ฝันร้ายใต้เงารัก //..ตีพิมพ์ สนพ.ชูการ์บีท วางแผงปลายเดือน พ.ค.//

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 338,720 Views

  • 1,686 Comments

  • 3,125 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    421

    Overall
    338,720

ตอนที่ 24 : บทที่ 8 รอยร้าว (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 เม.ย. 60

               “คุณเขมจะทำยังไงกับหอมคะ” หอมนวลเอ่ยถามตรงๆ โดยไม่ต้องอ้อมค้อม ถึงเธอจะรู้สึกผิดเพียงใด แต่ลองโดยต่อว่าด้วยคำพูดแรงๆ แบบนี้ก็ชักจะทนไม่ไหวเหมือนกัน

                “คำถามน่าสนใจดีนะ ฉันจะทำยังไงกับเธอดีล่ะ” เขมราชจ้องเขม็ง

                ร่างบางก้าวถอยโดยอัตโนมัติ เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่เขมราชเห็นเธอเป็นศัตรู แล้วภาพความน่ากลัวตรงหน้าก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจิตนาการถึง  

                “ฆ่าเธอทิ้งดีมั้ย”

                คำพูดชวนขนหัวลุกไม่อาจสร้างความหาดผวาให้คนฟังได้อย่างที่เขมราชต้องการ ต่อให้เขาโมโหรุนแรงเป็นพายุ ในสายตาของเธอเขาก็ยังเป็นสายลมเช่นเดิม

                “คุณเขมไม่ทำหรอกค่ะ”     

                “เธอรู้จักฉันน้อยไป” คราวนี้เขมราชไม่พูดเปล่า เขาคว้าต้นแขนบอบบางแล้วกระชากอย่างแรง นิ้วเรียวกดลงบนผิวเนื้อนุ่มจนหอมนวลถึงกับหน้าเหยเก “ฉันจะฆ่าเธอเมื่อไหร่ก็ได้”

                “คุณเขมจะทำอะไรคะ ปล่อยหอมนะ” จากที่ไม่กลัวก็ชักเริ่มไม่แน่ใจ เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยถูกใครทำร้ายลักษณะนี้มาก่อน แรงสุดก็ตอนอายุสิบขวบที่ถูกเพื่อนผลักตกบันไดจนข้อเท้าแพลง แต่นั่นก็เป็นอุบัติเหตุจากการเล่นกันระหว่างเพื่อน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เธอถูกทำร้ายจากคนที่เกลียดชัง

                แรงบีบมหาศาลและสายตาชิงชังทำให้คนถูกกระทำเจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมา

                เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเสียน้ำตา เขมราชจึงปล่อยมือด้วยการผลักส่งจนร่างบางเซถลาแทบล้ม ทว่าเคราะห์ยังดีที่เธอทรงตัวได้

                “ถอยไป”

                “คุณเขม” หอมนวลดักทางไว้ก่อนที่เขมราชจะเดินหนี “ถ้าคุณเขมหายโมโหเมื่อไหร่ หอมอยากอธิบายทุกอย่างให้คุณเขมเข้าใจ”

                คนโมโหยืนนิ่ง มองเธอด้วยสายตาที่ยากเกินกว่าจะคาดเดาความคิด

                “ไม่ต้องรอ อยากอธิบายอะไรก็พูดมาได้เลย และก็ภาวนาให้ฉันเชื่อด้วย”

                หอมนวลรู้สึกว่าการให้โอกาสได้แก้ตัวของเขาครั้งนี้ไม่ต่างจากการปิดโอกาสเลยสักนิด นั่นหมายความว่าแม้เธอจะพูดอธิบายอะไร อย่างไร เขาก็คงไม่เชื่อ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังมีความหวัง

                “เรื่องที่หอมโกหกคุณเขมว่าพี่ลูกจันทร์แต่งงาน หอมยอมรับนะคะว่าหอมผิดที่โกหก แต่เพราะว่าพี่ลูกจันทร์ไม่ซื่อสัตย์กับคุณเขม และหอมก็คิดว่าเธอจะไม่กลับมาหาคุณเขมอีกแล้วหอมเลยพูดไปแบบนั้นเพื่อให้คุณตัดใจ”

                “แค่นี้ใช่มั้ย”

                “หอมรู้นะคะว่าคุณเขมไม่เชื่อหอม แต่หอมพูดความจริง”

                “เหตุผลเธอฟังไม่ขึ้นเลยนะหอมนวล ถ้าลูกจันทร์ทำแบบนั้นจริงๆ เธอก็แค่บอกฉันว่าลูกจันทร์ไปมีคนอื่น ไม่เห็นต้องโกหกว่าลูกจันทร์แต่งงาน รู้มั้ยว่าวันนั้นฉันเจ็บปวดแค่ไหนที่รู้ว่าผู้หญิงที่ตัวเองรักมาห้าปีแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น” ดวงตาสีสนิมอ่อนแสงลงแต่ร่องรอยของความเจ็บปวดยังฉายชัด

                “คุณเขม...” เธอเอ่ยเรียกเขาเสียงเบา เข้าใจแล้วว่าตัวเองทำผิดมากจริงๆ เธอทำร้ายหัวใจเขมราชอย่างรุนแรง ทำให้เขาเป็นบ้าเป็นบอกับการเข้าใจว่าผู้หญิงที่รักที่สุดไปแต่งงานกับผู้ชายอื่น

                “ถ้าเธอพูดว่าเธอหวังดี มันก็หน้าด้านเกินไปแล้วล่ะหอมนวล” 

                หญิงสาวนิ่งงัน หมดทุกคำพูด ปล่อยให้ร่างสูงเดินจากไปโดยไม่คิดรั้งเขาไว้อีก เพราะเธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไร หรือจะพูดแก้ตัวแบบไหน เธอจำนนต่อความผิดของตัวเองจนยากเกินกว่าจะหาทางใดมาลดโทษทัณฑ์ที่เธอทำลงไปได้ อย่าว่าแต่เขมราชเลยที่เกลียดเธอ แม้กระทั่งเธอ...ก็ยังเกลียดเธอตัวเอง

 

 

                บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเรือนแสงอรุณแตกต่างจากวันก่อนลิบลับ ทั้งโต๊ะเงียบสนิท เขมราชไม่ยอมสบตาใคร เขามองตรงไปข้างหน้าจับจ้องแจกันโบราณด้วยแววตาไร้ความหมาย ขณะที่หอมนวลก้มหน้ามองนิ้วมือของตนเองอย่างเซื่องซึม พาเอาคนอื่นสลดหดหู่ไปด้วย เมื่อสถานการณ์ดูว่าไม่ดีขึ้น นายแม่ของฟาร์มแสงอรุณจำต้องเอ่ยประโยคที่เรียกความสนใจของคนร่วมโต๊ะอาหารได้ในฉับพลัน

                “เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว คนเป็นผัวเมียกันก็ควรให้อภัยกัน ประคับประคองกันไป”

                คำพูดแสนธรรมดา ทว่าความหมายของมันกลับมีอานุภาพกัดกินหัวใจของคนฟังได้อย่างร้ายกาจ

                “ประคับประคองอะไรกันครับ หย่าล่ะสิไม่ว่า”

                เขมราชเอ่ยขึ้นมาก่อน ในขณะที่คนนั่งฝั่งตรงข้ามได้แต่กลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ

                หย่า

                หอมนวลไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ในเวลาที่รวดเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ เธอยังไม่ได้เตรียมใจเลยสักนิด แต่จะเร็วหรือช้าอย่างไรมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี จะเอาแต่มัวเมาลุ่มหลงจนลืมความถูกต้องไม่ได้

                ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้น หอมนวลเป็นทุกข์มากเกินกว่าใครจะเข้าใจ เธอผูกพันกับเขมราชอย่างเงียบๆ มาเป็นระยะเวลายาวนานถึงห้าปีโดยที่ความผูกพันของเธอเกิดขึ้นเพียงลำพัง เธอมองเขา เรียนรู้วิธีคิดและวิธีพูดของเขา ทุกท่วงท่าการเดิน นั่ง นอน ยืน เธอจนจำไว้อย่างละเอียด จนทุกสิ่งที่ทุกอย่างที่เป็นเขมราชตกตะกอนอยู่ในหัวใจของเธออย่างที่ใครก็ไม่อาจเข้าใจได้

                เวลานั้นเธอมีความสุขมากดีอยู่แล้ว ทว่าสถานการณ์บางอย่างอาจเกิดขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ล่วงหน้า และนั่นคงเป็นโชคชะตาของมนุษย์ที่สวรรค์ลิขิตให้พบกับกรรมเก่า เธอได้เลื่อนสถานะจากคนที่เขาไม่รู้จักมาเป็นภรรยาในชั่วพริบตา โดยที่ความรู้สึก ณ ขณะนั้นเป็นความหวั่นวิตกมากกว่าดีใจเพราะการแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักมิใช่ความยั่งยืนที่แท้จริง

                อย่างเวลานี้อย่างไรเล่า...เธอกำลังถูกขอหย่า

                และที่เจ็บปวดมากกว่านั้นคือใจของเธอเปลี่ยนไป จากที่แค่ชื่นชอบกลับกลายเป็นหลงรัก นับแต่นี้ไปหอมนวลไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะสามารถลืมรสจูบของเขาได้หรือไม่ ไหนจะใบหน้าหล่อเหลาที่เธอเคยมองทั้งยามหลับและยามตื่น  ไม่รู้ต้องทำอย่างไรถึงจะลืมได้ลง 

                ดูเหมือนว่ามันไม่มีหนทางเลยด้วยซ้ำ   

                “ดิฉันคงยอมไม่ได้”

                น้ำเสียงสั่นเทาทว่าทรงพลังเป็นเสียงของแม่เลี้ยงมณีแดง หญิงสูงวัยมองสมาชิกบนโต๊ะอาหารด้วยสายตาแบบเดียวกับที่ใช้ควบคุมคนงานนับร้อยได้อยู่หมัด เธอเดินช้าๆ เข้ามาพร้อมกับสาวรับใช้ที่ประคองไม่ห่าง

                “ป้ามณี” หอมนวลลุกพรวดอย่างตื่นตลึงเมื่อเห็นผู้เป็นมาเยือนแสงอรุณพร้อมกับคำประกาศกร้าวที่สร้างความขัดใจให้กับพ่อเลี้ยงหนุ่มอย่างยิ่งยวด

                ครั้นเมื่อหันไปมองเจ้าของดวงตาสีสนิมก็ทำเอาหัวใจดวงน้อยฝ่อลงในทันที

               

 

                การมาเยือนโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าของแม่เลี้ยงมณีแดงนำมาซึ่งความอึดอัดใจของใครหลายคน โดยเฉพาะหอมนวล  ตอนนี้เธอแทบนั่งไม่ติดเพราะรังสีอำมหิตจากใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยความชราแสดงชัดถึงความไม่พอใจอย่างสูงสุด

                “ผมทบทวนแล้วครับ ผมกับหอมนวลคงต้องหย่ากันตามเหตุผลที่พูดไป” เขมราชสรุปหลังจากเล่าเหตุการณ์ลวงโลกที่เกิดขึ้น

                แม่เลี้ยงมณีแดงรับฟังด้วยความใจเย็น แม้รู้ดีว่าที่เขมราชพูดมานั้นมีทั้งเรื่องจริงและไม่จริง แต่เธอไม่คิดขยายความเพราะหญิงสูงวัยเห็นเรื่องเหล่านั้นเป็นเรื่องไร้สาระของหนุ่มสาวที่คิดฝักใฝ่แต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ นาทีนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่าชีวิตของหลานสาวคนเล็กซึ่งไม่ต่างจากยืนอยู่บนปากเหวสูงชันพร้อมจะตกลงไปตายได้ทุกเมื่อ และเขมราชเป็นคนเดียวที่ช่วยต่อชีวิตให้หอมนวลได้

                “ป้าเข้าใจที่คุณเขมพูดนะคะ การที่ยายหอมหลอกลวงคุณแบบนั้นมันร้ายแรงอย่างไม่น่าให้อภัย แต่ไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับการที่คุณเขมต้องการหย่าตรงไหน คุณเขมลืมไปหรือเปล่าคะ คุณจดทะเบียนสมรสกับยายหอมเพราะอะไร เพราะคุณได้ยายหอมไปแล้วไม่ใช่หรือคุณถึงต้องแสดงความรับผิดชอบ ไม่ว่าลูกจันทร์จะแต่งงานไปแล้วหรือไม่ได้แต่งก็ไม่เห็นเกี่ยว”

                หอมนวลสะอึก เธอนั่งฟังอย่างเงียบเชียบ ก้มหน้างุดจนไม่เห็นแม้แต่แววตากร้าวของเขมราชที่กำลังจ้องเธออย่างเอาเป็นเอาตาย

                “ผมไม่สามารถอยู่กินกับผู้หญิงที่ทำลายชีวิตผมได้”

                วาจาร้ายของผู้ชายที่เธอรักทำให้คนก้มหน้าต้องเงยขึ้นมาสบตา เธอเห็นเพียงแต่ความว่างเปล่าไร้หัวใจ 

                “ตาเขม พูดอะไรเกรงใจผู้ใหญ่บ้าง” กรองแก้วเอ็ด

                “ผมพูดตามความรู้สึก แล้วที่สำคัญหอมนวลก็คงไม่ทนอยู่กับผู้ชายที่เกลียดเธอเข้าไส้หรอกครับ ใช่มั้ยหอมนวล”

                “ไม่ได้ก็ต้องทน” แม่เลี้ยงมณีแดงประกาศกร้าว

                ทุกคนหันมาสบตาหญิงสูงวัย  แต่ก็รู้ว่านางมาเพื่อแสดงอำนาจอย่างชัดเจน แม้แต่กรองแก้วซึ่งเป็นผู้ใหญ่ของเรือนแสงอรุณก็ยังต้องยอมแพ้ 

                “ป้ามณีจ๊ะ หอมผิดเอง หอมจะหย่าให้เขา” หอมนวลโพล่งออกไป แม้ว่าแม่เลี้ยงมณีแดงจะน่ากลัวในสายตาของใครๆ รวมถึงเธอ แต่เธอก็รู้ว่าผู้เป็นป้าจะไม่ทำร้ายเธออย่างแน่นอน

                “ผิดยังไงยายหอม แกเป็นคนไปข่มขืนเขาเรอะ”

                เขมราชสะดุ้งเฮือกกับคำพูดตรงไปตรงมาของหญิงสูงวัย แม้แต่เขาซึ่งเป็นคนพูดตรงยิ่งกว่าขวานผ่าซากยังรู้สึกหน้าชา ขณะที่หอมนวลได้แต่นั่งทำหน้าสลดแล้วยอมรับส่งๆ ด้วยหวังให้เรื่องราวทั้งหมดจบลง

                “ใช่ค่ะ หอมเป็นคนข่มขืนคุณเขม” 

                คำตอบของหอมนวลทำให้เขมราชอึ้งอีกเป็นหนที่สอง ทั้งแม่เลี้ยงมณีแดง กรองแก้วและจันเป็งต่างตกตะลึงไม่แพ้กัน

                หอมนวลบังคับสีหน้าให้เรียบเฉย เขมราชพูดถูก เธอยอมให้คนติฉินนินทา ยอมอับอายแม้ว่าต้องเอาปี๊บคลุมหัวเดิน ยอมไม่มีพื้นที่ยืนในสังคม ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้หญิงไร้ยางอาย ดีกว่าต้องทนเห็นสายตาเกลียดชังของเขา  ถ้าแลกกับทะเบียนสมรส  สำหรับเธอมันไม่คุ้ม    

                “นี่ป้าแกนะ ไม่ใช่เด็กอมมือ”

                “แต่หอมพูดจริงๆ นะคะ หอม....” หอมนวลกลืนน้ำลายทำใจก่อนจะต้องพูดเรื่องน่าอายออกไป “หอมยั่วคุณเขมเองค่ะ ตอนนั้นคุณเขมเมามาก หอมก็เลยลักหลับ”

                หา.... น้ำเสียงฉงนดังขึ้นในโสตประสาทของฟัง พร้อมกับสีหน้าแต่ละคนที่กระอักกระอ่วนเต็มที

                ถ้าสถานการณ์ไม่ตึงเครียดป่านนี้ทุกคนคงหัวเราะให้กับความใสซื่อของหญิงสาว เธอคงไม่เคยรู้เลยว่าโอกาสที่ผู้หญิงจะข่มขืนผู้ชายได้มีน้อยมาก ในขณะที่การลับหลับผู้ชายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

                “ยายเด็กเลี้ยงแกะ จะโกหกอะไรช่วยโกหกให้เนียนเหมือนตอนโกหกเรื่องลูกจันทร์หน่อยได้มั้ย” เขมราชใจเต้นรัว เผลอหวั่นไหวไปกับความไร้เดียงสา ภาพจินตนาการตามคำพูดของเธอทำให้บังเกิดความรู้สึกวาบหวิวขึ้นในกายจนต้องเตือนตัวเองว่านั่นเป็นแค่การเสแสร้งที่เหมือนจริงมากต่างหาก

                ยายแม่มดไม่ได้คิดจะหย่ากับเขาจริงๆ

                “ไม่ใช่นะคะ” หอมนวลรีบโบกมือแก้ตัว

                “แกจะทำให้ฉันต้องอับอายชาวบ้านไปถึงไหนยายหอม” แม่เลี้ยงมณีแดงรีบหยุดคำพูดเพ้อเจ้อของหลานสาว ก่อนหันมากล่าวกับเขมราชด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงทว่ายังมีความขุ่นใจเจือปนอยู่ “ถ้ายังไง ป้าขอให้ยายหอมเรียนจบก่อน อีกแค่ปีกว่า หลังจากนั้นถ้าคุณเขมต้องการหย่า ป้าก็จะไม่ห้าม”

                แม้ความไม่พอใจยังคับแน่นอยู่ในอกแต่คำขอร้องของหญิงสูงวัยก็เพิกเฉยไม่ได้  เขมราชเป็นสุภาพบุรุษ เขาเคยนับถือตัวเองเช่นนั้น แต่มันกลับสั่นคลอนเมื่อถูกคนที่ไว้ใจหักหลัง เขาเจ็บยิ่งกว่าตอนที่รู้ว่าจันทร์นรีแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น  เจ็บมากอย่างไม่รู้สาเหตุ  

                “ผมทำตามคำขอร้องของคุณป้าก็ได้ครับ  แลกกับการที่คุณป้าจะไม่ขัดขวางเรื่องของผมกับลูกจันทร์ เพราะหลังจากผมหย่ากับหอมนวล ผมจะขอลูกจันทร์แต่งงานทันที เรารักกันมากพอ ไม่ว่าใครก็ทำลายไม่ได้”

                คำกล่าวที่ว่า คำพูดฆ่าคนได้เห็นจะเป็นเรื่องจริง เพราะหลังจากคำประกาศของเขมราชจบลง หอมนวลก็รู้สึกเหมือนวิญญาณกำลังล่องลอยออกจากร่าง เธอไม่รับรู้เลยว่าใครพูดอะไรต่อ เพราะทุกคำที่เขมราชเอ่ยออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจมันดังก้องในหูเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง บังเกิดความรวดร้าวที่หัวใจจนเหมือนจะสลายหายไปต่อหน้า

                หรือนี่เธอจะต้องตายแล้วจริงๆ 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #1451 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:50
    จำคำพูดตัวเองไว้ดีๆนะคุณเขม จำเอาไว้
    #1451
    0
  2. #1420 เคมี (@mickeyeiei) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 17:22
    อีบุ๊คอีกนานไหมคะ
    #1420
    3
    • #1420-1 อุณหภูมิปกติ (@mali07) (จากตอนที่ 24)
      30 เมษายน 2560 / 17:28
      ปลายเดือนหน้าจ้า
      #1420-1
    • #1420-3 อุณหภูมิปกติ (@mali07) (จากตอนที่ 24)
      30 เมษายน 2560 / 17:39
      ออกพร้อมกันนะคะ ปลายเดือน พ.ค. พร้อมกันเลย (รอได้ไหมคะ ><)
      #1420-3
  3. #1419 nalineedit (@nalineedit) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:52
    รอ e- book ค่ะ เคยอ่านไปแล้วแต่จะสอยเก็บไว้อ่านค่ะ ชอบหอมกับคุณเขม
    #1419
    1
  4. #1418 pan_25 (@pan_25) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:23
    หนูหอมอย่าใจอ่อนนะๆๆๆ
    #1418
    0
  5. #1417 pan_25 (@pan_25) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:22
    อีเขมแกๆๆๆ แกต้องตายย!!!!
    #1417
    0
  6. #1416 aizz (@aicha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 15:33
    โอ๊ย ร้าย -โง่ -... กินหญ้าต่อไปเถอะ เกียดดด
    #1416
    0
  7. #1415 Kann4455 (@Kann4455) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 13:51
    ขออีบุ๊คคะ
    #1415
    0
  8. #1414 nunsir (@nunsir) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 13:10
    รอ e-book ค่ะ
    #1414
    1
    • #1414-1 pan_25 (@pan_25) (จากตอนที่ 24)
      30 เมษายน 2560 / 16:21
      รออีบุ๊คเหมือนกันค่ะ
      #1414-1
  9. #173 Nam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 05:34
    ใช่ๆๆเอาหินปาหัว อิโคเผือก ปาแรงๆหน่อยนะ ขอสัก 4*5ก้อนนะ เดี๋ยวเจ้ช่วยปา
    #173
    0
  10. #172 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 21:59
    มีไม้หน้าสามไหม อยากฟาดอีคุณเขมมาก
    #172
    0
  11. #171 op_15 (@op_15) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 21:08
    เจ็บปวดดอ่าาาา มาต่ออีกนะคะ หนูหอมสู้ๆๆๆๆๆๆ
    #171
    0
  12. #170 [:.Last_Ray.:] (@Naomi_Tra) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 21:06
    แค่ปาหัวยังน้อยไปคะ ต้องเอาเลือดออกเยอะๆ หัวจะได้โล่ง คิดอะไรแบบคนปกติเสียที (หมั่นใส้ระดับสิบ)
    #170
    0
  13. #169 bbie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 19:28
    คุณโคเผึอกไม่ต้องการหอมแต่เราต้องการรร นางน่ารักอ่ะ 55555
    #169
    0
  14. #168 mantananong19 (@mantananong19) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 17:21
    ใช่เอาหินปาเลย
    #168
    2
  15. #167 Benben (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 17:04
    หนูหอมน่ารักมากๆค่ะ
    #167
    1
  16. #166 นิจ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 17:03
    คุณโคเผือกใจร้าย
    #166
    0