เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,783 Views

  • 2,792 Comments

  • 6,236 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    194,175

    Overall
    399,783

ตอนที่ 28 : บทที่ 13 ห่วงใย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 629 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

                



                    ติ้ง!

                เสียงอินเตอร์คอมดังขึ้น นิ้วเรียวรีบกดแป้นโทรศัพท์บนโต๊ะแต่ยังไม่ทันกรอกเสียงลงไปพิชญ์ก็พูดขึ้นมาก่อนอย่างรวดเร็ว

                “คุณช่วยเชิญคณะกรรมการสี่ฝ่ายเข้าพบผมด้วยนะ ก่อนเก้าโมงครึ่ง คุณเข้าด้วย

                “รับทราบค่ะ

  

 

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อพิชญ์ได้อ่านรายงานทางอีเมลล์เมื่อเช้า ตัวเลขยอดขายสินค้าซึ่งผลิตภายใต้แบรนด์มารีรินทร์ไตมาสที่สองลดลงจากไตรมาสแรกที่ต่ำอยู่แล้วในปริมาณที่น่าตกใจ ทั้งที่พยายาแก้ไขมาตลอดแต่กลับให้ผลลัพธ์ในทางตรงกันข้าม

ปัญหามันเกิดจากอะไรกันแน่ เมื่อต้นปีเรายอมลดราสินค้าทั้งที่ใช้ต้นทุนมากกว่าเพื่อดึงส่วนแบ่งในตลาดให้กลับมาเท่าเดิม ผ่านมาจะครบปีแล้วผมเข้าใจว่าตัวเลขในรายงานจะเพิ่มขึ้นแต่นี่ดิ่งลงยิ่งกว่าเดิม ผมตาฝาดไป หรือว่าใครพิมพ์รายงานผิด พวกคุณชอบตอบผมหน่อยได้มั้ย

ทุกคนนั่งนิ่งเป็นหิน มองตากันเลิ่กลั่ก อันที่จริงทุกคนทราบมาก่อนหน้านี้แล้วว่าผลประกอบการในส่วนของสินค้าประเภทเครื่องใช้ในบ้านเครื่องใช้ไฟฟ้าตกลงอย่างมาก แต่แม้จะเตรียมใจรับการถูกสวดไว้บ้างแล้ว ทว่าพอโดนเข้าจริงๆ กลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย

จิรวัฒน์หัวหน้าเก่าเธอถูกเชิญให้เขาประชุมด้วยเพราะเป็นหัวหน้าฝ่ายพัฒนาธุรกิจ แน่นอนว่าเขานั่งเหงื่อตกไม้แพ้กรรมการบริหารคนอื่นๆ     ถ้ายังเป็นแบบนี้ ช่วงเวลาปรับเปลี่ยนตำแหน่ง ผมคงไม่ต้องเกรงใจใครแล้วนะครับพิชญ์บอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย

     พัฒน์นรีมองว่าเลือดเย็น เขาพูดแบบนี้ทั้งที่มีแผนไว้ในใจอยู่แล้ว หรือจริงๆ เขาแค่เตือนให้ทุกคนได้เตรียมตัว เธอมองสีหน้าของกังวานชายวันห้าสิบกว่าด้วยหัวใจที่เต้นรัว สงสารจับใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนอยู่ข้างพิชญ์ต่อไป

     ที่เป็นแบบนี้เพราะว่าเราอยู่ในยุคของธุรกิจอีคอมเมิร์ซ พฤติกรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนไป แล้วธุรกิจอีคอมเมิร์ซในประเทศไทยปีที่ผ่านมาเติบโตขึ้นเกือบ 10% ด้วยมูลค่ากว่า 2.8 ล้านล้านบาท ตามข้อมูลของ ETDA ที่ระบุไว้เมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมา พร้อมประเมินทิศทางธุรกิจที่ยังอยู่ในแนวโน้มที่เป็นบวก มีโอกาสในการขยายตัวได้เพิ่มขึ้นอีกมาก จากการเกิดแพลตฟอร์มใหม่ๆ รวมทั้งจำนวนผู้ประกอบการที่นำสินค้าเข้ามาขายผ่าน Online Marketplace ต่างๆ ก็มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

               กรรมการท่านหนึ่งกล่าวถึงปัญหาซึ่งแน่นอนว่าพิชญ์ตอบกลับไปไม่ต่างจากตีแสกหน้าคนพูดอย่างจัง

                “อุตส่าห์ท่องมาทั้งคืน แต่ข้อมูลพวกนั้นผมอ่านมาก่อนคุณเสียอีกนะพิชญ์ตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้า นี่แหละเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่มีใครกล้าพูด เพราะขืนพูดผิดไปหรือพูดไม่เข้าหูก็จะโดนแบบนี้ “ธุรกิจฟากหนึ่งเริ่มเติบโตอย่างมีนัยยะสำคัญ ธุรกิจในฟากฝั่งตรงข้ามก็ต้องได้รับผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงตอนนี้ธุรกิจออนไลน์จะมีส่วนแบ่งในตลาดไม่มากเท่ากับธุรกิจค้าปลีก แต่อนาคต...ไม่ต้องใช้ซินแสก็ทำนายได้ว่ามันจะยิ่งเพิ่มขึ้นจนอาจจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคน ผมไม่ต้องการให้ห้างฯ ของเรามีคนมากแต่ไม่มีใครสนใจซื้อสินค้าที่เราผลิตเลย แล้วสิ่งที่ผมอยากฟังคือทางแก้ ไม่ใช่ปัญหา

                “แต่จริงๆ เราก็มีตลาดออนไลน์ที่เชื่อถือได้รองรับลูกค้ากลุ่มนี้แล้วนะครับ หรือว่าสินค้าของเราไม่ได้มาตรฐานกังวานเริ่มแสดงความคิดเห็นบ้าง

                “ไม่ใช่นะครับ” จิรวัฒน์แย้งขึ้นตามข้อมูลที่มี “สินค้าของเราผลิตด้วยวัตถุดิบที่ราคาสูงกว่าท้องตลาดเสียด้วยซ้ำแต่ขายราคาเท่ากัน บางอย่างก็ถูกกว่าด้วย

                “ยอดขายทั้งหมดของปีนี้ขายไปอีกกี่เปอร์เซ็นถึงจะได้ตามเป้าที่วางไว้” พิชญ์ยิงคำถามแบบไม่ทันให้จิรวัฒน์ตั้งตัว

                ชายหนุ่มเปิดแท็บเล็ตด้วยสีหน้าเครียด “หกสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ครับ” 

                “อีกสามสิบสามเปอร์เซ็นต์กับระยะเวลาสามเดือนก่อนสิ้นสุดไตรมาสที่สี่ ในฐานะหัวหน้าฝ่ายพัฒนาธุรกิจคิดว่าจะทำได้สักเท่าไหร่”

                “เอ่อ...”

                “ผมต้องการอีกยี่สิบหกเปอร์เซ็นต์เพื่อไม่ให้ต่ำกว่าปีที่แล้ว คิดเป็นมูลค่าสี่ร้อยเจ็ดสองล้านเก้าแสน”

                พัฒน์นรีถือเครื่องคิดเลงค้างไว้อย่างนั้นเพราะเข้าใจว่าพิชญ์จะหันมาถามตัวเลขกับเธอ ทว่าเขากลับคำนวนในใจแล้วบอกออกมาได้ตรงเป๊ะกับตัวเลขที่เธอคิดคำนวนด้วยเครื่อง

                คิดเลขเร็วราวกับมีเซลล์บรรพบุรุษเป็นเลขฐานสอง

 

 

                การประชุมยังเป็นไปอย่างต่อเนื่องจนเวลาล่วงเลยถึงบ่ายโมง ตัวเลข เอกสารอ้างอิงต่างๆ ถูกนำมากางเพื่อใช้ประกอบการวางแผลกลยุทธ์ ทุกคนเครียดจนพาลให้ลืมเรื่องข้าวปลาอาหาร จนกระทั่งพิชญ์สั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันไปวางแผนแล้วกลับมาประชุมใหม่ในวันรุ่งขึ้น บรรยากาศอันแสนอึดอัดจึงผ่อนคลายลงได้

                พัฒน์นรีนั่งพักอย่างหมดแรงเหมือนไปทำงานเป็นกรรมกรแบกหามทั้งที่ไม่ได้ออกแรงอะไรเลยสักนิด แต่แค่นั่งเกร็งอยู่ในบรรยากาศที่ตึงเครียดแบบนั้นก็ทำเอาหมดแรงไปดื้อๆ

                ดีแล้วที่เธอมาทำงานตำแหน่งนี้แค่รอเวลาให้เลขาฯ ตัวจริงกลับมา ถ้าขืนต้องทำงานนนี้ไปตลอดชีวิตจริงๆ คงได้เส้นเลือดในสมองแตกตายก่อนได้ใช้เงินเป็นแน่

                ถึงจะเหนื่อยเพียงนี้ แต่พัฒน์นรีก็อดเป็นห่วงเจ้านายไม่ได้ ตั้งแต่เช้าเพิ่งดื่มกาแฟร้อนไปแค่แก้วเดียว ถ้าไม่หิวก็คงไม่ใช่คนแล้ว    

                คิดแล้วพัฒน์นรีก็ลุกลุกขึ้นไปจัดจัดน้ำผลไม้และขอรองท้องง่ายๆ แต่พอเดินเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นคือพิชญ์ยังไม่เงยหน้าจากเอกสาร เธอนิ่วหน้าอย่าเหลือเชื่อ ไม่คิดว่าคนที่เคร่งเครียดมาตลอดช่วงเช้าจะเคร่งเครียดต่อไปได้อีก

                “ท่านรองฯ คะ น้ำผลไม้ค่ะ

                คนที่มีสมาธิอยู่กับกองเอกสารไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมามอง เขาพยักหน้าแล้วยังคงอ่านแฟ้มต่อไป ขณะที่ปากก็สั่งงานไม่หยุด  

                “เดี๋ยวคุณเรียกฝ่ายงบประมาณมาพบผมทีนะ

                “...”

                “แล้วแจ้งทีมออกแบบงานโอท็อปมาพบต่อตอนบ่ายสามเลย

                “...”

                “ส่วนเย็นนี้ก็...

                “ทานข้าวตอนไหนคะพัฒน์นรีหมดความอดทน และไม่แคร์ว่าเจ้านายจะมองเธอตาเขียวหรืออยากจับเธอหักคอหรือไม่

                พิชญ์เงยหน้าขึ้นมามองคนพูดจนได้ ทำหน้าเซ็งที่ถูกขัดใจ

                แต่ไม่ยักโกรธเท่าที่ควร...   

                “ผมสั่งอะไรก็ทำตามนั้นไม่ได้เหรอ”  

                “ถ้าขืนทำตามที่สั่ง ดิฉันคงได้ไปงานฌาปนะกิจท่านรองฯ ก่อนเวลาอันควรแน่เลยค่ะ

                “คุณเลขาฯ นี่คุณกำลังแช่งผมอยู่นะคนเป็นเจ้านายทำเสียงเย็น แต่แทนที่อีกฝ่ายจะกลัวเธอกลับยังทำไม่รู้ร้อนรู้หนาว  

                “ก็มันจริงนี่คะ ทานข้าวไม่ตรงเวลาเป็นเหตุให้สมองเสื่อม ร่างกายถดถอย โรคถามหาจนอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต แต่ถ้าท่านรองฯ ลุกขึ้นไปรับประทานอาหารตอนนี้ ถึงแม้จะเสียเวลา แต่อย่างน้อยอีกหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นท่านรองฯ ก็ยังสามารถกลับมานั่งทำงานต่อได้

                “...”  

                “เอายังไงดีคะ ทำวันนี้ให้ตายไปเลยแล้วก็ไม่ต้องกลับมาทำงานอีก หรือว่าจะไปกินข้าวแล้วมีชีวิตอยู่ต่อ

                “มากไป

                “ไม่มากไปหรอกค่ะ เพราะไม่ใช่ท่านรองฯ คนเดียวที่จะตาย ฉันก็อาจจะตายตามไปด้วย

                “ตกลงว่าหิว ไม่ได้เป็นห่วงผมจริงๆ เลยใช่มั้ย

                      ห่วงสิคะ ห่วงมากด้วย” 



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แก้มจ๊ะ เก็บอาการมั่งแก้ม ไม่ธรรมดาเลยนะเราน่ะ 


ปล. ขอบคุณสำหรับคำทักท้วงชื่อตอนนะคะ เมื่อคืนเบลอรีบอัพเลยงงว่าพิมพ์อะไร
เปลี่ยนเลยดีกว่า ^^ 

ปล.2 แจ้งข่าวดีค่า ตอนนี้ "เสน่ห์ร้าย" ปิดต้นฉบับส่ง บ.ก. เรียบร้อยแล้ว 
อัพให้อ่านเรื่อยๆ ค่ะ ตอนนี้เพิ่งอัพไปแค่ 35% 
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 629 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #2361 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:17
    ง่อวว ห่วงจากใจเลยค่ะ ไม่ใช่หน้าที่
    #2361
    0
  2. #890 fsn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 01:38

    นางน่ารัก เป็นห่วงจนกล้าสวน

    #890
    0
  3. #669 bubblesky (@puii_make) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:57
    โอ้โหหหหหหห เนี่ยไม้เด็ด ห่วงมากด้วย ท่านรองไม่รักให้มันรู้ไปจ้า
    #669
    0
  4. #606 mimoza23 (@mimoza23) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:29
    พวกคุณ"ชอบ" ตอบผมหน่อย
    พวกคุณ"ช่วย" ตอบผมหน่อย

    ช่วยไรท์ตรวจเด้ล

    รอๆ อยากอ่านเต็มๆแล้ววววววววว
    #606
    0
  5. #600 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:06

    ท่านรองจะทำไงหละเมื่อแก้มบอกตรงๆ55

    #600
    0
  6. #599 Nildara (@-nut16-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 09:02
    เมื่อแก้มหลุดพูดไปแล้ว...ท่านรองฯจะเป็นยังไงน้า~
    #599
    0
  7. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 07:44
    แก้มมม ฉันรักเธออออ 555
    #598
    0
  8. #597 เชียงดา (@moujib) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 06:44
    จะเอา ebook ค๊า
    #597
    0
  9. #596 พีพีพี (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 06:31

    ดีใจจังจะรอหนังสือนะคะ

    #596
    0
  10. #595 ศรีไงศรีเองงงง (@alich25) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:11
    แหม่ๆ ห่วงสิ ห่วงมากด้วย เหม็นความรักเหลือเกินค่ะ555555555555555
    #595
    0
  11. #594 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:14
    ท่าทางน้องแก้ม
    จะโมโหหิวนะคะ
    #594
    0
  12. #592 vannyza (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:03

    ถ้าเล่นตัวไม่ยอมกินอีก ก็ตักยัดปากเลยแก้ม 5555555

    ห่วงก็ห่วงอ่ะนะท่านรองฯ แต่หมั่นไส้เยอะกว่าหน่อยนึง ตอนนี้บ้างาน อนาคตจะบ้ารักมั้ยคะเนี่ย


    ปล. อยากได้เล่มมากอดไวๆจัง รอแทบมิไหว

    #592
    0
  13. #591 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:03
    แหม๋มมมมมม
    #591
    0
  14. #590 ดุจ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:02

    รูปเล่ม ถ้าจะให้รอมีนา สู้มา กุมภา วาเลนไทน์ ได้ไหม ... ท่านรองคง ทำหน้า สตั้น 3 วิ ส่วนคนอ่านค้างวนไป..อิอิ

    #590
    0
  15. #589 Arisa Punmalung (@auiarisa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:57
    ตายตามเลยหรอจ๊ะแก้ม เก็บอาการนิดนึงลูกกกก
    #589
    0
  16. #588 KhunPom (@khunpom) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:43
    อ้ากกกกก อยากอ่านต่อแล้วเด้อออ
    #588
    0
  17. #587 Toey_s (@toey14200) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:40
    ว้ายยแก้มม เดี๋ยวเค้ารู้หมด
    #587
    0
  18. #586 Prim Panisara (@-paraimprim10701) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:31
    หลุดแล้วๆ
    #586
    0
  19. #585 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:31
    เอาแล้วๆสู้ไหมรอง5555
    #585
    0
  20. #584 u-2352 (@U-235) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:29
    เผลอพูดออกไปอีกแล้วใช่มั้ยนั่นนนน
    #584
    0