หัวใจพ่ายรัก กับดักตะวัน (Reup)

ตอนที่ 11 : บทที่ 5 สั่งให้เธอเกลียด (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    16 ส.ค. 62

               “ฉันจะทำงาน เธอทำความสะอาดห้อง ซักผ้า ขัดห้องน้ำด้วย”
               ออกคำสั่งเสร็จเหนือตะวันจึงเดินเข้าไปในห้องนอน ไม่ถึงห้านาทีก็กลับออกมาพร้อมกับเอกสารปึกหนึ่ง หนุ่มร่างสูงจัดแจงวางมันลงบนโต๊ะทำงานตัวยาว ก่อนจะนั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่สนใจคนร่วมห้องอีกเลย 


               ผ่านไปราวสามชั่วโมง นิชาภัทรยังคงวุ่นอยู่กับเครื่องซักผ้าตัวเขื่อง หล่อนลองผิดลองถูกอยู่นานกว่าจะใช้งานได้ ยอมรับว่านี่ถือเป็นการซักผ้าครั้งแรกในชีวิต หญิงสาวหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต ตั้งแต่เรื่องการแยกผ้า ปริมาณของผงซักฟอก โหมดการซักผ้าแต่ละชนิด กว่าจะถึงขั้นตอนสุดท้ายก็เล่นเอาเหงื่อตก 
               “อาหารกลางวันฉันล่ะ” 
               เสียงเข้มที่ดังมาด้านหลังทำให้แม่บ้านจำเป็นถึงกับสะดุ้ง หล่อนเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าบ่ายโมงตรงแล้ว จึงละมือจากเครื่องซักผ้าทันที 
               “พี่เหนืออยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ” ใบหน้าหวานตอนนี้เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ หล่อนดูลำบากมากกับการทำงานที่ตนไม่เคยทำ แต่ริมฝีปากอิ่มก็ยังคงยิ้มอย่างมีความสุข อย่างน้อยการได้ดูแลคนตรงหน้ายังดีกว่ามาก เมื่อเทียบกับการที่หล่อนต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในคฤหาสน์ราคาร้อยล้านของตัวเอง
               ชายหนุ่มมองดูคนร่างเล็กที่ตอนนี้ไม่เหลือสภาพคุณหนูไฮโซ หน้าตาก็มอมแมม เสื้อผ้าที่ใส่ก็ชื้นเหงื่อไปหมด 
               “จะทำได้สักกี่น้ำ” เขากล่าวดูถูก 
               “ทำได้สิคะ ทำตลอดชีวิตยังได้” หญิงสาวตอบอย่างกระตือรือร้น “จริงๆ นะคะ” 
               “อย่าลำบากฉันเลย” 
               เหนือตะวันตัดบท ทำเอาคนฟังสลด เจ็บที่หัวใจ ความปรารถนาดีของหล่อนไม่เคยมีค่าในสายตาของเขาเลย แม้จะรวดร้าวแต่หล่อนก็ปรับสีหน้าได้อย่างรวดเร็ว คงจะจริงอย่างที่เขาว่า หล่อนมันพวกหน้าหนาหน้าทน 
               “เพลงจะทำก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่นะคะ ไม่เกินสิบห้านาที” 
    เขาไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่ทำหน้านิ่ง ก่อนจะหายกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น อากัปกิริยานั้นแทนคำตอบ นิชาภัทรมองตามแผ่นหลังแข็งแกร่งแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ น่าแปลก ทั้งๆ ที่เหนือตะวันเปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากชายหนุ่มที่พูดเก่ง ยิ้มเก่ง อบอุ่น และเป็นสุภาพบุรุษ กลายเป็นคนเย็นชา พูดน้อย แถมคำพูดแต่ละคำยังทำร้ายหล่อนอย่างร้ายกาจ และน่าแปลกที่ความรักที่มีให้เขากลับไม่ลดลงไปเลย                     
               สิบห้านาทีพอดิบพอดีก๋วยเตี๋ยวน้ำก็วางลงตรงหน้าเหนือตะวัน ขณะชายหนุ่มกำลังกดรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีอยู่บนโซฟาสีน้ำตาลเข้ม 
               นิชาภัทรยิ้มอย่างมีความสุขที่คนตัวโตยกชามขึ้นแล้วใช้ตะเกียบคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย หญิงสาวลอบมองอยู่เนิ่นนานจนเขาเริ่มรู้ตัว คนถูกมองวางตะเกียบบนชามก๋วยเตี๋ยวก่อนจะใช้สายตาดุโต้ตอบผู้คุกคาม แม่บ้านร่างเล็กจึงค่อยละสายตาจากเขา 
               พอเขาวางชามก๋วยเตี๋ยวที่เหลือแค่น้ำซุปก้นถ้วย ซินเดอเรลลาก็ละมือจากการถูพื้นมานวดบ่าเจ้าชายอย่างเอาอกเอาใจ แต่เจ้าชายกลับสะบัดไหล่ราวกับว่ามือหล่อนเป็นของร้อน 
               “อย่า...” เขาเหลียวไปมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลัง “มันไม่ได้ผลหรอก” 
               นิชาภัทรกลืนน้ำลายอย่างหวาดหวั่น แต่ก็ยังยืนยันที่จะทำตามความตั้งใจ 
               “เพลงเต็มใจค่ะ ไม่ได้หวังอะไรทั้งนั้น ถ้าพี่เหนือไม่สบายใจ จะคิดว่าเพลงเป็นคนอื่นก็ได้ เพลงเห็นว่าพี่เหนือนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะตั้งสามชั่วโมงคงจะเมื่อย ให้เพลงนวดไหล่ให้นะคะ นะ” ไม่พูดเปล่าหล่อนเอื้อมมือไปสัมผัสที่บ่ากว้างแข็งแรงอีกครั้ง 
               เหนือตะวันยอมรับการกระทำนั้นอย่างเสียไม่ได้ เพราะเขาก็รู้สึกตึงเครียดไม่น้อยที่ต้องศึกษาข้อมูลการสร้างโรงงานแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเนื้อไก่ การทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหารเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ถ้าไม่ศึกษาให้มากพอก็ไม่ต่างกับเอาเงินไปทิ้งเปล่าๆ ถ้าไม่เห็นว่าดนวัตเป็นเพื่อนรักที่ช่วยเหลือเพิ่งพากันมานานนับสิบปี เขาคงจะถอดใจไปแล้ว เพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาเรียนมา ถ้าหากมีหลักสูตรระยะสั้นก็คงจะดีไม่น้อย
               “พี่เหนือคะ” 
               “อะไร” 
               เสียงตอบห้วนๆ ไม่ได้ทำให้นิชาภัทรหวั่นเกรง 
               “วันนี้เราทานข้าวนอกบ้านกันไหมคะ เพลงอยากไปร้านอาหารร้านนึง อร่อยมากเลยนะคะ เป็นร้านอาหารไทย บรรยากาศก็ดีมากด้วย ไปนะคะ” นิชาภัทรขอร้องเขาด้วยคำพูดอ่อนหวาน 
               “ไม่ได้ ฉันต้องทำงาน” เหนือตะวันตอบขณะที่มือเล็กๆ ยังคงบรรจงนวดอย่างตั้งใจ 
               “พี่เหนือทำอะไรหรือคะ งานที่บริษัทรึเปล่า ให้เพลงช่วยนะ” 
               “ไม่ใช่ แต่มันเกี่ยวกับโรงงานแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเนื้อไก่ เธอช่วยฉันไม่ได้หรอก” 
               “โรงงานแปรรูปเนื้อไก่ พี่เหนือสนใจเรื่องนี้หรอคะ” นิชาภัทรแปลกใจ หล่อนเคยทำโพรเจกต์ก่อนจบมหาวิทยาลัยเรื่องนี้ และใช้เวลากับมันอยู่นานหลายเดือน “รู้ไหมคะ โพรเจกต์จบปริญญาตรีของเพลงคือการศึกษาการประกอบธุรกิจแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเนื้อไก่ตามมาตรฐานคุณภาพของกรมปศุสัตว์ ได้เอด้วยนะคะ” 
               เหนือตะวันดึงมือเล็กๆ นั้นออกจากบ่า ก่อนจะเหลียวไปมองคนขี้คุยด้วยสายตาไม่มั่นใจ 
               “หึ! บังเอิญจริงนะ แต่สมองขี้เลื่อยอย่างเธอคงจะลืมไปหมดแล้วละ” 
               “ใครว่า” คนได้ทีเดินอ้อมโซฟามานั่งข้างๆ ชายหนุ่มที่บังอาจมาดูถูกเกียรตินิยมเด็กอันดับหนึ่งเหรียญทองอย่างหล่อน “สมองอย่างเพลงไม่ใช่ขี้เลื่อยแน่ๆ เพลงมีข้อมูลหมดทุกอย่าง และเป็นข้อมูลที่ผ่านการวิจัยแล้ว เชื่อถือได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ จะเอาเรื่องอะไรล่ะคะ เริ่มจากเรื่องการตลาดก่อนก็ได้” 
               นิชาภัทรลุกขึ้นยืนก่อนจะทำท่าทางเหมือนอาจารย์กำลังจะสอนหนังสือลูกศิษย์ ลูกศิษย์ที่ปรามาสหล่อนว่าสมองขี้เลื่อย 
               “อันดับแรกต้องเรียนรู้ลักษณะและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ อันนี้ต้องศึกษาให้ดีเลยนะคะ ทำธุรกิจแต่ไม่รู้จักผลิตภัณฑ์ของตัวเองดีพอก็เจ๊งตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่ม จากนั้นก็ต้องมีความรู้เรื่องสภาพตลาด การบริหารการตลาด การกำหนดราคาจำหน่าย ระบบขนส่งสินค้า กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย จะขายให้ใครในพื้นที่ไหนบ้าง มีคู่แข่งหรือไม่ ส่วนแบ่งทางการตลาด ช่องทางการจัดจำหน่วย กลยุทธ์การตลาด อันนี้ก็สำคัญ พี่เหนือรู้เรื่องพวกนี้ดีมากแค่ไหนแล้วคะ” 
               เหนือตะวันมองคนตรงหน้าอย่างทึ่งๆ ไม่คิดว่าคนอย่างนิชาภัทรที่วันๆ เอาแต่วิ่งตามผู้ชายจะมีความรู้กับเขาเหมือนกัน อย่างที่บอก เขาไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับตัวหล่อนเลย เพราะเขาไม่เคยสนใจ เหนือตะวันไม่รู้แม้กระทั่งว่านิชาภัทรเป็นถึงประธานกรรมการด้านการเงินและงบประมาณของบริษัทรุ่งเรืองการช่าง
               เมื่อเห็นว่าเหนือตะวันยังมีท่าทางไม่เชื่อมั่น นิชาภัทรจึงใช้โทรศัพท์เปิดอีเมลในกูเกิลไดรฟ์ ซึ่งมีข้อมูลที่หล่อนใช้ในการทำงานอย่างมหาศาล ร่วมถึงภาพการลงพื้นที่เพื่อให้ความรู้กับชาวบ้านในจังหวัดสระบุรี คราวนี้เหนือตะวันได้แต่พยักหน้ายอมรับ 
               “ดี ฉันจะจ้างเธอ เธอจะเรียกเท่าไหร่ ค่าเสียเวลาที่เธอจะต้องให้ความรู้ฉันกับไอ้ดน” 
               “ดน พี่เหนือหมายถึงพี่ดนวัตที่เรียนแปดปีจบน่ะเหรอคะ” นิชาภัทรทั้งตกใจทั้งแปลกใจ “พี่เหนือคงไม่คิดลงทุนร่วมกับเขาหรอกนะคะ” 
               เธอรู้จักมันด้วยเหรอ” เขาถามแต่ก็รู้คำตอบ นิชาภัทรรู้ทุกอย่างในชีวิตเขาอยู่แล้ว 
               “รู้สิคะ และก็รู้ด้วยค่ะว่าไม่ควรไปร่วมธุรกิจอะไรกับเขาเด็ดขาด...” 
               “ฉันจะร่วมลงทุนกับใครมันเรื่องของฉัน เธอมีหน้าที่บอกข้อมูลทั้งหมดกับฉันเท่านั้น” เหนือตะวันหยุดคำพูดของหล่อนก่อนที่มันจะทำให้เขาไขว้เขวไปมากกว่านี้ 
               “เพลงไม่ว่างค่ะ” นิชาภัทรทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อีกตัวที่ห่างออกไป หล่อนเกิดอยากจะเล่นตัวขึ้นมาบ้าง อดเคืองไม่ได้ที่เขาไม่เชื่อคำพูดของหล่อน แถมยังพูดกับหล่อนด้วยถ้อยคำแบบนี้อีก 
               “อย่าเล่นตัวให้มากนัก” 
               “เพลงไม่ได้เล่นตัว แต่ไม่ว่างจริงๆ ค่ะ เวลาปกติเพลงต้องทำงานที่รุ่งเรืองการช่าง กลับมาก็ยังต้องเตรียมอาหาร ทำความสะอาดห้องอีก จะให้ทำตอนไหนล่ะคะ” 
               “ฉันจะให้ค่าล่วงเวลาเธอชั่วโมงละหมื่น” 
               “เงินที่มีอยู่ก็ไม่รู้จะใช้ยังไงหมดแล้วค่ะ”
               เหนือตะวันชักจะโมโหที่นิชาภัทรพูดไม่ง่ายเหมือนที่ผ่านมา เขาลุกขึ้นยืน มองหล่อนด้วยสายตาไม่พอใจ 
               “แล้วเธอต้องการอะไร” 
               นิชาภัทรมองคนตัวโตนิ่ง หล่อนครุ่นคิดอยู่ครู่เดียวดวงตากลมโตก็มีประกายสดใส ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มเหมือนสวรรค์ลอยมาอยู่ตรงหน้า 
               “ง่ายนิดเดียวค่ะ เพลงจะช่วยพี่เหนือทำสุดความสามารถ”
               “อะไร” ชายหนุ่มหรี่ตามองรอยยิ้มร่าเริงอย่างไม่ไว้วางใจ
               “แลกกับการที่พี่เหนือต้องรักเพลง ได้ไหมล่ะคะ” 
               “มากไป” เขาสวนกลับทันควัน โคลงศีรษะเมื่อได้รู้ความต้องการของหล่อน ไม่อยากเชื่อว่าหล่อนจะคิดเรื่องแบบนี้ได้
เหนือตะวันโน้มตัวลงเท้าแขนบนที่วางแขนเก้าอี้ที่หล่อนนั่ง ใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์อยู่ห่างจากใบหน้าหวานแค่คืบ ริมฝีปากหยักกระซิบบอกขอเสนอด้วยน้ำเสียงน่าหลงใหล 
               “สามวัน ฉันจะยอมทำดีกับเธอให้ถึงที่สุด รวมเรื่องบนเตียงด้วยก็ได้” 
เหนือตะวันจี้ถูกจุดทำเอาคนฟังหน้าแดงเป็นลูกตำลึง บ้าเสียจริง ทำไมหล่อนต้องเขินด้วยนะ แบบนี้เขาก็รู้หมดพอดีว่าหล่อน ‘หื่น’ แค่ไหน 
               “ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” หญิงสาวรีบแย้ง ดวงหน้ายังแดงก่ำด้วยความอาย “แค่ไม่ร้ายกับเพลงก็พอ” 
               “แน่ใจนะว่าจะเอาเรื่องบนเตียงด้วย” เขาไม่พูดเปล่า กลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตอย่างเจ้าชู้ ทำเอาคนถูกจ้องต้องหลบสายตาด้วยความประหม่า 
               “ไม่ต้องหรอกค่ะ เพลงไม่ได้ฝักใฝ่เรื่องแบบนั้นนะคะ” นิชาภัทรเชิดหน้าทำท่าไม่สนใจ แต่ประโยคที่เขาสวนกลับมาทำเอาหล่อนหน้าเหลอ 
               “เฮอะ! เธอเองไม่ใช่เหรอที่ลวนลามฉันทุกครั้งที่มีโอกาส แถมยังอยากได้ฉันเป็นผัวจนตัวสั่น” 
คนถูกกล่าวหาได้แต่กัดริมฝีปากอมชมพูของตัวเองเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ 
               “มันจริงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้นละค่ะ” นิชาภัทรเบื่อต่อล้อต่อเถียงกับเขาจึงรีบตัดบท “เริ่มวันพรุ่งนี้นะคะ แค่วันเดียวก็อธิบายได้หมดแล้วละค่ะ” 
               พูดจบนิชาภัทรก็ลุกไปทำหน้าที่ซินเดอเรลลาต่อ หล่อนวางแผนในใจว่าเห็นทีต้องไปค้นข้อมูลเก่าๆ จากอีเมลที่เก็บงานทุกอย่างเมื่อสมัยเรียนไว้ เพื่อให้ได้ข้อมูลครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด ถึงหล่อนจะชอบข้อเสนอของเขามากเพียงใด แต่ก็ใช่ว่าหล่อนจะเห็นมันสำคัญไปกว่าการช่วยให้ผู้ชายที่หล่อนรักประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขาทำ
----------------------------------------------------------------

อีก 5 วันเท่านั้นนะคะ สั่งจองหนังสือได้ที่เพจ "อุณหภูมิปกติ"
E-book วางขายก่อนกลางเดือนกันยายนนี้ค่า






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,184 ความคิดเห็น

  1. #4142 Independnce (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 03:58
    นางก็รักของนางจริงๆ
    #4,142
    0
  2. #4140 Panida (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 04:02

    เบื่อเพลงอะไหร่จะรักเขามากไม่รักตัวเองเลย

    #4,140
    0
  3. #4139 Jamilah (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 21:37
    เมื่อไรจะหลงรักเพลงซักที
    #4,139
    0
  4. #4138 babibam1a (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:58
    ตอนนี้ยอมทุกอย่างจนไร้ศักดิ์ศรีสุดท้ายโดนพระเอกทำร้ายจนทนไม่ไหว(อุตส่าห์เป็น ค มาตั้งนาน)ยอมตัดใจถอยออกมาเดวพระเอกมาง้อจบปริ๊ง...ถถถถถถ
    #4,138
    0
  5. #4137 KumiiRainbow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 14:49
    หุๆๆๆๆ แล้วจะหลงรักน้องเพลงนะคะ พี่เหนื่อออออออ
    #4,137
    0
  6. #47 นกฮู้ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:03
    เมื่อไรจะครบปี จะรอสมน้ำหน้าพี่เหนือ มาต่อไวๆๆนะจะ # นางเอกเกิ้นๆๆ
    #47
    0
  7. #46 ลักเลย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:55
    สนุกมากค่ะ รออออออออออ
    #46
    0
  8. #44 noopudding (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:57
    สนุกมาก พี่เหนือใจร้ายจัง มาอัพต่อไวๆนะค่ะแอด รออยู่ค่ะ
    #44
    0
  9. #43 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:21
    เย่!! มาอัพแล้ววววว สมกับที่กดรีเฟรชทั้งวัน นอนหลับละคืนนี้55555+
    #43
    0
  10. #41 0989392081 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:52
    เบื่อนางมาก
    #41
    1