[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 ความฝันกับพรีโม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

บทที่ 6 ความฝันกับพรีโม่

 

ตอนนี้ผมที่อยู่ในชุดกระโปรงสีชมพูสำหรับเด็ก เส้นผมสีน้ำตาลถูกมัดขึ้นเป็นทวินเทล และผมก็กำลังนั่งอยู่บนตักของบอสแห่งวาเรีย และกำลังกินอาหารเย็นอยู่ มื้ออาหารเย็นของวันนี้คือออมเลทฝีมือลูซซูเลีย

 

ถ้าถามว่าทำไมผมถึงได้รับเกียรติ(?)มานั่งบนตักบอสของวาเรียละก็ คงบอกได้แค่ว่าเพราะส่วนสูงของเด็กสี่ขวบมันเตี้ยเกินไปนะสิ จะนั่งบนเก้าอี้แบบคนอื่นๆเขาก็ทำไม่ได้เพราะหัวของผมมันโพล่ไม่พ้นโต๊ะอาหารเลยด้วยซ้ำ

 

สุดท้ายซันซัสก็เลยเกิดอาการเอ็นดู(?)ไม่สิความรำคาญก็เลยหิ้วผมขึ้นมานั่งตักเพื่อที่จะได้กินข้าวเองได้ และนี้ก็เลยเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมถูกบรรดาวาเรียทั้งหลายจับจ้องกันอย่างไม่วางตานะสิ

 

โดยเฉพาะสายตาอิจฉาริษยาและตัดพ้อ(?)คู่นั้นของผู้พิทักษ์อัสนี เลวี่ อาแทน ที่จ้องมาอย่างไม่หยุดหย่อนจนผมกินข้าวไม่ลง ใครก็ได้เอาไอ้บ้านี่ไปเก็บที!!!

 

ดูเหมือนว่าคำอ้อนวอนในใจของผมจะเป็นผลเมื่อซันซัสที่นั่งอยู่นิ่งๆตลอดเวลานั้นได้เริ่มเปิดปากพูด

 

" สึนะ...เจ้ากระเทยสวะนั้นทำอาหารไม่อร่อยเหรอ? " ซันซัสพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนที่จะหันไปมองลูซซูเลีย

 

" พี่...ลูซซูเรียทำอาหารอร่อยค่ะแต่หนูกินไม่ค่อยลงเพราะมีคนจ้องหนูอยู่ " ผมพูด(ฟ้อง)ไปตามความจริง ทำให้ซันซัสหยิบแก้วน้ำที่อยู่ใกล้ๆมือเขวี้ยงไปทางเลวี่ ซึ่งเลวี่ก็โดนเต็มๆ

 

ก่อนที่เลวี่จะหันไปกระซิบกระซาบกับมาม่อนด้วยสายตาที่หน้าเวทนาราวกับหมาที่ถูกเจ้าของทิ้ง

" นี่มาม่อนหรือว่าบอสจะโดนเด็กนั้นใช้ภาพมายาใส่ "

 

" บอสไม่ถูกมายาหรืออะไรแบบนั้นอยู่หรอกนะ " มาม่อนพูดออกมาตามตรงก่อนที่จะหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาแอบถ่ายรูปของผม?ไม่สิอาจจะเป็นรูปของซันซัส? เพื่อเอาไปขายหาเงินอย่างที่เจ้าตัวชอบ

 

หลังอาหารมื้อเย็นพวกเราก็มานั่งกันที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ตอนนี้สมาชิกวาเรียทั้งหมดรวมกันอยู่ที่นี่ ขาดไปแค่เบลเฟกอลคนเดียวที่ยังไม่ได้เข้าเป็นสมาชิกวาเรีย (เพราะเบลพึ่งจะอายุ 6 ขวบ)

 

ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่กับซันซัส ที่โซฟาเดี่ยวหัวโต๊ะ แน่นอนว่าคงไม่ต่างอธิบายใช้มั้ยว่านั่งตรงไหน เพราะมันแน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นตักของบอสแห่งวาเรีย

 

ถัดไปที่โซฟารวมมีลูซซูเลีย เลวี่ และมาม่อนนั่งอยู่เรียงกันตามลำดับ ส่วนสคอโล่นั้นนั่งที่โซฟาเดี่ยวตรงข้ามกับซันซัส

 

" เนื่องด้วยนี่คือคำสั่งของรุ่นที่ 9 ต้องแต่นี้เป็นต้นไปเด็กคนนี้จะมาอยู่ภายในการคุ้มครองของวาเรีย " ซันซัสพูดขึ้น

 

" จะให้พวกเรามาเป็นพี่เลี้ยงเด็กรึไง ไอ้บอสสวะ " สควอโล่ตะโกนขึ้นมา ทำให้ซันซัสถึงกับมองกลับไปด้วยสายตาโมโห  

 

" นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากรุ่นที่ 9 " ซันซัสยังคงพูดย้ำ

 

" ชิ...ยัยเด็กนี้เก่งจะตายไปขนาดเมื่อกลางวันยังใช้เปลวไฟแช่แข็งเจ้าพวกสวะไปตั้งหลายคน " สควอโล่พูดออกมาด้วยท่าทางหัวเสีย อะหืม...เมื่อกลางวันผมแช่แข็งคนไปด้วยเหรอ?

 

ด้วยความสงสัยผมจึงหันหน้าไปมองซันซัสและกระตุกชายเสื้อเบาๆ

 

" พี่ซันซัสวันนี้หนูทำอะไรไปเหรอ? " ซันซัสหันมามองผม และยกมือขึ้นลูบหัวเบาๆ สิ่งนี้เรียกสายตาตกตะลึงจากวาเรียที่เหลือได้ไม่น้อยเชียวละ

 

" เธอไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก ก็แค่แช่แข็งคนไปไม่กี่คนเท่านั้นเอง " O [ ] O ห่ะ...อะไรนะนี้ผมใช้เดือดทะลุจุดศูนย์แช่แข็งคนตั้งแต่เด็กเลยเหรอเนี่ย???

 

" แล้วตอนนี้คนพวกนั้นเป็นยังไงบ้างคะ? "

 

" ไม่ต้องไปสนใจพวกมันหรอก ก็แค่เศษสวะไม่กี่ตัวมันก็เท่านั้น " เหมือนจะเป็นคำพูดปลอบโยน(?) แต่ว่านะคำที่พี่แกพูดออกมาทั้งหมดเนี่ยมันจะไม่มีคำว่าสวะเยอะเกินไปหรอกเหรอ ทูน่าละงงจริงเชียว!

 

หลังจากการบอกเล่าว่ารุ่นที่ 9 มีคำสั่งให้วาเรียดูแลผมจบลง ซันซัสก็สั่งให้ลูซซูเลียพาผมไปนอนเพราะดึกแล้ว

 

และในคืนนี้ผมก็ได้ฝัน...

 

ในฝันผมได้พบกับคนคนหนึ่งที่มีผมสีทองในชุดคลุมเต็มยศ คนนี้คนคนนี้ก็คือ วองโกเล่พรีโม่!!!

 

" เด็กน้อยเจ้าช่างมีเปลวไฟที่แข็งแกร่ง เจ้าเป็นใครกันแน่?ซาวาดะ สึนะโยชิ... " เสียงของพรีโม่ถามขึ้น

 

" คุณคือคุณปู่พรีโม่สินะคะ? " ผมถามกลับไปโดยที่ยังไม่ได้ตอบคำถามของรุ่นที่ 1

 

" อ่า...เราคือพรีโม่ ผู้สร้างวองโกเล่ขึ้นมา " ... " ทำไมเจ้าถึงสามารถใช้เดือดทะลุจุดศูนย์ได้กันละ? ถึงเจ้าจะมีสายเลือดของวองโกเล่อยู่ก็ตามแต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะสามารถใช้ท่านั้นได้ตั้งแต่อายุเท่านี้ "

 

" คุณปู่คะ ถ้าหนูบอกความจริงออกมาคุณปู่จะเชื่อที่หนูพูดมั้ยคะ? " ผมถามไปตามตรง

 

" ลองเล่ามาก่อนสิแล้วเราจะพิจารณาเองว่าจะเชื่อหรือไม่ " พรีโม่ยังคงเป็นพรีโม่สินะ

 

" หนูเคยเป็นวองโกเล่รุ่นที่ 10 มาก่อนค่ะ แต่ไม่รู้ว่าทำไมในขณะที่หนูกำลังจะตายอยู่ๆก็กลับมาเกิดเป็นตัวเองใหม่อีกครั้ง... หรือบางทีที่นี้อาจจะไม่ใช่โลกเดิมที่หนูตายจากมา แต่เป็นโลกคู่ขนานในพาราเรลเวิลด์อื่น " ผมทำสีหน้าสับสนออกไป  เพราะตัวผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงกลับมาเกิดใหม่แบบนี้

 

" ที่แท้ก็แบบนี้เองสินะ... " พรีโม่โอบร่างของผมเข้าไปในอ้อมกอดของเขา และยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

 

" จงอย่าได้กลัวหากเจ้าคือวองโกเล่เดชิโม่แล้วละก็...ไม่ว่าเจ้าจะกลับมาเกิดใหม่ด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม จงทำตามในสิ่งที่เจ้าคิดว่าถูกต้อง "

 

.

 

" เราจะคอยอยู่เคียงข้างเจ้าและปกป้องเมื่อถึงยามขับขันเอง เดชิโม่ "

 

.

 

" สึจัง ตื่นได้แล้วนะ " เสียงของลูซซูเรียดังขึ้นทำให้ผมตกใจตื่นขึ้นมา มองหน้าลูซซูเลียด้วยความงัวเงีย

 

วันนี้ลูซซูเรียแต่งตัวให้ผมด้วยชุดคล้ายกีเพ้าแต่ตัวกระโปรงฟูบานน้อยๆ เข้ากับทรงผมซาลาเปาสองลูกที่ข้างซ้ายขวาผูกด้วยริบบิ้นสีแดง

 

วันนี้ในปราสาทค่อนข้างเงียบเพราะหลายๆคนต่างไปทำหน้าที่ของตัวเอง แต่ก็นะยังดีที่เหลือลูซซูเลียไว้ค่อยดูแลบริการและทำอาหารให้ผม > <

 

" พี่ลูซ วันนี้ทุกคนหายไปไหนกันหมดเหรอคะ? " ผมถามลูซซูเลียขณะที่เธอกำลัง รินนมใส่แก้วให้ผม

 

" วันนี้บอสไปประชุมที่ประสาทวองโกเล่เรื่องมาเฟียแถบทางใต้ที่เข้ามาหาเรื่องกับเรานะค่ะ... ส่วนมาม่อน เลวี่ ทั้งสองคนไปทำภารกิจ กว่าจะกลับมาก็คงบ่ายๆ "

 

" แล้วพี่ชายผมเงินละคะ? " ผมถามถึงสควอโล่เพราะเมื่อกี้ไม่ยักได้ยินว่าออกไปทำอะไร ก็แปลว่าเขาอยู่ที่ปราสาท

 

" ท่านรองตอนนี้น่าจะฝึกดาบอยู่ที่สวนด้านหลังละมั้งคะ ถ้าสึนะจังสนใจก็ค่อยไปดูหลังกินมื้อเช้าเสร็จแล้วกันนะคะ "

 

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จก็ได้ทำการเดินไปที่สวนของปราสาท ระหว่างทางที่เดินไปก็มองไปตามทางในปราสาทเพื่อหาทางลับ แน่นอนไม่ว่าปราสาทไหนก็มีทางลับใช่มั้ยละ ดังนั้นส่องที่ส่องทางไว้ก่อนดีที่สุด ถึงแม้ว่าผมจะเคยสั่งให้คนของวองโกเล่ศึกษาเส้นทางลับของปราสามต่างๆมาก่อนก็ตามที

 

เดินไปเรื่อยๆในที่สุดก็มาถึงที่หมายจนได้ สิ่งที่ผมเห็นตอนนี้ก็คือสควอโล่กำลังฝึกดาบอยู่ ผมสีเงินยาวประบ่าสะบัดพริ้วตามแรงเหวี่ยง ดูงดงาม(?)ไม่สิดูเท่ห์มากเลยละ  

 

จ้องไปสักพักก็ดูเหมือนเจ้าตัวจะรู้สึกตัวแล้ว เก็บดาบและเดินเข้ามาหาผม

 

" มองอะไรเจ้าเด็กเปี๊ยก...มีธุระอะไรก็ว่ามา " สควอโล่มองตรงมาที่ผมและพูด

 

ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ " หนูแค่มาดูเฉยๆ ไม่ได้เหรอคะ? " เอียงคอถามออกไปด้วยหน้าตาใสซื่อ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากับเป็นการถูกหิ้วคอเสื้อจากทางด้านหลังเหมือนหิ้วหมาหิ้วแมวมาวางไว้ที่เก้าอี้ใกล้ๆ  ผมมองตาพริบๆไปยังสควอโล่ ตั้งแต่เกิดมาสี่ปีก็พึ่งเคยโดนหิ้วแบบนี้นี่แหละ!!!

 

" ก็เธอจะดูฉันซ้อมไม่ใช่หรือไง? ยืนนานๆก็เมื่อยเปล่าๆ หาที่นั่งไว้แหละดีแล้ว...ถ้าฉันดูแลเธอไม่ดีเดี๋ยวไอ้บอสเฮงซวยนั้นก็จะมาด่าฉันอีก " อ๋อที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง

 

" นี่พี่ชายทำไมพี่ชายถึงได้มาเป็นวาเรียละ? " สควอโล่มองฉันนิ่งๆ

 

" ฉันชื่อสควอโล่ ...ฉันเป็นวาเรียเพื่อที่จะฝึกฝีมือดาบ "

 

" พี่สควอจริงหรือเปล่าคะที่พี่ชนะเทพกระบี่ทูลน่ะ " ผมยังคงเปาะเหลาะถามสิ่งที่อยากรู้กับสควอโล่เรื่อยๆ ตลอดช่วงสายจนถึงเที่ยง ซึ่งสควอโล่ก็ยอมตอบเป็นอย่างดีทุกคำถาม ถึงแม้จะมีส่งสัยอยู่บ้างว่าผมรู้ได้ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้อะไรด้วย

 

" เธอเนี่ยพูดมาก แล้วก็ถามเก่งจริงๆเลยนะ " สควอโล่พูดขึ้นและยกมือมาลูบหัวฉันเบาๆ ฮิๆ

 

เย็นนี้บอกพี่ลูซซูเลียให้ทำ Tuna Carpacchio* (ทูน่า คาปัคซิโอ้) ดีกว่า จำได้ว่าเป็นของชอบสควอโล่ด้วยนี่นะ ไหนๆวันนี้ก็หลอกถามอะไรมาตั้งหลายอย่างด้วย ผมคิดในใจและยิ้มออกมา

 

" เธอยิ้มอะไร? " สควอโล่ถามผมเพราะหันมาเห็นผมยิ้มพอดี

 

" หนูแค่กำลังคิดว่าวันนี้หนูอยากกิน Tuna Carpacchio นะค่ะ พี่สควอเองก็ชอบเหมือนกันใช่มั้ย? " ผมตอบไปตามตรง

 

" เธอเนี่ยน้าเป็นเด็กเป็นเล็กกินของแบบนั้นคงไม่ดีกับท้องเธอเท่าไรหรอกนะ ถ้าจะกินก็อย่าให้เยอะก็แล้วกัน เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาจะหาว่าไม่เตือน " สควอโล่พูดขึ้นและเอามือยีหัวผมด้วยความหมั่นไส้(?)

 

"  ก็หนูชอบนี่นา~ " ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ติดจะกวนประสาทนิดหนึ่ง

 

" ชื่อเป็นปลาแล้วยังจะชอบกินปลาอีกนะเจ้าทูน่าน้อย "

 

 

 

 

__________________________________________________________________________________________________

*Tuna Carpacchio (ทูน่า คาปัคซิโอ้) เป็นอาหารอิตาเลียนแท้อย่างหนึ่งที่ผสมความเป็นญี่ปุ่นเข้าไปด้วยการใช้เนื้อทูน่าดิบ เสิร์ฟคู่กับไข่ปลาแซลมอนม่อน และคาเวียร์ไข่กุ้ง มักเสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย

 

 

2020.06.23 Tuesday

ทูน่าน้อยตกปลาฉลามแล้ว

ตอนนี้ก็จะมีความ X27 หน่อยๆ

แทรกด้วย G27 เล็กๆ

แล้วก็ตามด้วยความ S27 นิดๆ

ปล.อาหารที่สควอโล่ชอบคือทูน่าจริงๆนะเอ้อไม่ใช่แค่เอามาแต่งเล่นๆ >///<

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #92 Nam-Prem (@Nam-Prem) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 23:49

    น้องค่ะ น้องกำลังทำให้ทุกคนได้รับข้อหาพลาดผู้เยาว์อยู่นะคะ //คุณตำรวจค่าาาามีหมีอยู่ตรงนี้ค่าาาา
    #92
    0
  2. #22 Kwnsiri (@Kwnsiri) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 20:23
    อย่างนี้คงเปลี่ยนจากศึกชิงแหวนเป็นศึกชิงตำแหน่งผู้พิทักษ์ของน้องทูน่ารึป่าวนะ._.
    #22
    0
  3. #16 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 22:09
    ศึกชิงเเหวนจะมียุไมหว่า
    #16
    1
    • #16-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 7)
      23 มิถุนายน 2563 / 22:14
      อาจจะมีละมั้งคะ ฮิๆ มันพอจะเกิดปมได้อยู่นี่นา~
      #16-1
  4. #15 CatherinecatJan (@CatherinecatJan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 22:06

    กุมหัวใจกับความน่ารักของสึนะ
    #15
    0