ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 28 : บทที่ 13 ใจร้าย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    27 ก.ย. 60

                


                 พิรัชต้อนรับการกลับมาของวาริศาด้วยความฉงนงงงวย เพราะแทนที่เพื่อนจะกลับมาทำงานให้เช้าวันจันทร์ด้วยความสุขอันล้นปรี่ ใบหน้าหวานกลับซีดเซียวเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน ดวงตาสดใสเป็นนิจหม่นเศร้าประหนึ่งว่าเพิ่งกลับมาจากสนามรบ ไม่ใช่ไปเที่ยวกับชายหนุ่มรูปหล่อที่ตนเองหลงใหล

                “สรุปว่าแกแห้วใช่มะ” พิรัชถาม

                คนแห้วเหลือบตาจากชามก๋วยเตี๋ยวขึ้นมองเพื่อน

                ไม่ตอบ....พิรัชก็เดาได้

                “ไอ้ศา ฉันรู้ว่าแกอยากได้เขาจนตัวสั่น แต่ไม่เห็นว่าจะต้องเศร้าขนาดนี้เลย เวอร์ไปไหม”

                ไม่เวอร์ไปเลยสักนิด

                วาริศาตอบในใจ หลังจากคืนที่เธอต้องนอนเดียวดาย เช้าวันรุ่งขึ้นเธอก็ได้พบกับกมลเนตรอีกครั้งที่ห้องรับประทานอาหารเช้า กมลเนตรมาเที่ยวกับครอบครัว หญิงสาวเดินเข้ามาทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม และระหว่างการสนทนาสั้นๆ เธอสังเกตได้ว่าปฏิกิริยาของนักรบนั้นไม่เป็นปกติ สรุปได้เลยว่าเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ผู้นี้มีความหมายกับเขามาก มากชนิดที่ทำให้วาริศารู้สึกกลัว เพราะนอกจากเขาจะแปลกไปแล้ว ตลอดระยะเวลาของการเดินทางกลับกรุงเทพฯ เขาพูดกับเธอนับคำได้

                เหมือนเป็นคนละคนก็มิปาน

                “อ่าว! เงียบ สรุปว่าไม่ใช่แค่เรื่องที่แกยังเวอร์จิ้นอยู่ถูกมะ”

                “แก...รู้มั้ยว่าไปเที่ยวกระบี่ครั้งนี้เหมือนเป็นฝันร้ายของฉันเลย” วาริศาตัดสินใจระบายมันออกมาในที่สุด ถึงมันจะกรีดใจ แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าต้องอกแตกตาย “อีตาบ้านั่นร้ายเป็นบ้า แทนที่เขาจะหลงฉัน เขากลับทำให้ฉันหลงหัวปักหัวปำ เขาอ่อยฉัน แต่กลับไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลยสักนิด”

                “เขาก็ไม่ได้ทำอะไรแก แม้แต่จูบก็ไม่”

                “เออ” เธอตอบอย่างโมโห “ไม่ทำอะไรฉัน จูบก็ไม่”

                “อ้าว! นี่แกไม่ได้ใส่บิกินี่ยั่วเขาหรือ เห็นซื้อไป”

                “มันจะมีความหมายอะไรเล่า เขานอนบนเตียงเดียวกับฉัน เขายังไม่คิดจะทำอะไร ตอนฉันหลับ เขากลับหนีไปนอนโซฟา นี่ฉันรู้สึกว่าเขามีใครในใจแล้วด้วย”

                “เฮ้ย!...คิดมากไปเองหรือเปล่า เขาจะมีใครได้ เท่าที่รู้มาฉันเห็นว่าเขาควงใครไปเรื่อย หรือถ้ามีจริง คนอย่างวาริศาผู้มีระดับความแรดปรอทแตก สู้ไม่ได้เชียวหรือ”

                พิรัชผู้คอยดับฝันเพื่อนมาตลอดเปลี่ยนมาเข้าข้าง บางอย่างทำให้เขารู้สึกว่านักรบเองก็ไม่ได้เฉยชากับวาริศาเสียทีเดียว 

                “แล้วถ้าผู้หญิงคนนั้นชื่อกมลเนตรล่ะ ฉันยังจะสู้ได้อยู่ไหม”

                ความเงียบงันบังเกิดขึ้นอีกครั้ง ยิ่งเห็นสีหน้าตกตะลึงของพิรัช วาริศาก็ทำท่าอยากจะร้องไห้ออกมา

                “จริงเหรอ”

                “.....”

                “ฉิบ....ซวยแล้วว่ะ”

 

 

 

                หลังเลิกงาน วาริศาไม่ได้ติดต่อหานักรบเหมือนเช่นเคย และเขาก็ไม่ได้ติดต่อมา เธอรู้สึกได้ว่าเธอไม่สามารถไปถามหาคำสัญญาในข้อตกลงกับเขาได้อีก

                เธอชอบเขามากขึ้น มากจนเลยเส้นขีดของคำว่าชื่นชม ดังนั้นเธอจึงทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้เหมือนก่อน มันเป็นความรู้สึกพิเศษที่เธอมีต่อคนๆ หนึ่ง ซึ่งหากไม่รักเองคงไม่มีวันรู้

                และในเมื่อวันนี้การรอสายจากเขาทั้งวันกลายเป็นรอเก้อ ความผิดหวังเล่นงานจนจิตใจห่อเหี่ยวพาลไม่อยากกลับบ้าน หญิงสาวแวะไปซื้อหนังสืออ่านเล่นในห้างสรรพสินค้าย่านดัง ชาชินกับผู้คนมากมายที่สวนไปมาเพราะเธอเกิดและโตที่นี่ ทุกอย่างเหมือนเดิม ความเร่งรีบ เสียงดัง และพลุกพล่าน ไม่มีอะไรสามารถดึงเธอให้หลุดจากภวังค์ความคิดได้ กระทั่งเสียงเอะอะที่ดังขึ้นหน้าร้านอาหาร สายตาหลายคู่จับจ้องไปยังต้นเสียงเช่นเดียวกับเธอ  

                “ลาออกไปซะ เพราะถ้าฉันร้องเรียนอนาคตอนาคตเธอดับแน่”

                หญิงสูงวัยรูปร่างอวบ ผิวขาว แต่งกายอย่างเรียบหรูดูแพงกำลังเอ่ยคำพูดบางอย่างกับหญิงรุ่นลูกซึ่งบัดนี้ยังคงสีหน้าเรียบเฉย มองอีกฝ่ายด้วยแววตาท้าทาย

                “ถ้าจะออก ก็คงต้องออกทั้งสองล่ะค่ะ ทั้งดิฉันแล้วก็สามีของคุณ เสียใจด้วยนะคะที่ฉันทำตามความต้องการของคุณไม่ได้”

                วาริศาคงจะเดินผ่านเลยไป หากว่าบุคคลทั้งสองไม่ใช่คนที่เธอรู้จัก

                หญิงรุ่นลูกคือกมลเนตร คนที่รบกวนจิตเธอมาตลอดสองวันมานี้ ส่วนอีกฝ่ายที่ดูเหมือนกำลังเกรี้ยวกราดอยู่นั้นคือคุณราตรี ภรรยาผู้อำนวยการเฉลิมรัตน์ และแล้วทั้งสองคนก็มาพบกันจนได้ 

                “เด็กผู้หญิงสมัยนี้ไร้ศักดิ์ศรีเหลือเกินนะ ไม่มีรักแท้ ใครก็ได้ขอแค่มีเงิน แก่รุ่นพ่อก็ไม่เว้น น่าสังเวช”

                วาริศาเบิกตากว้าง ถ้อยคำที่คุณนายผู้อำนวยการกล่าวนั้นรุนแรงมากพอให้ไทยมุงเริ่มหนาตามากขึ้น เธอรีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปรั้งแขนเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่โดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะมองว่าเธอยุ่งเรื่องของหล่อนหรือไม่

                “พี่เนตรคะ”

                “น้องศา”

                วาริศาร้องในใจ เพิ่งสำนึกได้ว่าตัวเองเป็นคนอื่น เอาตัวเข้ามาเกี่ยวแบบนี้จะถูกกล่าวหาว่า เผือกหรือเปล่าไม่รู้ แต่ถอยตอนนี้คงไม่ทันเสียแล้ว

                “สวัสดีค่ะคุณราตรี หนูชื่อศาเป็นลูกน้องของผู้อำนวยการค่ะ”

                “ฉันจำได้” ราตรีบอกเสียงแข็ง “หึ อย่าบอกว่าหนูเป็นเพื่อนของแม่ผู้หญิงคนนี้ เสียดายนะ ฉันเคยเอ็นดูว่าหนูฉลาด หวังว่าแค่คบ คงไม่เป็นประเภทเดียวกัน”

                การกล่าวหาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่เจ็บถึงขั้วหัวใจทำเอากมลเนตรแทบจะระงับอารมณ์ไม่อยู่ ทว่าวาริศารีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนจะเกิดการวิวาทกันไปมากกว่านี้

                “คือหนูไม่ทราบนะคะ ว่าคุณราตรีกับพี่เนตรมีปัญหาอะไร แต่ว่าอย่ามาทะเลาะกันตรงนี้เลยนะคะ คนมองใหญ่แล้ว และถ้ามีใครสักคนถ่ายคลิปไปลง จะเดือดร้อนกันไปหมดนะคะ”  

                คำพูดของวาริศาหยุดอาการเกรี้ยวกราดของคนทั้งคู่ลงได้อย่างฉับพลัน หากทว่าก่อนการแยกย้าย วาริศาก็ได้เห็นถึงความโกรธแค้นที่ทำให้รู้ว่าเรื่องที่คนทั้งคู่มีปัญหาอยู่นั้นคงไม่จบลงแค่การต่อว่าด่าทอ แววตาของราตรีที่มองกลมเนตรเป็นแววตาแห่งความเกลียดชัง และเหมือนกับต้องการสังหารอีกฝ่ายให้ตายตกไป ขณะที่กมลเนตรกลับทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย

                วาริศานับถือในความนิ่งเฉยนี้ เพราะเพียงแค่สบตากับหญิงสูงวัยเพียงวูบเดียวก็สั่นประสาทเธอได้อย่างรุนแรง 

---------------------------------------------------------------------------------------------

//หนูศาเจอคู่แข่งที่น่ากลัวแล้ว เอาไง จัดการเนตรให้หนูศายังไงดี//



มาช้ายังดีกว่าไม่มานะคะ 

แจ้งข่าว : นักรบ ได้รับการทาบทามจากแจ่มใสแล้วจ้า แต่ไรท์ยังไม่อยากฟันธง 
รอให้งานผ่านจริงๆ ก่อน  ^^ มือใหม่ ไม่มั่นใจในตัวเองเลย T T 


ฝากนายสิงห์ด้วยนะจ๊ะ นางฮิตติดลมบน ขอบคุณทุกคนที่อุดหนุนค่า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #468 loveubabyeiei (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 02:57
    สนุกมากกกกก ติดงอมแงมเลย ชอบที่แต่งทุกเรื่อง ถ้าเจอหนังสือจะซื้อเก็บไว้แน่นอนค่ะ
    #468
    0
  2. #467 YulSica (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 02:11
    ศาเอ้ยยยยย
    #467
    0
  3. #466 ตุ่น (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 01:20
    ลำพังตัวเองก็เงอะงะ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เดี๋ยวผีเข้าเดี๋ยวผีออก สามวันดีสี่วันละเมอ ยั้งจะไปเสนอหน้าเรื่องชาวบ้านอยู่ได้ ก้มมองดูตัวเองก่อนดีมั้ย ก่อนจะมองคนอื่น คุณศาเจ้าขา
    #466
    0
  4. #465 pinksoo16 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 21:45
    ศาไม่น่าเข้าไปเลย น่าจะเผือกแบบเนียนๆ คนแบบเนตรนี่ไม่น่ายุ่งด้วยอะ น่ากลัวเกินไปละกูแบบยุ่งยาก

    นี่รออยากให้รบมากระวนกระวายเรื่องหนูศาบ้าง สงสารนางไม่ไหวละ อึดอัดใจจจ แต่สนุก มาอัพต่อไวๆนะค้า
    #465
    0
  5. #464 berry_auuka (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 20:59
    เมื่อไหร่จะครบสัญญา
    เมื่อไหร่นู๋จะเทอินักรบคะไรท์
    รอสมน้ำหน้าอินักรบนานแระ
    #464
    0
  6. #463 ลูกตาล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 17:45
    รักได้แต่ไม่ใช่รักแบบขาดสติ ถ้าทำถึงขนาดนี้แล้วผู้ชายไม่รู้สึกอะไรก็ควรถอยนะศา
    #463
    1
    • #463-1 berry_auuka(จากตอนที่ 28)
      27 กันยายน 2560 / 21:00
      เห็นด้วยคะ
      #463-1
  7. #462 ตุ่น (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 17:27
    คุณสาขาที่ทำลงไปเอาสมองส่วนไหนคิดคะ?
    #462
    0
  8. #461 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 16:41
    นักรบชอบเนตรจริงหรอ ถ้ารู้ว่าเตรกิ๊กกะผอ. จะคิดยังไงอยากรู้
    #461
    0
  9. #460 punpun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 16:26
    ศา หวังดีไม่ผิด แต่ระวังช่วยผิดคนนะเธอ...(เรื่องนี้มีตัวอย่างจากเจ้พลอย แล้วไม่ใช่เหรอ)

    ปล.. เอาเฮียคืนมา เฮียอยู่ไหน คิดฮอดเฮีย

    # ทวงเฮียรบคืนจอ
    #460
    0
  10. #459 Marnyaying (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 16:20
    เมินใส่อิตานักรบเถอะ ไร้ท์หาผู้ใหม่มาจีบนู๋ศาที
    #459
    0
  11. #458 PaLmyLovenovel (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 15:50
    คิดถึงหนูศาแล้วอิตารบ อยากให้มาทุกวัน

    ปล.ผ่านอยู่แล้วค่า นี่นับวันรอเล่มเลย อยากอ่านยาวๆ
    #458
    0
  12. #457 maew6244 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 14:22
    สนับสนุนให้ศาถอยยยยยค่ะมีแต่ตัวเองที่เสียความรู้สึกเสียใจอยู่คนเดียวอีนักรบไม่เห็นรู้สึกรู้สาอะไรเลย
    #457
    0
  13. #456 Nongkan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 13:30
    จริงด้วย ไรท์คะช่วยหาแบบหล่อ เริด โปรไฟล์ติดอันดับมาให้นู๋ศาที จะรอเท อิคุณรบ////อ้อเก็บนายสิงห์มาไว้ที่บ้านแล้วน๊ะ 55555
    #456
    0
  14. #455 iyada2556 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 13:09
    ยินดีด้วยนะคะ รออ่านนะ
    #455
    0
  15. #454 pim_pom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 13:08
    อืม.ไรท์ช่วยจัดผู้มาเปนคู่แข่งให้รบด้วยนะ ไหนๆศาก้อมีคู่แข่งแล้ว 555 จิงจังมากบอกเลย
    #454
    0
  16. #453 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:52
    แล้วจะได้รู้บ้างว่าเจ็บเป็นไงนายรบ
    #453
    0
  17. #452 Nok (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:44
    รออีบุคทุกเรื่องน่ะค่ะ
    #452
    0
  18. #451 Sisira ศิศิรา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:33
    มั่นใจงานเขียนไรท์ คุณรบผ่านแน่นอน เรารออุดหนุนนะคะ
    #451
    0
  19. #450 kunkhanok (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:20
    ไรท์มาแล้วๆๆ จริงๆหนูศานี่เป็นคนดีมากเลยนะคะ แล้วจะสู้กมลเนตรได้มั้ยๆๆๆ
    #450
    0
  20. #449 KhunPom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 12:15
    อ้ากกกก คิดถึงคุณรบ
    #449
    0