เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 487,019 Views

  • 2,926 Comments

  • 5,917 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,816

    Overall
    487,019

ตอนที่ 5 : บทที่ 2 ผมจำคุณได้ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 655 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

 



พัฒน์นรีแทบประสาทเสียกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นับตั้งแต่ที่พิชญ์ยื่นคีย์การ์ดสีทองระยับให้ ไม่ใช่สิ! เลื่อนไปก่อนหน้านั้นอีกนิด นับตั้งแต่ที่เขายืนอยู่ตรงกรอบสีเหลี่ยมของบานประตูออฟฟิตต่างหาก

ตลอดระยะเวลาครึ่งวันเธอถูกจับจ้องจากสายตาพนักงงานด้วยกันจนสันหลังเย็นยะเยือกไปหมด รองประธานไม่เคยสนทนากับพนักงานคนไหน หากไม่ใช่กรรมการฝ่ายบริหาร ผู้อำนวยการฝ่ายหรือวฤทธิเลขาของเขา พนักงานระดับล่างได้แค่ยืนมองและฟังกับฟังเท่านั้น

ในกรณีที่เกิดขึ้นกับพัฒน์นรีนั้นถือเป็นเรื่องแปลก

ใช่! เธอก็ว่าแปลก

แต่ใครจะรู้ นี่อาจเป็นแต้มบุญจากการที่เธอภาวนาถึงเขาทุกเช้าค่ำมาเป็นระยะเวลาสองปีก็เป็นได้ และด้วยระยะเวลาที่นานขนาดนั้น ผลบุญยังช่วยให้เขาจำเธอได้อีกด้วย

แต่เรื่องนั้นช่างมันไว้ก่อนเถอะ ตอนนี้เธอต้องคิดก่อนว่าจะเอาของเข้าไปให้พิชญ์อย่างไรโดยไม่ให้เกิดอาการตกประหม่าเหมือนเมื่อวานอีก

พัฒน์นรียืนเหงื่อตกอยู่หน้าประตูห้องที่ป้ายด้านหน้าเขียนชัดเจนว่ารองประธาน พิชญ์ บริพัตรเมธานนท์

เมื่อคืนเธอต้องทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าแตะคีย์การ์ดหน้าประตูห้องเขา เพนเฮาส์ที่คอนโดมิเนียมทั้งสามห้องจะมีลิฟต์ส่วนตัวแต่เธอไม่กล้าย่างกายเข้าไปจึงกดลิฟต์ส่วนรวมขึ้นไปยังชั้นรองบนสุดแล้วใช้บันไดหนีไฟเดินขึ้นไปอีกชั้น พอเข้าไปในห้องขนาดพื้นที่ร่วมร้อยหกสิบตารางเมตรไม่นับสระว่ายน้ำส่วนตัว ตกแต่งอย่างหรูหราอย่างที่เธอคาดการณ์ไว้ไม่ผิด และด้วยขนาดความกว้างขนาดนั้นทำให้เธอต้องคำนวณทิศทางอยู่พักใหญ่ว่าห้องทำงานเขาอยู่ตรงไหนเพื่อที่จะไม่พาตัวเองเดินไปเจออะไรที่ไม่ควรเข้า

โชคดีที่เธอเดาถูก

ภาพพื้นกระเบื้องสีขาวนวลวาววับสะท้อนกับแสงไฟจนเธอแทบไม่กล้าเอาเท้าไปสัมผัสยังแจ่มชัดในสายตาเพราะนอกจากพื้นแล้วเธอแทบไม่กล้ามองอะไรมากไปกว่านั้น ทว่าก็ยังสัมผัสได้ว่าข้าวของทุกอย่างจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นแต่หรูหราด้วยการตกแต่งสไตล์โมเดิลโทนสีดำเทา เคร่งขรึมและสง่างาม กลิ่นหอมในแบบเฉพาะทำหัวใจเธอเต้นรัวจนไม่อยากจะจินตนาต่อเลยว่าถ้าได้สูดกลิ่นนี้จากกายของเขาแล้วจะเป็นอย่างไร

ใช่! เธอไม่ควรจินตนาการต่อ เพราะเมื่อคืนเธอจินตการมาทั้งคืนแล้ว

วินาทีต่อจากนี้เธอควรรวบรวมสมาธิแล้วเคาะประตูตรงหน้า จากนั้นก็นำของไปให้พิชญ์โดยไม่แสดงอาการตื่นเต้นออกมา แม้ว่าจริงๆ แล้วหัวใจจะเต้นแรงมากก็ตาม

คุณพนักงาน

เสียงเรียกด้วยสำเนียงแปร่งหูทำให้พัฒน์นรีหันไปมองแทบจะทันที พบว่าคนที่ยืนอยู่คือแม็คอารักขาส่วนตัวของพิชญ์

คะ?”

เอาของมาให้ท่านรองฯ ใช่มั้ยครับ

พัฒน์นรีเพียงแค่พยักหน้า ก่อนที่ความหวังก่อนหน้าจะพังลงเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือมา

มาครับ ผมจะนำไปให้ท่านรองฯ เอง




แต้มบุญเธอคงจะหมดแล้วสินะ

พัฒน์นรีนั่งหน้าเมื่อยอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ อยู่ๆ ก็อยากร้องไห้ เธออุตส่าห์คิดคำพูดตั้งมาตลอดทั้งคืนว่าจะกล่าวประโยคแรกกับพิชญ์ว่าอย่างไร แต่การณ์กลับกลายเป็นว่าเธอได้เห็นแค่ประตูห้องของเขาเท่านั้น

เป็นอะไร นั่งหน้าเศร้าเหงาหงอยเป็นสาววัยแรกรุ่นเพิ่งมีรักแรกนลินรัตน์มาสะกิดต่อมความเจ็บแต่เช้า

พี่นิดอย่ารู้เลย

หืม! แรงนะยะ

ขอโทษค่ะ แต่ฉันเป็นสาวแรกรุ่นเพิ่งมีรักแรกและตอนนี้กำลังอกหักรุนแรงจนอยากอยู่เงียบๆ คนเดียวสักพักพูดแล้วก็ซบหน้าลงกับฝ่ามือ

แล้วใครกันนะที่เคยบอกว่ารักด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่หวังครอบครองเหมยลี่ยื่นหน้าเข้ามาถ้าไม่หวังจะผิดหวังขนาดนี้ได้ยังไงล่ะ

เออ! จริง ที่เหมยลี่ พูดก็มีเหตุผล  

พัฒน์นรีผงกศีรษะขึ้นมา เธอกำลังผิดหวังอยู่จริงๆ นี่เธอแค่ปลื้มเขา ไม่ได้รักอะไรมากไม่ใช่เหรอ แต่นี่ดูเหมือนกับว่าเธอจะอินมากไปหรือเปล่า

แหม! ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา จิตใจของฉันมันอ่อนไหว ตอนมองเขาไกลๆ ก็คิดว่าหลุมรักน่ะตื้นแค่เข่า ที่ไหนได้ พอเดินเข้าไปใกล้...ดันลึกมิดหัวเลย

โอ้ย! น้ำเน่า

เหมยลี่กับนลินรัตน์ประสานเสียงขึ้นพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงราวกับนัดกันมาก่อนล่วงหน้า ยังดีที่แวววารีกับอินทิรายังมาไม่ถึงที่ทำงาน ไม่เช่นนั้นเธอต้องถูกสายตาสี่สาวรวมพลังกันสาปเธอแน่ๆ

พอเห็นสีหน้ากระอักกระอวลของเพื่อนร่วมงานแล้ว พัฒน์นรีก็เผลอหลุดหัวเราะออกมา เธอจะมามัวเศร้ากับแค่เรื่องที่ไม่ได้พบหน้าพิชญ์ทำไมกัน ถึงอย่างไรเธอก็คงได้เจอเขาอีกแน่ๆ ตราบใดที่ยังไม่ซวยถูกไล่ออกไปเสียก่อน

ช่างเถอะ ทำงานดีกว่า…พัฒน์นรีขยับตัวนั่งตรง แต่ไม่ทันได้วางมือลงบนแป้นพิมพ์ นลินรัตน์ก็พุ่งตัวเข้ามาจ้องหน้า  

นี่แก้ม ว่าแต่ที่เพนท์เฮาส์ของท่านรองฯ เป็นยังไงบ้างอะ

พัฒน์นรีหันไปมองคนถามก็ต้องสะดุ้ง เพราะไม่ได้มีแค่นลินรัตน์คนเดียว แต่เหมยลี่ ก็เสนอหน้ามารอฟังด้วย

ปกติ ธรรมดา

จริงอะ เป็นไปไม่ได้หรอก คนระดับนั้นคงไม่ธรรมดา ห้องหับคงจะหรูหราน่าดู ถ่ายรูปมาบ้างหรือเปล่านลินรัตน์คาดคั้นต่อ ต่อมเผือกทำงานอย่างมีประสิทธิภาพแต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ฉันอยากรู้ว่าเธอเห็นร่องรอยของผู้หญิงบ้างไหม ผู้ชายที่ไม่เคยมีข่าวเรื่องผู้หญิงเลยทั้งที่ตัวเองแซ่บเวอร์ขนาดนั้นเขาต้องปิดมิดแค่ไหนกัน เพนท์เฮาวส์ส่วนตัวนั้นเป็นที่ซุกซ่อนหรือเปล่า

นลินรัตน์ยังวิเคราะห์ต่อไปอีก พัฒน์นรีทำหน้าเมื่อย

เพราะแบบนี้อย่างไรเล่า พัฒน์นรีถึงไม่ได้เสียเวลาโอ้เอ้อยู่ในห้องชุดหรูของพิชญ์เลย เข้าไปถึงในห้องก็ตรงไปยังทิศที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องทำงาน โชคดีที่เธอมีเซ้นท์ เดาได้ถูกเผงว่าห้องทำงานของเขาอยู่ตรงไหน ตรงเข้าไปหยิบกระเป๋าเอกสารบนโต๊ะและเผ่นแนบกลับอย่างรวดเร็ว

ไม่เลย ไม่มีร่องรอยของอะไรใดๆ ทั้งสิ้น

อะไรกันฮะ นี่แกไม่คิดจะสำรวจอะไรสักนิดเลยหรือไงนลินรัตน์แทบจะพ่นลมหายใจออกมาให้กับความไร้ศักยภาพของเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องอุตส่าห์มีโอกาสได้เผือกขนาดนั้น แต่ไม่ได้ข้อมูลอะไรเลยสักนิด แย่มาก

พัฒน์นรีย่นคิ้วให้กับสีหน้าผิดหวังของเพื่อนร่วมงาน แต่ไม่ทันพูดอะไรต่อ หัวหน้าจิราวัฒน์ก็ทำให้วงแตกด้วยการขยับลุกจากเก้าอี้พร้อมประกาศด้วยน้ำเสียงเข้มงวด

ถึงเวลาประชุมแล้ว อย่ามัวจับกลุ่มนินทาคนอื่นอยู่เลย มันไร้สาระ

พูดจบก็เดินจ้ำอ้าวออกจากห้องไปทันที พัฒน์นรีกับคนอื่นๆ มองตามจนร่างนั้นหายลับไปทางมุมตึก จิราวัฒน์เป็นหนุ่มวัยสามสิบปลายๆ ที่ยังโสดสนิท เขาทุ่มเททำงานจนไม่มีความสนใจให้เรื่องอื่นเลย ใครๆ ต่างก็ทราบดีว่าชายหนุ่มวาดหวังไว้ว่าสักวันจะได้เลื่อนขั้นเป็นผู้อำนวยการฝ่าย

ซึ่งนั่นก็มีความเป็นไปได้สูงทีเดียว อายุเท่านี้นับว่าอนาคตยังอีกยาวไกล

แต่นั่นแหละ ความมุ่งมั่นอันมากล้นของหัวหน้าแผนกย่อมนำมาซึ่งความอึดอัดของลูกน้อง หลายคนจึงแอบหมั่นไส้ตามนิสัยมนุษย์ผู้รักอิสระย่อมไม่ชอบการถูกบังคับให้ทำโน่นนี่ เว้นก็แต่อินทิราที่ยิ่งจิราวัฒน์เข้มงวดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาเท่มากขึ้นในสายตาเธอ

พัฒน์นรีเข้าใจในข้อนี้ดี เพราะเธอก็มีอาการในแบบเดียวกันเมื่อเห็นท่าทีเคร่งขรึมของพิชญ์

ไม่เอาแล้วพัฒน์นรีสะบัดศีรษะไล่ความคิดออกจากหัว เธอควรเลิกคิดถึงเขาสักที   

 


การประชุมยืดเยื้อมาจนถึงเวลาพักรับประทานอาหารกลางวัน พัฒน์นรีอ่านวาระการประชุมในไอแพดอีกรอบเพื่อทบทวนเนื้องาน มารีรินทร์เป็นห้างสรรพสินค้าอันดับหนึ่งของเมืองไทยชนิดที่อันดับสองตามหลังห่างอยู่หลายขุม กระนั้นฝ่ายพัฒนาธุรกิจก็ยังสำคัญมากอยู่ดี

เพราะการย่ำอยู่กับที่เท่ากับตาย

นั่นเป็นประโยคแรกที่ทำให้เธอตกหลุมรักรองประธานบริษัทผู้สูงส่ง ใครต่างก็มองว่าเธอโรคจิตไม่ก็มีอาการมาโซคิสถึงได้ตกหลุมรักผู้ชายด้วยคำพูดที่น่ากลัวแบบนั้น

นั่นไม่ต่างจากคำพูดของแม่ทัพยามเมื่อพากองทัพออกสู้กับฆ่าศึก เพราะอะไรน่ะหรือ สู้ก็ตายไม่สู้ก็ตายอย่างไรล่ะ คนที่ยอมอุทิศตัวเพื่อบริษัทอย่างที่พิชญ์คาดหวังได้เห็นจะมีแค่วริษฐ์ ซึ่งตอนนี้ยังไม่ตายแต่บาดเจ็บสาหัส

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นพัฒน์นรีก็ไม่เคยคิดว่าน่ากลัวเลย เพราะหากเจ้านายเป็นเขา เธอก็จะยอมตายถวายชีวิตให้เหมือนกัน

คิดบ้าอะไรอีกแล้วเนี่ย 

ขณะที่กำลังเพ้อฝันไปหลุดโลก ร่างระหงของหญิงสาวผู้หนึ่งก็เดินผ่านหน้าเธอไปพร้อมตรึงสายตาเธอไว้ได้ในทันที  ใบหน้าสวยหวานอย่างสาวไทย ผิวขาวนวล ร่างกลมกลึงสมส่วน ผมยาวถึงกลางหลังดัดเป็นลอนหลวมๆ ออร่าเจิดจรัสแสบตา

นั่นมันคุณพริ้มเพรานี่นลินรัตน์ผู้รู้ทุกสรรพสิ่งบนโลกกล่าวทำลายความสงสัยของคนอื่นๆ

พัฒน์นรีแทบจะทำไอแพดล่วงจากมือเสียให้ได้

ว่าที่คู่หมั้นปรากฎตัวแบบนี้ สงสัยข่าวลือที่ว่าจะเป็นจริง

เมื่อความตกตะลึงจางหายไปพัฒน์นรีก็คลี่ยิ้มออกมา ว่าที่คู่หมั้นของท่านรองฯ สวยเหมาะสมมากจริงๆ แบบนี้ค่อยเสียใจน้อยหน่อย

เพราะมีผู้หญิงระดับนั้นอยู่บนโลก เธอถึงต้องพลัดพรากจากพิชญ์แบบนี้


-------------------------------------------------------------

ว่าที่คู่หมั้นแล้วไงจ๊ะ เธอไม่ใช่นางเอกเรื่องนี้จ่ะ



บทต่อไปติดตามวินาทีการได้ก้าวขึ้นมาเป็นเลขาฯ 

ของรองประธานฯ สุดหล่อนะคะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 655 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #2838 PoonandKp (@PoonandKp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:11
    พิมพ์ผิดเยอะนะ ข้าศึก-->ฆ่าศึก
    ร่วงหล่น-->ล่วง แร่อ่านสนุกดีจ้า
    #2838
    0
  2. #2262 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:48
    นางเอกเหมือนเพิ่งเรียนจบ ใสแบ๊วมาก สมองค่ะลูก สติค่ะ
    #2262
    0
  3. #1538 Chanamol1213 (@Chanamol1213) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 12:15
    ขำนางเอก มีความดีใจกับเขาด้วย
    #1538
    0
  4. #318 จ่ามงกุฏ (@yumenaja) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 13:52
    ชอบสำนาวนไรต์ เลยตามซื้อทุกเล่มที่ออกกับแจ่มใส น่ารักมาก
    #318
    0
  5. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 14:03
    ชอบความหลุดของนางเอกจริงๆค่ะ
    #50
    0
  6. #45 เมเปิ้บ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:15

    ั5555นางขี้มโนได้ใจพลัดพรากเหรอเข้าใจคิด

    #45
    0
  7. #44 Fate' Fateema (@fa_88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:13
    มองโลกในแง่ดีไปอีกลูกเอ๊ย
    #44
    0
  8. #43 Arisa Punmalung (@auiarisa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:30
    พระเอกดุๆแบบนี้ ฟินค่ะะะะ รอเล่มนะคะ
    #43
    0
  9. #42 C-Nice (@C-Nice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:18
    รอเล่มนะคะะะะะ
    #42
    0