เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 486,749 Views

  • 2,925 Comments

  • 5,927 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,546

    Overall
    486,749

ตอนที่ 34 : บทที่ 16 อย่าทำให้หวั่นไหว (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 796 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

               




                    ฉันไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นแหละ ฉันรู้ว่าต้องอยู่ตรงไหน เขาเป็นถึงรองประธานบริษัท เป็นทายาทผู้ก่อตั้งและคงก้าวมาเป็นผู้นำสูงสุดอีกไม่นาน ไม่ว่าหวังอะไรก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว จะไปคิดอะไรเกินเลยได้ยังไงเล่า

                ถ้าอย่างนั้นแกไม่ได้แค่หวั่นไหวแล้วว่ะ แต่โคตรหวั่นไหวเลย ดูทำเสียงเข้าสิ เหมือนคนกำลังพยายามทำใจยอมรับความต่างชนชั้นกับความรักที่เป็นไปไม่ได้

                ไม่ใช่แค่นลินรัตน์ที่ควรลาออกไปอยู่หน่วยสืบราชการลับ แต่เหมยลี่ก็ด้วย ถ้าจะให้ดีกรมตำรวจต้องบรรจุให้สองคนนี้ทำงานเป็นบัดดี้กัน รับรองว่าประเทศไทยจะไม่มีคดีที่ไขไม่ได้อีกเลย

                ก็ใช่น่ะสิ ฉันไม่กล้ารักท่านรองฯ หรอก เราจะรักไปทำไมในเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่มีทางหันมามอง แบบนั้นไม่ต่างกับการหักอกตัวเองเลยนะพัฒน์นรีพูดโดยพยายามไม่ได้คิดอะไร แต่ทว่าปลายน้ำเสียงกลับสั่นอย่างน่ากลัว

                แต่แกชอบเขามาตั้งนานแล้วนี่ ทำไมเพิ่งจะมารู้สึกว่าไม่ควรนลินรัตน์ถามอย่างไม่เข้าใจ

              “ก็ตอนนั้นฉันแค่ปลื้ม แต่ตอนนี้…

อย่าบอกนะว่า...นลินรัตน์มีสีหน้าตกใจ พอหันไปสบตาเหมยลี่ที่รู้สึกเหมือนกัน คำถามก็ได้รับคำตอบซวยละ…

ขณะที่ทั้งสามคนกำลังมองหน้ากันโดยไม่มีคำพูด โทรศัพท์พัฒน์นรีก็แผดเสียงขึ้นทำลายความคิดฟุ้งซ่านของของทุกคน

 

รองประธานพิชญ์

 

สวัสดีค่ะ ท่านรองฯ

พอรู้ว่าใครโทรมา นลินรัตน์กับเหมยลี่ก็เบิกตากว้าง หันมาสบตากันด้วยแววตาที่สื่อความหมายเดียวกัน

ในกระเป๋าฉันเหรอคะ ท่านรองฯ ฝากฉันไว้พัฒน์นรีรีบค้นกระเป๋าตัวเอง แล้วก็พบว่านาฬิกาสีทองเงาวับนอนนิ่งอยู่ในนั้น เธอหยิบมันขึ้นมามองเหมือนเป็นของประหลาด นึงไปนึกมาก็จำได้ว่าพิชญ์ถอดฝากเธอไว้ตอนล้างมือ ขณะนั้นเธอกำลังรับสายสำคัญพอดีเลยไม่ได้ส่งคืนให้เขา แล้วเขาก็ไม่ได้ทวงฉันขอโทษค่ะ ลืมไปเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเอาไปให้ที่บริษัทนะคะ

เธอบอกไปเช่นนั้นแต่คำตอบจากปลายสายก็ทำให้พัฒน์นรีแทบเอาหัวโหม่งโลกอะไรนะคะ ต้องใช้เดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ ค่ะ ฉันอยู่ห่างจากที่นั่นประมาณสิบห้านาที ฉันจะรีบไป

หญิงสาววางสายและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเพื่อนร่วมโต๊ะเจ๊นิด ลี่ ฉันต้องเอาของไปให้รองฯ ตอนนี้เลยอะ

รู้แล้วเหมยลี่ดึงมุมปากไป ฉันพาไป แค่ให้ของเสร็จก็กลับใช่มั้ย เดี๋ยวจะได้เลยไปส่งแกที่คอนโดฯ ด้วยเลย

โหย รถติดหนักเลยล่ะเส้นนั้น ฉันไปวินมอร์ไซค์ดีกว่า เดี๋ยวช้า เกรงใจแกกับเจ๊นิดด้วย

โอ้ย! ไม่ต้องเกรงใจเจ๊หรอก เอางี้ แกนั่งวินไปก่อนแล้วฉันสองคนขับรถตามไปรับ

เอางั้นเหรอ

อืม

เมื่อได้ข้อสรุปแล้วพัฒน์นรีก็สวมวิญญาณนักวิ่ง นาทีนั้นนลินรัตน์กับเหมยลี่ก็ได้รู้ว่าพัฒน์นรีเหมาะกับงานเลขานุการมากจริงๆ

บริการทุกระดับประทับใจ

 

การจราจรไม่ได้ติดขัดมากอย่างที่คาดการณ์ไว้พัฒน์นรีจึงล่วงหน้ามาก่อนรถของเหมยลี่ไม่ได้เท่าไหร่ แต่เพื่อความสบายใจเธอก็คิดว่าการใช้บริการมอเตอร์ไซค์รับจ้างนี่แหละชัวร์ที่สุดแล้ว  

เธอบอกทางคนขับขณะที่ใกล้ถึงซอยอันเป็นที่อยู่ของร้านที่หมาย มอเตอร์ไซค์เบี่ยงก่อนเลี้ยวเข้าซอยแคบๆ อันเป็นที่ตั้งของร้านที่พิชญ์อยู่ กวาดสายตาปราดเดียวก็เห็นร่างสูงของพิชญ์ในชุดเสื้อยืดสีแดงเลือดหมูกับกางเกงผ้าสีกรมแบบพอดีตัวยืนอยู่หน้าร้าน หัวใจเธอกระตุกวูบหนึ่งก่อนจะตามมาด้วยอาการร้อนวูบวาบบนใบหน้า

วันนี้รองประธานฯ ของเธอน่ารักเหมือนโอปป้าเกาหลีจนอยากจะคว้าป้ายไฟมาโบก  

เธอเจอเขาทุกวัน วันละหลายชั่วโมงแต่อาการตื่นเต้นก็ยังมีอยู่มากไม่ต่างจากครั้งแรกที่พบกันเลย

หนุ่มโอปป้าเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาเห็นเธอพอดี เลขาฯ สาวโบกมือให้ด้วยรอยยิ้มกระจ่างใบหน้า แต่จากระยะที่มอเตอร์ไซค์กำลังลัดเลาะช่องว่างระหว่างรถที่สวนมาห่างจากจุดที่พิชญ์ยืนอยู่ประมาณห้าสิบเมตร เธอเห็นว่าคิ้วของเขาขมวดแน่นเป็นปมออกอาการตึงเครียด และ…

 

โคร้ม!

 

ราวห้าวินาทีที่ทุกอย่างหายไปจากความทรงจำ รู้ตัวอีกทีคือเธอนั่งแหมบอยู่ที่พื้นถนนคอนกรีต ชาหนึบที่ข้อเท้า และพิชญ์ก็วิ่งมาหน้าตื่น  

คุณ เป็นอะไรหรือเปล่าร่างสูงย่อตัวลง ประคองร่างบางพลางมองสำรวจทั่วเรือนร่างด้วยสีหน้าเป็นกังวล อันที่จริงสีหน้าเขาไม่ใช่แค่กังวลแต่เครียดเป็นอย่างมากต่างหาก ซึ่งมันกำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธในไม่ช้าผมบอกคุณแล้วใช่มั้ย ว่าไม่ให้นั่งมอเตอร์ไซค์ มันอันตราย แล้วทำไมยังทำ

คือว่า…เธอไม่ได้ถูกพิชญ์ตำหนิเป็นครั้งแรก แต่สัมผัสได้ว่าหนนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง อาจเป็นเพราะว่าเธอเพิ่งร่วงจากมอเตอร์ไซค์ อาการเลยออกมึนๆ งงๆ จนพาลให้คิดว่าเขากำลังห่วงเธออย่างมาก ดังนั้นในฐานะที่กำลังเบลอขั้นสุดเธอจึงไม่ได้ตอบอะไรออกไป

“แก้ม เป็นอะไรหรือเปล่านลินรัตน์กับเหมยลี่วิ่งลงจากรถมาด้วยสีหน้าตระหนก เพื่อนรุ่นพี่ถามขึ้นก่อนเพราะไม่ทันได้เห็นภาพอุบัติเหตุแต่จากสถานการณ์ก็พอเดาได้ว่าพัฒน์นรีคงจะเพิ่งร่วงจากรถจักรยานยนต์ลงมา 

คุณสองคนช่วยจัดการตรงนี้ให้ทีนะครับ ผมจะพาคุณแก้มไปโรงพยาบาลพิชญ์หันมาสั่งโดยไม่คิดรอให้พัฒน์นรีตอบคำถามเพื่อนร่วมงานก่อน เขารีบช้อนร่างคนเจ็บขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนขณะที่สายตาของสองพนักงานสาวเบิกกว้างขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว

พลเมืองดีหลายคนปรี่เข้ามาช่วยเคลียร์พื้นที่ ทำให้เกิดความชุลมุนเล็กๆ แต่พัฒน์นรีไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดนอกจากความเคลื่อนไหวของพิชญ์ตอนนี้

เธอมองหน้าเขาด้วยอาการตลึงงันไม่แพ้เพื่อนร่วมงาน

“เอารถออก” พิชญ์ตะโกนสั่งแม็คที่ยืนตกใจอยู่เหมือนกัน

พัฒน์นรีรับรู้ถึงความเกรี้ยวกราดในน้ำเสียง เขาดูโกรธมาก เขาคงโกรธที่เธอทำให้เขาต้องเสียเวลา ท่านรองฯ อย่าโกรธฉันเลยนะคะ ฉันแค่รีบเอาของมาให้คุณ

โกรธ!พิชญ์ตอบทั้งที่อุ้มเธอไว้อย่างนั้น ใบหน้าหล่อเหลายังเครียดจัดทำไมถึงห่วงเรื่องอื่นมากกว่าความปลอดภัยของตัวเอง

ก็ฉันไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่อง อีกแค่ไม่กี่สิบเมตรฉันก็เอาของมาคืนคุณได้แล้วเธอแก้ตัวเสียงอ่อย

“แล้วเป็นยังไง เอาของมาคืนผมได้มั้ย”

พอได้ยินเขาย้อนมาแบบนั้นพัฒน์นรีจะเบิกตากว้าง ใจหายวาบตายแล้ว! กระเป๋าฉัน ของคุณอยู่ในกระเป๋าฉันค่ะ ไม่รู้ว่าตอนล้มของเสียหายบ้างหรือเปล่า รีบเอามาดูเถอะค่ะ

พอแล้วน่า จะให้ผมโกรธมากกว่านี้ใช่มั้ย

อลันขับรถมาเทียบพอดี แม็คลงมาเปิดประตูอย่างรีบเร่ง พิชญ์ประคองร่างบางเข้าไปนั่งก่อนจะพาตัวเองตามเข้าไปติดๆ

รถเคลื่อนออกไปอย่างรวดเร็วขณะที่นลินรัตน์กับเหมยลี่ยืนนิ่งมองตามไปจนลับสายตา

ฉากเมื่อสักครู่… มันเหมือนอะไรบางอย่างที่พูดไม่ออก

เจ๊ ท่านรองฯ โกรธอะไรขนาดนั้นวะ





----------------------------------------------------

รองฯ ยอมรับเหอะว่ารักเขาไปแล้วอะ 
ไม่เก็บอาการเลย


นักอ่านถามเข้ามาเยอะเรื่องกำหนดวางแผง
เอาไว้ทราบแน่ชัดจะมาบอกนะคะ
ตอนนี้ส่งงานให้ บ.ก. ตรวจเรียบร้อยแล้วอยู่ในขั้นตอนอีดิตค่ะ

แต่...แจ่มใส อีดิตหลายรอบ อาจจะช้าหน่อย 
แต่เพื่อคุณภาพเนาะ

ป.ล. ตอนนี้อยู่สนามกีฬาธรรมศาสตร์ ใครมางานกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์ เจอกันทักได้นะคะ อ้วนๆ หน่อยน่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 796 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #2367 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51

    มีใจก็พูดมา~
    #2367
    0
  2. #873 BBB_13 (@BBB_13) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 12:22
    รออ่านนะคะ ลุ้นๆ ท่านรองจะรู้ใจตัวเองแล้ว
    #873
    0
  3. #850 ดุจ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 09:49

    วันนี้อย่าลืมมาอัพนะคะ

    #850
    0
  4. #849 12082010lucas (@12082010lucas) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:22

    เอามือสองข้างประกบแก้มแดง 5555ทำไมเราเขิลแทนอะ(ดีใจ)แทนแก้ม

    #849
    0
  5. #848 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 20:42
    แล้วโกรธมัย.ดูเป็นคนไม่มีเหตุผลเนอะ.
    #848
    0
  6. #847 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:27
    ท่านรองใจเย็นนะ โกรธทำไมคะ เป็นห่วงมากมั้ย
    #847
    0
  7. #846 ดุจ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 17:43

    วันนี้อย่าลืมมาอัพ นะคะ

    #846
    0
  8. #844 u-2352 (@U-235) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:01
    ท่านรองง มาดหลุดแล้วว
    #844
    0
  9. #843 Fate' Fateema (@fa_88) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:18
    เมื่อไหร่ท่านรองจะรู้ตัว
    #843
    0
  10. #842 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:42
    ฉันก็รู้สึกกกกก
    #842
    0
  11. #841 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:15
    เร่งแก้มให้มาเจอ
    พอมาเร็วด้วยพี่วิน
    ยังมาโกรธอีก
    ไบโพล่า รึเปล่าคะท่านรองฯ
    (น้องแก้มฝากพิมพ์)
    #841
    0
  12. #840 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 08:14
    ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว รอเล่มค่ะ
    #840
    0
  13. #839 นิสา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 07:45

    ชัดมากเลยนะอิท่านรอง โอยยยยเป็นใครก็หวั่นไหวป่ะ

    #839
    0
  14. #838 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 07:29
    มีทำลืมของ แล้วต้องใช้ทันที อั๊ยรัยยยยยยย
    #838
    0
  15. #837 เขมนิจ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 07:11

    โกรธได้เกรี้ยวกราดมากค่าาาา ท่านรอง

    รอตอนต่อไปนะคะ นักเขียนสู้ๆนะคะ ไม่ว่าจะเจออะไร นักอ่่านคนนี้ขอให้พี่เบนซ์มีกำลังใจเสมอนะคะ

    อยากจะอ่านทุกวัน รอหนังสือออกนะคะ

    #837
    0
  16. #836 sungkyunglee (@sungkyunglee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 06:13
    รออีบุ๊คน๊า
    #836
    0
  17. #835 saipanomporn (@saipanomporn5) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 06:12
    โห ยังมีห่วงนาฬิกา!!
    #835
    0
  18. #834 abcdepar (@abcdepar) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 05:54
    มี ebook ไหมคะ
    #834
    0
  19. #833 Maankaew_Xz (@Jay-J_pinkpanda) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 05:50
    เนี่ยคุณสองงงงง เรามันเสียอาการไงงงงงง
    #833
    0
  20. #832 ภริยาเซฮุน (@ploy3316) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 05:26
    ไรท์ขา ไรท์เป็นครูที่สวน ชล้วนใช่มั้ยคะเนี่ย
    #832
    0
  21. #831 kwankeaw (@jomyungzaa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 04:42
    ท่านรองห่วงก็บอกว่าห่วงค่ะ
    #831
    0
  22. #830 KhunPom (@khunpom) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 02:35
    ห่วงงงงง
    #830
    0
  23. #829 ศรีไงศรีเองงงง (@alich25) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 01:08
    ท่านรองอาการแบบว่าออกนอกหน้าเหลือเกินค่ะซิส5555555555555
    #829
    0
  24. #827 sim' ple (@nnapasorn) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 00:26
    นอกจากเล่มจะมีebookไหมค่ะ
    #827
    0
  25. #826 นฤมล (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 00:21

    รอebookนะค๊าาาาาา

    #826
    0