[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นจากทางลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

บทที่ 7 ความวุ่นวายที่เกิดจากทางลับ

 

วันนี้หลังจากได้พูดคุยกับสควอโล่ตลอดช่วงสายพวกเราก็เข้ามาในตัวปราสาทเพื่อกินมื้อเที่ยงด้วยกัน หลังจากที่กินเสร็จก็เข้ามานั่งในห้องนั่งเล่น จู่ๆก็มีเสียงเรียกของพวกลูกน้องดังขึ้นจนผมตกใจ

 

" ท่านสควอโล่ครับ มีกล่องของขวัญกล่องใหญ่จากปราสาทวองโกเล่ส่งมาให้คุณหนูสึนะโยชิครับ  " ลูกน้องในชุดดำรายงานขึ้น

 

" ของอะไร?ใครเป็นคนส่ง " สควอโล่ขมวดคิ้วพลางถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

 

" เป็นของที่ทางที่ปรึกษานอกแก๊งให้ส่งมาครับ ของข้างในไม่รู้ว่าคืออะไร แต่คนที่นำมาส่งคือสมาชิกระดับสูงใน CEDEF " ลูกน้องยังคงรายงาน

 

" พี่สควอให้เขาเอาของมาให้หนูทีสิคะ "  ผมพูดขึ้นให้สควอโล่ได้ยินเบาๆ

 

" ได้ " สควอโล่ตอบแบบสั้นๆห้วนๆตามแบบฉบับของตัวเอง ก่อนที่จะใช้เสียงอันดังตะโกนใส่ลูกน้อง " เจ้าพวกสวะไปขนเข้ามาในห้องด้วย อย่าให้เสียหายนะเข้าใจมั้ย? ถ้าของข้างในเป็นอะไรไปพวกแกตาย!!! "

 

สักครู่กล่องของขวัญขนาดใหญ่ก็เข้ามาวางอยู่ในห้องนั่งเล่น พร้อมจดหมายหนึ่งฉบับ โดยมีใจความว่า

' ถึงคุณหนูสึนะโยชิ

         วันนั้นที่ไปเที่ยวกับคุณหนู ดิฉันเห็นคุณหนูมองไปที่ตุ๊กตาบนชั้นตัวอื่นด้วย เลยกะจะซื้อเป็นของขวัญให้คุณหนูได้เซอร์ไพรส์หลังจากกลับมาที่ปราสาท แต่ดูเหมือนจะเกิดเหตุการณ์ไม่ดีเข้าซะก่อน คุณหนูเลยไม่ได้กลับมาเปิดของขวัญที่ดิฉันเตรียมไว้ให้ ดิฉันจึงให้คนนำมาส่งที่ปราสาทของวาเรียแทน

ปล.ตุ๊กตาที่เหมือนท่านซันซัสดิฉันได้กลับไปดูที่ร้านอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่าตุ๊กตาแบบที่เหมือนกันอีกตัวจะถูกซื้อไปแล้ว...

                                            โอเลกาโน่                 '

 

 

หลังจากอ่านจดหมายจบผมก็ลงจากโซฟาไปที่กล่องของขวัญ พยายามใช้ส่วนสูงอันน้อยนิดของตัวเองดึงปลายริ้บบิ้นที่ผูกของขวัญอยู่ กว่าจะดึงได้ก็เสียเวลาไปไม่น้อย ผ่านไปก็กว่า 15 นาที ในที่สุดกล่องของขวัญก็ถูกเปิดออกมาได้สำเร็จ

 

ภายในกล่องมีตุ๊กตาหมีอยู่หกตัว ตุ๊กตาที่อยู่ในเซ็ตเดียวกับตุ๊กตาหมีที่เหมือนซันซัส มองตุ๊กตาเหล่านั้นแล้วก็ทำให้ผมยิ้มออกมาน้อยๆ

 

" นี่มันตุ๊กตาอะไรเนี่ยหน้าตาตลกชะมัด " สควอโล่ใช้มือหิ้วแขนตุ๊กตาหมีที่เหมือนตัวเองขึ้นมา แล้วจ้อง

 

" ฮ่าๆ เหมือนพี่สควอเปี๊ยปเลยนะคะ " ผมหัวเราะและพูดออกมาอย่างตั้งใจจะกวนประสาทเล็กน้อย

 

" เหอะๆฉันหน้าตาดีกว่าตุ๊กตานี่ตั้งเยอะ "

 

" ฮิๆ " ผมละงงใจกับความคิดสควอโล่จริงๆ ไม่คิดว่าเลยว่ามือสังหารแห่งวาเรียอย่างเขาจะมีมุมหลงตัวเองแบบนี้ด้วย

 

" ว่าแต่เธอดูเหมือนจะชอบตุ๊กตามากเลยสินะ? "

 

ผมพยักหน้าแทนคำตอบ  " ก็หนูพึ่งจะอายุสี่ขวบนี่ค่ะ จะชอบคุณตุ๊กตาก็ไม่เห็นจะแปลก "

 

" เหอะๆ...เดี๋ยวฉันให้เจ้าพวกสวะเอาตุ๊กตาขึ้นไปเก็บที่ห้องเธอให้ก็แล้วกัน ถ้าเจ้าบอสงี่เง่านั้นกลับมาเห็นห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยตุ๊กตาแล้วจะยุ่งเอา " สควอโล่บอกออกมาเหมือนเป็นห่วง(?)ว่าของของผมพวกนี้จะถูกซันซัสเขวี้ยงทิ้งถ้ามาเห็นเข้า

 

แต่ก็นะถ้าซันซัสกลับมาเห็นสภาพห้องนั่งเล่นที่ถูกตุ๊กตายึดที่นั่งละก็คงอาละวาดแน่ เฮ่อ...แค่คิดก็สยอง

 

หลังจากที่ตุ๊กตาถูกโยกย้ายขึ้นไปเก็บบนห้องนอนเป็นที่เรียบร้อย ผมก็ได้แต่นั่งทำหน้าตายซากอยู่บนโซฟา น่าเบื่อ...มันน่าเบื่อเกินไป

 

" พี่สควอหนูเบื่อ "

 

สควอโล่เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารที่ให้ลูกน้องขนมาให้ทำที่ห้องนั่งเล่น ก่อนจะเอ่ยถาม

" ถ้าเบื่อก็ไปหาอะไรทำสิ หรือไม่ก็นอนกลางวันก็ได้นี่นา ยังไงก็เป็นเด็ก "

 

ผมพองแก้มใส่สควอโล่ แล้วเดินหนีออกไปจากห้องนั่งเล่น

 

" นี่จะไปไหนน่ะ เฮ้ย!!! ยัยหนูสึนะ " หลังจากที่ผมออกมาจากห้องสควอโล่ก็ตะโกนเรียกและวิ่งตามมาทันที แต่ก็นะไม่ทันผมหรอก

 

เพราะผมหลบเข้ามาในทางลับที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงแล้วยังไงละ! ดีจริงๆที่สำรวจไว้ก่อน ว่าแต่ไอ้ทางนี้มันจะสุดที่ตรงไหนกันนะ จำไม่ได้แล้วด้วยสิ

 

" แค่กๆ โห้ยทำไมฝุ่นมันเยอะงี้ รีบๆหาทางออกดีกว่า " ที่นี้ฝุ่นเยอะมากรู้สึกว่าคิดผิดเลยแฮะที่เข้ามาหลบในทางลับเส้นนี้ มืดก็มืด ฝุ่นก็เยอะ หาเรื่องให้ตัวเองแท้ๆเลยเรา

 

เดินไปตามทางเดินเรื่อยๆสักพักก็เจอเข้าสิ่งที่ดูคล้ายจะเป็นกับดักเข้า ผมมองซ้ายมองขวาแล้วก็เจอปุ่มปิดกับดัก เกือบไปแล้วดีที่มีสุดยอดลางสังหรณ์อยู่ ไม่งั้นคงเผลอเดินเข้าใส่กับดักแล้ว!!!

 

แต่ก็ยังดีพอจะเป็นเรื่องที่ทำแก้เซ็งได้บ้างเหมือนกัน ฮิๆ หลังจากเดินเล่นในทางลับอยู่สักพักก็ทางออก

 

" อ๊ะ...นั้นไงทางออก " ผมเดินมาจนถึงที่มีแสงสว่างสีส้มส่องถึง ขยับบานไม้เล็กเปิดออกดูก็พบกับพื้นที่สวนในปราสาท ซึ่งจุดที่ผมอยู่มีพุ่มไม้บดบังยากแก่การสังเกตเห็น  

 

ออกจากทางลับและปิดให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินออกไปจากตรงนั้นก็ได้ยินเสียงบางอย่างเข้าให้ซะก่อน ผมจึงแกล้งเงียบและนั่งฟังนิ่งๆแถวพุ่มไม้

 

" คุณหนูสึนะโยชิหายไปไหนกันนะ หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ " ลูกน้องAพูดขึ้น

 

" จะยังไงก็ต้องรีบหาคุณหนูให้เจอก่อนที่บอสจะระเบิดเพลิงพิโรธใส่พวกเรา " ลูกน้องBพูด พร้อมทำหน้าหวาดกลัว

 

" นั้นสิ พอบอสกลับมาจากการประชุมแล้วไม่เห็นคุณหนูก็เริ่มอาละวาด ยังดีที่คุณสควอโล่รับมือบอสได้ทัน ไม่งั้นคงเกิดเหตุนองเลือด "

 

หลังจากที่ฟังสองคนนั้นพูดก็พอจะจับใจความได้ว่าหลังจากที่ผมหนีเข้าไปในทางลับ สักพักซันซัสก็กลับมา แต่พอถามหาผมไม่เจอก็เลยอาละวาด(?) ส่วนสควอโล่ก็สั่งให้ลูกน้องตามหาผมทั่วปราสาท แบบนี้สินะ?

 

 

สควอโล่ part

 

หลังจากที่ยัยหนูสึนะ บอกว่าเบื่อผมก็ได้เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารที่ให้ลูกน้องขนมาให้ทำที่ห้องนั่งเล่น และบอกกับยัยหนูว่า

" ถ้าเบื่อก็ไปหาอะไรทำสิ หรือไม่ก็นอนกลางวันก็ได้นี่นา ยังไงก็เป็นเด็ก "

 

ยัยหนูพองแก้มใส่ผม ทำหน้าฟึดฟัด แล้วเดินหนีออกไปจากห้องนั่งเล่นไป

 

ยัยหนูจะออกไปไหนกันนะ? ผมตะโกนถามออกไปแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบกลับ

 

" นี่จะไปไหนน่ะ เฮ้ย!!! ยัยหนูสึนะ "

 

ผมเดินตามออกไปช้ากว่ายัยหนูไม่ถึงนาทีแต่เธอก็หายไปแล้วเนี่ยสิ เด็กอะไรเดิมไวชะมัด

 

ผมลองเดินไปดูที่ห้องของเจ้าตัวแต่ก็ไม่เจอ เปิดประตูเข้าไปเจอก็แต่ตุ๊กตาเรียงอยู่บนเตียง ไม่พบแม้แต่เงาของยัยหนูเลยสักนิด

 

ผมปิดประตูแล้ววิ่งไปดูที่ห้องครัวเพราะคิดว่าเธออาจจะไปหาเจ้าลูซซูเลีย

 

" ไม่อยู่... " ผมทำได้แค่พูดขึ้นมาคนเดียว

 

" อะไรไม่อยู่เหรอคะ ท่านรอง? " ลูซซูเลียเดินเข้ามาถามผม

 

" กระเทยสวะแกเห็นยัยหนูสึนะบ้างมั้ย? " ผมถามออกไปเพื่อมันจะรู้

 

" สึนะจังไม่ได้อยู่กับท่านรองหรอกเหรอคะ หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธองั้นเหรอคะ? " ลูซซูเลียถามขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ

 

" ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่ก่อนอื่นไปสั่งให้ลูกน้องออกตามหาให้ทั่วปราสาทซะ "

 

หลังจากสั่งให้ลูกน้องแยกย้ายกันออกตามหา ผมก็ออกตามหาด้วยตัวเองเช่นกัน ผ่านไปสักพักใหญ่ก็ยังหาไม่เจอ และดูเหมือนเจ้าบอสเฮงซวยจะกลับมาแล้วด้วย

 

โว้ยให้ตายเถอะวุ่นวายกันไปหมดแล้ว หายหัวไปอยู่ไหนเนี่ยยัยหนูสึนะโยชิ อย่าให้เจอตัวนะจะจับตีก้นสั่งสอนให้เข็ดเลยคอยดู

 

ผ่านไปสองชั่วโมงแล้วหลังจากที่ยัยหนูหายไป ไอ้บอสเฮงซวยตอนนี้ก็จะฟาดงวงฟาดงามากขึ้นทุกที ผมเองก็เป็นห่วงไม่น้อยเหมือนกัน นี้มันสองชั่วโมงแล้วนะ ยังหาไม่เจออีก!

 

และในระหว่างที่กำลังหงุดหงิดสุดๆ สวะขี้งกก็กลับมาถึงปราสาทพอดี ผมจึงรีบพุ่งไปหามันที่หน้าปราสาทแล้วลากตัวเข้ามา...

 

" อะไรเนี่ย...ทำไมปราสาทมันถึงได้เละเทะแบบนี้ แล้วเด็กคนนั้นไปไหนซะแล้วละ? "   แค่ประโยคแรกก็ตรงเข้าประเด็นเลยแฮะ

 

" มาม่อนแกรีบใช้ภาพน้ำมูกหายัยหนูสึนะโยชิให้เจอที " ผมเอ่ยปากสั่งมาม่อน

 

" หายัยหนู ทำไมต้องทำละ? เด็กนั้นหายไปเหรอ? "

 

" เออ...รีบๆทำเข้าจะได้หาตัวเจอสักที " หงุดหงิดโว้ย สวะมาม่อนก็เล่นตัวเก่งนัก

 

" แล้วถ้าฉันไม่อยากทำละ? " มันยังมีหน้ามากวนโมโหผมอีก ถ้าไม่ติดว่าต้องใช้ความสามารถของมัน ผมคงทนไม่ไหวจนเชือดทิ้งไปแล้ว

 

" สามแสน "

 

" รับทราบ หาให้เดี๋ยวนี้แหละ " หลังจากนั้นมาม่อนก็พ่นน้ำมูกใส่กระดาษ เออทุเรศสิ้นดี ให้ตายเหอะ

 

" เด็กนั้นอยู่ที่สวนในปราสาท แถวพุ่มไม้ใกล้ต้นเมเปิ้ล... ส่วนเงินโอนเข้าบัญชีเดิมนะท่านรอง "

 

เมื่อผมได้ยินดังนั้นจึงเริ่มออกวิ่งไปทางนั้นในทันที   สวะมาม่อนแม่งโคตรขี้งก ก็ทำได้แค่คิดละนะมันยังมีประโยชน์นี่นาช่วยไม่ได้

 

เมื่อมาถึงที่ต้นเมเปิ้ล ก็มีร่างเล็กวิ่งเข้ามากอดที่ขา ผมก้มลงไปมองก็พบกับคนที่หา ผมนั่งยองๆลงไปเพื่อจะดุสักประโยคที่อยู่ๆก็หายไป แต่ยัยหนูก็ดันขี้โกงบอกขอโทษออกมาซะก่อน

 

" พี่สควอ...หนูขอโทษค่ะ " เสียงยัยหนูเบาและสั่นมากเหมือนจะร้องไห้ คงรู้สึกผิดสินะที่ทำให้คนอื่นวุ่นวายกันไปหมดน่ะ

 

ผมอุ้มยัยหนูขึ้นมาและเดินกลับเข้าไปในตัวปราสาท

 

" ไปกินข้าวเย็นกันเถอะ ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง "

 

" อืม "

 

เหอะๆสุดท้ายพอเห็นหน้ายัยหนูก็เกิดใจอ่อนดุไม่ลงขึ้นมาซะอย่างงั้น เฮ่อ...! ยัยหนูนี่วางยาอะไรใส่ฉันรึไงนะ

 

 

 

2020.06.24 Wednesday

เมื่อทูน่าน้อยหายไปก็ทำให้คนอื่นเขาเป็นห่วงกันไปหมดสินะ

ตอนหน้าเมะ...เอ้ยเพื่อนของสึนะจะปรากฏตัวแล้ววววว

ถึง@catDavil โมเอะฮิเมะคิดว่าศึกชิงแหวนจะยังคงเกิดขึ้นได้อยู่นะ แต่เหตุผลที่จะต้องสู้กันจริงๆ จะเป็นเหตุผลอื่นมากกว่า... 

ปล.@momoe-sama และ @mairinnynome สองidนี้ถ้าเข้าไปตอบคอมเม้นท์ใครก็ไม่ต้องตกใจว่าเป็นใครนะคะ เพราะทั้งสอง id นี้เป็นของโมเอะฮิเมะ(ไรต์)เองทั้งสองอัน > × <

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #164 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 19:47
    ใครกันน่า
    #164
    0
  2. #93 Nam-Prem (@Nam-Prem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 23:59
    โว้ยยยยยย FBIอยู่หนายยยยยย ตรงนี้มีหมีโว้ยยยยยย
    #93
    0
  3. #23 Kwnsiri (@Kwnsiri) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 20:29
    จากศึกชิงแหวนมันคงจะกลายเป็นศึกชิงน้อนทูน่าแล้วมั้ง
    #23
    0
  4. วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 12:38
    300000เพื่อทูน่าที่ยังกินไม่ได้5555
    #20
    2
    • #20-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 8)
      24 มิถุนายน 2563 / 12:58
      จริงด้วยสิ > < พึ่งมานึกถึงตรงนี้ได้หลังมีคนเม้นท์มาแบบนี้นี่แหละ555 ตอนแต่งก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกนะ 555+
      #20-1
  5. #19 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 12:07
    ทุกคนโดนปักธงกันหมดเเล้วว
    #19
    0
  6. #18 Nosomi yuma (@krewpetch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 10:48
    น้องสึนะน่ารักขนาดนี้ใครจะโกรธลง
    #18
    0
  7. #17 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 10:45

    น่องสึนะน่ารักใครก็เป็นห่วง~ ส่วนมาม่อนขี้งกเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #17
    2
    • #17-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 8)
      24 มิถุนายน 2563 / 10:50
      แน่อยู่แล้วมาม่อนเขาขี้งก555 เป็นตัวละครเดียว(?)เลยที่แต่งออกมาแล้วไม่ค่อย OOC
      #17-1