ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 21 : บทที่ 10 เดินหน้าอ่อย (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    12 ก.ย. 60



                 “แหม...พอถึงเวลาจะเสียสาวขึ้นมาเนี่ย หน้าก็บานเป็นกระด้งเลยนะ”

                พิรัชค่อนขอดวาริศา ขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินเลือกเสื้อผ้าในเย็นวันพฤหัสบดีที่ศูนย์การค้า

                วันนี้วาริศาไม่ได้นัดกับนักรบอย่างทุกวัน เป็นเพราะว่าเขาต้องเคลียร์งานที่ ไดมอน เดซตินี่ ให้เรียบร้อยก่อนเดินทาง และเธอก็คิดว่าเธอเองก็ควรจะได้เตรียมตัวก่อนการไปใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายสองต่อสองท่ามกลางบรรยากาศอันแสนโรแมนติกเช่นกัน

                “ตอนนี้ฉันมีความสุขมากๆ ต่อให้แกจิกกัดฉันยังไง ฉันก็ไม่สะเทือน”

                “เออ แม่สาวใจกล้าห้าชีวิต แต่ถึงจะแรดยังไงก็อย่าลืมพกคอนด้อมด้วยก็แล้วกันนะ ฉันบอกไว้เลยว่าครั้งแรกมันไม่ได้สวยงามนักหรอก”     

                พอได้ฟังคำบอกเล่ากึ่งขู่กึ่งห่วงใยของเพื่อน สาวแรดไม่แท้อย่างวาริศาก็หน้าแดงเป็นลูกตำลึง

                “อ้าวเป็นอะไรอีก เมื่อกี้ยังยิ้มแป้นหน้าด้านอยู่เลย ตอนนี้มาหน้าบาง สรุปว่าเป็นไบโพล่าถูกมะ” พิรัชถามเมื่อเห็นอาการของเพื่อน เขาไม่แน่ใจเลยว่าการไปกระบี่ของวาริศาครั้งนี้จะให้ผลในทางดีหรือร้ายกันแน่ อันที่จริงเขาควรห้าม เพราะรู้ทั้งรู้ว่าการที่เพื่อนสาวไปเที่ยวทะเลสองต่อสองกับผู้ชายนั้นเป็นเรื่องเสี่ยงโดยแท้ แต่นั่นเป็นเพราะผู้ชายคนนั้นคือนักรบ ชายหนุ่มไม่มีทางข่มเหงน้ำใจผู้หญิง เว้นแต่เป็นเพื่อนของเขาเองที่ยินยอมพร้อมใจ

                คนเป็นไบโพล่าสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้ง เธอจะไม่คิดอีกแล้ว ขืนคิดมากไปก็พลอยจะลังเลใจเสียเปล่าๆ ถึงยังไง ชาตินี้ทั้งชาติเธอคิดว่าสามารถพลีกายถวายตัวให้นักรบได้แค่คนเดียว จะช้าจะเร็วก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี

                “แกเลิกสงสัยในตัวเพื่อนสาวแสนสวยของแกคนนี้ได้แล้ว บอกแล้วไงว่าคุณรบเขาเริ่มหลงฉันหน่อยๆ ละ ทีนี้...แกบอกฉันมาซิ ว่าแถวนี้มีสปาร้านไหนน่าสนใจบ้าง ฉันอยากทำให้สวยให้เต็มที่หน่อย”

                “นี่สรุปว่าแกไปเที่ยวกับผู้ชาย หรือจะไปถวายตัวให้เจ้าเมืองปักษ์ใต้กันแน่ฮะ ไร้สมอง”

                เรียกว่าสุดจะทนก็ว่าได้ พิรัชสะบัดหน้าก่อนเดินลิ่วหนีไปอีกทาง วาริศาหลุดขำเมื่อเห็นอาการอิดหนาระอาใจของเพื่อน เธอยกมือป้องปากแล้วตะโกนตามหลัง “เดี๋ยวสิ พาฉันไปหน่อย ฉันอยากสวย”   

                แต่สุดท้ายแล้ววาริศาก็ไม่ได้ทำสปาอย่างที่ตั้งใจ เธอเลิกคิดเรื่องนั้นเมื่อนึกได้ว่าเธอยังไม่มีชุดว่ายน้ำสวยๆ สักตัว ที่มีอยู่ในตู้ก็ปิดมิดจนถึงคอ ยืนคู่กับนักประดาน้ำก็เรียกว่าชุดเดียวกันได้เลย

                หญิงสาวเลือกชุดวันพีชสีดำ ด้านหลังเว้าลึกจนเกือบถึงสะโพก ใบหน้าหวานหดลงเล็กน้อยเมื่อคิดว่าตัวเองต้องสวมมันเดินในที่โล่งๆ ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คน

                เอาเถอะ...เดี๋ยวก็ชินไปเอง

                ขณะที่กำลังคิดว่าขาดอะไรไปอีกหรือไม่ สายตาเธอก็ไปปะทะเข้ากับชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินเคียงข้างกันมาอย่างสนิทสนม

                “นั่นมัน ผ.อ. กับพี่เนตรนี่หว่า”

                พิรัชเอ่ยขึ้นก่อน วาริศาเหลือบตามองเพื่อนพลันนึกไปถึงหญิงคนที่เธอพบเมื่อสามวันก่อน ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ แล้วผู้อำนวยการเฉลิมรัตน์กับกมลเนตรเล่า มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันจริงหรือไม่...

                วาริศากับพิรัชยืนรอจนทั้งคู่เดินหายเข้าไปในร้านเครื่องเพชร ฉากเหมือนในละครหลังข่าวตอนที่ชายแก่ผู้มีสถานะเป็นเสี่ยเลี้ยงพาอีหนูของเขามาเปย์เครื่องเพชรให้อย่างไรอย่างนั้น

                วาริศาหลับตาและพยายามดึงสติที่เพ้อพกไปไกลจนกู่ไม่กลับ

                เธอพยายามคิดว่าบางทีคนทั้งคู่อาจเพิ่งเสร็จจากธุระ แล้วเฉลิมรัตน์ต้องการซื้อเพชรให้ใครสักคนพอดี กมลเนตรจึงต้องแวะมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้

                ใช่เธอภาวนาขอให้เป็นอย่างนั้น

 

               

                กระเป๋าล้อลากใบเล็กถูกโยนขึ้นรถแลนโลเวอร์สีดำด้วยพละกำลังของนักรบ วันนี้เขาสวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนดูทะมัดทะแมง ในขณะที่วาริศาสวมชุดเดรสผ้าผ้ายสีขาวยาวเหนือเข่า ชายกระโปรงฉะลุลายลูกไม้

                ...ดูเข้ากันประหนึ่งว่ามาคนละงานอย่างไรอย่างนั้น

                หลังเครื่องแลนดิ้งลงสู้พื้นท่าอากาศยานจังหวัดกระบี่ วาริศาก็เริ่มแผนการวางกับดักตีวงล้อม แม้เครื่องแต่งกายภายนอกดูเหมือนว่าไม่ได้มาด้วยกัน แต่งานนี้นักรบเป็นของเธอเห็นๆ ไม่ต้องคิดเป็นอื่น อย่างน้อยก็สามวันสองคืนเป็นอย่างต่ำ เธอจะต้องทำตัวหอมๆ แล้วก็ยิ้มหวานเข้าไว้           

                “ฉันจ้างคนมารับน่ะ เราจะไปท่าเรือแล้วเดินทางไปเกาะลันตาเลย เธอเหนื่อยหรือว่าหิวหรือเปล่า” นักรบถามขึ้นหลังจากเก็บสัมภาระแล้วขึ้นมานั่งบนรถเคียงข้างเธอเป็นที่เรียบร้อย เขาจำได้ว่าเวลาหญิงสาวหิวมากๆ แล้วมีอาการน่ากลัวเพียงใด

                “ไม่ค่ะ ฉันยังอิ่มอยู่” เธอตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ซ้ำใบหน้ายังระบายยิ้มอยู่ตลอดเวลา

                นักรบหัวเราะออกมาอย่างจงใจ ก่อนพูดในสิ่งที่คิด “ฉันรู้ว่าเธอเร่งทำคะแนน ซ้ำระยะเวลาในการคบหากันของเราก็สั้นลงเรื่อยๆ แต่ไม่เห็นจะต้องพยายามขนาดนี้เลย ขืนเธอยังทำหน้ายิ้มพูดเพราะไปตลอดสามวัน ฉันคงคลั่งตายเพราะเมาความหวานแน่ๆ”

                หากนั่นคือความพยายามในการทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าหวานจางหายไป ก็เท่ากับว่านักรบทำสำเร็จแล้ว

                เธอหน้าคว่ำ อยากจะรู้นักว่าไอ้การพูดจาตรงไปตรงมาของเขามียารักษาให้หายได้หรือไม่ เพราะถ้าไม่...เธอคงต้องลดคะแนนนิยมที่มีให้เขาลงมาหนึ่งแต้ม

                “ค่ะ เอาเป็นว่าฉันจะยิ้มให้คุณเป็นบางเวลา แล้วก็พูดเพราะๆ เท่าที่จำเป็นก็แล้วกันนะคะ” คนบ้าอะไร ขยันทำลายบรรยากาศชะมัด แล้วเสื้อที่ใส่นั่นอีก ไม่คิดจะนัดกันก่อนเลยหรือไง มาทะเลแต่งตัวอย่างกับจะไปปีเขา พ่อเจ้าประคุณรุนช่อง...ไร้รสนิยมเอามากๆ

                วาริศาระบายความหงุดหงิดของตัวเองด้วยการค่อนขอดเขาอยู่ในใจ บรรยากาศดีๆ ที่เธอวาดฝันไว้เป็นอันต้องจบเห่เพียงเท่านี้

 ------------------------------------------------------------------------

//ยังไม่ทันถึงท่าเรือก็ดูเหมือนว่าจะออกทะเลเสียแล้ว//
มาดูกันว่างานนี้นักรบหรือวาริศากันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะ
สำหรับไรท์ ใครชนะก็ได้ทั้งนั้น...สะใจทั้งสอง 555


ตัวอย่างตอนต่อไป 

                    “หนึ่งห้องเตียงเดี่ยวนะคะ”

                เพราะมัวแต่ล่องลอยกับความหวานละมุนจนไม่ทันได้สนใจว่านักรบหันกลับไปคุยกับพนักงานประจำรีเซฟชั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ และไม่ทันได้ฟังด้วยว่าเขากล่าวอะไรก่อนหน้านี้ กระทั่งข้อความจากเสียงหวานกังวานของพนักงานสาวดึงสติเธอกลับมา

                “ครับ” นักรบตอบตกลง 


ปล. ขายของสักเล็กน้อย



วางขายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ 
E-book วางขายอีก 6 เดือนนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #300 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 11:54
    โอ้ยน่าสงสารสาวจัง
    #300
    0
  2. #299 punpun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 09:14
    ห้องเดียวกันด้วย....

    ใครปล้ำใครล่ะทีนี่ 5555555555

    เหนือพลอย คงเป็น ศา นี่แหละ
    #299
    0
  3. #298 Lovke Love (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 06:18
    ไม่แยกห้องระวังโดนปล้ำนะนักรบ
    #298
    1
    • #298-1 อุณหภูมิปกติ(จากตอนที่ 21)
      13 กันยายน 2560 / 14:44
      ทำไมห่วงฝ่ายชาย 555 แต่ก็น่าเป็นห่วงมิใช่น้อย
      #298-1
  4. #297 wow_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:34
    บังเอิญกำลังจะไปกระบี่พรุ่งนี้พอดีเลยค่าา จะได้เจอนักรบไหม 555
    #297
    1
    • #297-1 อุณหภูมิปกติ(จากตอนที่ 21)
      13 กันยายน 2560 / 14:43
      จริงเหรอคะ เอาภาพมาฝากกันบ้างนะคะ
      #297-1
  5. #296 YulSica (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:19
    โอ้ยยยยย ฉันหวังอะไรรร
    #296
    0
  6. #295 pim_pom (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:32
    เสดป๋าปาก 4 ขา
    #295
    0
  7. #294 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:02
    ลุ้นมากกก ตัดฉากไปตอนกลางคืนเลยได้ไหม555
    #294
    1