เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 385,390 Views

  • 2,719 Comments

  • 6,192 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    179,782

    Overall
    385,390

ตอนที่ 24 : บทที่ 12 คู่หมาย (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 709 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61





พัฒน์นรียิ้มแหย รู้สึกตัวตอนนั้นเองว่าตนได้แสดงความตะกละอย่างออกนอกหน้า ดูเป็นตัวประหลาดในครับครอบนี้อย่างชัดเจน

ขอโทษค่ะ

ถามจริงเถอะคุณ กินเก่งแบบนี้ไม่กลัวอ้วนเหรอ นี่บ้านผมตีกันจนผมกินอะไรไม่ลง คุณก็ยังกินเอากินเอาพิชญ์ปล่อยมือเธอเมื่อแน่ใจหญิงสาวเลิกความคิดที่จะกินกุ้งตัวนั้นแล้ว

อะไรกันคะพัฒน์นรีทำสีหน้าเลิ่กลั่กที่พิชญ์กล่าวหาว่าเธอไม่ทุกข์ร้อนกับสิ่งรอบข้างแล้วเห็นแก่กินอย่างไรร้ายกาจจนอาจทำให้ครอบครัวเขาจะเข้าใจเธอแบบผิดๆฉันไม่เห็นว่าบ้านท่านรองฯ ทะเลาะอะไรกันนี่คะ ก็แค่หยอกกันตามประสาพี่น้อง

ใช่! พ่อว่าหนึ่งกับสามแค่ล้อเล่นกันเฉยๆ นะ ไม่ได้ตีกันจริงๆ เสียหน่อยนพอนันท์ช่วยเสริมด้วยใบหน้าระบายยิ้ม นานๆ จะเห็นลูกชายคนกลางพูดแซวใครสักที

ครับ สำหรับบ้านเราก็คงจะเฉยๆ เพราะหนึ่งกับสามตีกันจนเป็นเรื่องปกติ แต่คุณเลขาของผมก็น่าจะรู้สึกเกร็งๆ จนไม่กล้ากินบ้างไม่ใช่เหรอครับ

พัฒน์นรีรู้สึกว่าอยู่ดีๆ ตัวเองก็ถูกเปิดศึก เห็นได้ชัดว่าพิชญ์พยายามหาเรื่องทะเลาะกับเธอ น่าโมโหนัก ขณะที่พี่น้องตัวเองชวนทะเลาะด้วยกับทำเฉยชา เป็นเพราะจะเก็บแรงไว้มาชวนเธอทะเลาะอย่างนั้นใช่มั้ย

รู้จักเธอน้อยไป ครั้งนี้ต่อให้เป็นเจ้านายเธอก็ไม่มีวันยอม

ตอนแรกฉันก็เกร็งค่ะ แต่ครอบครัวท่านประธานอบอุ่นมาก คุณผู้หญิง คุณพฤกษ์และคุณพีร์ไม่ถือเนื้อถือตัวกับฉันซึ่งเป็นเพียงลูกน้องเลย ดังนั้นฉันเลยรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น อาหารก็อร่อยจนห้ามใจไว้ไม่อยู่ ทุกอย่างดีมากๆ เลยค่ะ แล้วก็คงจะสมบูรณ์แบบถ้าไม่มีบางคนนั่งทำตัวเป็นยักษ์ขวางโลกอยู่แบบนี้ประโยคสุดท้ายพัฒน์นรีหันมามองพิชญ์อย่างจงใจให้เขารู้ว่ายักษ์ขวางโลกคือเขา

พิชญ์หรี่ตาลงก่อนยกยิ้มมุมปากพูดแบบนี้กับเจ้านาย แสดงว่าจะฉีกสัญญาใช่มั้ย

ไม่ใช่ค่ะ

แล้วทำไมเถียง

ก็ท่านรองฯ ทำให้ฉันอับอายต่อหน้าคนอื่น พูดให้ทุกคนรู้สึกว่าฉันตะกละจนไม่สนใจเรื่องการรักษามารยาท ถึงจะไม่คิดอะไรแต่คำพูดของท่านก็ทำลายเกียรติของผู้หญิงอย่างร้ายกาจ เป็นใครจะทนนิ่งเฉยอยู่ได้ล่ะคะพัฒน์นรีเริ่มอิ่มทั้งที่กินไปนิดเดียว ถ้าไม่เห็นแก่มารยาทจริงๆ เธอเอาช้อนจิ้มตาเขาบอดไปนานแล้ว

ผมเชื่อแล้วนะครับพ่อ ที่พ่อเคยบอกว่าความคิดของผู้หญิงน่ากลัว เราพูดแค่หนึ่งแต่ตีความไปถึงร้อย ไม่เคยเจอกับตัวจนกระทั่งตอนนี้

คราวนี้พัฒน์นรีมองพิชญ์เหมือนตาจะถลนออกมา ถึงแม้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต่อปากต่อคำกับเธอ แต่นี่มันใช่นิสัยโดยปกติของเขาเสียที่ไหน

เอาล่ะๆ ผมแค่ล้อเล่น อย่าโกรธเลยนะ

ท่าทีอ่อนลงให้ง่ายๆ ทำให้พัฒน์นรีมีสีหน้าแปลกไปอีก เธอมองเขาอย่างไม่ไว้วางใจและขอผิดคำพูดกับวริษฐ์ที่เคยบอกว่าจะยืนอยู่เคียงข้างพิชญ์ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เธอยืนอยู่คนละฝั่งกับเขาอย่างไม่คิดที่จะข้ามไปหาแน่ๆ  

ผมแกะกุ้งให้ก็ได้ คุณอยากกินกี่ตัวกินได้เลย รับรองว่าจะไม่พูดอีกแล้วว่าคุณกินเก่ง...พิชญ์หยิบกุ้งมาแกะแล้ววางไว้บนจานของคนที่มองเขาด้วยแววตาที่เคลือบแคลง

ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกินเองได้เธอตอบกลับด้วยความมึนงง ตามองมือขาวสะอาดที่แกะเปลือกกุ้งตัวแล้วตัวเล่าส่งให้เธอพอแล้วค่ะ

พัฒน์นรีคิดว่าพิชญ์ดูแปลกแล้ว แต่ยังไม่เท่ากับความคิดของคนอื่นๆ บนโต๊ะอาหาร โดยปกติลูกชายคนกลางของบ้านมักจะเงียบขรึม พูดน้อย แสดงออกน้อยเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยเปลือกแข็งตลอดเวลา ท่าทีขี้เล่นช่างต่อปากต่อคำแบบนี้เหมือนไม่ใช่พิชญ์เลย สถานการณ์บนโต๊ะอาหารที่คล้ายว่าผ่อนคลายลงก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะทุกคนเอาแต่มองพิชญ์เหมือนเห็นเงาคนแปลกหน้าซ้อนทับอยู่

เอาอะไรอีกมั้ยพิชญ์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเอาใจพัฒน์นรีต่อไปโดยไม่เห็นถึงความผิดปกติของคนอื่นๆ

เต้าหู้ทรงเครื่องก็ได้ค่ะ

เอากี่ชิ้น สามชิ้นเลยมั้ย เอาแครอทด้วยนะ

เอาชิ้นเดียวค่ะ พอแล้ว

พักตร์อุษาหรี่ตาลงเมื่อเห็นว่าลูกชายพยายามแหยเด็กสาวผู้เป็นเลขาด้วยการตักอาหารให้ไม่หยุด ใบหน้าคร้ามคมที่นิ่งขรึมเป็นประจำมีรอยยิ้มบางๆ ฉาบทับอยู่

อีกนิดเถอะน่า แม่ครัวบ้านนี้ทำอาหารอร่อยมากเลยนะคุณ”  

 

สถานการณ์ของบ้านบริพัตรเมธานนท์เป็นปกติเหมือนครอบครัวอบอุ่นทั่วไป แต่พิชญ์คงเป็นคนประเภทเกลียดความสุข เพราะเขานั่งทำหน้าเหนื่อยหน่ายอยู่ตลอดเวลา แบบนี้กระมังเขาถึงไม่อยากทนอยู่บ้านนานเกินไป

หลังจากช่วงเวลารับประทานอาหารอันยาวนานเสร็จสิ้นลง กิจกรรมหลังจากนั้นคือเป่าเค้กและมอบของขวัญ พัฒน์นรีเดินเลี่ยงออกไปนอกบ้านเพื่อเปิดโอกาสให้ครอบครัวได้แสดงความรักกันอย่างเป็นส่วนตัวจึงได้เห็นว่าข้างนอกมืดแล้ว เธอนั่งลงบนเตียงไม้ทอดกายอย่างสบายใจ

แสงไฟใสสวนไม้ประดับนวลตาชวนให้เธอทอดสายตาไปเรื่อยเปื่อย แต่ในหัวกลับคิดไปถึงเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับสิ่งตรงหน้าเลย

ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนหน้านี้สักสองเดือน เธอคงจินตนาการภาพชีวิตตัวเองที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่ถูกแน่ๆ เธอชอบพิชญ์มากเพราะเขารูปหล่อ เหตุผลข้อเดียวล้วนๆ ไม่มีอย่างอื่นปน ต่อให้เขาเพียงพนักงานคนหนึ่งที่ไม่ได้มีเงินทองมากมายอะไรเธอก็คิดว่าเธอยังจะชอบเขาอยู่ดี แต่ถามว่าเธอเคยมีความคิดหรือความพยายามที่จะเอาตัวมาใกล้ชิดเขาไหม คำตอบคือไม่! เธอคิดแค่ว่าตัวเองเกิดมาเพื่อแอบมองเขาไปวันๆ แล้วตายไป ไม่คาดฝันเลยว่าวันหนึ่งจะได้มาเป็นเลขาฯ ได้ใกล้ชิดจนถึงขั้นเข้ามาเดินอยู่ในรั้วบ้านของเขาได้อย่างตอนนี้

ดังนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นจึงถือว่าไกลเกินฝันจริงๆ  

พัฒน์นรีมองบรรยากาศรอบๆ ซึมซับเอาภาพนี้ไว้ในความทรงจำให้มากที่สุดเพราะนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอได้เดินเข้ามาในชีวิตของพิชญ์ใกล้มากขนาดนี้

แต่ขณะที่นั่งทอดอารมณ์ได้ไม่เท่าไหร่เธอ เสียงการเคลื่อนไหวบางอย่างทำให้รู้ว่ามีคนเดินคุยกันมาจนมาหยุดอยู่ไม่ห่างจากตรงที่เธออยู่

พ่อคิดว่าถึงเวลาแล้วนะ ที่สองจะต้องเข้าไปทำความรู้จักกับหนูพริ้มให้มากกว่านี้

พัฒน์นรีผุดตัวลุกขึ้นนั่ง มองไปยังต้นเสียงก็เห็นว่าเป็นนพอนันท์กับพิชญ์กำลังยืนสนทนากันอยู่สองคน เธอควรจะแสดงตัวเพื่อให้เขารู้ว่าเธออยู่ตรงนี้หรือเดินหนีไปอย่างเงียบๆ ดี

คำตอบกลับไม่ใช่ทั้งสองข้อ เพราะบางอย่างรั้งให้เธอนั่งอยู่ตรงนั้นต่อไป เงี่ยหูฟังอย่างเงียบเชียบ

                หนูพริ้มเพราอายุยี่สิบเจ็ดแล้วนะ ถ้าเริ่มศึกษาดูใจกันตั้งแต่ตอนนี้ สักสองปีก็ถือว่าเป็นเวลาที่เหมาะสมกับการแต่งงาน นานกว่านี้จะมีผลกับการมีลูกนะ

                ผมคิดไว้แล้วครับว่าต้องทำยังไง พ่อไม่ต้องเป็นห่วง” น้ำเสียงยังเย็นชาอย่างคงเส้นคงวา  

                “งั้นแกลองบอกพ่อหน่อยได้มั้ย ว่าที่คิดไว้คืออะไร”

                “ผมกับพริ้มรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก คงไม่ต้องเรียนรู้อะไรกันแล้วล่ะครับ พ่อเพียงแค่กำหนดวันแต่งงานมา ผมคิดว่าผมกับพริ้มจัดการทุกอย่างได้”

                แบบนั้นมันจะเป็นการไม่ให้เกียรติหนูพริ้มเขานะ พ่อรู้ว่าแกลำบากใจกับการที่ต้องแต่งงานกับคนที่ผู้ใหญ่เลือกให้ แต่พ่อก็ยังสบายใจว่าหนูพริ้มน่ารัก ฉลาด สวยเหมาะสมกับแกทุกอย่างและเชื่อว่าจะทำให้ชีวิตแกมีความสุข ทำให้พ่ออีกสักครั้งนะสอง มีแกคนเดียวที่ได้ดั่งใจพ่อ

                พัฒน์นรีเกลียดตัวเองที่ได้ยินทุกถ้อยคำชัดเจนประหนึ่งยืนอยู่ในวงสนทนา พริ้มเพราเป็นคู่หมายของพิชญ์ แต่ไม่ได้เกิดจากความรักของคนทั้งคู่อย่างที่แวววารีเคยพูดไว้ไม่มีผิด เรื่องแบบนี้มันยังมีอยู่จริงๆ หรือนี่

                เธอหดตัวลงจนลีบเล็ก เตียงไม้ที่เธอนั่งซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้หนาทำให้ปกปิดการมีอยู่ของตัวเธอจากสายตาสองพ่อลูก หญิงสาวมองลอดกิ่งไหม้เล็กๆ ไปก็เห็นว่าใบหน้าหล่อเหลาของพิชญ์ดูเครียดขึ้นอีกจากที่ปกติเครียดขรึมอยู่แล้ว

                เพราะผมทำได้มาตลอด ครั้งนี้ก็เลยต้องเป็นผมอีกสินะครับ

                นี่ลูก...นพอนันท์นิ่งไปเมื่อเห็นว่าลูกชายทำเหมือนกับว่าไม่พอใจในเรื่องนี้ แม้ว่าไม่อาจเข้าใจถึงความคิดจิตใจของพิชญ์ได้เพราะท่าทางนิ่งเฉยช่างอ่านยาก แต่ลึกๆ ชายผู้เป็นพ่อก็หวังว่าลูกชายจะไม่เปลี่ยนใจมาปฏิเสธเรื่องนี้อีกคน

                ไม่หรอกครับ พ่ออย่ากังวลไปเลย ผมยืนยันว่าผมจะแต่งงานกับพริ้มเพราแน่ แต่แค่ยังไม่อยากคุยเรื่องนี้ในตอนนี้เท่านั้น ขอโทษนะครับ

                สอง...

                ผมต้องไปแล้ว ไม่อยากให้ลูกค้ารอพิชญ์บอกแค่นั้นก็เดินกลับเข้าบ้านไปโดยไม่สนใจว่าบิดาจะมองอย่างไร

                พัฒน์นรีใจกระตุกวาบ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเจอเรื่องดราม่าขนาดนี้มาก่อนเลย เธอมองสีหน้าของประธานมารีรินทร์กรุ๊ปที่ดูกลัดกลุ้มใจด้วยความรู้สึกไม่เหมือนเดิม

        บอกไม่ถูกเลยจริงๆ ว่าหนนี้เธอจะเห็นใจใครดี


--------------------------------------------------------------------------

นี่แหละค่ะ ปัญหาของท่านรองฯ 

ลูกชายที่ยอมมาตลอด...ก็คงต้องยอมต่อไป

ว่าแต่แก้มเหอะ รู้แบบนี้เอาไงต่อไปฮะเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 709 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #1356 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:50

    "wednesday child" ลูกคนกลางนี่และอาภัพ ต้องรับผิดชอบทุกอย่างแทนพี่และน้องที่ไม่จริงจังอะไรเลย

    #1356
    0
  2. #888 fsn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 01:38

    อา แบบนี้นี่เอง ท่านรอง

    #888
    0
  3. #499 Aemie (@tharay_m) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:37
    นางรอง เอ้ย นางเอกอย่างแก้มจะทำไรได้ นอกจากทำตามคำปฏิญาณขิงตัวเองต่อไป แอบขอบเค้าห่างๆ เห็นเค้ามีความสุข แล้วก็ตายไปอย่างสงบ 55555
    #499
    0
  4. #498 Nildara (@-nut16-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:02
    อย่าดราม่าเยอะเกินนะคะไรท์ ...ทางที่ดีขอฉากฟินเยอะๆดีกว่า555
    #498
    0
  5. #497 ดุจ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 11:31

    รออ่านท่านรองอยู่ วันนี้อย่าลืมมาอัพต่อนะคะ จะได้หายคิดถึงข้ามปี...

    #497
    0
  6. #496 Name' (@name14) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:40
    ฉุดมั้ยแก้ม ฉุดท้านรองมาเป็นของเราก่อนเลย 5555555
    #496
    0
  7. #494 u-2352 (@U-235) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:41
    ท่านรองต้องรู้ตัวแล้วนะคะ ว่าใช้ฝีปากกับเลขาตัวเองมันสนุกกว่าคู่หมั้นเป็นไหนๆ เพราะงั้นยกเลิกหมั้น แล้วมาทะเลาะกับแก้มไปตลอดชีวิตเถอะค่ะ
    #494
    0
  8. #492 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:52
    ดราม่ามาเบาๆ ละ
    #492
    0
  9. #491 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:45
    ทำไมคุณพ่อต้องบังคับท่ายรองด้วย ท่านรองเป็นของแก้มนะ555
    #491
    0
  10. #490 ดุจ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 10:41

    งานนี้แก้มคงกลับข้างมาอยู่ข้างท่านรอง หนูพริ้ม (แสนดีของคุณพ่อ ...จะเป็นนางเอกเรื่องต่อไปเปล่า (สังเกตุตัวละคร ขึ้นต้น พ ) ....ท่านรองคงรู้แน่ว่าแก้มแอบฟัง ..บทดราม่า ขอนึดนึง พอ บทฟิน ขอเยอะ ๆ

    #490
    0
  11. #489 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:23

    ไม่รักทำไมต้องแต่ง ไม่ต้องยอมค่ะท่านรองฯ

    #489
    0
  12. #488 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 07:14
    งานดราม่าก็มา
    #488
    0
  13. วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 06:58
    จริงๆ ท่านประธานเป็นลูกคนกลางที่น่าสงสารสินะคะ
    #487
    0
  14. #486 นฤมล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 00:19

    จะมี E-book ไหมคะ

    #486
    0
  15. #485 vannyza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 23:28

    หรือท่านรองฯจะดึงแก้มมาเป็นข้ออ้างไม่ต้องแต่งงาน เห็นใจแก้มที่สุดนี่แหละ ได้แต่แอบรัก

    #485
    0
  16. #483 chanutratrisirt (@chanutratrisirt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:04
    หนทางรัก...มันช่างดราม่าจริงๆจะรอน้ำซึมบ่อทรายสงสัยคงไม่ทัน55555 แก้มเอ๋ย...เตาะเรื่อยๆเดี๋ยวก็เสร็จโดยปริยาย.. อิอิ
    #483
    0
  17. #482 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:42

    ไม่มีสิทธ์เลือกซิน่ะ ต้องยอมตลอดแน่ๆ
    #482
    0
  18. #481 ศรีไงศรีเองงงง (@alich25) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:32
    อย่ายอมนะท่านรอง ถ้ายอมอีกก็ต้องยอมตลอดชีวิตแล้วคุณ
    #481
    0
  19. #480 Arisa Punmalung (@auiarisa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:12
    ท่านรองน่าสงสารอ่ะะะ ครั้งนี้ไม่อยากยอมแล้วคงเพราะมีแก้มแน่ๆ
    #480
    0
  20. #479 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:48
    เหนื่อยแทนแก้มคถ้าต้องถล่ำใจรักผู้ชายแบบนี้เข้าสักวัน ขอแค่อย่าถล่ำกายเสียตัวให้ก็แล้วกัน กลิ่นมาม่าเริ่มลอยมาแล้ว หวังว่าแก้มจะเป็นผู้หญิงที่เด็ดเดี่ยวนะ
    #479
    0
  21. #478 Mickeycheese (@Ppinkcheese) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:42
    เพราะยอมมาตลอดเลยต้องยอมเรื่อยไปงี้หรอ แอบสงสารท่านริง อยากรู้ว่าจริงๆแล้วทาานรองอยากทำอาชีพอะไรเลย
    #478
    0
  22. #477 amam (@am37622539) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:40
    ไม่รู้จะเห็นใจใครดีแต่เอาใจช่วยแก้มแล้วกัน แต่ถ้าแก้มไม่สู้ชั้นจะไปสู้เอง #เดี๋ยวๆ
    #477
    0
  23. #476 Larisaaa (@SrrGuide) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:39
    ไม่ได้ ท่านรองเป็นของเรา
    #476
    0