ตราบฟ้ามีตะวัน [พิมพ์ครั้งที่ 3] [ผ่านพิจารณา ละครช่อง 3]

ตอนที่ 9 : บทที่ 4 เกลียด (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    14 ก.ค. 61

 




เช้านี้ครองประทีปไม่ลืมให้คนไปตามเธอมารับประทานอาหารเช้า วันฟ้าใหม่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำอาหารรับประทานเอง ไม่ไปกินที่นี่อีก เพราะไม่เช่นนั้นคนที่บ้านสุริยะสกุลอาจกินอะไรไม่ลง ซ้ำความโกรธเกลียดอาจทำให้เส้นเลือดในสมองแตกตายด้วยความเกลียดชังอันล้นอกที่มีต่อเธอ ดูอย่างตอนนี้ ทั้งนายทั้งบ่าวทำหน้าเหมือนอยากจะขย้ำเธอแล้วฝังลงดิน

“กินข้าวกันได้แล้วล่ะ” ครองประทีปก็รับรู้ถึงสภาวะเดียวกันนี้ แต่เลือกจะมองข้ามไปเสีย

“พ่อครับ เมื่อคืนหลานสาวตัวดีของคุณพ่อย่องมาที่บ้านเรากลางดึก”

วันฟ้าใหม่ตวัดสายตาจากจานอาหารขึ้นมามองหน้าคนพูด เอากับเขาสิ...นอกจากจะปากร้ายขึ้นแล้วยังมีนิสัยขี้ฟ้องอีกต่างหาก

ไม่ทันที่ครองประทีปจะพูดอะไร แม่เลี้ยงทับทิมก็โพล่งขึ้นทันทีทันใด

“อะไรกัน มาอยู่ไม่ถึงวันนิสัยเดิมก็ออกเสียแล้ว คิดจะทำอะไรลูกชายฉันอีกหรือไง”

“ไม่ใช่นะคะคุณป้า” เธอหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสี่ปีก่อน ใช่ว่าตัวเองจะลืมได้เสียเมื่อไหร่ว่าเคยถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่ชั้นในไปยั่วเขาถึงบนเตียง โธ่เอ้ย! ตอนนั้นเธอยังเยาว์ ความคิดความอ่านเลยแย่ไปนิด สาบานว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาดเลย

แต่ไม่ทันแล้ว เธอย้อนเวลาไม่ได้

“ไม่ใช่แล้วย่องมาที่บ้านนี้กลางดึกทำไม” ทับทิมคาดคั้น

“ก็เพราะว่า...”

ครองประทีปนิ่วหน้ารอฟัง เขาไม่เชื่อว่าวันฟ้าใหม่จะทำอะไรแบบนั้นเป็นหนที่สอง มีเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าวันฟ้าใหม่ไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นอีก

“อย่าไปถามหาความจริงจากพวกชอบโกหกเลยครับแม่ ไล่เธอออกจากที่นี่ไปง่ายกว่าเยอะ”

“พี่อาทิตย์ แป้งมาที่บ้านนี้กลางดึกก็เพราะว่าแป้งหิวต่างหากล่ะคะ ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่กลางวัน ไม่เห็นหรือคะว่าตอนที่พี่มาเจอแป้ง แป้งกำลังกินมาม่า”

“ใครจะไม่รู้ว่าเธอแค่ทำการแสดง”

“โอ้ย! นี่ไม่เจอกันแค่สี่ปี ปากร้ายขึ้นเยอะเลย ยิ่งกว่าผู้หญิงอีกนะคะ เป็นหรือเปล่าถามจริง” วันฟ้าใหม่ถามออกไปส่งๆ เพราะเคืองที่ถูกว่าอยู่ฝ่ายเดียว แต่ดูเหมือนว่าคนถูกถามจะไม่ใช่แค่รับฟังส่งๆ เท่านั้น  

“เป็นอะไร”

ดวงตากลมโตหันมามองอาทิตย์อีกครั้ง เธอเม้มปากแน่นเตือนตัวเองว่าอย่าไปต่อปากต่อคำกับเขา เธอมาที่นี่เพื่อทำสวนกล้วยไม้ให้ครองประทีป ทำเสร็จเธอจะไปไม่หวนกลับมาอีกเลย และระหว่างอยู่ที่นี่เธอต้องไม่สร้างศัตรู ไม่ใช่สิเธอต้องไม่ทำให้ศัตรูเกลียดเธอไปมากกว่านี้  

“คุณลุงขา แป้งมาหาอะไรกินจริงๆ นะคะ” เธอหันไปบอกกับคนที่คิดว่าน่าจะรับฟังเธอมากที่สุดในที่นั้น “แป้งอาจจะผิดที่เข้ามาบ้านคนอื่นโดยไม่ขออนุญาต แต่ก็แค่หยิบมาม่า ผลไม้กับขนมไปสองสามอย่างเองค่ะ ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นเลย”

“ลุงลืมไปเลยว่าเมื่อวานหนูยังไม่ได้กินข้าว ให้นังมะปรางมันไปเรียกมันบอกว่าหนูหลับอยู่ แย่จริงๆ เลยนะลุงเนี่ย ปล่อยให้หลานหิวได้ยังไง”

“แป้งขับรถมาเหนื่อยก็เลยเผลอหลับไปนานตั้งสามชั่วโมงค่ะ ตื่นมาอีกทีฟ้าก็มืดแล้ว”

เธอบอกเสียงอ่อน ก้มหน้ามองจานข้าวเพราะไม่อยากหันไปสบตากับยักษ์จอมโหด เธอรู้ว่าเขากำลังมองอยู่

“เรื่องพูดแก้ตัวถนัดเป็นที่หนึ่ง ส่วนเรื่องเห็นความผิดตัวเองเป็นเรื่องเล็กน้อยนั้นคงถนัดเป็นอันดับสอง”

“อาทิตย์” ครองประทีปปรามบุตรชายที่ดูเหมือนว่าจะปากร้ายจนเกินเหตุ แต่เพราะพอเข้าใจเหตุแห่งความจงเกลียดจงชังนั้นดีจึงไม่ได้ต่อว่าไปมากกว่านั้น

“ขอโทษครับพ่อ วันนี้ผมไม่กินข้าวนะครับ กินไม่ลง”

พูดจบร่างสูงก็ลุกขึ้น สาปเธอด้วยสายตาอีกครั้งแล้วเดินลงบ้านไปทันที

วันฟ้าใหม่ก็เริ่มรับประทานอะไรไม่ลงเหมือนกัน แต่เพราะจำความรู้สึกหิวโหยจากเมื่อคืนได้ดีเธอจึงคิดว่าต้องกินๆ ไปก่อน และจากที่คิดว่าจะเริ่มงานในสัปดาห์หน้าเธอก็คาดว่าต้องเลื่อนมาเป็นวันนี้เลย หรืออีกทาง เธอบอกกับครองประทีปไปว่าทำตามสัญญาไม่ได้ ขอโทษแล้วเก็บข้าวของไปจากที่นี่ตั้งแต่วินาทีนี้

 

 

ครองประทีปเร่งจัดการให้คนขนเครื่องอำนวยความสะดวกมาที่บ้านพักของวันฟ้าใหม่ทันที พอเธอกลับมาถึงบ้านพักก็พบว่าคนงานกำลังขนโทรทัศน์ พัดลม เครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น อุปกรณ์ประกอบอาหาร และเครื่องใช้ไฟฟ้าที่จำเป็นต่างๆ เธอ หญิงสาวนึกขอบใจผู้เป็นลุงแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าครองประทีปอาจกำลังป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องร้ายซ้ำสอง

เธอจะได้ไม่ต้องหาเรื่องย่องไปเรือนสุริยะสกุลกลางดึกอีก  

คนงานราวสามสี่คนช่วยยกของลงจากรถบรรทุกหกล้อ ล้วนแต่เป็นคนที่เธอไม่คุ้นหน้าเพราะไร่แห่งนี้มีคนงานแวะเวียนเปลี่ยนผลัดอยู่ตลอดเวลา แล้วดูเหมือนว่าแม้ครั้งนี้จะเป็นการพบหน้ากันครั้งแรกแต่ทุกคนน่าจะรู้จักเธอดี ดูจากสายตาที่มองมานั้นก็เดาได้อีกว่าน่าจะรู้จักอย่างลึกซึ้งเลยทีเดียว

“ทำงานที่นี่มานานแล้วเหรอคะ” วันฟ้าใหม่ถามชายที่น่าจะอาวุโสที่สุดในบรรดาชายทั้งสี่

“สามปีครับ” ชายวัยกลางคนตอบโดยไม่ได้มีท่าทีเป็นปรปักด้วยเพราะเห็นว่าถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นเจ้านาย

“แล้ว น้าชื่ออะไรคะ แป้งจะได้เรียกถูก”

“ผมชื่อกิตติครับ คุณแป้งเรียกผมว่ากิตเฉยๆ ก็ได้ เข้ามาทำงานที่นี่ได้สามปีแล้ว ส่วนไอ้สามคนนั่น มานี่เร็ว” กิตติเรียกลูกน้องอีกสามคนมายืนเรียงกันแล้วแนะนำทีละคน “นี่ไอ้พงษ์ ไอ้แก้ว  ไอ้อ๊อด เป็นคนงานดูแลไร่ สามคนนี้น่าจะอายุน้อยกว่าคุณแป้งนะครับ ยังไม่จบปวช. แต่ต้องมาทำงานหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวแล้ว คุณอาทิตย์บอกว่าดูพฤติกรรมของพวกมันสักปี ถ้าเห็นว่าใช้ได้ก็จะส่งเรียนแล้วให้กลับมาทำงานใช้ทุน เหมือนพวกเรียนนอกน่ะครับ ดูโก้ไปอีกแบบ”

วันฟ้าใหม่หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ กับการเปรียบเทียบของกิตติ แต่อีกใจหนึ่งก็นึกชื่นชมอาทิตย์ เขาเป็นชายหนุ่มที่มีหัวคิดดีและจิตใจเมตตาเหมือนพ่อไม่มีผิด แต่แค่ความเมตตาของเขาไม่ได้เผื่อแผ่มาถึงเธอ

“แล้วพงษ์ แก้ว อ๊อดทำงานมากี่เดือนแล้วล่ะคะ ใกล้จะได้ไปเรียนหรือยัง”

“หกเดือนแล้วครับ แต่รับรองว่าผ่านโปรแน่นอนเพราะพวกเราขยันกันมากๆ มีงานอะไรก็อาสาทำแข็งขัน” พงษ์ตอบอย่างฉะฉาน เขาเป็นชายหนุ่มที่รูปร่างสูงกว่าอีกสองคน แต่ผิวพันธ์ดำคล้ำไม่ต่างกันนักคงเป็นเพราะการทำงานที่ต้องตากแดดเป็นประจำ

“ถ้าอย่างนั้น พวกนายทั้งสามคนก็คงจะไม่ได้ทำหน้าที่หลักๆ ในไร่น่ะสิ เพราะว่าจะไปเรียนกันอยู่แล้ว”

“ใช่ครับ พวกผมมีหน้าที่ตัดใบองุ่น ดูแลศัตรูพืช ถางหญ้า” พงษ์ยังทำหน้าที่ตอบคำถามเช่นเดิม ในขณะที่อีกสองคนช่วยกันพยักหน้า

“งั้นดีเลย”

 

 

 

หลังจากจัดข้าวของเรียบร้อย วันฟ้าใหม่ก็ขับรถมาคุยกับครองประทีปอีกครั้งที่ออฟฟิตของไร่ตะวันฉาย เธอต้องการทำงานในส่วนของตัวเองให้เสร็จเร็วขึ้นอีกนิดเพื่อจะให้ตัวเองได้ไปจากที่นี่โดยเร็วเช่นกันถึงแม้ครองประทีปจะยอมรับในตัวเธอและแสดงเจตจำนงค์ชัดเจนว่าต้องการให้เธออยู่ แต่คนอื่นๆ ไม่อยากให้อยู่ เธอก็ทนอยู่ไม่ได้เหมือนกัน

“คุณลุงพอจะติดต่อบริษัทรับเหมาให้แป้งได้ไหมคะ โรงเรือนเพาะชำกล้วยไม้จะได้เริ่มตอกเสาเข็มเสียที”  

ครองประทีปละสายตาจากเอกสารในแฟ้มขึ้นมามองหน้าลูกสาวของผู้มีพระคุณ แววตามุ่งมั่นของเธอช่างถอดแบบพ่อมาไม่มีผิด  

เขาคงยื้อให้วันฟ้าใหม่อยู่ที่นี่ได้ไม่เกินสองปี จากนั้นเขาจะทำอย่างไรถึงจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับธราเทพได้ เขายืนยันแน่นหนักว่าถึงอย่างไรก็จะไม่ปล่อยวันฟ้าใหม่ไปตามยถากรรมเด็ดขาด ได้แต่หวังว่าอะไรๆ จะดีขึ้น อาทิตย์ให้อภัยหญิงสาว ไม่ได้รักกันอย่างคนรัก แต่มีใจเมตตาอย่างพี่น้องก็ยังดี

“หนูเพิ่งมาถึงที่นี่เมื่อวาน พักก่อนก็ได้ ลุงไม่รีบร้อนอะไร”

“ไม่ต้องพักหรอกค่ะ แป้งพักจากกรุงเทพฯ มานานมากแล้ว นี่แป้งเอาแบนแปลนมาให้ดูด้วยนะคะ”

วันฟ้าใหม่กางกระดาษเขียนแบบบนโต๊ะ ลายเส้นถูกวาดด้วยดินสออย่างละเอียดแสดให้เห็นถึงความรู้ของผู้เขียนว่ามีมากพอตัว  

“ลุงขอเก็บเอาไปดูสักคืนนะ แต่ดูคร่าวๆ แล้วน่าจะไม่มีปัญหา หนูเก่งอยู่แล้วล่ะ”

“ขอบคุณค่ะ ไว้พรุ่งนี้แป้งจะมารอคำตอบนะคะ วันนี้แป้งไม่กวนแล้ว” วันฟ้าใหม่ลุกขึ้นยืน ยกมือไหว้ตามมารยาทแล้วหันหลังกลับ หากทว่าน้ำเสียงเอื้ออาทรของครองประทีปทำให้เธอต้องชะงักฝีเท้า  

“ลุงดีใจนะ ที่หนูกลับมาที่นี่ ถึงใครจะว่าอย่างไร ลุงก็อยากให้หนูรู้ไว้ว่าที่นี่คือบ้านของหนู”

ร่างบางหันกลับมามองชายสูงวัยผู้มีความเมตตาต่อเธอมาเสมอด้วยแววตาเป็นประกายแสดงความขอบคุณสุดหัวใจ...แต่เธอไม่สามารถคิดว่าที่นี่เป็นบ้านได้จริงๆ

“แป้งจะพยายามค่ะ”  


         -----------------------------------------------------------------------------

มีหลายคนบอกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึง "น้องเพลง" จากหัวใจพ่ายรักฯ 

แต่จะบอกยังไงดีว่า...ชะตากรรมของถุงแป้งหนักกว่าเยอะเลย 


เพราะดูแล้วไม่ว่ายังไง คุณอาทิตย์ก็ไม่ยอมให้แอ้มง่ายๆ 555





ปล. เนื่องจากเมื่อวานหายไป วันนี้จะมาอัพอีกรอบตอนเย็นนะคะ


ฝากนิยายเซ็ต "ร้ายก็รัก" ด้วยจ้า 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

1,083 ความคิดเห็น

  1. #889 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 17:54
    แป้งสู้ๆๆๆ
    #889
    0
  2. #82 มีมีนา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 14:42

    ชื่อนี้มีแต่เรืรองสนุก เป็นแฟนตั้งแต่น้องเพลงนู้นเลยค่ะ

    #82
    1
  3. #81 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 14:16

    ตอนนี้เริ่มพวกบ้างแล้วแป้ง สู้ๆๆๆ

    #81
    0
  4. #80 Noonkhuan (@noon-rx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 10:15
    ไรท์จ๋าาา ยังมีหนักกว่าเพลงอีกหรอออออ งื้อออ
    #80
    0
  5. #79 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 10:14

    ทำเค้าไว้เยอะก็ต้องทำใจนะหนู

    #79
    0
  6. #78 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 09:40
    ไม่อยากบอกไรท์เลยค่ะว่า
    เราคิดเหมือนถุงแป้ง
    ว่าคุณอาทิตย์เป็น......
    #78
    0