ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 32 : บทที่ 15 จูบแรก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

                    



                    จูบจากผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอ เธอไม่อยากได้เลยสักนิด

            ร่างเล็กค่อยๆ ก้าวถอยหลัง แววตาหวานไหวระริก

                “อืม งั้นฉันกลับก่อนนะ” วาริศาบอกออกไปอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้ ไม่อยากเห็นหน้าเขา ไม่อยากฟังคำพูดที่ออกมาจากปากร้ายๆ นั่น เธอไม่สนใจแล้วว่าเขาจะคิดอย่างไรกับเธอ เขาจะดูถูกอะไรอีกก็เชิญได้เลย  

                นักรบใจหายเมื่อเห็นว่าร่างบางกำลังหันหลังและเดินจากเขาไป แม้เขาจะรั้งเธอไว้ได้ แม้จะพอมีเวลาเอ่ยอะไรสักคำ แต่บางอย่างที่สำคัญกว่าฉุดรั้งให้เขายืนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งร่างบางเดินหายลับไปหลังบานประตู

                “นี่มันวันวินาศสันตะโรอะไรวะเนี่ย”   

                 

 

                เฟอร์รารี่สีแดงปราดเปรียวกลับมาวิ่งบนถนนอีกครั้งเมื่อจอมวายร้ายปรากฏกายขึ้นกลางมหานครกรุงเทพฯ แต่ทว่าชายผู้ทำหน้าที่หลังพวงมาลัยกลับมีท่าทางทีแปลกไปจากเดิม

                อาการเงียบกริบมาตลอดทางของนักรบดูผิดวิสัย ซ้ำสีหน้าเครียดจัดเหมือนญาติฝ่ายไหนเพิ่งเสียทำเอาจอมทัพผู้ไม่เคยสนใจใครต้องเอ่ยปาก

                “ใครตายวะ ถึงได้ทำหน้าแบบนั้น”

                คำพูดระคายหูอันแสนคุ้นหูทำให้นักรบหรี่ตาลง บังคับตัวเองไม่ให้ละสายตาจากท้องถนนเบื้องหน้าไปส่งค้อนให้นายผู้เป็นที่รัก นั่นผู้ชายแมนๆ เขาไม่ทำกัน

                ไม่ว่าผ่านไปกี่ปีจอมทัพก็ยังคือจอมทัพ เขามักใช้คำถามที่คนดีๆ ไม่ถามกัน แน่ล่ะ..อารมณ์แปรปรวนไม่ต่างจากสตรีใกล้หมดประจำเดือนก็ปั่นป่วนมากพอที่จะทำให้เขาตอบกลับไปเพียงสั้นๆ 

                “เปล่าครับนาย”

                “ถ้าไม่มีใครตาย ก็คงเป็นเพราะผู้หญิงที่วิ่งร้องไห้ออกมาจากผับ”

                นักรบหันขวับไปมองคนพูดแทบจะทันที สีหน้าของเจ้านายติดเยาะเล็กๆ อย่างที่บอกให้รู้ได้ว่าชายหนุ่มรู้เห็นทุกอย่าง และนั่นมันกระตุ้นต่อมสงสัยของนักรบได้เป็นอย่างดี แต่อย่างที่ใครๆ ก็รู้ หากจอมทัพร้อนดังไฟ นักรบก็เย็นเหมือนน้ำ เขาไม่คิดว่าจะต้องรู้เรื่องของวาริศาในตอนนี้ เธอไม่ได้สำคัญมากเท่ากับปัญหาที่เขากำลังเผชิญ

                ความเงียบเกิดขึ้นอีกไม่กี่นาที เฟอร์รารี่ก็เลี้ยวเข้าจอดบนลานกว้างหน้าสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง ตามมาด้วยรถของผู้ติดตามอีกเป็นพรวน

                เวลาตีหนึ่งครึ่งเป็นช่วงที่นักท่องราตรีกำลังทยอยออกจากสถานบันเทิง และการมาของพวกเขาเรียกร้องความสนใจจากผู้คนเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี

                จอมทัพและนักรบลงจากรถมายืนอยู่ด้านหน้า ผู้ติดตามพร้อมอาวุธกระจายตัวอยู่ไม่ห่าง สถานการณ์ตอนนี้ทำให้เหล่าขาเมาที่ผันตัวมาเป็นไทยมุงเริ่มสลายตัว

                “นายครับ” เมฆเดินเข้ามาเงียบๆ  ใบหน้าซึ่งเต็มไปด้วยร่องรอยประสบการณ์ฉายแววแห่งความอึดอัด  

                อันที่จริงสถานการณ์แบบนี้เมฆรู้สึกว่าตัวเองเป็นข้าสองเจ้าบ่าวสองนายอย่างไรไม่ทราบ เจ้านายเก่าเป็นเจ้านายของเจ้านายใหม่ เช่นนี้แล้วเขาควรรับคำสั่งจากใครถึงจะถูก

                “นายทั้งสองครับ” แบบนี้น่าจะดีที่สุด

                “ครับน้าเมฆ” นักรบขานรับ ขณะที่สองตาจับจ้องไปยังอาคารขนาดสองชั้นด้านหน้านิ่ง

                “ดูเหมือนว่าครั้งนี้เราจะยังไม่มีแผนนะครับ พวกเรารอรับคำสั่งอยู่”

                จอมทัพหันมามองคนพูดก่อนสายตาจะเบนไปที่นักรบ

                หลังจากเขาไม่อยู่ คู่แข่งอย่างที่แย่งกันเป็นใหญ่ในวงการธุรกิจสถานบันเทิงมาตลอดอย่างแดนไตรก็ถือโอกาสใช้วิธีสกปรกทำลาย Diamond destiny ทุกวิถีทาง เริ่มจากการติดสินบนเจ้าพนักงานให้เข้ามาตรวจสารเสพติดในผับถี่เกินปกติรบกวนการดื่มกินของนักท่องเที่ยว บ่อยครั้งเข้าลูกค้าประจำก็พากันหายหน้าไปหมด ไม่นับที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าฝีมือใคร จอมทัพเคยขอให้นักรบรอ แต่หลังจากได้รับการรายงานสถานการณ์ครั้งล่าสุดก็รู้ว่าย่ำแย่เกินกว่าจะรอได้ หากเขาไม่ลงมาด้วยตัวเองแล้ว นักรบก็คงจะลุยในเวลาไม่ช้าเหมือนกัน

                อดีตเจ้าของ Diamond destiny ครุ่นคิดก่อนหันมาบอกกับเมฆ “แผนก็คือ...”

                “พังแม่งให้หมด”

นักรบเอ่ยสวนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกร้าว ตามมาด้วยรอยยิ้มร้ายๆ ของจอมทัพ

                นั่นแหละที่เขาต้องการ

                สิ้นสุดคำสั่งนั้น เหล่าบรรดาลูกน้องก็บุกเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วโดยไม่ใครต้องให้บอกซ้ำเป็นหนที่สอง เหตุการณ์คืนนี้คงสุมความแค้นให้แดนไตรอีกเป็นทวีคูณ แต่ก็ช่างปะไร

                ต่อจากนี้ไป...ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

 

 

                จูบแรกของฉัน

                วาริศานอนนิ่งอยู่บนเตียงเหมือนร่างไร้วิญญาณ อันที่จริงเธอน่าจะเดินไปตบหน้าเขาสักฉาด แล้วด่าทอให้สาแก่ใจ แต่เพราะความเงอะงะงุ่นง่าน ทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก เจอสถานการณ์แบบนี้ใครจะไปคิดอะไรได้ จูบครั้งแรกจากผู้ชายที่ตัวเองชอบให้ผลลัพธ์ที่เลวร้ายเกินกว่าจะคาคคิด

                วาริศาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเมื่อรับรู้ถึงความเกลียดชังของเขา ถึงเธอจะไม่เคยจูบกับใครมาก่อน เธอก็รู้ดีว่าจูบของเขาไม่ได้เกิดจากความพิศวาสแน่ๆ เธอควรรับรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาไม่ชอบเธอ ไม่ใช่หลับหูหลับตาเอาแต่ใจตัวเอง สุดท้ายเธอก็ต้องมานอนเจ็บอยู่แบบนี้

                ก๊อกๆๆ

                เสียงเคาะประตูห้องนอนที่เธอไม่ได้ยินมานานปลุกให้เธอตื่นจากความคิด หญิงสาวลุกไปเปิดประตูโดยไม่ถามว่าผู้มาเยือนคือใคร บ้านทั้งหลังมีแค่เธอกับผู้เป็นพ่ออยู่ด้วยกันเพียงสองคน แม้ว่าพ่อจะหนีไปดูงานต่างประเทศนานนับเดือน แต่วันนี้ก็ตรงกับกำหนดกลับพอดี

                ดร.อาคมยื่นหน้าเข้ามาในห้องนอนของลูกสาว เขาเพิ่งกลับมาถึงเมื่อรุ่งสางแต่เห็นไฟในห้องนอนของวาริศายังส่องสว่าง ความเป็นพ่อที่มีลูกสาวอยู่วัยกำลังค้นหาตัวเองทำให้ชายวัยใกล้เกษียณออกจะทำตัวลำบาก แต่ก็ยังอุ่นใจว่าวาริศาสามารถดูแลตัวเองได้แม้จะผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาแล้วหลายครั้ง เช่นครั้งที่เสียมารดาไปตอนสิบขวบ หรือตอนที่ถูกแฟนทิ้งเมื่อปีก่อน วาริศาจัดการกับชีวิตของตัวเองได้ดี ไม่ทำให้เขาต้องเป็นห่วง   

                “กลับมาแล้วเหรอคะ ที่โน่นเป็นไงบ้างคะพ่อ”

                “ที่โน่นก็ดีลูก แต่ไม่น่าอยู่เท่าบ้านเราหรอก”

                สองพ่อลูกพากันไปนั่งสบายๆ บนเตียงนอนที่ยังเรียบสนิท

“แล้วคราวนี้พ่อจะกลับมาอยู่บ้านนานไหมคะ” เธอถามเพราะดร.อาคมมีตารางดูงานยาวเป็นหางว่าว ถ้าเป็นไปได้เธอก็ไม่อยากให้บิดาเดินทางบ่อยๆ เพราะห่วงว่าจะกระทบต่อสุขภาพของท่าน และการอยู่บ้านคนเดียวก็เหงาเกินไป

“อีกสักสองสัปดาห์พ่อต้องไปอังกฤษ แต่ไปคราวนี้ กลับมาคงพักยาวครึ่งปีเลย” ดร.อาคมตอบสั้นๆ เพราะสนใจเรื่องของลูกสาวมากกว่า “ว่าแต่ลูกสาวพ่ออดหลับอดนอนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะ”

ดร.อาคมวางมือบนศีรษะเล็กๆ ของลูกสาว ยิ้มใจดี

             “แหม พ่อคะ ช่างสังเกตอีกแล้ว” พ่อของเธอเป็นคนฉลาดและมีไหวพริบเป็นเลิศ ทุกความเป็นไปของเธอพ่อสามารถรับรู้ได้โดยที่เธอไม่ต้องพูดเลยสักคำ เพียงแค่สังเกตพฤติกรรม ดร.อาคม ผู้ปราดเปรื่องก็เดาเรื่องได้หมดและหญิงสาวก็มั่นใจว่าสีหน้าเธอตอนนี้ปิดบังอะไรไม่ได้ ดังนั้นจึงไม่ต้องคิดคำโกหกให้เสียเวลา

                “หนูจะเล่าให้พ่อฟังไหม”

                วาริศามองชายตัวใหญ่ ผมสีดอกเลา ใบหน้าสุขุมทว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่นอย่างตื้นตันใจ ความเครียดที่เธอเผชิญมาตลอดหลายวันค่อยๆ คลายลงช้าๆ แม้จะยังไม่หมดไป แต่ก็รู้สึดีขึ้นมาก

                “พ่อคะ พ่อคิดว่าชีวิตคู่สำคัญไหม” แทนการเล่า วาริศาถามกลับ

                 ดร.อาคมรู้ดีว่านั่นเป็นแค่การโยนหินถามทาง เดาได้เลยว่าเรื่องที่วาริศากำลังเจออยู่นี้ต้องเกี่ยวกับเรื่องของหัวใจอย่างแน่นอน

                “สำคัญ แต่ไม่มีก็ไม่เป็นไร”

                “แล้ว...พ่ออยากให้หนูมีชีวิตคู่ไหม”

                “อยากสิ” ชายสูงวัยตอบตามตรง “พ่อคงเป็นห่วงมากหากต้องจากโลกนี้ไปโดยทิ้งลูกสาวให้อยู่คนเดียวเพียงลำพัง”

                “พ่อ...” วาริศาหน้เสีย เธอไม่พร้อมที่จะเสียใครไปอีกแล้วในตอนนี้ “ถ้าพ่อเป็นห่วงหนู พ่อก็อย่าทิ้งหนูไปสิคะ”

                “ไม่มีใครรู้วันตายหรอกลูก แต่ที่แน่ๆ ทุกคนเกิดมาก็ต้องตายทั้งนั้น”

                วาริศาหน้าสลด เธอกลัวและไม่อยากให้วันนั้นมาถึง แค่คิดว่าจะเสียพ่อไปอีกคนหัวใจก็เจ็บ รู้สึกหวาดกลัว แต่พ่อมักพูดกับเธอเสมอให้เตรียมพร้อมกับการใช้ชีวิตหากไม่เหลือใคร แต่เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะโชคร้ายเพียงนั้น เธอรู้ว่าความเป็นห่วงที่ผู้เป็นพ่อมีให้นั้นมากมายมหาศาล ยิ่งห่วงก็ยิ่งเป็นทุกข์ ดังนั้นหญิงสาวจึงต้องแสดงให้พ่อเห็นว่าตัวเองเข้มแข็งมาตลอด เธอดูแลตัวเองได้ และมีความสุขในทุกๆ วัน

                “ถึงจะไม่มีพ่อแล้ว หนูก็คิดว่าจะต้องอยู่คนเดียวให้ได้ค่ะ สาวของพ่อคนนี้ไม่มีผู้ชายมาสนใจเลย เห็นอนาคตว่าขึ้นคานแน่ๆ” วาริศากลบเกลื่อนเรื่องเศร้าด้วยคำพูดติดตลก

                ดร.อาคมยิ้มน้อยๆ ดึงลูกสาวมากอด “ถึงอย่างไรพ่อก็รักลูก เพราะลูกสาวของพ่อน่ารัก ไอ้คนที่มันไม่สนใจลูกก็เพราะว่ามันตาถั่ว ไม่มีวาสนา”

                วาริศาหัวเราะออกมาเมื่อได้ฟังความเห็นของพ่อ  คนอย่างอีตานักรบนั่นน่ะหรือไม่มีวาสนา เขาไม่มีทางคิดแบบนั้นแน่ ตรงกันข้าม..เธออาจจะเป็น กรรมของเขาเสียด้วยซ้ำไป

                “หนูจะรีบศึกษาวิธีการออมเงินสำหรับผู้หญิงที่ต้องอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิตนะคะ อ้อ...ซื้อประกันเพิ่มอีกสักสองสามตัว ดีไหมคะ”

                “พ่อคิดว่าหนูไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกลูก สวัสดิการของรัฐสามารถดูแลข้าราชการขึ้นคานคนหนึ่งให้อยู่ได้อย่างสบายๆ ในช่วงชีวิตหลังเกษียณ  หนูสบายใจได้”

                “พ่อ....” วาริศาร้อง ถึงแม้ว่าเธอจะบอกแบบนั้น แต่เธอก็ต้องการคำพูดปลอบโยนมากกว่าการตอกย้ำให้แน่ใจว่าเธอจะขึ้นคานแน่ๆ

                คิดแล้วจุกอก....ไม่มีใครทำให้เธอคิดว่าชีวิตนี้จะต้องขึ้นคาน จนกระทั่งมาเจอผู้ชายชื่อนักรบ  

                ดังนั้น เช้าวันหยุดหลังจากการไม่ได้นอนมาทั้งคืน วาริศาก็มีเรื่องอื่นให้คิดมากกว่าการมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องถูกจูบแบบร้ายกาจ นั่นคือการเริ่มวางแผนเตรียมการขึ้นคานอย่างเต็มภาคภูมิ

                เธอจะยอมเหี่ยวเฉาอยู่บนคานโดยไม่ยอมให้ผู้ชายมาจูบอีกเป็นหนที่สองแน่ๆ  สาบาน 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาตามคำสัญญาค่ะ ขอบคุณทุกคนที่รอนะคะ

หลายคนบอกว่าลืมเนื้อเรื่องไปแล้ว ต้องกลับไปอ่านใหม่ 55

แล้วพบกันอีกทีวันพรุ่งนี้ค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #1390 150221 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:23
    น้ำตายังไหลอยู่เลยสงสารนางเอกไรท์จริงๆ
    #1,390
    0
  2. #776 PORNPIOML (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 11:59
    ศาอวยพรนักรบให้ไปสู่ที่ชอบๆเถอะ
    #776
    0
  3. #684 netakut (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:14
    โกรธนักรบอ่ะ นึกจะมาจะไปเมื่อไหร่ก็ได้หรอ
    #684
    0
  4. #656 YulSica (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:43
    ชอบบบบสาวมั่นคนใหม่
    #656
    0
  5. #617 pinksoo16 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 06:10
    สนุกมากเลยยยยย สาวมั่นต้องมาค่า ไม่มีผู้ก็อยูาได้ สตรองมากกกกก
    #617
    0
  6. #616 goszyboong (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 05:55
    หาใหม่เลยจ้าา
    เอาให้ดีกว่าสักร้อยเท่า
    #616
    0
  7. #615 mutmutza (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:45
    สนุกมากเลย
    #615
    0
  8. #614 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 21:14
    หนูเมินเลยค่ะ ไปนอกกับคุณพ่อเลย
    #614
    0
  9. #613 kaihunisreal (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 17:54
    ษาก็คิดแต่เรื่องตัวเองเนอะ ส่วนนักรบจะมีปัญหาอะไรชั่งมัน 
    มันเป็นจุดที่ทำให้เห็นว่าความรักยังไม่พอหรอก ยังไม่เริ่มด้วยซำ้ ทุกคนยังคิดแต่เรื่องที่เป็นของตัวเองอยู่
    #613
    0
  10. #612 aomchonly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 17:43
    เทมันเทมันเทมันไป๊เลย
    #612
    0
  11. #611 Marnyaying (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 15:03
    เชิดใส่นักรบค่ะ เทไปเลย
    #611
    0
  12. #610 punpun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 14:40
    ไม่เชื่อหรอกษา

    มันต้องมีครั้งที่ 2 สาบาน 5555
    #610
    0
  13. #609 fah550244 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:01
    สนับสนุนให้เทอีรบค่ะ สู้ๆนะคะไรท์ รอค่ะ
    #609
    0
  14. #608 อ้อนจัง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:00
    สวยและรวยมาก...ไม่ต้องง้อผู้ค่ะ...
    #608
    0
  15. #607 jub14741 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 12:44
    ยินดีที่ได้เจอค่ะ
    #607
    0
  16. #606 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 11:29
    สวย รวย เก่ง ซะอย่าง เรื่องอะไรต้องง้อผู้ชายละเนอะ
    #606
    0
  17. #605 Nok (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 11:24
    อิรบโดนเทก็คราวนี้ รอๆๆพรุ่งนี้
    #605
    0
  18. #602 kunkhanok (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:46
    คิดถึงจังเลยค่า. ปล.ชอบตอนพ่อลูกเค้าคุยกันมากๆ อบอุ่นๆดีค่ะ
    #602
    0
  19. #601 giikhonbaannok (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:29
    วาริศาจะเข้าโหมดรักตัวเองแล้วแม่นก่อ
    #601
    0
  20. #600 aranyaorchid (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:06
    นึกอยู่ตั้งนานว่าเรื่องดำเนินมาถึงตอนไหนแล้ว ดีใจที่กลับมาอัพต่อนะคะไรท์
    #600
    0
  21. #599 Sisira ศิศิรา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:02
    คุณสิงห์มาแล้ววววว อ้าว กรีดร้องผิดคน ต้องกรีดร้องให้อิคุณรบ ว๊ากกกก
    #599
    0
  22. #598 Sisira ศิศิรา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:01
    คุณสิงห์มาแล้ววววว อ้าววว ผิดคน ต้องกรี๊ดร้องอิคุณรบ ว๊ากกกก
    #598
    0
  23. #597 kakfern23 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 10:00
    แล้วพบกันคร้า
    #597
    0
  24. #596 pim_pom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 09:54
    ค้างอะ เทอิรบเลย
    #596
    0
  25. #595 Winwin Monbebe (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 09:53
    เย่ๆๆๆ คิดถึงง
    #595
    0