีเรื่องอะไรแน่ เพราะเธอไม่เคยปฏิเสธการพบปะเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว

 

            งั้นก็ดีจ้ะ ขวัญไปหาคุณพ่อนะ ไปบอกท่านว่าไม่ได้เป็นอะไร ท่านจะได้ไม่เป็นห่วง น้องดาวกลับมาแล้วนะขวัญ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะพาน้องดาวไปกราบคุณอาที่บ้าน

 

            น้องดาวกลับมาแล้ว เธอพึมพำเสียงเบา

 

            จ้ะ กลับมาเมื่อกี้เอง ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ พี่จะไม่ดูน้องดาวสักหน่อย

 

            ค่ะพี่ตะวัน แค่นี้นะคะ เธอเอ่ยเสียงสั่นเหมือนคนกลั้นสะอื้น แล้ววางสายไปทันที

 

            ตะวันวางโทรศัพท์ลงอย่างอ่อนใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทรายขวัญคิดยังไงกับเขา หญิงสาวเป็นคนดี เพียบพร้อมทุกอย่าง แต่เขารักเธอไม่ได้ เพราะเขารักน้องดาวคนเดียว ถึงไม่มีน้องดาว เขาก็รักเธอไม่ได้อยู่ดี เพราะเขาคิดว่าเธอเป็นน้องสาว ไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่น

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

            “คุณตะวันเป็นหลานชายแท้ๆ ของคุณหญิงเพ็ญแข คุณพ่อคุณแม่ของคุณตะวันเสีย ตั้งแต่เธออายุได้สิบขวบ คุณเมฆินทร์เป็นหลานชายของคุณท่านผู้ชายที่เสียไปแล้ว ส่วนคุณวายุเป็นหลานชายของเพื่อนรักของคุณหญิงท่าน คุณๆ น่าสงสารกันทุกคนเลยค่ะ เป็นกำพร้ากันทั้งนั้น ส่วนคุณน้องดาว คุณ...ป้าสร้อยใช้หลังมือเช็ดน้ำตา ไม่กล้าเล่าต่อ ด้วยกลัวว่าจะกระทบกระเทือนจิตใจนายสาว

 

            น้องดาวก็เป็นกำพร้าเหมือนกัน เพียงเดือนพูดต่อให้ แม่บ้านสูงวัยเงยหน้ามองเธอ ก่อนร้องไห้โฮออกมา แล้วโผเข้ากอดเธอเอาไว้

 

            คุณน้องดาวของป้า คุณหนูเปลี่ยนไปมากจริงๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ได้ยินใครพูดเรื่องพ่อแม่ ก็จะร้องไห้ทุกครั้ง นางเอ่ยเสียงเครือ

 

            เพียงเดือนยิ้มแหยกับตัวเอง คนบ้านนี้จะช่างสังเกตกันทั้งนั้น ต่อไปจะพูดอะไร คงต้องระวังให้มากกว่านี้

 

            ก็น้องดาวจำเรื่องคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้เลยนี่คะ เธอแกล้งทำตาแดงๆ เหมือนจะร้องไห้ คุณแม่บ้านจับมือเธอไปกุมไว้ ก่อนบีบมือเธอเบาๆ อย่างให้กำลังใจ

 

            โธ่คุณน้องดาวของป้า ความจริงการจำอะไรไม่ได้เลย ก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะมันจะทำให้เราไม่ทุกข์

 

            ตอนที่น้องดาวไม่อยู่บ้าน ทุกคนเป็นยังไงบ้างคะ เธอได้โอกาสถามเข้าเรื่อง

 

            ทุกคนเป็นห่วงคุณ จนไม่เป็นอันกินอันนอน โดยเฉพาะคุณตะวันของป้า เธอเสียใจมาก ออกตามหาไปทุกที่ บ้านช่องไม่ยอมกลับ จนผ่ายผอมไปตั้งเยอะ ป้าสร้อยเล่าเสียงเครือ น้ำตาจวนเจียนจะไหลออกมาอีก

 

            เพียงเดือนแอบทำหน้าเบ้อย่างไม่อยากจะเชื่อ พี่มาร์กขาเนี่ยนะ กินไม่ได้นอนไม่หลับ เธอเห็นเขาควงผู้หญิงไปดินเนอร์ไม่ซ้ำหน้า ไหนจะยายเมนี่ ไหนจะคุณทรายขวัญ สับรางแทบไม่ทัน

 

            “เรื่องพวกนั้นเอาไว้ให้ผมเล่าเองดีกว่าครับป้าสร้อย

 

            เสียงทุ้มนุ่มนวลของตะวันดังขึ้น หญิงสาวหันไปมอง และเห็นเขายืนอยู่หน้าประตูห้องนอน ชายหนุ่มยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ดวง นัยน์ตาคมมีแววรักเอ็นดูชัดเจน เธอรีบหันหน้าหนีทันที ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเฉยๆ เสน่ห์ของพี่มาร์กขาเกินห้ามใจจริงๆ เลย นอกจากจะมีน้ำเสียงสุดเซ็กซี่ แล้วเขายังมีดวงตาที่ยิ้มได้ด้วย

 

            ขอประทานโทษค่ะคุณตะวัน ป้าเพียงแต่อยากให้ความทรงจำของคุณน้องดาวกลับมาไวๆ เท่านั้น ป้าสร้อยเอ่ยเสียงอ่อย แล้วลุกขึ้นยืนอย่างสำรวม

 

            ขอบคุณป้ามากนะครับ ป้าช่วยไปดูเด็กๆ จัดโต๊ะอาหารให้ผมหน่อยได้ไหมครับ เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงทะเลาะกันดังมาจากห้องครัว

 

            แหมนางสองคนนี่เอาอีกแล้ว นางบ่นพึมพำอย่างหัวเสีย แล้วรีบเดินออกจากห้องนอน

 

            ตะวันมองตามอย่างขำๆ เขาดึงประตูห้องนอนปิด เดินมานั่งบนเตียง แล้วเอนตัวลงนอนอย่างสบายใจ

 

            น้องดาวหายปวดหัวแล้วเหรอครับ มานอนพักข้างๆ พี่บนเตียงดีกว่า

 

            ค่ะ น้องดาวหายปวดหัวแล้ว แต่นั่งตรงนี้ดีกว่าค่ะ

 

            น้องดาวแทนตัวเองว่าน้องดาวแล้วน่ารักกว่าตอนที่แทนตัวเองว่าฉันเยอะเลย เขาพูดเสียงนุ่มพลางลุกขึ้นมาจ้องมองเธอ

 

            ป้าสร้อยบอกว่าเมื่อก่อน น้องดาวพูดแบบนี้ค่ะ เธอลงจากเตียงไปยืนหน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้วยท่าทางประหม่า ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าความเอียงอายที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นการเล่นละครหรือว่าอายจริงๆ กันแน่

 

            น่ารักมากจ้ะ งั้นต่อไปลองเรียกชื่อพี่ แบบเมื่อก่อนสิ พี่ตะวัน พี่ตะวันขา…” เขาพูดเสียงหวาน แล้วให้สอนเธอพูดตาม

 

            “ไม่ใช่พี่มาร์กขาเหรอคะ เธออดแขวะอย่างหมั่นไส้ไม่ได้

 

            “น้องดาว” ชายหนุ่มยิ้มกว้างด้วยความดีใจ แล้วเดินมาสวมกอดเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว ก่อนก้มลงจูบแก้มเธอด้วยความเอ็นดู

 

            เฮ้ย!’ เพียงเดือนอุทานในใจอย่างตกตะลึง เธอยกมือดันแผงอกของเขาไว้ แล้วรีบเอียงหน้าหลบ เมื่อเขาทำท่าจะก้มลงมาหอมแก้มอีกข้างของเธอ

 

            พี่ดีใจที่สุดเลย น้องดาวหึงพี่ เขายิ้มแฉ่งอย่างอารมณ์ดี

 

            หึงที่ไหนกัน ฉันแค่พูดตามที่ผู้หญิงคนนั้นพูดต่างหาก...ค่ะ เธอตกใจจนเผลอพูดด้วยสำเนียงของตัวเอง ก่อนรีบเสริมคำว่าค่ะลงไปเมื่อนึกขึ้นมาได้

 

            ฉันอีกแล้ว ไม่น่ารักเลย ต้องพูดว่าน้องดาว น้องดาวของพี่ตะวัน น้องดาวของพี่ตะวันคนเดียว เขาพูดเสียงนุ่ม ดวงตาเป็นประกายแพรวพราว เธอขนลุกซู่รีบก้มหน้าหลบตา ก่อนพูดเสียงอู้อี้กับอ้อมอกอุ่น

 

            ปล่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

 

            ใครเห็นก็ช่างประไร พี่จะไม่ปล่อยจนกว่าจนกว่าน้องดาวจะเรียกพี่ว่าพี่ตะวันขาก่อน เขาต่อลองอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า

 

            เรียกพี่มาร์กขาแทนได้ไหมคะ หญิงสาวก้มหน้าตอบเสียงเบา เขาคลายอ้อมกอด แล้วเชยคางเธอขึ้นสบตา

 

            น้องดาวชอบชื่อมาร์กมากกว่าชื่อตะวันของพี่เหรอครับ แต่พี่ชอบให้น้องดาวเรียกพี่ว่าพี่ตะวันเหมือนเมื่อก่อนมากกว่า มาร์กเป็นชื่อที่เพื่อนๆ ต่างชาติเรียกพี่ แต่ชื่อจริงของพี่คือตะวัน คุณย่าบอกว่าพี่เป็นดวงตะวันที่ให้ความอบอุ่น และความผาสุกกับน้องๆ เรียกพี่ตะวันสักคำสิครับน้องดาว เขาอ้อนถามเสียงนุ่ม

 

            เพียงเดือนมองอย่างหนักใจ ไม่ยากเลยที่จะเรียกเขาว่าพี่ตะวัน แต่เธอไม่อยากเรียกเขาอย่างที่น้องดาวเรียก ความจริงแล้วเธอไม่อยากให้เขาคิดว่าเธอคือน้องดาวเลยต่างหาก ถ้าเป็นไปได้เธออยากขอให้เขาเรียกเธอว่าเพียงเดือนมากกว่า แต่ในเมื่อมันเป็นไปไม่ได้ เธอก็ต้องเล่นเป็นน้องดาวให้ดีที่สุด

 

            พี่ตะว…”

 

            คำพูดสุดท้ายกำลังจะหลุดออกมาจากริมฝีปาก ถ้าประตูห้องนอนไม่เปิดออกเสียก่อน เธอรีบผะออกจากอ้อมแขนอบอุ่น หน้าแดงฉานด้วยความอาย เมื่อพบว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือวายุกับนายแพทย์ภิญโญ แพทย์ประจำตระกูลทรัพย์เทวัญ

 

            มาแล้วเหรอครับคุณอาหมอ น้องดาวเพิ่งมาถึง แกบ่นปวดหัว ช่วยตรวจดูให้หน่อยนะครับ ตะวันช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้เธอ

 

            ได้สิ ทุกคนออกไปรอข้างนอกก่อนนะหมอภิญโญต้อนสองหนุ่มออกจากห้อง

 

            เพียงเดือนยืนหน้าแดง ไม่กล้าสบตาวายุ ป่านนี้เขาคงคิดแล้วว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย เพียงเดือนนะเพียงเดือน กว่าจะจบงานนี้เธอจะเหลืออะไรบ้างไหมนี่ เปลืองทั้งตัวเปลืองทั้งใจ ห้าหมื่นต่อเดือนชักจะไม่คุ้มแล้วนะ

 

 

***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***

  

1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30

 

2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี

 

3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น