เสน่ห์ร้าย [สนพ.แจ่มใส วางขาย มี.ค.62]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 486,570 Views

  • 2,925 Comments

  • 5,935 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,367

    Overall
    486,570

ตอนที่ 16 : บทที่ 8 ทาสในเรือนเบี้ย (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 710 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61



ตกลงว่าฉันให้นายสอนงานเธอ หรือว่าให้เสี้ยมเธอกันแน่

วริษฐ์คลี่ยิ้มให้กับคำถากถางของเจ้านาย ไม่ตอบคำถามแต่หันไปพูดกับพัฒน์นรีแทน

เห็นท่านรองฯ กับคุณเลขาคนใหม่เข้ากันได้ดีขนาดนี้ ผมก็สบายใจครับ




หลังจากเซ็นสัญญานั่นไปเปรียบประหนึ่งว่าเธอลงนามในสัญญาทาส พิชญ์เรียกใช้เธอทุกเรื่องได้อย่างคล่องปาก ทุกที่ ทุกเวลาโดยไร้ซึ่งความเกรงใจ

โทรศัพท์ที่ปกติมีสายเรียกเข้าแค่เบอร์พ่อกับกลุ่มเพื่อนไม่กี่คน ตอนนี้เจ้านายของเธอครองแชมป์อันดับหนึ่งผู้ใช้บริการโทร. เข้ามากที่สุดไปแล้ว  

มากชนิดที่แม้ว่าเธอจะคลั่งเขาอย่างเอาเป็นเอาตายยังแอบสยองเวลาเสียงโทรศัพท์ดัง เธอกลัวว่าจะเป็นเขาที่โทร. มา

...และหนนี้ก็ไม่ผิดจากที่คิดเลย

ท่านรองฯ

พัชญ์นร์เพิ่งเปิดประตูห้องเข้ามายังไม่ทันได้เปิดสวิสต์ไฟเสียด้วยซ้ำ เธอเพิ่งกลับจากออฟฟิตหลังจากพิชญ์สั่งงานในวินาทีสุดท้ายก่อนเลิกงาน

ตอบอีเมลล์ให้ผมทีนะ ทางนั้นเขาขอเวลานัดหมายที่เป็นลายลักษณ์อักษร คุณเลือกวันตามความเหมาะสมได้เลย ส่งไปพร้อมรายละเอียดในเอกสารสัญญาให้เขาก่อนหกโมง รอให้เขาคอนเฟิร์มกลับมาด้วย เขาไม่มีล่าม ใช้ภาษาอังกฤษ รายละเอียดตามที่เราประชุมกันเมื่อวาน’  

ตอนนี้ไม่แน่ใจแล้วว่าระหว่างระยะเวลาที่จะผ่อนคอนโดฯ หมด กับอายุขัยของเธออะไรจะสั้นกว่ากัน อุตส่าห์ดีใจที่ดีลงานเสร็จก่อนเวลาเกือบชั่วโมง เหมือนพิชญ์จะรู้ว่าเธอว่างแล้วใช้ต่อได้อย่างไรอย่างนั้น  

สวัสดีค่ะ ท่านรองฯ

คุณช่วยเอาชุดมาให้ผมเปลี่ยนที่ยิมหน่อยนะ เสร็จจากนี่แล้วจะไปต่อ...

จริงๆ ควรจะถามกันสักคำว่าเธอว่างหรือเปล่า ไม่ใช่เหรอ!

พัฒน์นรีลดโทรศัพท์ลงมาแล้วส่งสายตาขุ่นคลั่กใส่ราวกับว่าหน้าจอมือถือเป็นหน้าของเจ้านาย ทำปากขมุบขมิบแล้วจึงดึงโทรศัพท์มาแนบหูอีกครั้งพร้อมกรอกเสียงหวานหยดลงไป

ได้ค่า เอาชุดแบบไหนดีคะ

เสื้อยืดสีอะไรก็ได้กับกางเกงยีน ช่วยดูหน่อยว่าเสื้อยับหรือเปล่า ถ้ายับคุณช่วยรีดมาก่อนด้วยนะ

ไม่หรอกค่ะ เสื้อผ้าของท่านรองฯ ดิฉันส่งซักรีดทุกตัว

พนักงานใหม่มั้ง เมื่อเช้าเสื้อผมยับนิดนึงที่แขน ช่วยดูให้หน่อยแล้วกันนะ ถ้ายับอีกคุณเปลี่ยนร้านใหม่ได้เลย

พัฒน์นรีถอนหายใจพร้อมกับกรอกตาเป็นเลขแปด ภาพลักษณ์ผู้บริหารรูหล่อที่เธอคลั่งมาสองปีไม่ได้สร้างเสร็จในสามวันเจ็ดวัน แต่ใช้เวลามากพอๆ กับการสร้างกรุงโรมนั่นแหละ เพราะมันผ่านความละเมียดละไมของเจ้าตัวมาแล้วหลายต่อหลายชั้น

...จนเธอเหนื่อนแทน

ได้ค่ะ มีอะไรที่ต้องการอะไรอีกมั้ยคะ

“มี”

ว่ามาเลยค่ะ

ปลายสายนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจนคนฟังต้องตั้งใจจดจ่อรอฟังมากกว่าเดิม  

กางเกงใน

 

 

ตอนนี้เธอน่าจะเป็นบุคคลซึ่งไม่กลมกลืนที่สุดแล้วในยิมอันหรูหราแห่งนี้ เธออยู่ในชุดเสื้อชีฟองสีน้ำเงินกับกระโปรงทรงเอสีเข้มกว่าเล็กน้อย ผมตรงยาวถึงกลางหลังยุ่งเหยิงเพราะฝ่าลมจากการนั่งวินมอเตอร์ไซค์มาอย่างรีบเร่ง ใบหน้าโทรมไปด้วยเหงื่อ มองไปรอบๆ ก็เห็นแต่บรรดาเศรษฐีใส่ชุดออกกำลังกายเดินเฉิดฉายสบายใจ  

น่าอิจฉา...บางอารมณ์เธอก็อยากเปย์เงินให้คอร์ดออกกำลังกายดูบ้าง แต่ค่าสมาชิกที่นี่แพงพอๆ กับเงินเดือนเธอครึ่งปี ฉะนั้นจึงทำได้แค่อิจฉาต่อไป

พัฒน์นรีลูบผมให้เข้าที่แล้วเดินเร็วๆ เข้าไปในยิมระดับไฮคลาสที่มีพื้นที่ในการออกกำลังกายกว้างขวางและแบ่งออกเป็นหลายโซน

เมื่อสองสัปดาห์ก่อนเธอมาที่นี่หนหนึ่งเพื่อต่ออายุสมาชิกรายปีให้พิชญ์ ถึงได้รู้ว่านอกจากจะเป็นฟิตเน็ตแบบครบวงจรยังมียิมกีฬาหลายประเภท ทั้งมวย บาสเก็ตบอล เทนนิส ฟุตบอล เธอไม่แปลกใจที่พิชญ์มีรูปร่างดีทั้งที่งานของเขาแทบไม่ได้ใช้แรงเลย เพราะเขาบ้าออกกำลังกายเอามากๆ

ท่านรองฯ คะ ดิฉันมาถึงแล้ว ให้ฝากพนักงานไว้มั้ยคะเธอโทร. หาพิชญ์ถึงสองครั้งกว่าอีกฝ่ายจะรับสาย คิดแล้วก็น่าหงุดหงิดเนื่องด้วยท้องเธอร้องโครกครากด้วยความหิว จริงๆ เธอน่าจะแวะหาอะไรกินเสียก่อนที่จะเอาของมาให้เขา ให้เขารอบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นไร ไม่น่าทำตัวเป็นเลขาดีเด่นแล้วทรมานร่างกายตัวเองแบบนี้เลย

ช่างเถอะ! ไหนๆ ก็มาแล้ว แค่ฝากของไว้ที่พนักงานจากนั้นก็เสร็จธุระของเธอแล้ว

ไม่ต้อง คุณเข้ามาหาผมที่ยิมมวยได้เลย ผมใกล้เสร็จแล้ว

ไม่ทันได้พูดอะไรพิชญ์ก็กดวางสายไปเสียก่อน พัฒน์นรีไม่เคยรู้สึกอย่างจะทึ้งหัวตัวเองเท่านี้มาก่อนเลย  

ฉันหิว ฉันเหนื่อย แล้วก็คิดถึงที่นอนมากจนทนไม่ไหวแล้วโว้ยเธอพูดใส่โทรศัพท์ที่ตอนนี้เขาวางสายไปแล้วอย่างเดือดดาล เชื่อแล้วว่าความหิวฆ่าคนได้ ฆ่าได้แม้แต่ความหลงใหลที่เธอมีให้เขา

ฉันจะไม่ทนคุณอีกแล้วเธอเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วเดินกระแทกเท้าไปหาพนักงานประจำเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ด้วยความโมโห

ขอโทษนะคะ ยิมมวยไปทางไหน

 

 

ครั้งแรกที่บางอย่างทำให้ความหิวของเธอหายเป็นปลิดทิ้ง ตอนนี้เรียกได้ว่าเธออิ่มจนอืด ไม่ใช่อิ่มท้อง แต่เป็นความอิ่มตาอิ่มใจต่างหาก

พัฒน์นรียืนมองร่างของชายที่มีสัดส่วนสมบูรณ์แบบเคลื่อนไหวอยู่บนสังเวียนมวยด้วยความปั่นป่วนท้อง ร่างสูงหกฟุตกับอีกหกเซนติเมตรเปลือยท่อนบน ไหล่กว้างสิบเจ็ดนิ้ว (เธอแอบวัดจากเสื้อของเขา) กล้ามแขนเป็นมัด หน้าท้องมีกล้ามเนื้อเด่นชัดเป็นร่องกอรปกับคราบเหงื่อไคลที่ผุดพรายสะกดสายตาของพัฒน์นรีจนเธอมองไม่เห็นสิ่งรอบข้าง เขากำลังส่งหมัดเร็วๆ ไปให้ชายอีกคนที่ถือเป้าล่ออยู่ด้วยท่วงท่าที่เท่สุดๆ  

เอาล่ะ เธอหายโกรธเขาแล้ว ที่เคยโกรธอะไรมาเธอให้อภัยเขาทั้งหมดเลย

มาแล้วเหรอพิชญ์หันไปเห็นเลขาสาวยืนนิ่งอยู่ข้างเวทีจึงเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ

พัฒน์นรีแหงนหน้ามองเขาแต่สายตาก็ไม่อาจจะละจากกล้ามท้องของเขาได้ จากด้านล่างตรงนี้ภาพอยู่ในระดับที่สายตามองเห็นพอดี

แก้ม

คะ คะพัฒน์นรีลนลานตอบกลับไปหลังจากเพิ่งได้สติ เธอลืมบอกไปว่าเขาเปลี่ยนมาเรียกเธอว่าแก้มได้สักพักแล้ว เพราะเวลาเรียกใช้จะได้ง่าย รวดเร็ว ทันใจแทนที่จะมัวเรียกชื่อจริง

เป็นอะไร ตัวผมมีแขนขางอกออกมาเพิ่มหรือไงถึงได้มองตาไม่กะพริบแบบนั้น

คือว่า...

ไม่ใช่แกมีแขนขางอกหรอก แต่ร่างกายแกมีบางอย่างผิดปกติจริงๆ บางอย่างที่ผู้หญิงเห็นต้องยืนอ้าปากค้าง

คำพูดตรงๆ ของชายที่เธอไม่รู้จักทำให้อาการมึนซิกแพกกลายเป็นเหวอไป ไม่พอใจนิดๆ ที่เขามาล่วงรู้ความรู้สึกทั้งที่เธอออกจะเก็บอาการอย่างมิดชิด

ผู้ชายรอบข้างพิชญ์เป็นยังไงกันนะ ถึงได้ปากเป็นแบบนี้ทุกคนเลย

พูดบ้าอะไรของแกวะ บางอย่างผิดปกติหมายถึงอะไรพิชญ์เลิกสนใจอาการแปลกๆ ของพัฒน์นรีแล้วหันถามเพื่อนที่พูดจามีเลศนัย

ก็ถ้าเป็นผู้ชายปกติทั่วไปต้องเป็นอย่างฉันนี่โว้ย!ชายหนุ่มเคาะนิ้วชี้ที่หน้าอกตัวเอง ร่างท้วมค่อนไปทางอวบอ้วนสวมเสื้อกล้ามกับกางเกง Boxer นักมวยหัวเราะในลำคอหุ่นมาตรฐานชายไทย พุงใหญ่ ใจหมา หน้าตาดี

พัฒน์นรีเผลอหลุดขำกับคำนิยามตัวเองของอีกฝ่าย เสียงหัวเราะนั้นดึงความสนใจคนทั้งคู่กลับมาที่เธอโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

แหม ตอนแรกก็มั่นใจในตัวเองนะ แต่พอเลขาแกหัวเราะแบบนี้ ความมั่นใจหดหายหมดเลยว่ะ


------------------------------------------------------------------------------------------

แก้ม หล่อนจะมามึนซิกแพคออกนอกหน้าขนาดนี้ไม่ได้ 

หล่อนเป็นนางเอกควรเก็บอาการ 


ปล. ที่จริงไม่อยากเป็นแค่ทาสรับใช้ อยากเป็นทาสรักทาสเสน่หามากกว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 710 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:19
    หมดกันนางเอกช้าน 5555
    #321
    0
  2. #297 chanutratrisirt (@chanutratrisirt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:45
    มาอีกไหม๊....ไหม๊ๆๆ
    #297
    0
  3. #296 ดุจ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:17

    เย็นนี้มาอีกตอนนะ...

    #296
    0
  4. #295 rojjn (@rojjn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:58
    แก้มลูกกกกก สู้เค้าลูกกกกกก
    #295
    0
  5. #294 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 08:14

    คือจะรักได้ไง รอๆๆๆ
    #294
    0
  6. #293 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 08:11
    เปนเราก็ลืมตัวอร๊ากกกก
    #293
    0
  7. #292 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 06:40
    สงสารน้องแก้มจัง
    #292
    0
  8. #291 sim' ple (@nnapasorn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 03:12

    รอนะคะ
    #291
    0
  9. #290 Fate' Fateema (@fa_88) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 01:20
    แก้มเก็บอาการหน่อยลูก 555
    #290
    0
  10. #289 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 00:42
    ตื่นตาตื่นใจใช่ไหมละคุณเลขา555
    #289
    0
  11. #288 SunareeKeujaroon (@SunareeKeujaroon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 00:07

    เมื่อไหร่จะร๊ากกกกัน
    #288
    0
  12. #287 9Pijika (@9Pijika) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 00:04

    โอ้โห้ อยากเห็น ซิกแพค ท่านรองบ้างง แค่ฟังเลือดกำเดาไหล
    #287
    0
  13. #286 KhunPom (@khunpom) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:49
    เกาะขอบเวทีส่องซิกแพ็คค่ะ
    #286
    0