ฝันร้ายใต้เงารัก //..ตีพิมพ์ สนพ.ชูการ์บีท วางแผงปลายเดือน พ.ค.//

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 338,688 Views

  • 1,686 Comments

  • 3,124 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    389

    Overall
    338,688

ตอนที่ 25 : บทที่ 9 อกหักเป็นครั้งแรก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    1 พ.ค. 60

บทที่ 9 อกหักเป็นครั้งแรก

                หลังจากเรียนคลาสสุดท้ายเสร็จในเวลาบ่ายสามโมง หอมนวลเดินกอดหนังสือวิชาควบคุมศัตรูพืชและสารพิษตกค้างไปตามทางเดินอย่างคนไร้วิญญาณ เมื่อตอนกลางวันเธอเปิดเผยเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เพื่อนรักทั้งสองคนฟังทั้งหมด แม้กระทั่งเรื่องที่ป้าเธอขอร้องให้ชะลอการหย่าออกไปจนกว่าเธอจะเรียนจบ ซึ่งเขมราชยอมทำตามแลกกับการได้แต่งงานกับพี่สาวของเธอโดยราบรื่น เพราะเขมราชคงรู้ดีว่าป้าของเธอไม่พอใจอย่างแน่นอนหากหลานสาวสองคนต้องใช้สามีร่วมกัน

            แต่เพราะเหตุใดผู้เป็นป้าจึงยอมอย่างง่ายดายเพียงขอให้เขาเลื่อนการหย่าของเธอออกไป ทั้งที่จริงเธอคิดว่าคำขอของเขมราชอาจทำให้ป้าของเธอฉุนจนต้องรีบให้เขาและเธอหย่ากันทันทีและไม่ยอมให้เขมราชมายุ่งเกี่ยวกับหลานคนไหนอีกเด็ดขาด ทว่าหญิงสูงวัยที่เธอคิดว่าเธอรู้จักดีกลับยอมรับข้อเสนออย่างง่ายดาย เธอพยายามคิดหาเหตุผลในการกระทำดังกล่าว แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก

            “หอม แกจะกลับเลยไหมปารณีย์ถามขึ้นเพราะกลัวว่าเพื่อนจะเหม่อลอยจนเดินตกบันไดไปเสียก่อน

            หอมนวลชะลอฝีเท้า ครุ่นคิดอยู่ครู่เดียวก็ส่ายหน้า

            “งั้นก็ไปอยู่หอฉันก่อนก็แล้วกัน ไอ้ชาติมันจะไปคลินิกผิวหนัง เดี๋ยวมันคงตามไปปารณีย์เสนอ

            หอมนวลแค่พยักหน้า ทำตัวหงอยเหงาเหมือนคนไร้วิญญาณจนปารณีย์ต้องยกมือกุมขมับ เรียนด้วยกันมาสามปีไม่เคยนึกฝันเลยว่าจะเกิดเรื่องดราม่าแบบนี้กับกลุ่มของพวกเธอ กลุ่มคนไม่ปกติที่มารวมตัวกันได้อย่างลงตัวและดูเหมือนว่าชาตินี้แต่ละคนจะไม่มีปัญหาเรื่องความรักมาทำให้ต้องนั่งปรับทุกข์เหมือนเพื่อนร่วมคณะกลุ่มอื่นๆ ที่เห็นเมื่อไหร่ต้องแต่ส่ายหน้าระอาใจ พร้อมกับลงความเห็นว่า

            ‘ไร้สาระ’   

            เมื่อเห็นว่าเรื่อง ‘ไร้สาระ’ เกิดขึ้นกับกลุ่มของเธอเข้าแล้ว ปารณีย์จึงตั้งใจว่าต่อไปนี้เธอไม่ตำหนิใครให้เข้าตัวอีก

            หอมนวลเดินตามเพื่อนเงียบๆ รู้สึกว่าร่างกายอ่อนล้าไปหมดทั้งที่ยังไม่ได้ออกแรงทำอะไรเลยสักนิด หรือเป็นเพราะยังไม่มีอาหารตกถึงท้องในวันนี้ เมื่อเช้าเธอทานข้าวต้มไปสองคำก็รู้สึกฝืดคอเหมือนมีก้อนอะไรมาอุดทางเดินอาหารอย่างไรไม่ทราบ และพลอยทำให้ตอนบ่ายไม่อยากกินอะไรไปด้วย หัวใจที่เคยเต้นปกติก็กลับช้าสลับเร็วเหมือนสัญญาณชีพสามารถดับลงได้ทุกเมื่อ

            นี่เธอเป็นอะไรกันแน่

            “จะเหม่ออีกนานมั้ยหอมปารณีย์เรียกเพื่อนที่บัดนี้เดินเลยประตูห้องพักเธอไปแล้ว

            หอมนวลได้สติหันมองซ้ายขวาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่าบรรยากาศรอบกายไม่ใช่ตึกคณะที่เธอเรียน แต่เป็นหน้าห้องพักของเพื่อน

            “นี่เราเดินมาถึงตรงนี้ได้ยังไง

            “โอ้ย!  ไอ้หอม ไปใหญ่แล้วแก สติหลุดไปถึงไหนแล้วเนี่ย

            คนสติหลุดเริ่มตาแดงเหมือนจะร้องไห้ ปารณีย์รวดเร็วพอที่จะดึงเพื่อนเข้ามาให้ห้องก่อนที่น้ำตาจะทะลักออกมาให้อับอายแก่หมู่สมาชิกร่วมหอพัก

            ทันทีที่ประตูห้องปิดลงหอมนวลก็โผเข้ากอดเพื่อนและร้องไห้ออกมาอย่างคนที่หมดความอดทนกับทุกสิ่ง เธอกอดปารณีย์ไว้ราวกับว่าร่างบอบบางของเพื่อนคือที่พึ่งสุดท้ายในชีวิต มิหนำซ้ำความเจ็บปวดที่พยายามกดไว้ก็เปิดเผยออกมาซ้ำเติมให้หัวใจเจ็บปวดยิ่งกว่ามีเชื้อโรคร้ายบนบาดแผลฉกรรจ์

            เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังจนปารณีย์กลัวว่าข้างห้องจะพังประตูเข้ามาด้วยเข้าใจผิดคิดว่าบุคคลภายในห้องกำลังได้รับอันตราย แต่ในเมื่อห้ามไม่ได้ ก็ยุส่งเลยแล้วกัน

            “ร้องออกมาเลยหอม ฉันรู้ว่าแกอดทนมามากแล้ว

            “ไอ้ปาหอมนวลผละออกจากเพื่อน ฉันเป็นอะไรไม่รู้อะแก ไม่รู้ทำไมฉันถึงได้รู้สึกเศร้าแบบนี้ ฉันเสียใจและอยากร้องไห้อยู่ตลอดเวลาเลย ฉันกำลังคิดว่าตัวเองมีอาการทางจิตแน่ๆ อาจจะเป็นโรคซึมเศร้าก็ได้นะ เพราะในอินเตอร์เน็ตบอกว่าคนที่ขาดความอบอุ่นจากพ่อแม่เสี่ยงต่อการเป็นโรคนี้ บางทีฉันคงต้องไปพบจิตแพทย์หอมนวลพูดไปก็ร้องไห้ไป หวาดกลัวกับอาการผิดปกติของตัวเอง ทั้งที่ไม่มีบาดแผลที่ตรงไหนแต่กลับรู้สึกเจ็บได้อย่างชัดเจน  

            “ไอ้หอม ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ยว่าให้ออกมาเจอโลกภายนอกบ้าง แกไม่ได้มีอาการทางจิต แกก็แค่อกหัก

            “อกหักเหรอ

            คำว่า ‘อกหัก’ ชั่งเป็นคำที่แปลกใหม่สำหรับเธอเหลือเกิน เธอไม่เคยมีคนรัก ไม่เคยผิดหวังจากใคร ชีวิตที่ผ่านยี่สิบปีของเธอจึงไม่เคยเฉียดใกล้กับการอกหักเลยสักครั้ง แต่นับจากนี้ไปเธอจะคุ้ยเคยกับมันเหมือนเพื่อนสนิทเลยก็กว่าได้ เพราะเธอรู้แก่ใจว่ามันจะอยู่กับเธอไปอีกยาวนาน

            “ฉันอกหัก ฉันก็ต้องเมาสิจะได้ครบสูตรคนอกหักพูดน้ำตานองหน้า

            “ไอ้หอม จะเมามายให้มันได้อะไรขึ้นมา มันยิ่งทำให้แกเป็นคนขี้แพ้ ถึงใครไม่เห็นคุณค่าในตัวแก แกก็ควรเห็นคุณค่าของตัวเอง

            “ต้องเมา วันนี้ฉันจะกินเหล้าให้เมาตายไปเลย ฮือเสียงร้องไห้โวยวายนั้นไม่ใช่เสียงของหอมนวล ทว่าเป็นเสียงของเพื่อนกะเทยผู้ไม่เคยเสียน้ำตาให้ใคร แต่เวลานี้สมญานามดังกล่าวคงต้องถูกยกเลิกไปถาวร

            สุชาติมักจะมาในเวลาที่เหมาะสมเสมอจริงๆ ปารณีย์คิดก่อนเดินไปปิดประตูที่เพื่อนเพิ่งเปิด (พัง) เข้ามา

            “แกเป็นอะไรวะไอ้ชาติหอมนวลลืมความเสียใจของตัวเองไปเลยเมื่อเห็นสุชาติร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด

            “ฉันโดนเทสุชาติปาดน้ำตาด้วยแขนอันกำยำของตัวเอง พลอยทำให้ลิปสติกสีชมพูหวานแหววติดออกมาเป็นปื้น คาบมาสคาร่าก็เลอะเปรอะเปื้อนไปหมด สารรูปแทบดูไม่ได้ ผู้ทิ้งฉันไปหากะเทยคนใหม่ นางเป็นเศรษฐีเจ้าของร้านพรีเวดดิ้งอะแก”  

            หอมนวลทำหน้าไม่ถูก เธอไม่รู้ว่าจะร้องไห้หรือหัวเราะดีที่เพื่อนแอบไปมี ผู้โดยไม่บอกกล่าว ปล่อยให้เธอเข้าใจว่าการมีแฟนเป็นเรื่องที่ไร้สาระอยู่ตั้งหลายปี

            “ไหนแกบอกว่าเราสามคนจะไม่มีแฟนจนกว่าจะเรียนหนังสือจบไงไอ้ชาติหอมนวลถาม

            สุชาติทำท่าอึกอักไม่กล้าตอบ สองตามองปารณีย์ขอความช่วยเหลือเพราะปารณีย์เป็นเพื่อนคนเดียวที่ไม่เชื่อคำพูดของเขา ในขณะที่หอมนวลก็เป็นเพื่อนคนเดียวเช่นกันที่เชื่ออย่างสนิทใจ แต่นอกจากจะไม่ได้รับการช่วยเหลือใดๆ แล้ว เพื่อนสาวยังไหวไหล่ไม่หยีระกับความทุกข์ร้อนของหญิงเทียมผู้ช้ำรักแม้แต่นิด

            “ก็...พวกแกเป็นชะนี ถึงจะไม่ค่อยสวยแต่ก็น่าจะหาผู้ง่ายกว่าฉันแน่ๆ ฉันกลัวว่าพวกแกจะหนีไปมีแฟนกันหมดแล้วทิ้งฉันให้หงอยอยู่คนเดียวสุชาติพูดอย่างน่าสงสาร

            “ก็เพราะไอ้หอมมันเชื่อแก มันเลยทิ้งแกไปมีผัวเลยนี่ไงปารณีย์เย้ยหยัน กฎห้ามมีแฟนที่หอมนวลยืดถืออยู่คนเดียวตั้งสามปี แต่พอจะก้าวเข้าปีที่สี่คนหัวอ่อนกลับจดทะเบียนสมรสหน้าตาเฉย เรียกได้ว่าแซงทุกทางโค้ง ลัดทุกขั้นตอน ขนาดยังไม่ทันดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ฝ่ายสามีกลับขอหย่าสายฟ้าแลบเสียแล้ว   

            “ไอ้ปา แกไม่ได้เชื่อไอ้ชาติหรอกเหรอหอมนวลถามเสียงอ่อย

            “เชื่อก็บ้าแล้ว มีแต่แกนั่นแหละที่เชื่ออะไรแบบนี้

            ถ้าเป็นเวลาอื่นหอมนวลคงวิ่งไปข่วนหน้าสุชาติให้เสียโฉมไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะเธอกำลัง ‘อกหัก’ และซึมซับความรู้สึกเหมือนคนโรคจิตที่ชอบความเจ็บปวดทรมาน แต่ความจริงแล้วเธอก็แค่ต้องการตอกย้ำตัวเองไม่ให้ถลำลึกมากไปกว่านี้  ให้จำขึ้นใจว่าสถานของตัวเองไม่เหมาะสมที่จะยืนเคียงข้างชายผู้เพียบพร้อมทุกกระเบียดอย่างเขมราช    

            “ช่างเถอะหอมนวลพูดขณะที่ดวงตาเหม่อลอย ไอ้ชาติ ไปกินเหล้าให้ลืมผู้กันดีกว่า

 

                         

            เสียงกระแทกเท้าปึงปังทำให้ทำร่างท้วมต้องลุกจากเตียงกลางดึกทั้งที่เพิ่งเอนหลังได้ไม่ถึงสิบนาที เมื่อเห็นว่าผู้ก่อเสียงรบกวนยามวิกาลเป็นใครหญิงสูงวัยจึงหยิบเสื้อคลุมแล้วเดินเข้าไปหาทันที

            “แกไม่ควรไปกับพ่อเลี้ยงเขมอีก

            จันทร์นรีหันมามองต้นเสียง เมื่อเห็นว่าเป็นแม่เลี้ยงมณีแดงเธอก็รีบเมินทันที อารมณ์หงุดหงิดที่มีอยู่เป็นทุนเดิมยิ่งพุ่งพล่านขึ้นไปอีก

            เธอรับรู้จากเขมราชเรื่องข้อตกลงระหว่างเขากับป้าของเธอ มันโง่สิ้นดีที่มีข้อตกลงแบบนี้เกิดขึ้น

            ‘ช่วงนี้ผมอยากให้ลูกจันทร์ใจเย็น หากว่าผมไม่ได้มาพบคุณก็ขอให้รู้ว่าผมทำตามข้อตกลงที่ให้ไว้กับแม่เลี้ยงมณีแดง

            นาทีนั้นจันทร์นรีอยากกรีดร้องให้หายคั่งแค้น ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขมราชจึงยอมตกปากรับคำลงนามในสนธิสัญญาง่ายดายนัก แม้ว่าข้อต่อรองจะดูสมเหตุสมผล แต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องยอมขังตัวเองไว้กับหอมนวลทั้งที่ยืนยันแน่นหนักว่ารักเธอ   

            แม่เลี้ยงมณีแดงมองหลานสาวคนโปรดเหมือนมองคนแปลกหน้า นางเลี้ยงหญิงสาวมากับมือแต่กลับเหมือนว่าไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ภายในหัวใจที่ซับซ้อนเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายซึ่งหลายครั้งไม่สามารถคาดเดาได้ แต่ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้นางจำต้องแข็งกับหลานสาวที่รักประหนึ่งลูกในไส้เพื่อรักษาชีวิตของหลานสาวอีกคนให้คงอยู่

            “เวลานี้แกต้องคิดถึงครอบครัว อย่าทำอะไรตามใจตัวเองจนไม่รู้ถูกผิด

            ร่างบอบบางในชุดเดรสรัดรูปสีดำลุกยืนขึ้น ดวงตาฉ่ำมองยังผู้อุปการะก้าวร้าว

            “อย่างเช่นการพยายามยัดเยียดยายหอมให้เป็นเมียคุณเขมน่ะเหรอคะ

            “ยายหอมเป็นเมียพ่อเลี้ยงเขม ไม่ได้มีใครยัดเยียดทั้งนั้น เขาได้ยายหอมเป็นเมียเอง

            จันทร์นรีเหมือนถูกไม้ตีแสกหน้า หลายปีที่คบหากันมาเขมราชเป็นสุภาพบุรุษเสมอ เมื่ออยู่กับเธอเขาห้ามใจได้ทุกครั้งไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด อันที่จริงเขาไม่เคยต้องห้ามใจเลยมากกว่าเพราะชายหนุ่มไม่เคยมีท่าทีใดๆ ที่แสดงออกถึงอารมณ์ทางเพศเลย เขาเป็นสุภาพบุรุษอย่างปกติมากที่สุด แต่กับหอมนวลดูเหมือนว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น  

            “ป้ามณีใจร้าย ลูกจันทร์รักกับคุณเขมมาก่อนแต่ป้ากลับเห็นดีเห็นงามที่มันแย่งคนรักของลูกจันทร์ไป

            “คนรักที่แกไม่เอาแล้ว พอคนอื่นได้ไปคิดจะมาเอาคืน แกต่างหากที่ใจร้ายผู้เป็นใหญ่แห่งไร่จอมนรีตวาดลั่น ต่อให้เป็นหลานรักที่เคยถูกเอาใจประหนึ่งเจ้าหญิงก็ยังต้องหวาดผวา ยายหอมต้องการเขามากกว่าแก ถ้าไม่ถอย ฉันจะถือว่าแกไม่ใช่หลานฉัน

            คำประกาศของผู้เป็นป้าทำให้ใบหน้าสวยจัดซีดจนขาวไปทั้งหน้า ไม่ต้องถามก็รู้ว่าความจำเป็นของน้องสาวจอมทรยศคืออะไร ป้าของเธอคงหวังให้เขมราชเป็นเกราะคุ้มภ้ยให้หอมนวล แต่ใครจะรู้ ว่าตัวเธอก็ต้องการเกราะคุ้มภัยเช่นเดียวกัน

            ภายในใจจันทร์นรีเวลานั้นประสงค์ให้หอมนวลมอดไหม้ลงตรงหน้า แต่คำขู่ของแม่เลี้ยงมณีแดงได้ทำลายความกล้าหาญที่มีไปจนหมดสิ้น มือข้างหนึ่งสัมผัสลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบเพื่อสัมผัสกับห้วใจอีกดวงที่เต้นอยู่

---------------------------------------------------------

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านนะคะที่เข้ามาให้กำลังใจค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1452 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:58
    สารเลวมาก นังลูกจันทร์ ความจริงต้องเปิดเผยทอย่าเป็นแบบแบบละครหลังข่าวที่พระเอกถูกมอมเลยค่ะ พี่อะไรแค่นี้ถึงกับต้องทำชีวิตคนอื่นพัง
    #1452
    0
  2. #1434 2182518 (@2182518) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 00:06
    ชอบเรื่งนี้มากอ่ะ
    อ่านช้ำๆได้ไม่รู้เบื่อ
    #1434
    0
  3. #1429 gibbsfreeenergy (@gibbsfreeenergy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:39
    อ้าว ท้องเหรอนี่
    #1429
    0
  4. #1426 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 22:58
    คุณเขมใจร้าย หอมหย่าเลยเมื่อเรียนจบ
    #1426
    0
  5. #1425 อิหยั๋ง วะ (@punyha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 17:26
    หนังสือมีวางแผงที่ร้านหนังสือรึยังคะ
    #1425
    1
  6. #1424 Happy_CAT (@cat_pn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 17:09
    มีเป็น E-book ไหมคะ
    #1424
    3
    • #1424-2 pan_25 (@pan_25) (จากตอนที่ 25)
      1 พฤษภาคม 2560 / 22:14
      กระซิบราคาหน่อยได้มั้ยคะ e-book
      #1424-2
    • #1424-3 อุณหภูมิปกติ (@mali07) (จากตอนที่ 25)
      1 พฤษภาคม 2560 / 22:20
      ราคาปก 310 บาท ราคา E-ฺbook น่าจะ 245 บาท ค่ะ
      #1424-3
  7. #1423 Nattamon Ponlabat (@jum566) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 16:58
    ยัยจันทร์นรี ที่แท้ก็ท้องนี่เอง อยากสมน้ำหน้านายเขมนัก
    #1423
    0
  8. #181 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:32
    หนี เค้าเป็นหอมเค้าจะหนีไปจากความวุ่นวายทั้งหมด เช็นไปหย่าทิ้งไว้ให้ ควายเผือกด้วย
    #181
    0
  9. #180 Eye Wantakan (@eye-wantalan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:03
    ชอบมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบ มันละมุน มันน่ารัก อธิบายไม่ถูก รอนะคะ เป็นกำลังใจให้ มาอัพต่อไวๆนะคะ
    #180
    1
  10. #179 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 20:56
    อีตาคุณเขมใจร้ายยยยยย สนับสนุนให้หอมนวลรีบหย่าให้ไวที่สุด
    #179
    0
  11. #178 Lazy_Girls (@zixka-zeza) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 19:24
    คุณเขมถ้าหอมนวลหย่าขึ้นมาอย่ามาเสียใจแล้วกัน
    #178
    0
  12. #177 nooduen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 19:11
    ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่านู๋หอมอยู่ไปก็มีแต่เจ็บกับเจ็บคุณจะได้รู้ซะบ้างว่าขาดหอมแล้วจะเป็นยังไง
    #177
    0
  13. #176 mantananong19 (@mantananong19) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 18:42
    เลือกภัยไกลตัว เพราะสุดท้ายคุณเขมก็ต้องมาช่วยอยู่ดี มโนไปอีก
    #176
    0
  14. #175 ภริยาเซฮุน (@ploy3316) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 18:39
    ชอบมากๆเลยค่ะไรท์เนื้อเรื่องน่าติดตามมากกก
    #175
    0