[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 คำอธิษฐานและการซื้อของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    22 มิ.ย. 63

บทที่ 4 คำอธิษฐานและการซื้อของ

 

วันนี้ผมนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นในปราสาทวองโกเล่ อยากคุยกับใครสักคนจัง อยู่แต่ในปราสาทมาสองวันแล้ว น่าเบื่อ

 

" Domestica (คุณเมดคะ) " หลังจากที่ผมตัดสินใจเรียกคุณเมดที่อยู่ใกล้ๆด้วยภาษาอิตาลี เธอก็รีบเดินเข้ามาทันที

 

" Cosa vuole Miss? (คุณหนูต้องการอะไรเหรอคะ?) " เธอถามขึ้นอย่างกระตือรือร้น จากที่ผมสังเกตมาสองวัน ในปราสาททุกคนดูเหมือนอยากจะเข้ามาคุยกับผมกันทั้งนั้นแหละ แต่ติดที่พวกเขาพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยไม่รู้จะสื่อสารกันยังไง

 

สุดท้ายผมก็เลยเป็นฝ่ายชวนพวกเขาคุยซะเองแล้วกัน ดีจริงๆที่ตอนนั้นรีบอร์นบังคับให้เรียนภาษาอิตาลีไว้

 

" Voglio uscire. (หนูอยากออกไปข้างนอกคะ) " ผมตอบคุณเมดออกไป  ทำให้เธอทำหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบออกมา

 

" Poi andrò a dire al signor Olegano che vuoi uscire. (ถ้าอย่างนั้นดิฉันจะไปบอกคุณโอเลกาโน่ให้นะคะว่าคุณหนูอยากออกไปข้างนอก) " ถ้าบอกโอเลกาโน่แล้วจะได้ไปใช่มะ

 

" Sì (ค่ะ) " ฉันตอบรับก่อนที่เอาหัวพิงกับหมอนอิงในห้องรับแขก

 

สักครู่โอเลกาโน่ก็เดินเข้ามาหา " คุณหนูพูดภาษาอิตาลีเป็นด้วยเหรอคะ? " โอเลกาโน่พูดด้วยสีหน้าตกใจ

 

" หนูพูดได้นิดหน่อยค่ะ Sorella Olle.(พี่โอเล่) " ผมพูดพร้อมยิ้มสดใสไปให้โอเลกาโน่ จริงๆที่เธอจะตกใจก็ไม่แปลกใจหรอก เด็กสี่ขวบครึ่งที่ไหนเขาจะสามารถพูดภาษาอิตาลีได้คล่องแคลวกันละ   แต่ก็นะผมน่ะเป็นข้อยกเว้น ฮิๆ

 

" ถ้าอยากนั้นคุณหนูอยากไปไหนคะ ดิฉันจะไปเป็นเพื่อนคุณหนูเองค่ะ " โอเลกาโน่พูดขึ้นและเดินมาหาผม

 

" หนูอยากไปดูน้ำพุเทรวีค่ะ แล้วก็มีของที่อยากซื้อด้วยค่ะ " ผมพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

 

" ค่ะถ้าอย่างนั้นไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ "

 

.

 

ณ น้ำพุเทรวี

 

" สวยจัง!!! " ผมมองไปยังน้ำพุเทรวี ที่นี่คือที่ที่ผมเคยสารภาพรักกับเคียวโกะจัง และขอเธอแต่งงาน  มองไปยังน้ำพุสีฟ้าเขียวที่เกิดจากการสะท้อนของแสงแดด ก็พลันนึกไปถึงวันที่เคียวโกะจังจากไป เคียวโกะจังหลังจากที่คลอดลูกชายให้ผมคนหนึ่งเธอก็ได้จากไปตั้งแต่ยังสาว ทำให้ผมเลี้ยงลูกมาด้วยตัวคนเดียว แต่ผมก็ไม่นึกโทษเธอหรอกนะ ไม่มีใครหลีกหนีความตายได้พ้นอยู่แล้วนี่นา

 

ผมยังคงเหม่อมองไปยังน้ำพุนิ่งๆ จนกระทั่งโอเลกาโน่พูดบางสิ่งออกมา

 

" คุณหนูค่ะที่นี่มีเรื่องเล่ากันว่าถ้าใครได้โยนเหรียญและอธิษฐานที่น้ำพุเทรวี คำอธิษฐานจะเป็นจริงด้วยนะคะ คุณหนูไม่อยากจะลองดูบ้างเหรอคะ? " คำอธิษฐานจะเป็นจริงงั้นเหรอ? ผมนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วพูดกับโอเลกาโน่

 

" หนูอยากลองอธิษฐานดูคะ ต้องทำยังไงเหรอคะพี่โอเลกาโน่? "

 

" นี้ค่ะเหรียญ หันหลังมาทางดิฉัน ใช้มือขวาถือเหรียญแล้วอธิษฐาน แล้วโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้ายไปด้านหลังค่ะ " โอเลกาโน่ยื่นเหรียญให้ผมเหรียญหนึ่ง  ผมรับมาไว้ที่มือขวากำไว้หลวมๆแถวๆอกแล้วอธิษฐาน

 

ถ้าทำแบบนี้แล้วคำอธิษฐานจะเป็นจริงละก็ ผมขอให้ชีวิตของผมในครั้งนี้มีใครสักคนที่จะรักผมจากใจจริงและอยู่ด้วยกันไปจนกว่าความตายจะพรากจากด้วยเถอะ...

 

หลังจากนั้นผมก็หลับตาและโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้าย เกิดเสียงที่น้ำพุดัง ' ตุ้ม ' เสียงของเหรียญที่หล่นลงไปในน้ำดังแว่วมาให้ได้ยิน ทำให้ผมยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

 

" คุณหนูอธิฐฐานอะไรเหรอคะ? " โอเลกาโน่เริ่มถามผม

 

" หนูไม่บอกหรอก ฮิๆ " ผมยิ้มให้กับพี่โอเลกาโน่ ก่อนที่จะพูดต่อว่า " หนูอยากไปซื้อตุ๊กตาสักตัวค่ะพี่โอเลกาโน่พาไปหน่อยนะคะ " ใช่แล้วทุกคนฟังไม่ผิดหรอกสิ่งที่ผมอดีตบอสมาเฟียต้องการที่จะซื้อก็คือตุ๊กตาจริงๆ

 

" ตุ๊กตาเหรอคะ? " โอเลกาโน่มองผมด้วยสีหน้างงๆแล้วก็ยิ้มพลางยื่นมือมาลูบหัวของผม ก็ตอนนี้ผมยังเด็กอยู่นี่นา ตอนอยู่บ้านที่ญี่ปุ่นก็มีตุ๊กตาคุณกระต่ายให้หิ้วไปหิ้วมาจนชินนี่นา อยู่ที่นี่แล้วมือมันโล่งๆนี่ งือ...ไม่ต้องมองแบบนั้นเลยนะ ผมน่ะยังเป็นเด็กสี่ขวบอยู่เลยนะ

 

หลังจากนั้นสักครู่หนึ่งพวกเราก็มาหยุดอยู่ที่ร้านขายตุ๊กตา เมื่อมองไปยังป้ายร้านก็พบเข้ากับชื่อร้าน Negozio di bambole de sole ( ร้านขายตุ๊กตาเดอโซเร )

 

โอเลกาโน่พาผมเข้าไปในร้าน ในตัวร้านมีตุ๊กตามากมายเรียงอยู่เต็มชั้นวางไปหมด ทั้งตุ๊กตาหมี กระต่าย แมว หมา ตุ๊กตาน่ารักๆเต็มไปหมด ชอบจังเลยน้า~

 

ในร้านตอนนี้ไม่มีคนทั่วไปอยู่เลยเนื่องจากเพื่อความปลอดภัยของผม(?) ทำให้บอดี้การ์ดที่มาด้วยกันกันคนนอกออกไปไม่ให้เข้ามาในร้านได้

 

มองๆไปทั่วร้านสายตาก็พลันไปสะดุดเข้ากับตุ๊กตาหมีตัวหนึ่ง ตุ๊กตาหมีตัวนั้นใส่เสื้อเชิ้ตคลุมด้วยเสื้อสูทสีดำที่ไหล่ ที่คอของตุ๊กตาหมีมีพู่หางสีน้ำตาลติดอยู่ หน้าของตุ๊กตาหมีตัวนั้นเองก็มีสีหน้าเฉยชาดวงตาคมแบบดุๆ อย่างกับซันซัสแหนะ

 

" ฮะๆ " ผมหัวเราะออกมาเบาๆพลางจ้องไปยังตุ๊กตาตัวนั้น จนโอโลกาโน่หันมาเห็น

 

" หัวเราะอะไรเหรอคะคุณหนู? "

 

" ตุ๊กตาตัวนั้นเหมือนซันซัสเปี๊ยปเลยนะสิ "

 

" อะหืม...คุณหนูเคยเจอท่านซันซัสแล้วเหรอคะ? " ซวยแล้วไง ลืมไปสนิทเลยว่าตั้งแต่ที่มาที่นี้ยังไม่ได้เจอซันซัสเลยนี่นา แต่ดันเผลอหลุดปากออกไป

 

" อะไรเหรอคะ?เมื่อกี้หนูพูดอะไรออกไปรึเปล่า? " ผมแหลสดออกไปแบบหน้าด้าน จะว่าไปแล้วอยากได้จังเลยน้าตุ๊กตาตัวนั้น  

 

" พี่โอเลกาโน่คะหนูอยากได้ตัวนั้น " ผมยื่นมือไปดึงชายกระโปรงสูทของพี่โอเลกาโน่เบาๆ ส่งผลให้เธอผละสายตาจากตุ๊กตาลงมามองที่ผม

 

" ได้เลยค่ะตัวนั้นสินะคะ ...ว่าแต่ตัวอื่นก็น่ารักเหมือนกันนะคะทำไมถึงเลือกตัวนั้นละคะ? "

 

" หนูชอบตัวนั้นค่ะ " ผมยังยืนยันจะเอาตัวนั้นให้ได้ ก็เห็นแล้วมันอดนึกถึงซันซัสไม่ได้จริงๆนี่นา

 

หลังจากนั้นโอเลกาโน่ก็เดินไปหยิบตุ๊กตาตัวนั้นไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์  ส่วนตัวผมยังคงเดินวนดูตุ๊กตาตัวอื่นต่อ ข้างตุ๊กตาหมีตัวเมื่อกี้ที่ผมเลือกยังมีตุ๊กตาหมีอีกหลายตัวเลยที่อยู่ในเซ็ตเดียวกัน อ๊ะ...นั้นมันตุ๊กตาที่มีมือเป็นดาบนี้นา อย่างกับสควอโล่ แหนะ อ๊ะ...นั้นก็ด้วยเหมือนเอาวาเรียมาทำตุ๊กตายังไงก็ไม่รู้

 

โอเลกาโน่ part

 

ฉันโอเลกาโน่ค่ะ เป็นสมาชิกของCEDEF วันนี้ฉันพาคุณหนูสึนะโยชิออกมาเที่ยวที่น้ำพุเทรวี คุณหนูเป็นคนน่ารักมาก แต่จากมุมมองของฉันแล้วเธอเป็นเด็กที่ดูค่อนข้างแปลก...ไม่สิแตกต่างไปจากเด็กทั่วไปมากกว่า

 

คุณหนูสามารถพูดภาษาอิตาลีได้อย่างคล่องแคล่วทั้งที่ยังเป็นแค่เด็กอายุสี่ขวบ จากที่ได้ยินมาจากพวกเมดในปราสาทละนะ

 

แต่แล้วฉันก็ต้องสับสนอีกครั้ง เมื่อคุณหนูตัวน้อยบอกว่าอยากได้ตุ๊กตา ก็นะเธอยังเป็นเด็กจริงๆนั้นแหละ...

 

ส่วนตอนนี้พวกเรากำลังอยู่กันที่ร้านขายตุ๊กตาเดอโซเร คุณหนูสึนะโยชิเดินวนไปทั่วร้านจนไปหยุดอยู่ที่หน้าตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งที่แต่งตัวเหมือน...เหมือนท่านซันซัสลูกชายของรุ่นที่ 9

 

มองไปที่คุณหนูตอนนี้เธอกำลังหัวเราะอย่างมีความสุข

 

" หัวเราะอะไรเหรอคะคุณหนู? " ด้วยความสงสัยฉันจึงถามออกไป

 

" ตุ๊กตาตัวนั้นเหมือนซันซัสเปี๊ยปเลยนะสิ "

 

" อะหืม...คุณหนูเคยเจอท่านซันซัสแล้วเหรอคะ? " เหมือนท่านซันซัสจริงๆสินะ ก็เห็นแล้วละ แต่เอ๊ะคุณหนูสึนะโยชิเคยเจอกับท่านซันซัสแล้วเหรอ?

 

" อะไรเหรอคะ?เมื่อกี้หนูพูดอะไรออกไปรึเปล่า? "

สงสัยคงได้ยินผิดไปล่ะมั้ง ช่างเถอะ  

 

หลังจากนั้นฉันจึงเอาตุ๊กตาตัวนั้นไปคิดเงิน  ตอนที่กำลังคิดเงินก็เหลือบไปเห็นคุณหนูกำลังยืนจ้องตุ๊กตาตัวอื่นอยู่อีก ก็นะเด็กผู้หญิงนี่นาจะชอบของน่ารักๆก็ไม่แปลกหรอก

 

" Vorrei comprare anche quelle bambole. ( ฉันขอซื้อตุ๊กตาบนชั้นพวกนั้นด้วยนะคะ ) " ฉันบอกกับเจ้าของร้านที่กำลังคิดเงิน

 

" si signore ( รับทราบค่ะ ) "

 

" Puoi fare una confezione regalo, per favore? (รบกวนห่อเป็นของขวัญด้วยนะคะ ) "   ซื้อไปเป็นของขวัญให้คุณหนูคงดีใจ

 

" Dove devo consegnare l'articolo? (ให้เอาตุ๊กตาที่เหลือไปส่งที่ไหนดีคะ? ) "

 

" Si prega di inviare al Castello di Vongola. (รบกวนนำไปส่งที่ปราสาทวองโกเล่ด้วยค่ะ ) " ให้ทางร้านนำไปส่งที่ปราสาทที่หลังก็แล้วกัน คุณหนูจะได้รู้สึกเซอร์ไพร้ส์

 

 

2020.06.22 Monday

อารมณ์ดีก็แต่งไปเรื่อยฮิๆ 

โมเอะฮิเมะค่อนข้างจะสนใจในภาษาอิตาลีอยคพอสมควรเลยเอามาแต่งด้วยนิดหน่อยเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน

ตอนนี้ค่อนข้างจะเรื่อยๆเปื่อยๆ 

ตอนหน้านอกจะตกใครก็คงต้องรอลุ้นกันนะคะ 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

264 ความคิดเห็น

  1. #199 Am_mpye (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 11:01

    สนุกมากก
    #199
    0
  2. #183 mungming2009 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 22:44
    อยากให้กลับมาเป็นผู้ชาย
    #183
    0
  3. #7 catDavil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 00:23
    ผญทั้งกายเเละใจเเล้วสินะ
    #7
    0