เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 420,925 Views

  • 2,813 Comments

  • 6,455 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    215,317

    Overall
    420,925

ตอนที่ 30 : บทที่ 14 รักไปแล้วจะผิดไหม (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 657 ครั้ง
    5 ม.ค. 62




                    ก็เพราะว่ามันต้องทำกันสองคนน่ะสิ ถึงจะสนุก

                อุแม่เจ้า! เธอมองเขาด้วยใบหน้าที่ขาวซีด ดวงตาเบิกกว้าง

                ไม่ใช่อย่างที่คิดใช่ไหม!              

                “ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก

 

 

                ไม่เกินยี่สิบนาทีพัฒน์นรีก็มายืนอยู่หน้าโรงภาพยนตร์กลางห้างสรรพสินค้าในเครือมารีรินทร์กรุ๊ป เธอมองแผ่นหลังของพิชญ์ที่กำลังยืดกดซื้อตัวอยู่หน้าเครื่องขายตั๋วอัตโนมัติด้วยความมึนงง

                ทั้งที่เมื่อเช้าเครียดขนาดนั้น บทจะหายเครียดหายขึ้นมาเสียเฉยๆ

                หรือว่าเขาจะเป็นไบโพล่า...ชัวร์เลย เป็นแหงๆ

                แต่ชวนมาดูหนังแบบนี้รู้สึกเหมือนมาเดทอย่างไรไม่รู้

      โว้ย! พัฒน์นรีร้องในใจด้วยความอึดอัด ไม่ใช่ความผิดของพิชญ์ แต่เป็นความผิดของเธอที่อ่อนไหวต่อเขาง่ายเกินไป ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกหน่อยเธอคงได้กลายเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ

                ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเธอต้องมองว่าเขาเป็นเพียงเจ้านายของเธอ เธอเป็นแค่เลขาฯ ของเขา

                เขาเป็นแค่ผู้ชายที่หล่อมาก ดูดีมาก แล้วก็หุ่นแช่บมาก นอกนั้นไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรน่าดึงดูดเลยสักนิด ร่างกายมนุษย์ไม่ยั่งยืง...อย่าเอาใจไม่ยึดติดกับมัน   

                สังขารไม่เที่ยง สังขารเป็นทุกข์ สังขารมีวันร่วงโรย

                เมื่อไม่มีที่พึ่งก็คงต้องพึ่งธรรมะ พัฒน์นรีก็สูดลมหายใจเข้าลึก มั่นใจว่าตนจะไม่หวั่นไหวกับเขาอีกต่อไปแล้ว เลขาฯ สาวเดินเลี่ยงไปซื้อป๊อปคอร์นกับน้ำอัดลมโดยไม่ลืมสั่งเผื่อพิชญ์เป็นสองแก้ว พนักงานเสนอขายเซ็ตสะสมภาพยนตร์การ์ตูนที่กำลังจะเปิดตัวอีกไม่กี่วัน ถึงแม้ใจจะยังไม่ปกติเพราะเรื่องพิชญ์แต่ก็ไม่อาจทำให้ทาสการตลาดตัวยงเมินกับสินค้าลิมิตเตดตรงหน้าได้ ดังนั้นจึงยอมควักเงินเพิ่มเพื่อให้ได้เซ็นสะสมมาครอบครอง พอได้ของทั้งหมดมาอยู่ในมือเรียบร้อยหญิงสาวก็หันหลังกลับตั้งใจจะเดินไปหาผู้เป็นนาย แต่ทว่ายังไม่ทันก้าวเท้า ภาพที่เห็นก็ทำให้คนที่คิดว่าจะไม่หวั่นไหวกับอะไรง่ายๆ อีกแล้วถึงกับชะงักไป  

                รัศมีที่สายตาเธอมองเห็นคือร่างสูงหกฟุตเศษกำลังก้มอ่านตัวอักษรบนตั๋วภาพยนตร์ เห็นแค่เสี้ยวใบหน้ากับปลายจมูกโด่งใจเธอก็เต้นรัวแรงอย่างน่าโมโห เหมือนแสงสว่างส่องไปที่ตัวเขาแล้วทุกอย่างก็สะกดสายตาเธอ

                หล่อ!  

                “อีกสิบนาทีหนังถึงจะฉาย คุณจะเข้าห้องน้ำก่อนมั้ยพิชญ์เป็นฝ่ายเดินมาหาเพราะเห็นว่าเธอหยุดมองอยู่นานแล้ว

                สังขารไม่เที่ยง อย่าไปสนใจ

      พัฒน์นรีสลัดความคิดหมกมุ่นออกไป ฉีกยิ้มกว้างแล้วยื่นแก้วน้ำให้เขาน้ำค่ะ

                “ไม่เป็นไร ผมไม่ดื่มน้ำอัดลม

                “แต่ฉันซื้อมาแล้วนี่คะ อีกอย่าง...ฉันอยากได้ของสะสม ยังไงท่านรองฯ ก็ช่วยดื่มให้หน่อยแล้วกันนะคะ

                พิชญ์ยอมรับแก้วน้ำมาถือทั้งที่โดยปกติเขาไม่รับคำสั่งใครง่ายๆ ถ้าจะพูดให้ถูกคือไม่เคยมีใครกล้ามาออกคำสั่งกับเขาแบบนี้เลยต่างหาก ถึงแม้ว่าที่พัฒน์นรีทำจะดูเป็นขอร้องมากกว่าก็เถอะ แต่นอกจากเขาจะไม่ตะเพิดเธอออกไปให้พ้นแล้วเขาก็ยังทำได้แค่เพียงบ่นอย่างไม่จริงจัง

                “ผู้หญิงนี่ไร้สาระจริงๆ เลย

                “อย่าเหมารวมสิคะ ผู้หญิงดีๆ มีสาระก็เยอะถมไป แต่ไม่ใช่ฉัน...พัฒน์นรียิ้มกว้างมากขึ้นอีก แต่รอยยิ้มกลับเลือนหายไปในไม่กี่วินาทีเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรลงไปขอโทษนะคะ ช่วงนี้ท่านรองฯ ใจดีกับฉันมาก ฉันก็เลยเผลอลืมตัวไปว่าฉันเป็นเลขาฯ ไม่ควรสั่งเจ้านายให้ทำอะไรให้ เอาแก้วคืนมาเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันไปซื้อน้ำเปล่าให้

                “ไม่ต้องพิชญ์ดึงแก้วหนีมือที่ยื่นมาหมายจะเอาของคืนถึงปกติจะไม่กินน้ำอัดลม แต่นานๆ กินทีคงไม่เป็นไร

                “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกินเองดีกว่า

     พัฒน์นรียังพยายามคว้าแก้วจากมือเขา แต่พิชญ์ทำให้เสียงจิ๊กจั๊กในลำคอแล้วคว้ามือเธอมาจับไว้แทนไม่ต้องหรอกน่า ไม่เข้าห้องน้ำก็รีบเข้าโรงหนังเถอะ ใกล้เวลาแล้ว

     พิชญ์จูงมือพัฒน์นรีเดินเข้าไปยั่งส่วนของโรงหนัง ทำเหมือนว่าการจับมือใครสักคนเป็นเรื่องที่เขาทำเป็นปกติโดยไม่คิดอะไร ในขณะคนถูกจับมือยังตาค้างมองการกระทำของเขาอย่างมึนงง อันที่จริงเรียกว่าสติแตกเลยดีกว่า แต่เป็นการสติแตกที่แสดงออกอย่างอ้ำอึ้งมันระเบิดอยู่ภายในโดยที่ไม่สามารถแสดงออกได้เลย  

      ฮือ! สังขารบ้าอะไรไม่รู้ มืออุ่นชะมัด

 


     วันนี้พิชญ์เป็นอะไร?

     คำถามเกิดขึ้นในใจของพัฒน์นรีนับร้อยครั้งตั้งแต่ที่เขาลากเธอออกจากบริษัทเมื่อช่วงบ่าย จริงอยู่ว่าการที่เขาพาเธอไปกินมื้อกลางวัน พาไปดูหนัง เดินเล่นในศูนย์การค้ากว่าชั่วโมง แล้วตบท้ายด้วยมื้อเย็นในร้านอาหารที่บรรยากาศดีนั้นไม่ได้พิเศษอะไรไปมากกว่าการที่เขาต้องการมีเพื่อนสักคน

     แต่พฤติกรรมบางอย่างของเขาทำให้เธอรู้สึกว่ามีอะไร

     ทำไมเขาถึงจับมือเธอ...

     ร่างบางที่อยู่บนเตียงในห้องนอนของตัวเองครุ่งคิด ยกมือข้างที่ถูกจับขึ้นมาพิจารณาด้วยใจเคลือบแคลง เขาทำแบบนี้กับคนทั่วไปเป็นปกติหรือ? คำตอบคือไม่! เธอทำงานกับเขามาระยะหนึ่งจนแน่ใจว่าพิชญ์ไม่ใช่คนที่เข้าถึงง่าย ออกจะถือตัวมากเสียด้วยซ้ำ เขามีระยะห่างให้กับทุกเรื่องไม่เว้นแม้แต่ครอบครัวตัวเอง

     คิดแบบนี้นี่กำลังจะเข้าข้างตัวเองใช่มั้ย เธอจะคิดว่าท่านรองฯ กำลังคิดอะไรกับเธอหรือไงพัฒน์นรีพัฒน์นรีรู้เท่าทันความคิดตัวเอง และแน่นอนว่าความคิดของผู้หญิงพอได้คิดแล้วก็มักจะคิดไปไกลจนกู่ไม่กลับ เธอต้องตั้งสติ ต้องอยู่กับความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

     ยิ่งคิดก็ยิ่งฟุ้งซ่าน นั่นอาจเป็นผลพวงจากการที่เธออยู่คนเดียวมากเกินไป

     พัฒน์นรียอมละเมิดกฏตัวเองด้วยการโทร. ไปหาเหมยลี่เพื่อนคนเดียวที่พอจะคุยได้ในตอนนี้ และเป็นอย่างที่คิด เพราะทันทีที่อีกฝ่ายรับสายเธอก็ถูกสวดชุดใหญ่ไฟกะพริบข้อหาเดิมคือการหายหน้าไปจากวงสังคมจนเหมือนได้ตายจากไปแล้ว เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมให้เพื่อนบ่นจนพอใจจากนั้นจึงนัดหมายรับประทานมื้อเย็นที่ร้านเจ้าประจำในวันพรุ่งนี้เพื่อเป็นการไถ่โทษ แต่ความจริงแล้วนั้นเธอแค่ต้องการพบใครสักคนเพื่อหยุดความฟุ้งซ่านนี้  

     ที่สำคัญ...วันพรุ่งนี้เธอว่างเพราะเจ้านายเธอมีนัดสำคัญ

     และเป็นนัดหมายที่เขาคงไม่ต้องการให้เธอติดตามไป

 

               

              “เย็นนี้ท่านรองฯ มีนัดกับคุณพริ้มเพราตอนหนึ่งทุ่มตรงนะคะ ฉันจัดการสั่งดอกไม้ที่เธอชอบให้แล้วค่ะพัฒน์นรีบอกนัดหมายสุดท้ายของวันนี้กับพิชญ์ด้วยใบหน้ายิ้มระรื่น

                ...แต่ข้างในบอบช้ำ

                เธอรู้ตัวเมื่อคืนนี้เองว่าชอบพิชญ์มากจริงๆ ยิ่งเมื่อได้รู้แบบนี้แล้วก็ควรเก็บความรู้สึกไว้ในใจ ฝังให้ลึกห้ามแสดงออกให้เขาได้รู้เด็ดขาด

                “ไม่เอาดอกไม้

                “คะ?”

                “ไม่เอาดอกไม้ แต่คุณช่วยไปสั่งทำสร้อยคอที่ร้านเอ็นพีจิวเวอร์รี่ให้ผมที เอาจี้เป็นตัวพีนะ ตัวอักษรตัวแรกของชื่อพริ้มเขา

                พัฒน์นรีรู้สึกเหมือนกำลังถูกผลักตกหน้าผาและใจเธอร่วงลงไปอยู่ก้นเหว เธอนิ่งไปชั่ววินาทีไม่ทันที่พิชญ์สังเกตได้ 

--------------------------------------------------------------------
//ฮือ ได้จับมือทั้งที แต่วันพรุ่งขึ้นต้องมาซื้อของขวัญให้ว่าที่คู่หมั้นเขา ร้องไห้ได้มะ//


แจ้งเรื่องกำหนดวางขายหนังสือนะคะ
อยากที่แจ้งไปแล้ว หนังสือส่งถึงมือ บ.ก. แล้ว ขั้นต่อไปคือรออีดิตค่ะ
กำหนดหนังสือวางขายยังไม่ทราบแน่ชัด ถ้าทราบแล้วจะมาแจ้งอีกทีนะคะ
ส่วน E-book ครั้งนี้จะออกเร็วขึ้นคะ คือหลังหนังสือวางขาย 1 เดือน
(จากปกติ 3 เดือน)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 657 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #869 BBB_13 (@BBB_13) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:59
    จุกค่ะ สงสารนาง
    #869
    1
    • #869-1 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 30)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:04
      เนาะ เราก็สงสาร
      #869-1
  2. #724 gangstar_girl (@ganstar_girl) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 16:38
    มันเจ็บตรงนี้ที่หัวใจจจ​ สงสารแก้ม😢
    #724
    0
  3. #713 เขมนิจ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:44

    ไม่ต้องเสียใจนะแก้ม เน้นฟินกับท่านรองอย่างเดียวพอ อย่าไปคิดเพ้อเจ้อ ยังไงก็เป็นนางเอกอ่ะ เจ็บแค่นี้ไม่ถึงตายหรอกก555

    #713
    0
  4. #670 bubblesky (@puii_make) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 11:09
    อย่าเพิ่งร้องไห้ค่ะลูกสาว อะไรที่เป็นของเรามันก็จะเป็นของเรา ท่านรองเกิดมาเพื่อเธอย่ะยัยแก้มจอมซื่อบื้ออออออออ
    #670
    0
  5. #668 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 09:43
    ตัวพีนี่ก็อักษรต้นของพัฒน์นรีเหมือนกันนะท่านรอง
    #668
    0
  6. #667 ศรีไงศรีเองงงง (@alich25) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:42
    จาล้องงงงแทนแก้ม
    #667
    0
  7. #666 Nokhuk1973 (@Nokhuk1973) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 05:05

    สู้ๆอิหนูเอ้ยยย....

    #666
    0
  8. #663 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 02:08
    แก้มสู้ๆน่ะ
    #663
    0
  9. #662 amam (@am37622539) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:56
    หน่วงแทนแก้มเลยยยย
    #662
    0
  10. #661 Nildara (@-nut16-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:05
    งอนคุณพิชญ์แล้ว!//วิ่งไปกอดแก้ม
    #661
    0
  11. #660 vannyza (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:00

    โธ่...นึกว่าจะมีเซอร์ไพร์ส รูปตัว P ย่อมาจากพัฒน์นรี ฮือออ รู้สึกเศร้าตามแก้มเลย

    #660
    0
  12. #658 pkpk18182 (@pkpk1818) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:01
    ทำไมท่านรองฯทำงี้อ่ะ ไม่น่ารักเลย
    #658
    0
  13. #657 Coffeeme3893 (@athena3893) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:57
    อยากเห็นปกจังเลยย
    #657
    0
  14. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:23
    เกลียดอิคุณพิชญ์
    #656
    0
  15. #655 Arisa Punmalung (@auiarisa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:18
    งื้อออออ เสียใจแทนแก้มมมม
    #655
    0
  16. #654 Toojarinyar (@Toojarinyar) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:59
    เจ็บอะค่ะ
    #654
    0
  17. #653 Downright11 (@Downright11) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:53

    ????สงสารนางจัง

    #653
    0
  18. #652 ดุจ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:42

    พรุ่งนี้ มาต่ออีกนะคะ ( 2ตอน)...

    #652
    0
  19. #651 m i n t * (@lollipopmint) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:20
    ร้องไห้~~
    #651
    0
  20. #650 op_15 (@op_15) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:57
    พัฒฒ์นรีก็ P นะคะท่านรองฯ งือๆ อยากได้เล่มแล้ววววว
    #650
    0
  21. #649 chanutratrisirt (@chanutratrisirt) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:54
    รอค่า....สนุกมากก...ท่องไว้แก้มสังขารไม่เที่ยง...เขาไม่ใช่ของเรา
    #649
    0
  22. #648 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:54

    อยากพาคุณสอง กับน้องแก้มกลับบ้านแล้วค่ะไรท์

    #648
    0
  23. #647 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:54

    รอนะคะ
    #647
    0
  24. #645 Sureetik (@Sureetik) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:38

    รอค่ะแต่เร็วๆนะคะ
    #645
    0
  25. #643 Fate' Fateema (@fa_88) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:31
    โอ๋ๆ แก้มหนูไม่เศร้านะลูก ถึงไงหนูก็เป็นางเอก
    #643
    0