ตราบฟ้ามีตะวัน [พิมพ์ครั้งที่ 3] [ผ่านพิจารณา ละครช่อง 3]

ตอนที่ 7 : บทที่ 3 แววตาสังหาร (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    11 ก.ค. 61






และคนสุดท้ายที่นั่งติดกันกับพนิตนันท์คือชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาคร้ามแดดขึ้นเล็กน้อยแต่วันฟ้าใหม่มองว่ามันทำให้เขาดูหล่อสมบูรณ์แบบมากขึ้น แต่เธอไม่มีแก่ใจจะมัวมาชื่นชมความหล่อ เมื่อดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองมาคล้ายกับหมายจะสังหารเธอ

ไม่พบกันตั้งสี่ปี เขายังมีแววตาเย็นชาไม่เปลี่ยนแปลง

ไหนว่าไม่โกรธแล้วไง นี่ถ้าสายตาฆ่าคนได้วิญญาณเราคงถึงมือยมบาลไปแล้ว กลับตอนนี้ทันไหมวะ

วันฟ้าใหม่หายใจไม่ทั่วท้อง จะกลับก็ไม่ได้จะเดินหน้าก็ไม่มีหนทาง เธอยกมือขึ้นไหว้ทุกคนหลังจากคิดได้ว่าควรทักทายตามมารยาทไทยก่อนเป็นอันดับแรก

“สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า พี่นาง พี่อาทิตย์” ข้อความสุดท้ายของเธอแผ่วเบาอย่างที่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด หญิงสาวก้มหน้างุดแต่มิวายเหลือบมองคนที่โต๊ะรับประทานอาหาร ปรากฎว่าสายตาแห่งความเกลียดชังยังโจมตีมาที่เธออย่างไม่ลดละ พาลให้ขนแขนลุกชูชัน

ครองประทีปเดินรี่มาหา ใบหน้าของชายสูงวัยกระจ่างไปด้วยรอยยิ้ม

“หนูแป้ง มาได้ยังไงลูก ทำไมจะมาไม่บอกลุงก่อนจะได้เตรียมห้องหับไว้ให้ มะปราง เอ็งไปดูห้องให้คุณแป้งหน่อยไปเร็ว ให้คนไปทำความสะอาดห้องเดิมของคุณแป้งตอนนี้เลย” ครองประทีปหันไปสั่ง ก่อนกลับมาสนใจผู้เพิ่งมาถึงอีกครั้งพลางสัมผัสหัวไหล่บอบบางด้วยความเอ็นดู “ไปอยู่ที่โน่นเสียนาน ข้าวของมีแค่กระเป๋าใบเดียวเองหรือ หรือว่าอยู่ในรถลุงจะให้คนไปยกมาให้”

วันฟ้าใหม่รู้สึกว่าลำคอแห้งผากเป็นผง กับครองประทีปนั้นเธอได้พบอยู่เนืองๆ เพราะชายสูงวัยขยันไปเยี่ยมเธอไม่ต่ำกว่าปีละสามครั้งกอรปกับมีการสนทนาทางโทรศัพท์ตลอดจึงทำให้ความสนิทสนมมีอยู่มาก แต่อีกสามคนที่นั่งคอแข็งอยู่ที่โต๊ะนั้น ถ้าวันนี้จะเรียกว่าเป็นคนแปลกหน้าก็ไม่ผิดอะไรนัก

“คุณลุงคะ แป้งขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ”

 

 

วันฟ้าใหม่นั่งกะพริบตาปริบๆ อยู่ที่โถงกลางของเรือนสุริยะสกุลร่วมกับพนิตนันท์และบรรดาสาวรับใช้ที่มองเธอปานประหนึ่งจะกินเลือดกินเนื้อ เจ้านายของพวกเขาหายเข้าไปในห้องทำงานของครองประทีป แว่วเสียงภายในห้องที่ดังออกมาพอให้เดาได้ว่าด้านในกำลังถกเถียงกันอยู่ด้วยประเด็นปัญหาที่มาจากตัวเธอ หญิงสาวถอนหายใจก่อนหันไปมองหญิงสาวอีกคนที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องเช่นเดียวกับเธอ

พนิตนันท์ไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อสี่ปีก่อนเลย เธอสวยน่ามองเพราะผิวพรรณขาวผ่อง เครื่องหน้าสวยหวาน วันฟ้าใหม่เคยคิดอิจฉาความงามของเจ้าหล่อน ความจริงแล้ว...เธอน่าจะอิจฉาในความสัมพันธ์อันดีระหว่างหล่อนกับอาทิตย์มากกว่า

อย่ากระนั้นเลยพนิตนันท์เองก็ไม่น้อยหน้าเธอเท่าใดนัก เรียกว่าศีลเสมอกันก็ว่าได้

 

ทีหลังไม่ต้องหอบข้าวปลาอาหารมาให้นะ ที่นี่ใช่สถานสงเคราะห์ผู้ยากไร้ ไม่ต้องคิดจะอยากมาทำบุญ 

วันฟ้าใหม่ในวัยย่างสิบเจ็ดปียืนกอดอกกล่าวต่อหญิงสาวผู้มีอายุมากกว่าหลายปีโดยไม่คิดกริ่งเกรง แววตาดื้นรั้นมองอีกฝ่ายอย่างไม่เป็นมิตร

ใช่ไม่ใช่ ที่นี่ก็รับเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่มาอยู่ตั้งหนึ่งคน นิสัยเสีย พฤติกรรมแย่เหมือนไม่เคยมีคนสั่งสอน ถ้าไม่ใช่เพราะความเมตตาของคุณลุงมีเหรอคนอย่างเธอจะได้ลอยหน้าลอยตาอยู่ที่นี่

เธอว่าใครไม่มีพ่อแม่วันฟ้าใหม่โกรธจนตัวสั่น นัยตาแดงจัดอย่างที่พยายามกลั้นน้ำตาแห่งความคับแค้นไม่ให้ร่วมหล่น  

เธอไง ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ฉันพูดผิดตรงไหนเหรอ

วันฟ้าใหม่ในวันนั้นช่างโง่เขลานักต่างจากอีกฝ้ายที่เป็นนักศึกษาชั้นปีสี่ว่าที่บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่งอย่างพนิตนันท์ ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ดูฉลาดทันคนและมักจะทำให้คนที่ไร้วุฒิภาวะอย่างวันฟ้าใหม่สติแตกได้เสมอ ด้วยบันดาลโทสะเด็กสาวก้าวเท้าไปผลักอีกฝ่ายอย่างแรงจนร่วงไปกองที่พื้น เหมือนชะตาเธอยังเลวร้ายไม่พอ อาทิตย์เปิดประตูมาเห็นภาพนั้นเต็มสองตา

 

วันฟ้าใหม่เผลอพ่นลมหายใจออกมาเมื่อจำสีหน้าของอาทิตย์ได้ดี เขาไม่ต่อว่าอะไรเธอด้วยคงเพราะไม่อยากเสวนาด้วย แต่รีบปรี่เข้าไปหาร่างที่กองอยู่กับพื้นทันที ปลอบประโลมพะเน้าพะน้อพนิตนันท์จนเธอในเวลานั้นแทบจะลงไปดิ้นกับพื้นด้วยความเจ็บใจ

ตอนนั้นกับวันนี้ช่างแตกต่างกันเหลือเกิน เธอไม่มีความรู้สึกริษยาความงามของพนิตนันท์อีกแล้ว แต่กลับกลายเป็นความชื่นชมอย่างเงียบๆ เมื่อได้จ้องมองใบหน้าสวยหวานน่ามองของเจ้าหล่อนที่บัดนี้ด้วยสวยสะพรั่งกว่าแต่ก่อนมาก คงเป็นเพราะเธอดูแลตัวเองมากขึ้นตามวัย รสนิยมการแต่งกายก็ดูทันสมัยเรียบร้อยมาก

“คุณไม่เห็นใจลูกกับฉันบ้างหรือคะ เด็กคนนั้นจะทำให้ครอบครัวเราพัง ฉันยอมอยู่ร่วมชายคาบ้านกับเด็กโกหกสร้างเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ”

เสียงคุณทับทิบลอดช่องประตูมากระทบโสตประสาทคนฟังด้านนอก วันฟ้าใหม่ไม่ได้โกรธที่ทับทิมกล่าวถึงเธอแบบนั้น เพราะหากเป็นเธอ เธอก็ไม่แน่ใจว่าจะทนรับพฤติกรรมของวันฟ้าใหม่เมื่อสี่ปีก่อนได้หรือไม่ ฉะนั้นแล้วสิ่งที่ทับทิมพูดมาก็ถือว่าสมควรแล้ว

พลั่วะ!

ประตูห้องถูกเปิดออก แม่เลี้ยงทับทิมก้าวข้ามธรณีประตูออกมา ใบหน้าเรียบตึงเหมือนมีคนตอกตะปูขึงไว้ก็มิปาน นางมองผู้เพิ่งมาถึงเหมือนจะสาปให้เป็นหิน ก่อนจะทำเสียงฮึดฮัดสะบัดหน้าเดินหนีไป

อาทิตย์ลุงขึ้นยืนช้าๆ กล่าวกับบิดาด้วยเสียงอันดังเหมือนต้องการให้คนด้านนอกได้รับรู้ด้วย

“ที่นี่เป็นบ้านของพ่อนี่ครับ พ่อจะให้ใครอยู่หรือให้ใครไปผมคงห้ามไม่ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้เธอมายุ่งเกี่ยวกับผม ไม่ต้องโผล่มาให้เห็นหน้าได้เป็นดี แค่ต้องหายใจใช้อากาศร่วมกันก็หนักหนาเกินทนแล้ว”

พูดจบแค่นั้นเจ้าของร่างสูงก็เดินออกจากห้องมาหยุดตรงตำแหน่งเดียวกับที่ทับทิมยืนก่อนหน้า

แม่ลูกนี้แววตาถอดกันมาเปี๊ยบ มองกันเหมือนจะฆ่าให้ตายวันฟ้าใหม่สบตาสีน้ำตาลคู่นั้นวูบเดียวก็ต้องเหลียวมองทางอื่น

“น้องนางครับ เราไปกันเถอะ”  อาทิตย์เดินไปหาพนิตนันท์ที่นั่งทำตาโตไร้เดียงสา

วันฟ้าใหม่เผลอเบะปาก กับเธอทำเหมือนจะฆ่าจะแกง ไม่ถึงนาทีหันไปทำเสียงอ่อนเสียงวานกับอีกคน นับถือในความสามารถด้านการปรับอารมณ์ของเขาเหลือเกิน อ้อ...ความสามารถในการเลือกปฏิบัตินั่นด้วย

อาทิตย์และพนิตนันท์พากันเดินลงจากบ้านไป วันฟ้าใหม่พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด โล่งใจที่สามารถรอดตายจากความอึดอัดก่อนหน้านี้มาได้

“ลุงขอโทษนะ ที่ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้”

ครองประทีปเดินออกมาจากห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ แต่แววตาวิตกกังวลนั้นทำให้วันฟ้าใหม่กลับยิ่งรู้สึกผิดต่อชายสูงวัย เธอก่อเรื่องวุ่นวายจนทำให้ครองประทีปต้องพบกับความลำบากหลายต่อหลายครั้ง

ร่างบางในชุดเสื้อยืดแขนยาวลายขวางกับกางเกงยีนส์ยาวลุกขึ้นยืน ก่อนจะยิ้มกว้างๆ ให้ครองประทีปเห็นว่าเธอไม่ได้เป็นทุกข์อะไรกับการถูกเกลียดชังจากทับทิมและอาทิตย์หรือใครๆ เธอเข้าใจในเหตุผลแห่งความเกลียดชังที่ทุกคนมีต่อเธอ  

“แป้งโอเคค่ะคุณลุง ถ้าหากว่าคุณป้ากับพี่อาทิตย์ไม่สบายใจ แป้งจะไปอยู่บ้านพักคนงานก็ได้ค่ะ ที่นั่นน่าจะมีห้องว่างสักห้อง”

คำตอบของวันฟ้าใหม่ทำให้ครองประทีปหยุดความคิดทั้งหมดแล้วหันมาพินิจใบหน้าของหลานสาวให้แน่ใจว่าคนที่พูดนั้นคือวันฟ้าใหม่ที่เขารู้จัก และก็พบว่าเธอไม่ได้พูดไปด้วยประชดประชันหรือแกล้งพูดเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ ตรงกันข้ามแววตาของหญิงสาวกลับสุกใสเปล่งประกายและจริงใจอย่างที่สุด


------------------------------------------------------------------------------------------

//นี่แค่เริ่มต้นนะจ๊ะถุงแป้ง// 

นางเอกโตขึ้นแล้วค่ะ สี่ปีกับการเรียนมหาวิทยาลัยทำให้คนๆ หนึ่งเปลี่ยนไปได้ไหม? 



แรงบันดาลใจเกิดจากการเล่นเฟสบุ๊ค แต่ละวันมันจะคอยเตือนความจำเราว่า...
วันนี้เมื่อปีที่แล้วเราโพสต์อะไรไป
ซึ่งบางวันอารมณ์เรารุนแรงมาก มีแต่คำหยาบคาย คำด่าทอต่อว่า อาฆาตก็ยังมี 555 

มองย้อนกลับไปวันนั้นเราเป็นแค่เด็กนักศึกษา เราเยาว์ และเราเขลามาก ซึ่งวันนี้เราไม่มีความคิดอะไรแบบนั้นแล้ว เราเปลี่ยนไปจริงๆ เป็นเหตุผลให้มีนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา 


ฝากเอาใจช่วยถุงแป้งและเปย์ผู้ชายในสังกัดของเค้าด้วยน้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

1,083 ความคิดเห็น

  1. #956 s.swyz (@sailyza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:51

    ทีมนางเอกกก

    #956
    0
  2. #348 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 06:54
    นางต้องใจเย็นนะ จะมารร้ายแบบตอนเด็กๆมันไม่งาม
    #348
    0
  3. #63 Somying2525 (@Somying2525) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 13:27
    เราทีมถุงแป้งนะ เราอยู่ข้างเธอ
    #63
    0
  4. #61 Nam0898558488 (@Nam0898558488) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 10:04
    ดูทรงจะคล้าย หัวใจพ่ายรัก กับดักตะวัน
    มั้ยหน้อ^^ แต่ชอบอ่ะ
    #61
    2
    • #61-1 อุณหภูมิปกติ (@mali07) (จากตอนที่ 7)
      12 กรกฎาคม 2561 / 11:49
      อารมณ์ใกล้ๆ กัน แต่พัฒนาการของตัวละครจะสมเหตุสมผลกว่าค่ะ เรื่องนี้เขียนเป็นเรื่องที่ 6 แล้วน่าจะดีขึ้นนะคะ 555
      #61-1
    • #61-2 Nam0898558488 (@Nam0898558488) (จากตอนที่ 7)
      12 กรกฎาคม 2561 / 12:45
      ชอบตรงนางเอกมีพัฒนาการทางอารมณ์และความคิดนี่แหละค่ะ555
      รอเก็บเล่มค่า^^
      #61-2
  5. #60 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 02:24

    นางโตขึ้นจริงด้วย รู้จักคิด อย่างนี้ค่อยใช่นางเอกหน่อย

    #60
    0
  6. #59 _xxbell (@jingerbell24) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 00:13
    ชอบนางเอกจัง มีหลายมิติ มีพัฒนาการที่โตขึ้น รอนะคะไรท์ ไม่เคยอ่านนิยายเรื่องไหนทีานางเอกเป็นแบบนี้เลย แปลกใหม่มาก
    #59
    0
  7. #58 parqabpor (@950624pche) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 22:57
    เราก็เหมือนนางเอกค่ะ
    สี่ปีในรั้วหมาลัยทำให้เราเป็นไปเหมือนกัน

    เปลี่ยนจาก M เป็น XL 5555555555555555
    #58
    0
  8. #57 ekaa666 (@ekaa666) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 22:18
    ชอบนิสัยนางเอกอะ 555 ไม่ได้ชื่นชอบความร้ายกาจนะ แต่ชอบความมีพัฒนาการของตัวละคร นิสัยแย่ๆตอนแรก ก็มีเหตุผลรองรับชัดเจน ว่าทำไมนางถึงเป็นแบบนั้น มันทำให้เราทั้งหมั่นใส้ ตอนแรกและเริ่มสงสาร คราวนี้ ก็จะต้องรอลุ้น ไปอีกว่านางจะเปลี่ยนตัวเองไปแบบไหน คนที่เคยเกลียดกันจะเปลี่ยนใจมารักได้ยังไง ให้เราลุ้นไปกับนางเอกสุดๆ แค่นี้ ยังแอบห่วงนาง แล้วเอาใจช่วยนางได้ขนาดนี้ ชอบจริงๆ
    #57
    0
  9. #56 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:43
    ซักวันต้องดีกว่านี้แน่ถุงแป้ง สู้ๆ นะ
    #56
    0
  10. #55 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:39
    สู้น่ะอิหนู
    #55
    0
  11. #54 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:43

    ถุงแป้งสู้ๆๆๆ แต่น่าจะมีใครอีกสักคนน้าที่เข้าใจนางบ้าง

    #54
    0
  12. #53 aieng (@ojiaieng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:42
    ลืมบอกๆ แอบไปเล่มเกมส์ในเฟส มาแล้วนะคะ มาส่งกำลังใจให้หนูแป้งต่อค่า ฝากถึงพี่อาทิตย์ อย่าแพ้สามหนุ่มสามมุม #ร้ายก็รัก นะคะ
    #53
    0
  13. #52 aieng (@ojiaieng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:39
    เอาใจช่วยหนูถุงแป้งอีกเสียงค่า โตขึ้น เจออะไรๆมากคิด ความคิดและการกระทำก็เปลี่ยนจริงๆค่ะ ขอให้เรื่องนี้นางเอกฉลาดๆนะคะ ชอบๆ
    #52
    0
  14. #51 preaw98 (@preawpreaw5567) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:38
    คือแบบรอมาทั้งวันติดเรื่องนี้แล้ว นางเอกของเราเป็นคนดีแล้วภูมิจายยย ฮ่าาาา อยากอ่านอีก เหมือนค้างคา5555 พนมาเร้วๆนะคะ สู้ๆคะ
    #51
    0