เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

ตอนที่ 42 : บทที่ 19 เลขาฯ คนดี (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 990 ครั้ง
    20 ม.ค. 62



แต่กระนั้นพิชญ์กับพริ้มเพราก็ได้พบกันนับครั้งได้ในงานสังคมต่างๆ ด้วยเหตุนี้นพอนันท์จึงขอร้องให้เขาพยายามใกล้ชิดกับพริ้มเพราอีกนิดเพื่อจะได้เรียนรู้กันและกันก่อนแต่งงาน

พ่อว่าอย่างไร เขาก็ว่าอย่างนั้น

ลึกๆ แล้วไม่ใช่เพราะเชื่อฟัง แต่เพราะเขาเกลียดการพูดคุยกับพ่อมากถึงขนาดยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้คุยกันน้อยลง การทำความต้องการอย่างว่าง่ายก็เช่นกัน

“งั้นเหรอครับ” พิชญ์กล่าวเพียงแค่นั้นเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรจริงๆ พริ้มเพรามองว่าเขาไม่สนใจใครก็ไม่ผิด เพราะเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ

ทายาทร้านเพชรมองท่าทีเฉยชานั้นแล้วได้แค่ไหวไหล่ หญิงสาวเดินนำเขาเข้าร้านอาหารที่อยู่ชั้นถัดไปของศูนย์การค้า ว่าที่คู่หมั้นเห็นตรงกันว่าไม่อยากเสียเวลาฝ่าการจราจรออกไปกินที่อื่น

การนัดหมายระหว่างเธอกับพิชญ์เป็นเสมือนโปรแกรมที่ตั้งไว้อัตโนมัติ ต้องเรียนรู้กันและไปอย่างนี้จนกว่าจะถึงวันแต่งงาน ดังนั้นจะกินอาหารร้านไหนก็เหมือนๆ กัน สู้ประหยัดเวลาไว้ดีกว่า 

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน พนักงานก็กุลีกุจอมาต้อนรับ พิชญ์และพริ้มเพรานั่งลงแล้วสั่งอาหารของตน จากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก ต่างฝ่ายต่างคว้าอุปกรณ์สื่อสารมาเช็คงานและนัดหมายต่างๆ โดยไม่มีใครเงยหน้าขึ้นมาจากมันอีกเลยแม้ว่าอาหารจะมาเสริฟได้สักพักแล้ว รู้สึกตัวเองอีกก็จนเมื่อใครคนหนึ่งทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ พิชญ์

“รักจะเกิดขึ้นมันต้องมองตา ไม่ใช่มองจอนะครับ”

พิชญ์ตกใจเล็กน้อยที่พฤกษ์โผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แต่พอคิดว่าห้างฯ ใกล้กับโรงพยาบาลที่พี่ชายทำงานอยู่ ความสงสัยก็คลายลงไป

“นายมาได้ไง” พิชญ์ขมวดคิ้วโดยอัตโนมัติ เขาไม่ได้เกลียดพี่ชาย แต่รำคาญเป็นบางเวลา

“มากินข้าว” พฤกษ์ถามพลางมองหญิงสาวอีกคนซึ่งตอนนี้มองเขาอยู่ก่อนแล้ว “เป็นน้องเป็นนุ่งไม่คิดจะสวัสดีพี่เชื้อบ้างเลยหรือไง” 

“สวัสดีค่ะ” พริ้มเพรายกมือไหว้อยากนอบน้อม แม้รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจหาเรื่องแต่เธอก็ยังรักษามารยาท เธอรู้จักพฤกษ์ดี  ไม่คุ้มหากจะต้องแลกกับคนอย่างเขา

คนที่เกลียดเธอมาตลอด

“เฮ้อ!” พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ทะเลาะด้วยคนพาลก็คล้ายจะหงุดหงิด แต่เพราะทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้นจึงหันไปสะกิดน้องชาย “วันนี้ไม่มีเวร เสร็จจากนี่ไปกินเบียร์กันมั้ย”

“ไม่ได้ ไม่พรุ่งนี้มีงานเช้า”

“กินแค่นิดเดียว พรุ่งนี้ฉันก็มีราวน์วอร์ดตอนแปดโมงเหมือนกัน”

“เฮ้อ!” พิชญ์ถอนหายใจบ้าง เขารู้จักพฤกษ์เช่นเดียวกับที่พริ้มเพรารู้จัก ไม่เคยสักครั้งที่หมอหนุ่มทำความตั้งใจของตัวเองไม่ได้ การดึงดันคัดค้านความต้องการของพี่ชายนั้นก็เท่ากับเสียเวลาเปล่า “เออก็ได้ นายนี่เป็นหมอภาษาอะไรวะ ไม่คิดห่วงสุขภาพตัวเองเลยหรือไง”

“เพราะฉันเป็นหมอไง ถึงรู้ว่ากินแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก แล้วนี่อิ่มกันหรือยัง...” พฤกษ์มองอาหารที่พร่องไปเพียงเล็กน้อยแล้วทำหน้าเบื่อหน่าย คนแบบไหนจะกินข้าวยังเอาแต่นั่งพิมพ์ข้อความบนโทรศัพท์ ถ้าต้องใช้ชีวิตแบบนี้จริงๆ ขอตายดีกว่า “เสร็จแล้วก็เรียกด้วยแล้วกัน ฉันนั่งโต๊ะโน้น”

“มาคนเดียวเหรอ” พิชญ์ถามพลางมองไปที่โต๊ะที่พี่ชายชี้ เห็นว่าไม่มีใคร

“ใช่”

“งั้นทำไมไม่นั่งด้วยกัน”

“ไม่ดีกว่า อึดอัด” สายตาคมกริบไม่ต่างจากน้องชายมองไปที่ผู้หญิงหนึ่งเดียว

เธอไม่ได้หลบสายตา ทว่าเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สาแม้จะถูกว่ากระทบกระเทียบอยู่ก็ตาม สงครามย่อมๆ ก่อตัวขึ้น พิชญ์สัมผัสได้แต่ก็ทำเป็นเมินเฉยไปเสีย

เรื่องบางเรื่องไม่พูดนั่นแหละดีที่สุดแล้ว

 

 

“ล้มเลิกไปไม่ได้เหรอวะ สัญญาปัญญาอ่อนนั้นแม่งโคตรไร้สาระ ฉันไม่เข้าใจเลยนะว่าทำไมแกถึงได้ยอมทำตามคำขอของพ่อทุกอย่าง” พฤกษ์หัวเสียอย่างมาก จากที่คิดว่าวางเฉยได้แต่พอเห็นหน้าพริ้มเพราก็ทำใจไม่ได้ที่ครอบครัวจะต้องไปเกี่ยวดองกับตระกูลหน้าเลือดพวกนั้น

“ฉันไม่เดือดร้อน นายจะมาเดือดร้อนทำไมวะ” พิชญ์ยกเบียร์ขึ้นดื่มอย่างไม่รู้สึกอะไรกับท่าทีร้อนใจของพี่ชาย

“แต่งงานกันไป ลูกออกมาจะซดน้ำมันแทนข้าวมั้ย พ่อแม่อย่างกับหุ่นยนต์ถูกตั้งโปรแกรมขนาดนี้ โคตรไร้ชีวิตจิตใจเลย”

“มากไปหมอ ฉันกับพริ้มเพราก็เป็นมนุษย์ แค่ไม่ไร้สาระเหมือนนาย”

“มนุษย์บ้าอะไรไม่มีความรู้สึก เขาให้แต่งงานก็แต่ง แกชอบเขาหรือไง”

“ก็ไม่มีอะไรให้เกลียด”

ไม่ใช่ครั้งแรกที่พฤกษ์อยากจับน้องชายหักคอหรือทุ่มกับอะไรสักอย่างให้ได้สติ ทั้งที่เขา พิชญ์ และพุฒถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวเดียวกัน เติบโตมาเหมือนๆ กัน แต่พิชญ์เป็นคนเดียวที่ต่างออกไปจากทุกคน

“ไม่ได้เกลียดก็ไม่ได้หมายความว่าแต่งงานด้วยได้นะ ถ้าจะแต่งก็ต้องแต่งกับคนที่ตัวเองรักสิวะ”

“ก็นายเองไม่ใช่หรือไง ที่เป็นคนทิ้งปัญหาไว้ให้ฉัน” พิชญ์ทบทวนความหลังให้อย่างเคืองๆ   

พฤกษ์เข้าใจถ้าหากว่าน้องชายจะเคือง แต่ควรเคืองให้มากกว่านี้ โกรธไปเลยก็ได้ อาระวาดตัดพี่ตัดน้องเลยยิ่งดี ให้นพอนันท์ได้เห็นว่าการแต่งงานเพราะถูกบังคับมันเลวร้ายแค่ไหน

 “แกพูดมาคำเดียวเลยน้องชาย แกบอกฉันมาคำเดียวว่าแกไม่อยากแต่งงานและจะไม่ทนอะไรอีกทั้งนั้น ไม่ว่าใครหน้าไหนก็มาบังคับแกไม่ได้ แล้วฉันจะช่วยแกทุกอย่าง” ใบหน้าขาวจัดอย่างคนที่ไม่ค่อยโดนแดดเริ่มแดงขึ้นด้วยอารมณ์ที่ครุกรุ่นอยู่ภายใน

แต่พิชญ์อยู่ในอารมณ์ตรงกันข้าม พฤกษ์ร้อนเป็นไฟขณะที่เขาเย็นเป็นน้ำแข็ง เขาชอบเดินตามแผน ทุกเส้นทางต้องปลอดภัย และไม่ถนัดกระโจนใส่ปัญหาทุกกรณี แต่พี่ชายนั้นตรงกันข้าม

“ไม่ว่ะ ฉันอยากแต่ง”

“เวร ไอ้...” ศัลยแพทย์หนุ่มสบถคำหยาบออกมาอีกชุดใหญ่ แต่น้องชายยังคงนิ่งเฉยแล้วจิบเบียร์ต่อไม่อนาทรกับความเกรี้ยวกราดของพี่ชาย พฤกษ์หงุดหงิดจนต้องยกเบียร์ขึ้นซดอึกๆ จนหมดแก้ว

“พอแล้ว ฉันดื่มเยอะไม่ได้ต้องขับรถ แยกย้ายกันเลยนะ”

“ไอ้สอง จะเย็นชาไปถึงไหนวะ”

“อาทิตย์หน้าช่วยเคลียร์งานด้วยนะ งานปีใหม่บริษัท เรื่องสำคัญห้ามเบี้ยว” พิชญ์ยังคงพูดเรื่องตัวเองต่อไปโดยไม่สนใจเรื่องอื่น

พฤกษ์พ่นลมหายใจออกมาอย่างจำนน อันที่จริงเขาควรชินกับพฤติกรรมของน้องชายที่เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ทว่าถึงขนาดพูดเรื่องงานขณะที่เขาเครียดแทบบ้ากับการคลุมถุงชนบ้าบอก็ออกจะเกินไปหน่อยไหม

“ไม่ไปโว้ย! ชาตินี้แกคงไม่มีวันเป็นโรคหัวใจ เพราะมันไม่มี”

 


                เพราะต้องวางแผนบางอย่างอย่างรัดกุม พัฒน์นรีจึงต้องขนเอกสารกองใหญ่ย้ายเข้ามาปักหลักในห้องทำงานของรองประธานฯ ตั้งแต่เช้า และเพื่อไม่ให้จิตใจวอกแวก ตลอดเวลาตั้งแต่นั่งลงบนเก้าอี้เลขาฯ สาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างเป็นจริงเป็นจังจนสองชั่วโมงผ่านไปเธอยังไม่เงยหน้าจากคอมพิวเตอร์เลย

                พิชญ์ลอบมองเสี้ยวใบหน้าของเลขาฯ ตัวเองอยู่นานแล้วเหมือนกัน ไม่บ่อยนักที่เขารู้สึกอึดอัดกับอะไรสักอย่างแล้วอยากจัดการแก้ไขให้ดีขึ้น ทั้งที่โดยปกติหากต้องทนอยู่ในสภาวะการณ์ที่ยากลำบากหรืออะไรที่ชวนให้อึดอัดใจ เขาก็มักจะโยนมันทิ้งไป ไม่ก็ถอยออกมาจากตรงนั้นเสีย

      แต่ครั้งนี้เขาทิ้งไม่ได้และไม่อยากถอยออกมา...

      “เสร็จหรือยัง” พิชญ์ถามขึ้นหลังจากจับจ้องเธออยู่นาน ไม่ได้รีบอะไรแต่อยากชวนคุยมากกว่า

     “ยังค่ะ ฉันขอเวลาอีกสิบนาทีนะคะ” พัฒน์นรีตอบโดยไม่ยอมเงยหน้าจากจอคอมพิวเตอร์อยู่ดี

     พิชญ์กระดิกนิ้วกับโต๊ะอย่างร้อนใจ แต่กระนั้นก็ยอมที่จะรอ...

     สิบนาที...แต่ยาวนานเหมือนเป็นปี รองประธานฯ หนุ่มมองนาฬิกาสลับการอ่านเอกสารในมือ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาทีไรเข็มนาทีกลับแทบไม่กระดิกเลย

     “เสร็จแล้วค่ะ”

     “ขอดูหน่อย” พิชญ์รีบบอก

     “งั้นเดี๋ยวฉันส่งเข้าอีเมลนะคะ” พัฒน์นรีบอกขณะที่มือลากเมาท์ไปกดเลือกไอคอนบนหน้าจอ ทว่ายังไม่ทันที่หน้าต่างของอีเมลล์จะปรากฎขึ้นมาพิชญ์ก็เดินมาถึงตัวเธอแล้ว

     “ไม่เป็นไร ผมดูเลย” ร่างสูงไม่รอฟังคำพูดใด เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนพนักเก้าอี้ของหญิงสาว แล้วเท้ามืออีกข้างกับโต๊ะ โน้มตัวลงจนอีกนิดจะกลายเป็นโอบร่างบางไว้ในอ้อมแขน

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

เดาได้แล้วใช่มั้ย...ว่าคู่พริ้มเพราคือใคร หมอพฤกษ์ ปากดีนั่นแหละ
    เป็นโชคดีหรือเป็นกรรมของเธอกันแน่ วงวาร 

แต่ยังไงก็ตาม ไม่มีใครน่าวงวารเท่าคนไม่รู้ใจตัวเองอย่างท่านรองฯ อีกแล้ว
       มีคำถามว่านานไหมกว่าจะรู้ใจตัวเอง ถ้าบอกว่า 'ไม่นาน' ...จะเป็นการสปอยมั้ย


ปล. ฉากนี้ 'พีร์' เปลี่ยนชื่อเป็น 'พุฒ' นะคะ ถ้ามีเวลาจะไปทยอยแก้ตอนแรกๆ ค่ะ


ปล. 2 ฝากคู่หมอพฤกษ์กับหนูพริ้มไว้ในอ้อมใจมิตรรักแฟนนิยายด้วยนะคะ 

ในท้องเรื่อง..... "เล่ห์สมรส"  


เดี๋ยวจะเปิดให้ Fav. น้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 990 ครั้ง

2,932 ความคิดเห็น

  1. #2377 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:21
    ร้ายกาจจ
    #2377
    0
  2. #2285 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:47

    สงสารจริง เย็นชากับทุกสิ่ง ชาชินทุกอย่าง

    #2285
    0
  3. #2207 ninny3654 (@ninny3654) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:46
    อ่านไปฟินไปจนไม่เป็นอันทำอะไรละ
    #2207
    0
  4. #1734 0945410058 (@0945410058) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:22
    อ้ายคู่ของหมอกรี๊ดดดดด ขอเล่มค่ะขอเล่ม
    เล่มจงมาาาาาาา
    #1734
    0
  5. #1592 pumpui414 (@pumpui414) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:10
    อ้าวๆเอาไงเนี้ย มีมาอ่อย
    #1592
    0
  6. #1357 Joyry Pipo (@joyrypipo) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:58
    โอ้ยๆๆท่านรอง... อารายต้องรอฟินหมอพฤกษอีกกกก
    #1357
    0
  7. #1333 ยายเฉิ่มเชย (@aontot) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:07
    หมอมีความหวงก้าง
    #1333
    0
  8. #1302 ดุจ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 19:57

    ว่าแต่วันนี้ไรท์ ไม่ลืม อัพ ใช่ไหมคะ รอ ๆ

    #1302
    0
  9. #1301 Marnyaying (@sweetleejongsuk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:52
    ท่านรอง ถึงเนื้อถึงตัวตลอด
    #1301
    0
  10. #1300 Marnyaying (@sweetleejongsuk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:52
    ท่านรอง ถึงเนื้อ
    #1300
    0
  11. #1299 Nildara (@-nut16-) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:28
    ไม่นาน...คือสปอยว่า
    ท่านรองฯจะรู้ใจตัวเองหรือ
    หนังสือใกล้ออกคะเนี่ย555
    ขำๆค่ะ รอนะคะ^^
    #1299
    0
  12. วันที่ 21 มกราคม 2562 / 17:58
    รอหนังสือ งือ
    #1298
    0
  13. #1297 Name' (@name14) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 14:03
    เอาไม้ทุบท่านรองให้รู้ตัว!
    #1297
    0
  14. #1296 Kaedaruner (@Kaedaruner) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 12:53

    เหมือนท่านรองไม่รู้ตัวว่าตัวเองอ่อยน้องแก้มอยู่

    #1296
    0
  15. #1295 aieng (@ojiaieng) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 09:02
    ตามๆค่าาาา สามหนุ่มบ้านนี้ไม่ธรรมดา
    #1295
    0
  16. #1294 Aemie (@tharay_m) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:57
    เนี๊ยะผู้ชาย

    พอคนเค้าเริ่มทำใจจะตัดใจ ก็เข้ามาใกล้ให้หวั่นไหว

    เกลียดดดด
    #1294
    0
  17. #1293 clubsondayak (@clubsondayak) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:30
    รอดูท่านรองฯ รู้ใจตัวเองเมื่อไหร่ ขอให้แก้มเมิน

    แก้มเทให้หนัก 55 เอาให้หนาวยะเยือกไปเลย

    อยากเย็นชาดีนัก!!

    รออ่านคู่พี่หมอนะคะ
    #1293
    0
  18. #1292 Aomc7305 (@Aomc7305) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:32
    รักคนเขียนสุดๆเลยบอกตง5555555
    #1292
    0
  19. #1291 เชียงดา (@moujib) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:20
    โล่งอก!! พี่พฤกษ์มาเอายัยพริ้มไป
    #1291
    0
  20. #1290 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 06:02
    ช่างเหมาะสมอาไรเช่นนี้
    #1290
    0
  21. #1289 Go_Aey (@Go_Aey) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 05:44
    เชิดๆอย่างนางต้องเจอหมอปากห_าแหละดี ท่านรองคะจะอ่อยเบอร์นี้แล้วจะให้แก่มตัดใจยังไง อย่างนี้ต้องส่งใครมาเกาะแกะแก้มบ้างแล้ว
    #1289
    0
  22. #1287 Oiwiu (@ranny_bannylove) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 02:36

    😍😍😍
    #1287
    0
  23. #1286 myoko13 (@myoko13) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:43
    ว่าแล้ว หมอพฤกษ์ คู่กัดแล้ว ไม่แคล้วกัน อิอิ ท่านรองยังไงก้อต้องเป็นของแก้ม
    #1286
    0
  24. #1285 Toey_s (@toey14200) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:38

    หาผู้ชายมาจีบแก้มบ้างจิ อยากเห็นคนหึง
    #1285
    0
  25. #1284 u-2352 (@U-235) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:16
    อย่างนี้ก็ต้องมาครบทั้ง หนึ่ง สอง สาม แล้วสิคะเนี่ยย
    #1284
    0