เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

ตอนที่ 44 : บทที่ 19 เลขาฯ คนดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,080 ครั้ง
    23 ม.ค. 62

                    




                    พัฒน์นรีมองดวงตาคมเข้มที่ทอแสงเป็นประกายของพิชญ์ด้วยความรู้สึกหลากหลาย น่าหมั่นไส้แต่ก็แฝงไปด้วยความปรารถนาดีอย่างจริงใจ ซึ่งเธอไม่เคยคิดเลยว่าจะได้รับมัน และสำหรับคนอย่างพิชญ์ที่ไม่เคยพ่ายแพ้กับอะไรมาก่อน ต่อให้เธอไม่ยอมเขาก็คงจะตื้อต่อไปเรื่อยๆ

                “ค่ะเจ้านาย ต่อไปนี้ฉันจะยิ้มให้คุณเหมือนคนบ้าเลย ดีมั้ยคะ”

                พัฒน์นรียอมฉีกยิ้มกว้างจริงใจให้เขา ดวงตากลมโตเปล่งประกายวาววับ ทำเอาพิชญ์เผลอมองโดยไม่รู้ตัว อยู่ๆ เขาก็ไม่อยากละสายตาจากใบหน้าของเธอ

                “ท่านรองฯ คะ” เธอเรียกคนที่เอาแต่นิ่งมองเธอ “ทำไมเงียบไปเลยล่ะคะ ไม่คิดใช่มั้ยว่าฉันจะพูดง่ายขนาดนี้ ก็แหม...คุณจ่ายเงินเดือนให้ฉันนี่ คุณว่าไงฉันก็ว่างั้น อยากให้ฉันยิ้มฉันก็ยิ้มนี่ไง”

                “เหรอ!” พิชญ์เพิ่งหาเสียงตัวเองเจอ

                “ขอบคุณนะคะ ฉันสบายใจขึ้นมากเลยค่ะ ลึกๆ แล้วฉันก็กลัวว่าการที่คุณรู้ว่าฉันแอบปลื้มคุณมาสองปีจะทำให้คุณไม่พอใจจนทำให้ความสัมพันธ์ของเราต้องเปลี่ยนไป ฉันกังวลจนทำตัวไม่ถูก แล้วก็อายมากๆ จนไม่กล้าสู้หน้า ต่อไปนี้ฉันสัญญาว่าจะมีแค่ความปรารถนาดีให้คุณในฐานะลูกน้องที่ดีเพียงเท่านั้นค่ะ”

                “บอกแล้วไง คุณชอบผมต่อไปได้”

                “ฉันไม่อยากชอบแล้วนี่คะ” บางครั้งเธอก็หมั่นไส้ในความ มั่นหน้าของเขา ต้องเป็นคนเพอร์เฟ็กต์แบบพิชญ์ใช่ไหมถึงจะมีความมั่นใจได้มากขนาดนี้

                พิชญ์หรี่ตาลงแล้วเสมองไปอื่น ขยับเนคไทให้คลายลงเพราะเริ่มร้อนทั้งที่แอร์เย็นเฉียบ ก่อนจะพูดสิ่งที่คิดออกมาอย่างเต็มปาก “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ”

                “ค่ะ ไม่ง่ายก็ไม่ง่าย” พัฒน์นรียอมจำนน เธอเลื่อนเก้าอี้แล้วบอกให้เขาขยับออกไป “รบกวนท่านรองประธานฯ กรุณาขยับให้ดิฉันหน่อยเถอะค่ะ ดิฉันต้องรีบทำงานเพราะวันนี้ต้องกลับไปประกอบชั้นวางหนังสือใหม่ ไม่อยากกลับเย็นค่ะ”

 

 

                ครั้งแรกในรอบสัปดาห์ที่พัฒน์นรีรู้สึกหายใจได้เต็มปอด ถึงแม้ว่าจะดูเศร้าลึกๆ ที่ความฝันบางอย่างหายไป แต่ก็ยังพอรับได้เพราะความจริงยังคงสวยงาม

                ตอนนี้เธอกลายเป็นมิตรกับเจ้านายประดุจเพื่อนคู่คิด อีกนัยหนึ่งคือเธอเป็นคนสนิทเทียบชั้นกับวริษฐ์ได้แล้ว ใครจะคิดว่าการอกหักจะออกมาในรูปแบบนี้ บางทีอาจเป็นเพราะท่านรองฯ ของเธอชินชากับการถูกตกหลุมรักจนเฉยกับมันแล้วก็เป็นได้ ถึงได้ดูเหมือนไม่แยแสหรืออิหลักอิเหลื่อสักนิดหากเธอจะตกหลุมรักเขาอีกสักคน

                ดีแล้วเธอคิดเช่นนั้น เพราะหากว่าเขาโกรธเคืองเธอจนไล่ตะเพิดเธอออกจากบริษัทเธอคงจะชอกช้ำใจกว่านี้หลายเท่า

                “มารับของค่ะ” หญิงสาวบอกกับพนักงานเพื่อขอรับพัสดุ

                “ได้ค่ะ” พนักงานยิ้มแย้มก่อนหายเข้าไปด้านในแล้วกลับออกมาพร้อมพัสดุขนาดใหญ่ ความสูงของมันเลยหัวไหล่พนักงานสาวไปอีก “คุณแก้มจะยกขึ้นไปไหวเหรอคะ”

                “เดี๋ยวใส่รถเข็นไปก็ได้ค่ะ”

                “ตายจริง! รถเข็นเพิ่งส่งซ้อมไปเมื่อวานค่ะ เมื่อวานลูกค้าย้ายเข้าทำล้อพังน่ะค่ะ”

                “เหรอคะ” พัฒน์นรีมองกล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าอย่างชั่งใจ “ส่งมาเถอะค่ะ เดี๋ยวลองๆ ลากไปก็ได้”

                พัฒน์นรีเอื้อมมือเตรียมรับของ แต่ทว่ากลับมีใครมาคนคว้ามันไปถือไว้เสียก่อน พอหันไปมองถึงได้เห็นว่าเป็นร่างสูงของคนที่เธอต้องพบเธอทุกวี่วัน

                “ท่านรองฯ” ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นพิชญ์จริงๆ

                “เดี๋ยวผมช่วยขนขึ้นไปเอง”

                “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยกเองได้”

                “เอาน่า ผมเป็นผู้ชาย ยังไงก็แข็งแรงกว่าอยู่แล้ว”

                “ท่านรองฯ เป็นผู้ชายก็จริงค่ะ แต่เป็นผู้ชายที่เป็นถึงรองประธานบริษัท ฉันไม่กล้าใช้ให้ยกของให้หรอก” พัฒน์นรีรีบยื่นมือไปแย่งของตัวเองกลับมาแต่พิชญ์กับเบี่ยงหลบ แล้วยกกล่องบรรจุเหล็กสำหรับต่อชั้นหนังสือเหมือนเป็นนุ่นที่เบาหวิว ก่อนเดินนำหน้าไปโดยไม่ฟังความเห็นของคนข้างหลังอีก

                “เฮ้อ!

 

 

                พิชญ์นั่งมองเลขาฯ สาวพยายามต่อชั้นเหล็กอยู่ราวยี่สิบนาทีได้แล้ว อุปกรณ์มีหลายชิ้นกว่าจะต่อเสร็จคาดว่าน่าจะถึงเช้า

                “ทำไมไม่สั่งแบบสำเร็จรูป หรือให้ช่างมาประกอบให้”

                คนที่ตอนนี้เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นกำลังปล้ำกับอุปกรณ์ต่อชั้นวางหันมามองค้อน “ฉันกดซื้อตอนช่วงพรีเซลน่ะคะ คุณคงไม่รู้ว่า ของราคาถูกสำหรับพนักงานกินเงินเดือนมันมีความหมายแค่ไหน” 

“ราคา Presale คือราคาที่มีจุดมุ่งหมายทางจิตวิทยาให้ลูกค้ารีบตัดสินใจซื้อเพราะเข้าใจว่าจะได้สินค้าราคาถูกกว่าผู้ซื้อทีหลัง แต่จริงๆ แล้วราคาราคา Sale ปกติจะไม่เกิดขึ้นถ้ายอดขายจาก Presale ไม่เป็นตามเป้า...”

“...”

“และถึงแม้เมื่อเกิดราคา Sale ปกติขึ้นจริงๆ ทางผู้ขายก็อาจมีรายการแถมอื่นๆ ชดเชยให้กับลูกค้าเพื่อเร่งการตัดสินใจอีกครั้ง”

“...”

“คุณถูกหลอกแล้วล่ะ คุณเลขาฯ”

พัฒน์นรีเม้มปากแน่น ทำตาคว่ำ พิชญ์เป็นเทพบุตรของเธอก็จริง แต่เขาไม่ได้น่ารักตลอดเวลา

“แล้วท่านรองฯ ทราบมั้ยคะ ว่านอกจากของราคาถูกจะมีความหมายกับพนักงานกินเงินเดือนแล้ว คำว่า ถูกหลอกให้ซื้อของแพงเป็นคำหยาบ”

พิชญ์หลุดหัวเราะออกมา พัฒน์นรีไม่ขำด้วย นอกจากเธอจะหงุดหงิดกับอุปกรณ์ที่ต่อยากต่อเย็นแล้วยังหงุดหงิดที่พิชญ์ยังนั่งอยู่ในห้องเธอไม่ยอมกลับออกไปเสียที

ไม่รู้ว่าจะมาอยู่ทำไม หรือว่าไม่มีใครคบถึงต้องมาคุยกับผู้หญิงที่เคยขอร้องให้เลิกชอบเขา

“ผมช่วยมั้ย”

“ไม่เป็นไรค่ะ” พัฒน์นรีหันมาบอกอย่างจริงจัง มือที่ยื่นมาช่วยชะงักไปทันที “วันนี้ท่านรองฯ ไม่ไปไหนเหรอคะ ถ้าฉันจำไม่ผิดท่านรองฯ น่าจะมีนัดกับคุณพริ้มเพรา”

พัฒน์นรีได้รับความเมตตาจากเจ้านายไม่ให้ติดสอยให้ตามไปด้วยหากว่านัดของเขาในวันนั้นเป็นการนัดเดทกับพริ้มเพรา เขาไม่ได้พูดว่าเพราะอะไรแต่เธอก็พอจะเข้าใจ ตอนนี้พิชญ์คิดว่าเธอชอบเขา ดังนั้นการที่เธอต้องไปด้วยก็อาจจะทำให้ทั้งเขาและเธอต้องอึดอัดใจกันทั้งคู่ อันที่จริงเธอก็รู้สึกผิดนิดๆ ที่ความรู้สึกของเธอกระทบกับ งาน จนได้ หากทว่าในเมื่อเป็นความต้องการของเจ้านายเธอก็คงปฏิเสธมันไม่ได้

“วันนี้พริ้มไม่ว่าง เลยเลื่อนเป็นพรุ่งนี้แทน”

“อ้อ! เหรอคะ” แค่พิชญ์เรียกพริ้มเพราอย่างสนิทสนมหัวใจเธอก็อ่อนไหวจนไม่สามารถดึงเสียงตัวเองไม่ให้เศร้าไม่ได้ และคนฉลาดอย่างพิชญ์คงจับสังเกตได้ไม่ยาก “ไว้ฉันจะโทรไปเลื่อนนัดตอนเย็นให้เร็วขึ้นอีกนิดก็แล้วกันนะคะ”

“ถ้าถามถึงแล้วเสียใจ ไม่ต้องถามก็ได้นะ”

“บ้า... เปล่า...” เธอทำเสียงสูง ใช่! เธอทำเสียงสูงทำไม ไม่เนียนเลย

“หึ!

พัฒน์นรีรู้ว่าพิชญ์ไม่เชื่อเธอจึงทำเป็นฮึดฮัดใส่เขาเบี่ยงเบนประเด็น “ขอบคุณท่านรองฯ มานะคะที่ช่วยฉันยกของขึ้นมา จะกลับเลยมั้ยคะ ฉันจะไปส่ง”

“ผมไม่มีมื้อเย็น”

“งั้นขึ้นไปรอที่ห้องได้เลยค่ะ ฉันจะโทร. สั่งอาหารให้ ไม่เกินสี่สิบห้านาที”

“ไม่เป็นไร ผมกินกับคุณที่นี่ก็ได้”

“อย่าเลยค่ะ ฉันเป็นผู้หญิง ผู้ชายมาอยู่ด้วยดึกๆ ดื่นๆ จะเป็นข่าวลือเอาได้ อีกอย่างตึกนี้ก็มีพนักงานบริษัทเราหลายคน ใครมาเห็นคุณจะเสียหายนะคะ” พัฒน์นรีพูดพลางคว้าไขควงมาขันน็อตให้แน่น แต่ทุลักทุเลน่าดูเพราะนอกจากแท่งเหล็กจะหนักมากแล้วใจเธอยังพะว้าพะวงกับการบอกให้พิชญ์ออกจากห้องเธอไป

“ที่พยายามไล่เพราะกลัวจะหวั่นไหวใช่มั้ย”

โป๊ง!

เหล็กอลุมิเนียมแบบโปร่วงยาวเมตรกว่าหลุดจากมือแล้วหล่นลงมาปะทะเข้ากับหน้าผากมนจนเสียงกังวานก้อง พัฒน์นรีอุทานด้วยความเจ็บ ขณะที่พิชญ์ถลาลงจากเก้าอี้เข้าไปถึงตัวเธออย่างรวดเร็วถึงขนาดสามารถปัดแท่งอลูมิเนียมอีกอันที่กำลังจะล้มตามลงมาไม่ให้ถูกตัวของหญิงสาวที่นั่งเอามือกุมหน้าผาก

“ระวังหน่อยสิคุณ ทำไมถึงได้ซุ่มซ่ามแบบนี้” พิชญ์ไม่เพียงแค่พูด เขายังประคองใบหน้าเธอให้เงยขึ้น เห็นรอยแดงนูนตรงหน้าผากแล้วถึงกับปล่อยลมหายใจออกมา “เจ็บมั้ย”

“ไม่เป็นไรค่ะ” พัฒน์นรีดึงมือเขาออกแล้วเบี่ยงศีรษะหลบไม่ให้เขายุ่มย่ามกับหน้าผากของเธอ แต่ยิ่งห้ามพิชญ์ก็ยิ่งดึงดัน

“ไม่เป็นไรได้ยังไง หัวโนขนาดนี้” เขาใช้มือข้างเดียวล็อกคางเธอไว้ไม่ให้ขยับ เป่าลมหายใจลงบนรอยแดง “ข้อเท้าเพิ่งหายแท้ๆ”

ก็เป็นเพราะใครล่ะอยู่ดีๆ ก็พูดออกมาตรงๆ แบบนั้น ใครจะไม่ประหม่าได้บ้าง

“ฉันไปทายาดีกว่าค่ะ” พัฒน์นรีขยับตัวลุกขึ้น พิชญ์ได้แต่มองตามร่างบางเดินหายเข้าไปในห้องนอน เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่ดัง โครมครามอยู่นี้คือเสียงของหัวใจเธอ หรือเป็นเสียงจากหัวใจเขากันแน่ฃ

------------------------------------------------------------------

โอ้ย! รองฯ ขา ถ้าจะทำขนาดนี้ ตามเข้าห้องมาเลยค่ะ (ถอดชุดโยน)

5555+ แก้มไม่ได้คิด ไรท์คิด 



เมื่อวานติดงาน กว่าจะกลับถึงห้องก็ดึกแล้ว ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ - -"

วันนี้มาแล้วจ้า 


ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ รักกกกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.08K ครั้ง

2,932 ความคิดเห็น

  1. #2378 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    เกลียดคนให้ความหวังจริงเลย แบบนี้ต้องหาพระรองมายาใจด่วนๆค่ะ
    #2378
    0
  2. #2288 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:13

    ท่านก็ซื้อกินเองบ้างก็ได้ค่ะ อาหารอ่ะค่ะ

    #2288
    0
  3. #1765 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 17:58
    เบื่อคนให้ความหวัง ต้องการไร สราาสสสสสส
    #1765
    0
  4. #1452 ดุจ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:32

    ไรท์อย่าลืมมาอัพ นะคะวันนี้ รอ ๆ

    #1452
    0
  5. #1451 north&east (@pimolpan10) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:16

    เค้าจะเอาผู้คนใหม่ ห้องข้างๆที่ย้ายมาใหม่ก็ได้ หรือเพื่อนท่านรองก็ดี ไม่ให้ชอบแล้วมาวนเวียนใกล้ๆ ชิ ท่านรองนิ อินค่ะ

    อยากได้ e-book ด้วยค่ะไรท์

    #1451
    0
  6. วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:43
    ทำไมนางเอกยังยอมให้พระเอกมาทำอะไรต่างๆให้เหมือนยังแอบหวังว่าพระเอกจะมีใจอยู่เลยนางเอกเหมือนไม่รักศักดิ์ศรีเลยค่ะอย่าให้หยิ่งทะนงมากกว่านี้และพระเอกก็ดูเหมือนอ่อยเรี่ยราดเกินไปจังเลย
    #1450
    0
  7. #1449 ปลั๊กน้อย (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 11:38

    ท่านรอง จะเกาะแกะอยู่ข้างๆไปถึงไหน ไม่คิดถึงความรู้สึกของแก้มบ้างเลย จะอ่อยอะไรหนักหนา แก้มเอ้ยยย...จะรอดป่าวเนี่ย จะตัดใจได้เหรอ ไรท์ขาาาา.. หาผู้ใหม่ มาให้แก้มคุยเล่นหน่อย เอาแบบ ให้ท่านรองเห็นด้วยนะ อยากรู้ ท่านรองจะรู้สึกตัวยัง

    #1449
    0
  8. #1448 Amonrat23 (@Amonrat23) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:55
    จัดหนุ่มหล่อ โปรไฟล์ดีมาจีบแก้มซักคน เอาให้หัวร้อนเลย
    #1448
    1
    • #1448-1 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 44)
      24 มกราคม 2562 / 09:34
      เห็นด้วยเลยค่ะ เอาแบบด่วนเลยนะคะไรท์ อีท่านรองฯ จะได้ไปไกลๆ ซะที เหม็นขี้หน้าแล้วอ่ะ
      #1448-1
  9. #1447 รินเซ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:18

    ขออีบุ๊คด่วนๆ

    #1447
    0
  10. #1446 Kae (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 06:36

    ต้องให้มีคนอื่นมาจีบนางเอกซะแล้ว

    ท่านรองฯหลงตัวเองดีนัก

    #1446
    0
  11. #1445 12082010lucas (@12082010lucas) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 02:33

    ก็ชอบมาอ่อยแบบนี้แล้วแก้มจะไม่หลงได้ยังไงไหว

    #1445
    0
  12. #1444 Nokhuk1973 (@Nokhuk1973) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:32

    แหมๆท่านขา! จะเยอะแบบนี้อีกนานป่าวคะ...ลุ้นจนเซ็งจิตล่ะเนี่ย!

    #1444
    0
  13. #1443 spss (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:05

    ท่านรองเลิกยุ่งกะยัยน้องได้แล้ว เค้าหวง >///<

    #1443
    0
  14. #1442 Fate' Fateema (@fa_88) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:04
    มั่นหน้ามากเลยนะคะท่านรอง
    #1442
    0
  15. #1441 WK_BM (@beam_beau) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:34
    ขอ ผช แซ่บๆให้น้องที หมั่นไส้ท่านรอง
    #1441
    0
  16. #1440 ffhnlly (@ffhnlly) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:30
    E book รีบมาเลยค่ะ พร้อมแล้ววววว
    #1440
    0
  17. #1439 amyjjang0323 (@amyjjang0323) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:26
    ท่านรองยังไม่รู้ตัวอี๊ก
    #1439
    0
  18. #1438 maew6244 (@maew6244) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:10

    แก้มถอยแต่ท่านรองจะรุกซะงั้น

    #1438
    0
  19. #1437 ammaithan2523 (@ammaithan2523) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:59
    ปากบอกไม่ให้เลขารักตัวเอง แต่ทำไมมาวุ่นวายกับเลขาจัง
    #1437
    0
  20. #1436 viskik (@viskik) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:40
    ไรท์ช่วยปา ebook มาเลยได้มั้ยคะ
    พักหลังนี่ชักจะค้าง 555
    #1436
    0
  21. #1435 Aemie (@tharay_m) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:36
    อีกหน่อยก็ติดเลขา ไม่เห็นหน้ากินข้าวไม่ลง
    #1435
    0
  22. #1434 kaecakepang (@kaecakepang) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:33

    มีคนในโลกนี้อยากให้คนอื่นชอบเราแต่เราไม่คิดจะชอบตอบได้ด้วยเหรอท่านรอง. งงใจ

    #1434
    0
  23. #1433 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:17
    อ่อยตลอด
    #1433
    0
  24. #1432 Satajang (@panicha00589) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:53
    แก้มควรเอาคืนท่านรองสักหน่อยย หนับหนุนนน
    #1432
    0
  25. #1431 jittnitee (@jittnitee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:52
    ย้อนแย้งมาก 555
    #1431
    0