พันธนาการหัวใจ (Re-Up)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,870 Views

  • 14 Comments

  • 198 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    306

    Overall
    8,870

ตอนที่ 12 : บทที่ 3 แรงอารมณ์ ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ม.ค. 61




บทที่ 3


แรงอารมณ์


ตอนที่ 2


 


            วายุขับรถมาถึงบ้านพักของเพียงเดือนด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เขาจอดรถคว้ากระเป๋าใบเล็กจากเบาะหลัง แล้วเปิดประตูก้าวลงมาอย่างรีบร้อน เขาต้องรีบจัดการทำให้เพียงเดือนเป็นน้องดาวให้เร็วที่สุด เพราะเขาทนโกหกพี่ตะวันต่อไปไม่ไหวแล้ว ขืนเป็นอย่างนี้สักวันหนึ่งเขาต้องหลุดปากบอกความจริงออกไปแน่


 


            ผู้กองหนุ่มเดินตรงไปไขกุญแจรั้ว เปิดประตูเหล็กแล้วก้าวยาวๆ เข้าไปในบ้าน เขาเพียงเดือนนั่งอยู่ที่โซฟารับแขก เขาเดินไปเธอพลางพูดอย่างร้อนใจ


 


            เราต้องรีบกันแล้วเดือน


 


            ทำไมคะ คุณตะวันรู้เรื่องของเราแล้วเหรอ


 


            เปล่าหรอก แต่ผมกลัวว่าจะอดใจไม่ไหว บอกความจริงพี่ตะวัน เขาถอนใจยาวแล้วทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามเธอ


 


            ใจเย็นๆ ผู้กอง ฉันเองก็อยากทำงานจะแย่แล้วเหมือนกัน ว่าแต่วันนี้เราจะทำอะไรกันคะ


 


            ผมว่าจะพาคุณไปชุบตัว แต่ไม่ทันแล้วล่ะ คงต้องเป็นวันพรุ่งนี้แทน ดังนั้นวันนี้เราจะมาดูเทปของน้องดาวที่ผมรวบรวมมาได้ น้องดาวไม่ค่อยชอบให้ถ่ายวีดีโอเท่าไร เพราะเธอเขิน ผมจึงมีภาพเคลื่อนไหวของเธอมาให้คุณดูแค่แผ่นเดียว นอกนั้นก็เป็นพวกภาพนิ่ง


 


            วายุวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะ เปิดกระเป๋าหยิบซีดีแผ่นหนึ่งออกมา แล้วนำแผ่นไปใส่ในเครื่องเล่น กดให้มันเดินเครื่อง ก่อนกลับมานั่งข้างเธอ เพียงครู่เดียวภาพน้องดาวในชุดครุยรับปริญญาก็ปรากฏบนหน้าจอ เธอแย้มยิ้มสดใส เพียงเดือนจ้องมองด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่ผู้กองหนุ่มเงียบลงทันที


 


            น้องดาวในวันรับปริญญาใช่ไหมคะ เธอถามเสียงเบา


 


            ใช่ วันนั้นเป็นวันที่เรามีความสุขกันมาก นับตั้งแต่คุณย่าเสีย ผมเป็นคนถ่ายเองกับมือ กว่าจะรบเร้าให้เธอยอมถ่ายได้ ก็ต้องเกลี้ยกล่อมกันอยู่นาน เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่ดวงตาจะเปลี่ยนเป็นเศร้าหมอง แล้วกลายเป็นวาวโรจน์ด้วยแรงโทสะ


 


            เปิดเสียงอีกหน่อยได้ไหมคะ หญิงสาวรีบพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของเขากำลังจะเตลิดไปไกล ผู้กองหนุ่มควบคุมอารมณ์ของตนไว้ แล้วหยิบรีโมตมากดเปิดเสียงให้ดังยิ่งขึ้น


 


            ชื่อนางสาวรัศมีดารา ทรัพย์เทวัญ ชื่อเล่นว่าน้องดาว วันนี้น้องดาวมีความสุขมากค่ะ ว้ายไม่เอาแล้วพี่วายุ น้องดาวอาย เสียงของน้องดาวในซีดีพูดอย่างเอียงอาย ก่อนถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะของพี่ๆ


 


            เพียงเดือนนั่งดูซีดีด้วยความตั้งใจ เสียงของน้องดาวไม่ต่างจากของเธอเลย เพียงแต่น้องดาวพูดช้ากว่าและอ่อนหวานกว่าเธอ วิธียิ้มของน้องดาวก็ต่างจากเธอ รอยยิ้มของน้องดาวเกิดที่ดวงตา ก่อนค่อยๆ แย้มยิ้มทางริมฝีปาก เป็นรอยยิ้มที่ซื่อบริสุทธิ์ ทำให้คนที่เห็นรู้สึกมีความสุขไปด้วย


 


            โธ่...น้องดาว ใครทำเธอนะ หญิงสาวทอดถอนใจด้วยความสงสาร ในขณะที่วายุขยับตัวอย่างอึดอัด เขาคงไม่อยากดูวีดีโอนี้สักเท่าไร


 


            ฉันดูคนเดียวก็ได้นะคะ คุณมีธุระที่ไหนก็ไปทำเถอะ เธอพูดด้วยความเห็นใจ


 


            ผมไม่เป็นอะไร ผมจะนั่งดูด้วย เผื่อคุณสงสัยอะไรจะได้ถาม เขาตอบอย่างแน่วแน่


 


            เพียงเดือนตบหลังมือเขาอย่างปลอบใจ แล้วทั้งคู่ก็นั่งดูต่อไปอย่างสงบ เธอซักถามในจุดที่สงสัย เขาตอบอย่างอดทน เมื่อดูซีดีที่อัดไว้จนจบ หญิงสาวก็ลองหัดพูดและยิ้มแบบน้องดาวให้เขาดู ผู้กองหนุ่มให้คำแนะนำอย่างเชี่ยวชาญ ราวกับว่าทุกอิริยาบถของน้องดาวประทับอยู่ในใจของเขาไม่เสื่อมคลาย พวกเขาดูวีซีดีแผ่นนั้นซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ จนเวลาล่วงเลยจากบ่ายเข้าสู่ช่วงเย็น แล้วจู่ๆ วายุก็ทำท่าเหมือนนึกอะไรได้ เขายกนาฬิกาขึ้นดู ก่อนร้องอย่างตกใจ


 


            เกือบหกโมงเย็นแล้ว ตายแล้ว ถ้าไปไม่ทัน พี่ตะวันเล่นงานผมตายแน่


 


            ไปไหนคะ เธอถามอย่างสงสัย


 


            ไปกินข้าวเย็นกับคุณทรายขวัญแทนพี่ตะวัน เขาตอบพลางจัดแต่งเสื้อผ้าอย่างรีบเร่ง


 


            คุณทรายขวัญที่เราเจอวันนั้นเหรอคะ ฉันอยากไปด้วยจัง เวลาคุณสองคนอยู่ด้วยกันตลกดี พ่อแง่แม่งอน ไม่มีใครยอมใคร คุณตะวันนี่เข้าใจทำนะคะ เธอพูดพลางยิ้มชอบใจ


 


            คุณนี่มันฉลาดเกินไปแล้วนะ ผมล่ะเกลียดจริงๆ เลยพวกคนฉลาดนี่ วายุเอานิ้วจิ้มหน้าผากเธอพลางส่งสายตาข่มขู่ แต่หญิงสาวกลับหัวเราะไม่มีความเกรงกลัวสักนิด


 


            คุณทรายขวัญเธอออกจะสวย ฉันว่า...


 


            หยุดพูดไปเลย คุณไม่ต้องมาทำเป็นพี่ตะวันคนที่สองเลย ผมไปล่ะ พรุ่งนี้จะมารับแต่เช้า เตรียมตัวให้พร้อมด้วยล่ะ พอพูดจบเขาก็เดินออกจากบ้านทันที


 


            เพียงเดือนเดินตามไปมองพลางหัวเราะอย่างขบขัน คุณวายุนะคุณวายุ สงสัยคราวนี้จะติดบ่วงของพี่ชายตัวเองเข้าซะแล้ว


 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 


            ทรายขวัญในชุดแซ็คสายเดี่ยวสีฟ้าอ่อน นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารริมหน้าผนังกระจก ดวงตาหวานซึ้งทอดมองทิวทัศน์ภายนอกอย่างเหม่อลอย หูแว่วยินเสียงเปียโนหวานไพเราะ หญิงสาวยิ้มน้อยๆ อย่างมีความสุข แล้วก้มมองสำรวจตัวเองอีกครั้ง


 


            วันนี้กว่าจะออกจากบ้านได้ เธอต้องส่องกระจกนับครั้งไม่ถ้วน มือเรียวลูบเนื้อผ้านิ่มเบาๆ เสื้อผ้าแบบนี้เธอไม่ค่อยจะได้ใส่บ่อยนัก เพราะคิดว่ามันหวานและเด็กเกินไปสำหรับสาววัยทำงานอย่างเธอ แต่เธอตัดสินใจใส่มันมาเพื่อวันนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือเพื่อพี่ตะวัน พอนึกถึงตรงนี้เธอก็ต้องยิ้มอย่างเอียงอาย


 


            วายุก้าวออกจากลิฟต์อย่างเร่งรีบ เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู หนึ่งทุ่มสิบห้านาที เขามาสายไปสิบห้านาทีแล้ว ชายหนุ่มยกมือเสยผมลวกๆ แล้วเดินผ่านประตูเข้าไปในห้องอาหาร เขามองหาคู่ดินเนอร์ของตน และพบหล่อนนั่งอยู่ที่โต๊ะติดผนังกระจก เขารีบเดินเข้าไปหาเธอ แต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นหล่อนเต็มตา


 


            “น้องดาว” เขาพึมพำเสียงเบา ใบหน้าคมคายบึ้งตึงอย่างไม่พอใจ ทรายขวัญเจตนาแต่งตัวเลียนแบบน้องดาว ทั้งเสื้อผ้าทรงผมแล้วยังการแต่งหน้าอีก แม้แต่สีลิปสติกยังเป็นสีเดียวกับที่น้องดาวชอบใช้ เขาเดินเข้าไปหาแล้วนั่งลงตรงข้ามหล่อน


 


            “สวัสดีครับ”


 


            “มาช้าจังเลยค่ะพี่ตะวัน...” ทรายขวัญเงยหน้าขึ้นยิ้มหวาน แต่เปิกตาอย่างตกตะลึง เมื่อพบว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่คนที่เธอรอคอย


 


            ไงคุณ ดีใจมากจนพูดไม่ออกเลยเหรอ เสียงทุ้มแฝงแววเย้ยหยันเอ่ยขึ้น หญิงสาวกะพริบตาอย่างสับสน ก่อนเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยความโกรธ


 


            นายมาทำไม ใครเชิญไม่ทราบ แล้วพี่ตะวันอยู่ไหน


 


            คุณนึกว่าผมอยากมาเหรอ พี่ตะวันเขาไม่ว่าง เขาให้ผมช่วยมาแทน เพราะเขากลัวว่าคนบางคนจะกลายเป็นแม่สายบัวแต่งตัวรอเกล้อ วายุยิ้มยียวน


 


            นายว่าใครเป็นแม่สายบัว เธอถามเสียงแหลมด้วยความโกรธ


 


            ก็ว่าคุณนั่นแหละ ดูทำเป็นแต่งเนื้อแต่งตัวเข้า ไม่ทราบว่าปีนี้อายุเท่าไรแล้วครับ เขามองทั่วตัวเธอ หญิงสาวหน้าร้อนซู่ขึ้นมาทันที รีบคว้ากระเป๋าถือขึ้นมากอดไว้ เพื่อบังสายตาโลมเลียมของอีกฝ่าย


 


            จะแต่งตัวยังไงก็เรื่องของฉัน มันไปหนักส่วนไหนของนายไม่ทราบ ดูสารรูปตัวเองซะบ้างสิ แต่งตัวดูได้ที่ไหน เสื้อก็ยับหัวก็ยุ่ง ไม่รู้ว่าบริกรเขาปล่อยให้นายเข้ามาได้ยังไง ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะเป็นน้องของพี่ตะวัน”


 


            มันก็ไม่หนักอะไรผมหรอก แต่ผมอยากจะบอกอะไรคุณสักอย่าง ในฐานะที่เรารู้จักกันมานาน ตัดใจจากพี่ตะวันเถอะ เขารักน้องดาวคนเดียว การที่คุณแต่งตัวเลียนแบบน้องดาว มันไม่ได้ผลหรอก ต่อให้คุณไปศัลยกรรมใบหน้ามาให้เหมือนน้องดาว มันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี เพราะคุณไม่ใช่น้องดาว


 


            วายุเน้นเสียงหนักที่คำสุดท้าย ตอกย้ำความจริงลงในหัวใจของทรายขวัญ เธอเม้มปากแน่น น้ำตาคลอเบ้า สิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจถูกผู้ชายตรงหน้าดูออกหมด แถมเขายังเอามันมาพูดถากถางให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจอีก หญิงสาวลุกขึ้นยืนหันหลังเดินหนี แต่เขาคว้าข้อมือเธอไว้ แล้วดึงให้หันกลับมา


 


            คุณจะไปไหน คุณอยากกินข้าวกับพี่ตะวันไม่ใช่เหรอ ผมก็มาแทนให้แล้วไง เขาถามอย่างยียวน ทรายขวัญสะบัดข้อมืออย่างรังเกียจ น้ำตาจวนเจียนจะไหลออกมาแล้ว


 


            คุณไม่มีวันแทนที่พี่ตะวันได้ คุณมันก็แค่ไอ้ตัวเสเพลโสโครก เธอพูดเสียงสั่น วายุกัดฟันอย่างข่มอารมณ์ แล้วตอบโต้กลับไปอย่างไม่ยอมแพ้


 


            ตัวเสเพลอย่างผมก็ไม่อยากเข้าใกล้คุณหรอก ถ้าพี่ตะวันไม่สั่ง เขาเป็นพี่ชายผม เขาสั่งให้ผมมากินข้าวกับคุณ ผมก็ต้องทำตาม ดังนั้นถ้าคุณไม่อยากเป็นข่าวซุบซิบ ในแวดวงไฮโซของคุณ ก็นั่งลงซะ


 


            ฉันไม่นั่ง คุณมีสิทธิ์อะไรมาบังคับฉัน ถ้าต้องกินข้าวกับคุณ ฉันไปกินข้าวกับลิงดีกว่า เธอดึงมือออกจากมือเขา แต่ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย เขากำข้อมือเธอแน่น แล้วยื่นหน้ามากระซิบเสียงเบา


 


            ถ้าคุณไม่นั่งลงกินข้าวกับผมดีๆ อย่างที่พี่ชายผมต้องการ ผมจะจูบคุณกลางร้านอาหารนี่แหละ ให้คนดูกันทั้งร้านเลย


 


            คุณไม่กล้าหรอก ฉันจะฟ้องพี่ตะวัน


 


            ก็ลองดูสิ คุณก็รู้ว่าคนโสโครกอย่างผม ไม่เคยแคร์อะไรอยู่แล้ว เขายิ้มยียวน ทรายขวัญมองไปรอบๆ ตอนนี้คนในร้านหลายคน เริ่มหันมามองพวกเขาแล้ว


 


            ปล่อยมือฉันสิ ฉันจะได้นั่ง เธอขึงตาใส่เขา “นายดึงได้แบบนี้ ฉันจะนั่งได้ยังไง”


 


            “ก็แค่นี้” เขายักไหล่พลางปล่อยมือเธอ


 


            จะกินอะไรก็สั่งสิ จะได้จบๆ กันสักทีทรายขวัญเอ่ยเสียงห้วนพลางทรุดตัวลงนั่ง ข้อมือของเธอช้ำเป็นรอยนิ้ว ผู้ชายคนนี้ไม่เบามือให้เธอเลย ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนกักขฬะอย่างเขา จะเป็นน้องชายของพี่ตะวัน ที่แสนจะเป็นสุภาพบุรุษ


 


            ให้ผมสั่งเหรอ” วายุยิ้มด้วยท่าทางเกียจคร้าน ยกเมนูขึ้นดูอย่างไม่ใส่ใจ “แต่ผมไม่รู้นะว่าคนที่ชอบยุ่งกับแฟนชาวบ้าน เขากินอะไรเป็นอาหาร


 


            นายวายุ นายนี่มันไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ ตอนเด็กปากเสียยังไง ตอนโตก็ยิ่งแย่ขึ้นไปอีก


 


            เหมือนคุณนั่นแหละ ตอนเด็กชอบแย่งของเล่นคนอื่น พอโตเป็นสาวก็พัฒนามาแย่งแฟนชาวบ้าน เขาสวนกลับทันควัน


 


            แล้วนายดีนักเหรอ อย่านึกว่าฉันไม่รู้นะ ว่านายคิดยังไงกับน้องดาว เธอไม่ยอมให้ว่าฝ่ายเดียว โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่พูดออกไป เหมือนเอาน้ำมันไปราดบนกองไฟ


 


            วายุตาลุกวาวขึ้นมาทันที เขาคว้าข้อมือบางกระชากเข้าหาตัว ก่อนเอ่ยเสียงเข้ม ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ อย่าเอาความคิดชั่วๆ ของคุณไปทำให้น้องดาวแปดเปื้อน


 


            เขาเอ่ยเสียงเย็นดวงตาวาวโรจน์ ทรายขวัญกระชากมือกลับมาแต่วายุ


 


            ถ้าน้องดาวต้องแปดเปื้อน มันก็เพราะคุณนั่นแหละ ไม่ใช่ฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันเจ็บ เธอพยายามแกะมือของเขาออก แต่ผู้กองหนุ่มไม่ยอมปล่อย


 


            ผมบอกให้คุณถอนคำพูดเดี๋ยวนี้ เขายืนยันคำพูดเดิม ดวงตาวาวโรจน์อย่างโกรธจัด


 


            ฉันเจ็บนะไอ้บ้า หญิงสาวตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธไม่น้อยกว่าเขา แล้วฟาดกระเป๋าถือในมือใส่หน้าผู้กองหนุ่มเต็มแรง


 


            โอ๊ย!” วายุร้องลั่นยกมือกุมใบหน้า คนในร้านหันมามองพวกเขาเป็นตาเดียว


 


            ทรายขวัญไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เธอรีบวิ่งออกจากร้านอาหาร อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เธอกดลิฟต์แล้วรีบแทรกตัวเข้าไปข้างใจ นิ้วเรียวกดปุ่มปิดลิฟต์รัว ประตูลิฟต์ปิดลงช้าๆ หญิงสาวถอนใจอย่างโล่งอก แต่ต้องเบิกตาอย่างตกใจ เมื่อมือแข็งแรงข้างหนึ่งยื่นมาขวางประตู


 


            ประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ก่อนวายุจะก้าวเข้ามาด้วยท่าทางโกรธสุดขีด หญิงสาวกอดกระเป๋าถือไว้แน่น ถอยหลังไปชนผนังด้านหลัง กลัวจนตัวสั่น แต่ยังถลึงตามองเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ลิฟต์ค่อยๆ ปิดลงอีกครั้ง ผู้กองหนุ่มกดปุ่มปิดล็อก แล้วเดินเข้ามาหาเธออย่างคุกคาม


 


            คุณทำผมแสบมากเลยนะ


 


            มันยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับมารยาทแย่ๆ ของนาย เธอตอบโต้เสียงสั่น


 


            ผมบอกให้คุณถอนคำพูดเดี๋ยวนี้ ผมไม่เคยคิดอะไรกับน้องดาว


 


            ทรายขวัญเม้มปากแน่น เขาไม่ได้โกรธที่เธอตีเขาด้วยกระเป๋า แต่เขาโกรธที่เธอพาดพิงถึงน้องดาว ทำไม น้องดาวสูงส่งจนใครก็เตะต้องไม่ได้เลยเหรอ


 


            คำก็น้องดาว สองคำก็น้องดาว ถ้าคุณบูชาเธอขนาดนั้น ก็เชิญทำไปเลย แต่คุณไม่สิทธิ์มาบังคับฉัน ฉันจะคิดยังไงก็เรื่องของฉัน


 


            วายุกัดฟันกรอดด้วยความโมโห เขาก้าวเข้าไปหาหญิงสาว ยื่นมือทั้งสองยันผนังลิฟต์กักเธอไว้ในอ้อมแขน ก่อนดันตัวเข้าบดเบียดร่างนุ่มนิ่มด้วยต้องการจะสั่งสอนให้หลาบจำ


 


            ทรายขวัญตกตะลึงตาค้างกับการกระทำอุกอาจนั้น เธออ้าปากกว้างเตรียมกรีดร้องเต็มเสียง แต่เปล่งออกมาได้เพียงเสียงอึกอักในลำคอ เมื่อถูกริมฝีปากร้อนผ่าวของอีกฝ่ายประกบจูบลงมาอย่างแนบแน่น เธอดิ้นรนขัดขืน สองมือข่วนไปตามหลังไหล่ของเขา แต่ไม่มีผลอะไรเลย


 


            ชายหนุ่มยังคงมุ่งมั่นกดจูบลงมาหนักหน่วง มือแกร่งข้างหนึ่งจับท้ายทอยดันศีรษะของเธอ ให้แหงนเงยขึ้นรับจุมพิตให้ถนัดยิ่งขึ้น ส่วนมืออีกข้างโอบเอวเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหลุด หญิงสาวสะอื้นเบาๆ แย้มริมฝีปากออกรับลิ้นร้อนผ่าว ที่ยื่นเข้ามาตักตวงความหวานอย่างยอมจำนน


 


            ผู้กองหนุ่มยิ้มอย่างยินดี เมื่อเห็นท่าทีที่อ่อนลงของอีกฝ่าย ริมฝีปากที่เคยบดเบียดรุนแรงอย่างลงโทษ จึงเปลี่ยนเป็นอ่อนหวานดูดดื่ม ตอนแรกเขาแค่อยากจะลงโทษ แต่ริมฝีปากแดงเรื่ออวบอิ่มของเธอ ทำให้สติของเขากระเจิดกระเจิง ตอนนี้เขาแค่อยากลิ้มลองความหอมหวานของเธอเท่านั้น


 


            ร่างบางที่อ่อนระทวยลง ยิ่งยั่วยุให้เขาเตลิดไป ชายหนุ่มจูบเนิ่นนานจนพอใจ ก่อนถอนริมฝีปากออกพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวานละมุน รสเค็มของน้ำตาดึงสติของเขากลับมา วายุลืมตาขึ้นมองร่างบางในวงแขน หญิงสาวตัวอ่อนระทวย ดวงหน้านองไปด้วยน้ำตา ดวงตาปิดสนิท เขากอดเธอไว้พลางร้องเรียกอย่างตกใจ


 


            ทรายขวัญ ขวัญ ขวัญ


 


            เงียบ ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา ทรายขวัญเป็นลมสลบไปแล้ว ในอ้อมแขนของเขานั่นเอง เขามองเธออย่างสงสาร และรู้สึกรังเกียจตัวเองไปพร้อมกัน


 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 


 

***อ่านพันธนาการหัวใจได้ 3 ช่องทาง ดังนี้***


 


1. อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ที่เมพ


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjI4MjI0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMjQ3MzAiO30


2. อ่านแบบแพคเก็ตจากเว็บเด็กดี


3. อ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของมัลลิกา ได้ที่เมพ


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=author&search=มัลลิกา&is_mag=all&price=all&sort_by=date&from_book_price=&to_book_price=&category_id=&category_name



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น